Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem

Kortyzol zwany hormonem stresu jest ostatnio bardzo popularny. Wciąż się o nim mówi, pokazując głównie jego złe strony. Autorka książki „Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem” dr n. med. Katarzyna Skórzewska pokazuje, że kortyzol nie jest taki zły. To dzięki niemu rano mamy siłę, aby wstać z łóżka i zmierzyć się z wyzwaniami każdego nowego dnia. Rano poziom kortyzolu w naszym organizmie jest największy.

Katarzyna Skórzewska jest lekarką, specjalistką do spraw położnictwa i ginekologii oraz endokrynologii. Niewątpliwie zna się na rzeczy. Jej książka w prosty sposób tłumaczy skąd bierze się kortyzol i jak działa. Autorka wyjaśnia powstawanie tego hormonu i jego funkcje w organizmie. Nie wszystkie fragmenty książki są łatwe w czytaniu. Czasem pojawi się jakiś wzór chemiczny, czasem trudne słowa ze specjalistycznego medycznego języka (zawsze jednak wyjaśnione). Dzięki temu jest to książka dla wszystkich. I laicy, i studenci kierunków medycznych, i osoby wykonujące medyczne i okołomedyczne zawody znajdą tu coś dla siebie.

O czym tu przeczytamy? Na początek o powstawaniu kortyzolu. Wytwarzają go nadnercza. Autorka wyjaśnia zasady działania tych gruczołów i pokazuje, że są one niezbędne do życia. Z książki dowiemy się także kto i jakie badania prowadził nad kortyzolem, kiedy go odkryto, jakie skutki ma dla organizmu jego brak lub nadmiar oraz jak badać poziom kortyzolu. Przeczytamy także o innych hormonach oraz o pracy podwzgórza i przysadki mózgowej. Pojawi się dużo ciekawych terminów np. homeostaza, oś HPA, hipokortyzolemia. Będzie o dobowym rytmie kortyzolu, o otyłości i żywieniu, o układzie nerwowym i emocjach, o śnie i chorobach. Dzięki przejrzystemu układowi, różnym kolorom czcionki i tekstom na marginesie łatwo odnaleźć coś w książce albo wyłowić najważniejsze informacje.

Oczywiście autorka nie mogła pominąć tematu stresu. W końcu kortyzol potocznie uważa się za hormon stresu i obwinia się go za wszystko, co złe. Autorka tłumaczy, że sam kortyzol tak naprawdę nam nie szkodzi, ale przewlekły stres już tak. Kortyzol jest potrzebny. Przygotowuje nasz organizm do działania, informuje o zagrożeniu, wpływa na równowagę emocjonalną, podtrzymuje apetyt. Przewlekły stres zaburza równowagę w organizmie i dlatego zawsze należy starać się o obniżenie jego poziomu. W książce znajdziemy dużo porad na to, jak to zrobić. Pomoże np. sadzenie roślin, spacer po lesie, przytulanie i … telefon do mamy.

„Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem” dr n. med. Katarzyny Skórzewskiej to książka ważna i potrzebna. Dostarcza dużo wiedzy. Dla osób zainteresowanych tematem może być niezwykle odkrywcza i ciekawa. Sporo fragmentów przeznaczonych jest dla „endokrynologicznych geeków”, czyli dla tych, którzy posiadają trochę medycznej wiedzy w tym temacie. Mnie najbardziej spodobało się samoprzytulanie jako metoda na obniżenie stresu i motyle na okładce i jej wewnętrznej stronie. Na zdjęciu kortyzol przypomina właśnie motyle. I choć potocznie uważa się go za zły, jest nam potrzebny do utrzymania wewnętrznej równowagi.

Kortyzol zwany hormonem stresu jest ostatnio bardzo popularny. Wciąż się o nim mówi, pokazując głównie jego złe strony. Autorka książki „Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem” dr n. med. Katarzyna Skórzewska pokazuje, że kortyzol nie jest taki zły. To dzięki niemu rano mamy siłę, aby wstać z łóżka i zmierzyć się z wyzwaniami każdego nowego dnia. Rano poziom...

Książka trudna dla kogoś bez wiedzy biologicznej, a jednocześnie nudna dla specjalisty! Niczego się nie dowiedziałam!

Książka trudna dla kogoś bez wiedzy biologicznej, a jednocześnie nudna dla specjalisty! Niczego się nie dowiedziałam!

