Podopieczna

Wstrząsające posłowie. Zrobiło na mnie większe wrażenie niż cała książka. Z chęcią przeczytała bym więcej. Cieszę się, że autorka opisała tak poważny problem, jakim jest przemoc psychiczna. Drugi wątek - samotności mężczyzn we współczesnym społeczeństwie wg. mnie nieco przerysowany, zabrakło mi w nim głębi.
Na pewno warte przeczytania. Polecam

Wstrząsające posłowie. Zrobiło na mnie większe wrażenie niż cała książka. Z chęcią przeczytała bym więcej. Cieszę się, że autorka opisała tak poważny problem, jakim jest przemoc psychiczna. Drugi wątek - samotności mężczyzn we współczesnym społeczeństwie wg. mnie nieco przerysowany, zabrakło mi w nim głębi.
Na pewno warte przeczytania. Polecam

Długo się zbierałam do tej książki i równo długo zajęło mi jej skończenie. Z książkami Pani Sinickiej mam bardzo różnie - jedne mnie wciągają po uszy, przez inne ciężko mi przebrnąć. Dziś na tapet wjeżdża "Podopieczna", czy było warto po nią sięgnąć?

Opis fabuły dość mocno mnie zachęcił, by zgłębić się w historię rodziny Anny Gali. Początek brzmiał ciekawie, zaczęło się problemami z grubej rury i nagle się ucięło. Przeszliśmy już do innej historii, osadzonej również w innej linii czasu. Tu na pierwszy plan wysuwa się akcja Mileny - podopiecznej męża Ani, który jest jej wychowawcą dziewczyny i trenerem siatkówki. Niespodziewanie po spotkaniu z małżeństwem, uczennica znika. Snując się w głąb książki, akcja zmienia tory i przenosimy się do domu dr Czarneckiej, gdzie Anna zostaje opiekunką Kalinki - córki lekarki. Tu tajemnic pojawia się coraz więcej, dziewczynka intryguje opiekunkę, która próbuje dowiedzieć się co się dzieje w domu Pani doktor. Im dalej historia domu Czarneckiej posuwa się do przodu, tak sprawa Mileny w zasadzie grzęźnie.

Zaczęłam tę książkę czytać na początku lutego, jednak po przeczytaniu 50 stron słabo mnie zaciekawiła. Odłożyłam, w nadziei że do niej wrócę z lepszym zapałem. Wróciłam, przeczytałam znów może z 50 stron i jak poprzednio - odłożyłam. W końcu przemogłam się by skończyć, ponieważ nie lubię niedokończonych historii. No cóż, lektura absolutnie mnie nie porwała, wydawała mi się dość nijaka. Ni to zła, ni to dobra. Totalny przeciętny thriller, który ciągnął się bez większej akcji, bez efektów wow, średnio zaciekawiając. Bohaterzy dość płascy, bez wyrazu. Akcja dość monotonna, dla mnie również zbyt przekombinowana. Jak to się mówi - przeczytać i zapomnieć.

Długo się zbierałam do tej książki i równo długo zajęło mi jej skończenie. Z książkami Pani Sinickiej mam bardzo różnie - jedne mnie wciągają po uszy, przez inne ciężko mi przebrnąć. Dziś na tapet wjeżdża "Podopieczna", czy było warto po nią sięgnąć?

Opis fabuły dość mocno mnie zachęcił, by zgłębić się w historię rodziny Anny Gali. Początek brzmiał ciekawie, zaczęło się...

Podobało mi się. Uwielbiam książki tej autorki.

Podobało mi się. Uwielbiam książki tej autorki.

Już dawno żadna książka tak mnie nie wciągnęła. Bardzo ciekawa opowieść z wieloma zwrotami akcji. Nie mogłam się oderwać. Klimat pełen napięcia i tajemnic. Główna bohaterka Anna, to kobieta,z którą można się utożsamić, sprzyjałam jej, trzymałam za nią kciuki. Nie przewidziałam tego co się stało na końcu, choć było to logiczne. Bardzo dobry thriller, biorę się za następny ten autorki.

