Śledztwo

Niepopularnie zaryzykuję stwierdzenie, że gdyby autorem "śledztwa" nie był Lem książka miałaby znacznie niższe opinie. Choć z autorem mam dobre skojarzenia z przeszłości ta książka jest, mówiąc wprost, nudna i chaotyczna. Tak, ma fragmenty z przesłaniami, tak łączy w sobie pogłębione wizje społeczeństwa, tak jest na swój sposób "lemowska" ale nie zmienia to faktu, że daleko jej do wielu innych pozycji autora. Niestety :)

Niepopularnie zaryzykuję stwierdzenie, że gdyby autorem "śledztwa" nie był Lem książka miałaby znacznie niższe opinie. Choć z autorem mam dobre skojarzenia z przeszłości ta książka jest, mówiąc wprost, nudna i chaotyczna. Tak, ma fragmenty z przesłaniami, tak łączy w sobie pogłębione wizje społeczeństwa, tak jest na swój sposób "lemowska" ale nie zmienia to faktu, że daleko...

Świetna powieść z magicznym zakończeniem. Ciężka, niepokojąca, bardzo klimatyczna.

Świetna powieść z magicznym zakończeniem. Ciężka, niepokojąca, bardzo klimatyczna.

Pozycja sama w sobie jest trzymającym w napięciu kryminałem, jednak jak to na Lema przystało, ma głębszy sens. Śledczy jako metafora człowieka -dopasowuje zjawiska do znanych modeli, podczas gdy zdarzenia mogą wystąpić bez przyczyny i być pochodną samego prawdopodobieństwa, co jest niepojmowalne dla ludzkiego umysłu. Obecna krytyka nauki, jako dającej pozory, lecz bez faktycznego zrozumienia sensu. W przeciwieństwie do klasycznego kryminału, brak tu zakończenia, ponieważ świat jest niepodległy naszej logice i nie umiemy niektórych przypadków wytłumaczyć- brak jest przyczynowości, czyli brakuje sensu, co budzi poczucie bezradności.

Pozycja sama w sobie jest trzymającym w napięciu kryminałem, jednak jak to na Lema przystało, ma głębszy sens. Śledczy jako metafora człowieka -dopasowuje zjawiska do znanych modeli, podczas gdy zdarzenia mogą wystąpić bez przyczyny i być pochodną samego prawdopodobieństwa, co jest niepojmowalne dla ludzkiego umysłu. Obecna krytyka nauki, jako dającej pozory, lecz bez ...

Świetna książka, jest niebanalna i ma klimat, a do tego ten styl Lema. Przeczytanie jej to była czysta przyjemność.

Świetna książka, jest niebanalna i ma klimat, a do tego ten styl Lema. Przeczytanie jej to była czysta przyjemność.

Książka jest niełatwa w czytaniu, ale to norma u Lema. Śledztwo jest pokręcone. Na pewno nie jest to typowy kryminał.

Książka jest niełatwa w czytaniu, ale to norma u Lema. Śledztwo jest pokręcone. Na pewno nie jest to typowy kryminał.

pięknie napisana, ale chyba przyzwyczajenie do obecnego stylu, czyli szybkiego tempa i nagłych zwrotów akcji, spowodowało, że momentami ciężko mi się przez nią brnęło...

pięknie napisana, ale chyba przyzwyczajenie do obecnego stylu, czyli szybkiego tempa i nagłych zwrotów akcji, spowodowało, że momentami ciężko mi się przez nią brnęło...

Czyta się OK, jak Lema. Ale miejscami grzęźnie się w pokręconej atmosferze prowadzonego śledztwa. Miejscami snuta opowieść jest nierealna, nierzeczywista, taka kafkowska i gdy wkracza niby na normalne tory wszystko znów wywraca....

Czyta się OK, jak Lema. Ale miejscami grzęźnie się w pokręconej atmosferze prowadzonego śledztwa. Miejscami snuta opowieść jest nierealna, nierzeczywista, taka kafkowska i gdy wkracza niby na normalne tory wszystko znów wywraca....

Niesamowicie intrygująca lektura, która wymyka się z klasycznej konwencji kryminalnej. Przez jej strony przemierzamy jak przez mgłę, nie wiemy co czeka nas dalej, przy każdym kroku towarzyszy nam niepokój. Ostatecznie samo rozwiązanie sprawy wydaje się mało ważne, a największym atutem książki staje się jej surrealizm.

Niesamowicie intrygująca lektura, która wymyka się z klasycznej konwencji kryminalnej. Przez jej strony przemierzamy jak przez mgłę, nie wiemy co czeka nas dalej, przy każdym kroku towarzyszy nam niepokój. Ostatecznie samo rozwiązanie sprawy wydaje się mało ważne, a największym atutem książki staje się jej surrealizm.

Inspektor Gregory dostaje dziwną sprawę. W różnych miejscach ciała zmarłych znikają. Profesor Skiss znajduje zależności matematyczne między czasem odnalezienia zwłok a temperaturą. Między innymi. Sprawa jednak robi niezwykle dziwne wrażenie, zakrawa wręcz o zjawiska paranormalne. Gregory jednak nie wierzy w takie rzeczy i robi wszystko, by rozwiązać śledztwo.
Z jednej strony sama tajemnica jest ciekawa. Z drugiej mam wrażenie, że za dużo jest wątków pobocznych, zmyłek, a zakończenie... cóż. nie satysfakcjonuje. albo go nie zrozumiałam albo coś z nim nie tak i właściwie niczego nie tłumaczy.

Inspektor Gregory dostaje dziwną sprawę. W różnych miejscach ciała zmarłych znikają. Profesor Skiss znajduje zależności matematyczne między czasem odnalezienia zwłok a temperaturą. Między innymi. Sprawa jednak robi niezwykle dziwne wrażenie, zakrawa wręcz o zjawiska paranormalne. Gregory jednak nie wierzy w takie rzeczy i robi wszystko, by rozwiązać śledztwo.
Z jednej...

Przeczytać w wolnej chwili, potem albo jeszcze później.

Wzorcowa sensacja antyakcji. Przy lemowskim 'Śledztwie' lemowski 'Katar' to powieść czytając którą, za akcją nadążyć nie sposób.

'Katar' to przynajmniej zachwyt nad technikami dochodzeniowymi i siłą dedukcji. Co przyświecało autorowi, piszącemu 'Śledztwo' trudno orzec. Rzeczona statyczność akcji, chaotyczność dochodzenia, sztywność dialogów, odstręczający rys postaci powodują, że niełatwo przebrnąć przez to działo. I kpina z metod statystycznych które pomino niechęci Lema, na polu naukowym odniosły szereg sukcesów.

Parafrazując Viana, chciałoby się napisać, że czytanie Lema jest przyjemnością [.........].

Bardzo dobry Bauman.

Przeczytać w wolnej chwili, potem albo jeszcze później.

Wzorcowa sensacja antyakcji. Przy lemowskim 'Śledztwie' lemowski 'Katar' to powieść czytając którą, za akcją nadążyć nie sposób.

'Katar' to przynajmniej zachwyt nad technikami dochodzeniowymi i siłą dedukcji. Co przyświecało autorowi, piszącemu 'Śledztwo' trudno orzec. Rzeczona statyczność akcji, chaotyczność...