Zawiodła mnie tym, że nie jest to książka popularnonaukowa. Jest to pięknie wydany podręcznik dla kierunków medycznych. Bez podstaw z biologii nie zrozumiałam wszystkiego.

Zawiodła mnie tym, że nie jest to książka popularnonaukowa. Jest to pięknie wydany podręcznik dla kierunków medycznych. Bez podstaw z biologii nie zrozumiałam wszystkiego.

Nie ukrywam, że książka będzie trudna w odbiorze dla osób bez wykształcenia medycznego lub pokrewnego, bo duża jej część to tłumaczenie skomplikowanych pojęć medycznych i procesów zachodzących w ludzkim organizmie pod kątem kortyzolu. Jednakże jest to pozycja bardzo wartościowa, na wysokim poziomie merytorycznym, autorka stara się co jakiś czas przypominać w tekście najważniejsze informacje, a na dole strony znajdują się wyjaśnienia trudnych pojęć, dzięki czemu bardzo szybko rozwiewa wątpliwości czytelnika. Wyjaśnienia są bardzo przystępne, nie takie "encyklopedyczne".

Podoba mi się też szata graficzna, okładka i środek.

W książce znajdują się też historie wymyślonych bohaterów, które mają nam przybliżyć kwestie endokrynologiczne u każdego z nas, historie te nadają lekkości całej książce i są miłym przerywnikiem od "cieższych" treści. Autorka generalnie ma lekkie pióro, pisze z łatwością o kwestiach skomplikowanych.

Jako osobie z wykształceniem poniekąd medycznym czytało mi się książkę bardzo dobrze, chciałabym by książki akademickie były tak pisane, wtedy łatwiej by było wszystko zrozumieć.
Bardzo ciekawa pozycja na rynku wydawniczym, fajnie gdyby autorka pokusiła się o napisanie takiej książki o hormonach tarczycy :) Jest dużo takich książek, ale za wiele w nich naciąganych treści (choćby eliminacje glutenu, laktozy bez wskazań medycznych).
Byłby to super pomysł, bo po tej książce widać ogrom pracy, bogatą literaturę, a nie takie "pitu, pitu".

Są też porady ogólne jak dbać i prawidłowy poziom kortyzolu.
Polecam.

Nie ukrywam, że książka będzie trudna w odbiorze dla osób bez wykształcenia medycznego lub pokrewnego, bo duża jej część to tłumaczenie skomplikowanych pojęć medycznych i procesów zachodzących w ludzkim organizmie pod kątem kortyzolu. Jednakże jest to pozycja bardzo wartościowa, na wysokim poziomie merytorycznym, autorka stara się co jakiś czas przypominać w tekście...

„Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem” to książka, która w przejrzysty sposób tłumaczy, czym jest kortyzol i jak wpływa na nasze ciało oraz psychikę. Autorka podaje wiele przykładów z życia, a także praktycznych wskazówek, dzięki czemu lektura daje ogólny obraz działania „hormonu stresu”.

Jednocześnie momentami książka bywa trudna w odbiorze – zawiera sporo terminów medycznych i specjalistycznych pojęć, które mogą przytłaczać osoby bez przygotowania. Dodatkowo niektóre treści powtarzają się, a część porad jest dość oczywista i znana z innych publikacji o zdrowiu i stresie.

To przyzwoita lektura na początek, jeśli ktoś chce podstawowej wiedzy o kortyzolu. Jednak dla czytelnika szukającego czegoś odkrywczego albo łatwiejszego w odbiorze, może okazać się męcząca i pozostawić poczucie niedosytu.

„Kortyzol. Jak oswoić hormon, który rządzi twoim życiem” to książka, która w przejrzysty sposób tłumaczy, czym jest kortyzol i jak wpływa na nasze ciało oraz psychikę. Autorka podaje wiele przykładów z życia, a także praktycznych wskazówek, dzięki czemu lektura daje ogólny obraz działania „hormonu stresu”.

Jednocześnie momentami książka bywa trudna w odbiorze – zawiera...

Kortyzol
Czy komuś z Was też w pewnym momencie zaczął już wskakiwać z lodówki? 😅
Oj straszono nim na lewo i prawo.

Sama opiekując się przewlekle chorym psem przez kilka lat. Na koniec zmagając się z agresywnym i bardzo złośliwym nowotworem, który był wyrokiem. A do tego nie mogąc liczyć na spokojne spacery, bo inne podbiegajace a nawet atakujące psy zagrażały mojej Tajdze dziwię się jak przetrwałam.

