Salon piękności i inne historie z lat 1966–1967

“Kaczogród. Salon piękności i inne historie z lat 1966-1967” autorstwa Carla Barksa to kolejny zbiorczy tom przygód Kaczora Donalda. Publikacja ukazała się nakładem wydawnictwa Egmont.

Carl Barks swoją przygodę ze światem Kaczora Donalda zaczął w latach 30. XX wieku. Początkowo w ramach pracy dla wytwórni filmów Walta Disneya, by po jakimś czasie skupić się wyłącznie na komiksowych przygodach tegoż bohatera. To właśnie Barks jest twórcą między innymi takiej postaci jak Sknerus McKwacz czy miejsca zwanego Kaczogrodem.

Kaczora Donalda znają chyba wszyscy, czy to z animacji, czy też właśnie z tworzonych przez dekady historii komiksowych. Biały kaczor w charakterystycznej marynarskiej koszuli i białej czapce podbił serca wielu czytelników, niezależnie od ich wieku. Poczciwy Donald imał się w swoim życiu już wielu zawodów, był między listonoszem, zegarmistrzem, aż w końcu przyszła pora na podbój branży beauty.

“Salon piękności” to zbiór dziesięciu pełnowymiarowych komiksów oraz czterech jednostronnicówek. Jednak tylko w pierwszym z nich, tytułowym “Salonie piękności” Kaczor Donald jest głównym bohaterem. Natomiast w pozostałych motorem napędowym jest jego wujaszek Sknerus McKwacz oraz jego pomysły na pomnażanie gotówki. Dwójce tej oczywiście towarzyszą nieodłączni Hyzio, Dyzio i Zyzio, a swoje mniej lub bardziej istotne dla fabuły epizody mają również Kaczka Daisy czy Bracia B. Do zestawu, już na samym finiszu, dostajemy także przegląd okładek oraz krótkie bio wybranych kaczogrodzkich osobistości.

Jak już wspomniałam, Donald parał się różnych zawodów, ale tym razem, dzięki swojemu niechętnemu do wydawania gotówki wujkowi, zdecydowanie preferującemu nawet nie tanią a darmową siłę roboczą Kaczor może zdobyć nowe doświadczenia i rozbudować swoje CV. Pośród komiksów zebranych w tym zbiorze zobaczymy Donalda w roli ranczera w dalekiej Australii, poszukiwacza zaginionych skarbów, dżokeja, łowcy pozaziemskich cywilizacji czy kowboja. A to nie wszystko, gdyż wraz z Hyziem, Dyziem i Zyziem będzie musiał pilnować McKwacza i jego fortuny przed podstępnymi zakusami sprytnych Braci Be, którzy mają chrapkę na zawartość sknerusowego skarbca.

Moją ulubioną historią zawartą w zestawieniu “Salon piękności” okazały się być “Kaczuszki z kosmosu”, czyli niecodzienne spotkanie mieszkańców Kaczogrodu z przybyszami z kosmosu. Jego bohaterowie są zarówno rozczulający jak i odważni oraz wytrwali. Zaś Sknerus McKwacz po raz kolejny udowadnia, że wbrew pozorom i PR-owi nie tylko złoto i wzbogacanie się są dla niego najważniejsze.

Grafiki autorstwa Carla Barksa są tymi, które najbardziej kojarzę z najbardziej rozpoznawalnym wyglądem samego Kaczora Donalda oraz pozostałych mieszkańców Kaczogrodu. Charakterystyczna kreska, kolorystyka i przedstawienie kadrów sprawiły, że lektura “Salonu piękności” była dla mnie sentymentalną podróżą do czasów beztroskiego dzieciństwa.

Oczywiście, jak na kacze przygody nie zabrakło miejsca na całą gamę emocji. Carl Barks zadbał, by czytelnicy byli nie tylko rozbawieni zachowaniem bohaterów, ale także poczuli wraz z nimi strach, złość, radość czy zdziwienie. Autor wplótł w fabułę sporą dawkę humoru, jednak w zaprezentowanych historiach znajdziemy również wątki zmuszające do refleksji. Szczególnie nad tym, co powinno być w życiu najważniejsze.