Już dawno żadna książka tak mnie nie wciągnęła. Bardzo ciekawa opowieść z wieloma zwrotami akcji. Nie mogłam się oderwać. Klimat pełen napięcia i tajemnic. Główna bohaterka Anna, to kobieta,z którą można się utożsamić, sprzyjałam jej, trzymałam za nią kciuki. Nie przewidziałam tego co się stało na końcu, choć było to logiczne. Bardzo dobry thriller, biorę się za następny...

Nie rozumiem dlaczego ten tytuł dostał nominację do Bestsellerów Empiku. Fabuła brnie do przodu bardzo mozolnie i tylko w końcowej fazie historii nie wieje nudą. Główna bohaterka też taka.... Niby spoko, ale też ciapa. Ogólnie historia jest przeciętna, także ukazana w przeciętny sposób. Tak, to nie jest książka na którą czekasz, czytasz i się zachwycasz. No ale Anna Dereszowska która przedstawia historię poprzez audiobook zrobiła dobrą robotę.

Nie rozumiem dlaczego ten tytuł dostał nominację do Bestsellerów Empiku. Fabuła brnie do przodu bardzo mozolnie i tylko w końcowej fazie historii nie wieje nudą. Główna bohaterka też taka.... Niby spoko, ale też ciapa. Ogólnie historia jest przeciętna, także ukazana w przeciętny sposób. Tak, to nie jest książka na którą czekasz, czytasz i się zachwycasz. No ale Anna...

Lekki thriller. Jeśli odłożysz na miesiąc na półkę to nie zapomnisz fabuły. Nie jest to też książka do której nie możesz doczekać się powrotu w przerwie od czytania, ale czytało się ją szybko i przyjemnie.

Lekki thriller. Jeśli odłożysz na miesiąc na półkę to nie zapomnisz fabuły. Nie jest to też książka do której nie możesz doczekać się powrotu w przerwie od czytania, ale czytało się ją szybko i przyjemnie.

Książka wpadła przypadkowo. O ile początek był jakiś taki nudny, wręcz bez polotu, to dalsza cześć wreszcie się rozkręciła.
Sama końcówka mocno zaskakuje i pokazuje ile jesteśmy w stanie zrobić dla własnego dziecka, a właściwie jak ogromna jest miłość matki.

Książka wpadła przypadkowo. O ile początek był jakiś taki nudny, wręcz bez polotu, to dalsza cześć wreszcie się rozkręciła.
Sama końcówka mocno zaskakuje i pokazuje ile jesteśmy w stanie zrobić dla własnego dziecka, a właściwie jak ogromna jest miłość matki.

Kolejna książka Alicji Sinickiej, która mnie zaskoczyła. To świetny kryminał z zaskakującymi zwrotami akcji, ale także- lub może- przede wszystkim obraz psychicznej przemocy domowej, którą w rzeczywistości dotyka wiele osób. To nieustanne przebaczanie i nadzieja na lepsze, to trwanie, bo są dzieci, bo przecież był ślub... Polecam.

Kolejna książka Alicji Sinickiej, która mnie zaskoczyła. To świetny kryminał z zaskakującymi zwrotami akcji, ale także- lub może- przede wszystkim obraz psychicznej przemocy domowej, którą w rzeczywistości dotyka wiele osób. To nieustanne przebaczanie i nadzieja na lepsze, to trwanie, bo są dzieci, bo przecież był ślub... Polecam.

Dziwią mnie zachwyty tej fabuły.Florystki owszem były interesujące ale teraz ta akcja dwóch rodzin wymęczyła mnie do końca.Przeczytałam dla zabicia czasu w zimowy wieczór ale szału nie ma.(:

Dziwią mnie zachwyty tej fabuły.Florystki owszem były interesujące ale teraz ta akcja dwóch rodzin wymęczyła mnie do końca.Przeczytałam dla zabicia czasu w zimowy wieczór ale szału nie ma.(:

To jest naprawdę dobra powieść. Pierwsza przeze mnie przeczytana tej autorki, ale nie żałuję ani chwili. Przyznam, że wciągnęła mnie nieziemsko. Polecam!

To jest naprawdę dobra powieść. Pierwsza przeze mnie przeczytana tej autorki, ale nie żałuję ani chwili. Przyznam, że wciągnęła mnie nieziemsko. Polecam!