Ale miało być o książce!
Książkę Pani Doktor @dr_skorzewska oceniam jako dobrą i bardzo ciekawą. Jednak zdecydowanie bardziej jest to pozycja naukowa a nie popularna 🙈
Przeciętny człowiek nijak nie interesujący się medycyną i biologią coś tam z niej wyciągnie, ale może wiele nie zrozumieć. Sporo tu trudnych słów, momentami w ich gąszczu można się pogubić.
Czy można ją było napisać prościej?
Nie wiem.
Ale doceniam pracę włożoną w napisanie tak merytorycznej książki.

Co powinniśmy wiedzieć o kortyzolu?
Nie jest taki straszny!
Nie da się bez niego żyć!
Nie warto diagnozować się na własną rękę!
Warto się badać i warto znać różne niepokojące objawy, ale nie warto panikować na zapas.
Na zadbanie o siebie i dobre nawyki nigdy nie jest za późno 😉

Czytało się szybko, ale łatwo nie było 🙈
Nie żałuję, że sięgnęłam po tą pozycję

Kortyzol
Czy komuś z Was też w pewnym momencie zaczął już wskakiwać z lodówki? 😅
Oj straszono nim na lewo i prawo.

Sama opiekując się przewlekle chorym psem przez kilka lat. Na koniec zmagając się z agresywnym i bardzo złośliwym nowotworem, który był wyrokiem. A do tego nie mogąc liczyć na spokojne spacery, bo inne podbiegajace a nawet atakujące psy zagrażały mojej Tajdze...

Książka trudna dla przeciętnego Kowalskiego. Zdecydowanie polecam komuś, kto interesuje się biologią/medycyną. Dla takiego zwykłego szaraka jak ja książka była w większości ciężka w odbiorze. Autorka na samym początku zaznaczyła, że pojawią się trudne słowa, ale nie sądziłam, że praktycznie większość książki będzie na nich bazować. Niektóre rozdziały były pomocne i coś udało mi się z nich wynieść, ale nie jest to jeszcze taka wiedza na jaką liczyłam. Doktor Skórzewska ma ogromną wiedzę to trzeba przyznać, tylko że w moim odczuciu bardziej trafiłaby do studentów medycyny.

Książka trudna dla przeciętnego Kowalskiego. Zdecydowanie polecam komuś, kto interesuje się biologią/medycyną. Dla takiego zwykłego szaraka jak ja książka była w większości ciężka w odbiorze. Autorka na samym początku zaznaczyła, że pojawią się trudne słowa, ale nie sądziłam, że praktycznie większość książki będzie na nich bazować. Niektóre rozdziały były pomocne i coś...

Nie przeszkadza mi, że połowa tej książki jest w zasadzie naukowa, a nie popularnonaukowa, dla mnie to wręcz atut. Nie przeszkadza mi pewien chaos organizacyjny- dużo tu krótkich rozdziałów, ułożonych wzajemnie trochę bezładnie. Podoba mi się, że kortyzol nie jest demonizowany, że dr Skórzewska tak wnikliwie opisuje wszystkie mechanizmy jego działania. To, co mnie w tej książce drażni to taka jakaś próba bycia fajnym na siłę- kojarzycie ten moment, gdy macie naście lat i Wasi rodzice, by lepiej do Was dotrzeć zaczynają do Was mówić młodzieżowym żargonem a Wam skóra cierpnie z żenady? To jest uczucie, które mi towarzyszyło, gdy w tej solidnie naukowej książce pojawiały się "historie przykładowych bohaterów", odniesienia do szeroko pojętej popkultury itd. Niepotrzebne to, jakieś takie wymuszone i po prostu niepasujące do stylu tej książki. Albo piszemy naukową rozprawę, albo lekki poradnik dla młodzieży. Połączenie tego wypada jakoś mało autentycznie i mi osobiście częściowo odebrało radość czytania, mimo ciekawych treści zawartych w tej książce.

Nie przeszkadza mi, że połowa tej książki jest w zasadzie naukowa, a nie popularnonaukowa, dla mnie to wręcz atut. Nie przeszkadza mi pewien chaos organizacyjny- dużo tu krótkich rozdziałów, ułożonych wzajemnie trochę bezładnie. Podoba mi się, że kortyzol nie jest demonizowany, że dr Skórzewska tak wnikliwie opisuje wszystkie mechanizmy jego działania. To, co mnie w tej...