“Salon piękności” to ciekawy zestaw perypetii Kaczora Donalda i jego rodzinki. Przygody czasem są niebezpieczne, szalone lub zaskakujące, a do tego zdarza im się przeczyć prawom logiki, ale z pewnością stanowią dobrą zabawę i rozrywkę dla czytelnika. Polecam fanom kaczek i nie tylko!

Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

“Kaczogród. Salon piękności i inne historie z lat 1966-1967” autorstwa Carla Barksa to kolejny zbiorczy tom przygód Kaczora Donalda. Publikacja ukazała się nakładem wydawnictwa Egmont.

Carl Barks swoją przygodę ze światem Kaczora Donalda zaczął w latach 30. XX wieku. Początkowo w ramach pracy dla wytwórni filmów Walta Disneya, by po jakimś czasie skupić się wyłącznie na...

Mamy już za sobą ponad 20 lat twórczości Barksa - i mimo, że jego pomysłom brakuje już pewnej świeżości, to zdecydowanie nadrabia to doświadczeniem.

Nie inaczej jest w tym tomie - czy to opowieści o maestrii Donalda w jakiejś nietypowej dziedzinie, jego pechu czy szalonych przygodach Kaczej rodzinki, raz za razem bawią mimo powtarzalnego schematu.

Kolejny dobry album, a do końca niestety już tylko dwa tomy.

Mamy już za sobą ponad 20 lat twórczości Barksa - i mimo, że jego pomysłom brakuje już pewnej świeżości, to zdecydowanie nadrabia to doświadczeniem.

Nie inaczej jest w tym tomie - czy to opowieści o maestrii Donalda w jakiejś nietypowej dziedzinie, jego pechu czy szalonych przygodach Kaczej rodzinki, raz za razem bawią mimo powtarzalnego schematu.

Kolejny dobry album, a...

KACZKI NA OSTATNIEJ PROSTEJ

„Kaczogród” Barksa, tom 28. Już. Kiedy to zleciało? Przed nami już tylko dwa tomy i koniec, choć koniec pewnej ery następuje już w tej części – tu kończą się bowiem komiksy, które Barks rysował. Przez dwadzieścia osiem albumów niemal wszystko robił sam, pisał i rysował swoje historie, niestety kolejne dwa to zbierać będą jedynie te opowieści, które napisał, szatę graficzną oddając w ręce innych artystów. Więc mamy tu już pewne p[pożegnanie. I przygotowanie nas na zakończenie serii. przede wszystkim jednak mamy całe mnóstwo dobrej zabawy dla całej rodziny. A dla fanów, którzy siedzą w temacie od dekad, kilka nowych, dotąd po polski nieznanych komiksów.

Co robi Donald, który potajemnie wymyka się z domu wieczorami? Siostrzeńcy wraz z Daisy postanawiają to sprawdzić i odkrywają, że... Ale to już i Wy musicie odkryć sami. Do tego pieniądze Sknerusa zaczynają znikać, z kosmosu przylatują małe kaczki, a i czeka nas kolejna wyprawa w poszukiwaniu zaginionego skarbu! A to, oczywiście, jak zawsze, zaledwie fragment tego, co dziej się w albumie.

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2025/04/kaczogrod-salon-pieknosci-i-inne.html

KACZKI NA OSTATNIEJ PROSTEJ

„Kaczogród” Barksa, tom 28. Już. Kiedy to zleciało? Przed nami już tylko dwa tomy i koniec, choć koniec pewnej ery następuje już w tej części – tu kończą się bowiem komiksy, które Barks rysował. Przez dwadzieścia osiem albumów niemal wszystko robił sam, pisał i rysował swoje historie, niestety kolejne dwa to zbierać będą jedynie te opowieści,...