Autorka chciała napisać książkę "dla każdego", w rezultacie napisała książkę dla nikogo. 80% książki brzmi jak podręcznik do medycyny lub chemii, z rozbudowanymi informacjami na temat budowy podwzgórza, przysadki, nadnerczy oraz procesów biochemicznych zachodzących w organizmie, które towarzyszą wydzielaniu się hormonów. Co do zasady, nie przeszkadzałoby mi to, bo lubię pozycje naukowe, tyle że tutaj ta wiedza jest żeby być, bo po niej nie następuje żadne praktyczne zastosowanie tych informacji.

Kolejne 10% to historie bohaterów, Kacpra, Nawojki, Małgosi, które mają nam przybliżyć działanie kortyzolu w praktyce, ale ograniczają się do infantylnej historii jak to szefowa nakrzyczała na Kacpra i się zestresował, no i wydzielił mu się kortyzol. I koniec. Nic to nie wnosi w życie czytelnika. Co do zasady taka struktura książki (teoria + praktyka na przykładzie prawdziwych ludzi) może się sprawdzić. Ten sam koncept jest w książce Emily Nagoski "zróbmy to razem", ale tam historie ludzi nie obrażają inteligencji czytelników i pokazują jak realnie można rozwiązać problem.

Tutaj też można było to zrobić lepiej. Np pokazać bohatera, który przychodzi z pewnym objawami, pokazać jakie złe nawyki do tego doprowadziły, pokazać wyniki badań. Następnie omówić jakie zmiany wprowadził w swoje życie i jak to wpłynęło na poprawę wyników i stanu zdrowia. To naprawdę wniosłoby więcej niż historia Nawojki, "która rzuciła wszystko i pojechała na Mazury".

Ostatnie 10% to banały, takie jak odżywiaj się zdrowo, dużo śpij, nie pij za dużo kawy + kiszonki są zdrowe. To też można było zrobić lepiej. Skoro już pokazujemy jak wygląda dobowy rytm wydzielania kortyzolu to dlaczego nie pokazać kiedy ta wypita kawa ma sens, a kiedy nie? Mam świadomość, że nie ma cudów i sen, woda oraz zdrowe odżywianie są podstawą dobrego zdrowia, ale od tej książki oczekiwałabym połączenia pierwszej części książki (teoria) z praktyką.

Takich przykładów "niewykorzystanych szans" żeby książka była praktyczna jest mnóstwo.

Jestem pewna, że autorka ma dużą wiedzę i dobre chęci, ale moim zdaniem zawiódł tu zespół redakcyjny. Ta pozycja wygląda jakby się składała z 3 różnych książek, dla 3 różnych czytelników. Ze względu na proporcje, myślę że najbardziej sprawdzi się na studentów medycyny.

Autorka chciała napisać książkę "dla każdego", w rezultacie napisała książkę dla nikogo. 80% książki brzmi jak podręcznik do medycyny lub chemii, z rozbudowanymi informacjami na temat budowy podwzgórza, przysadki, nadnerczy oraz procesów biochemicznych zachodzących w organizmie, które towarzyszą wydzielaniu się hormonów. Co do zasady, nie przeszkadzałoby mi to, bo lubię...

Chyba miało być populanonaukowo, ale jest zdecydowanie bardziej nukowo niż popularnie. Dla pasjonatów biochemii jak najbardziej, dla laika trudna w odbiorze. Jeśli spodziewacie się recept jak poradzić sobie z długotrwałym nadmiarem kortyzolu i powiązanym z tym stresem to nic odkrywczego tu nie znjdziecie. Merytortcznie nie mam nic do zarzucenia, ale trochę nie wiem dla kogo jest ta książka. Może dla osób, które rozważają studia medyczne? Chyba do tej odpowiedzi byłoby mi najbliżej.

Chyba miało być populanonaukowo, ale jest zdecydowanie bardziej nukowo niż popularnie. Dla pasjonatów biochemii jak najbardziej, dla laika trudna w odbiorze. Jeśli spodziewacie się recept jak poradzić sobie z długotrwałym nadmiarem kortyzolu i powiązanym z tym stresem to nic odkrywczego tu nie znjdziecie. Merytortcznie nie mam nic do zarzucenia, ale trochę nie wiem dla kogo...