Nelly Rapp. Przewodnik dla upiornych agentów

Szwedzka literatura dziecięca jest specyficzna i nie każdemu przypadnie do gustu. Niezrażona tą opinią sięgnęłam po „Zwyczajne wakacje z rodziną Janssonów” Martina Widmarka i Pettera Liedbecka i poziom absurdu opisanych tam przygód przerósł mnie zupełnie. Twórczość Martina Widmarka uwielbiam, lecz w tym przypadku jestem zawiedziona. W tej książce wszystko jest na opak. To dzieciaki starają się wyciągnąć rodziców na wakacje rowerowe, zachęcają do ruchu, odklejenia się od telewizora, spędzenia czasu inaczej niż zawsze. I do grzecznego zachowania. Bo w rodzienie Janssonów to rodzice popychają się wzajemnie, kopią pod stołem, rywalizują o wszystko, bawią jedzeniem i zabierają do plecaków zupełnie niepotrzebne rzeczy. W końcu jednak wyruszają w drogę, zabierając swojego szalonego dziadka Generała. Na kempingu oczywiście nie obywa się bez kłopotów, bo nie jest dobrze zaczynać wakacje od zdenerwowania recepcjonistki. I nic nie jest normalne – ani rozkładanie namiotu, ani pieczenie kiełbasek, ani też wypoczynek nad jeziorem. Zwłaszcza, że dziadek, któremu ciągle się wydaje, że trwa wojna, wypłynął na jego środek i zniknął na całą dobę. Książka ma swoje dobre momenty, jednak generalnie jest tak przesycona absurdem i nieprawdopodobieństwem, że zastanawiam się, czy dzieci, do których jest skierowana, są w stanie je uchwycić i zrozumieć. W mojej opinii, poczucie humoru, jakie tutaj pokazano, nie każdemu przypadnie do gustu. Podejrzewam, że gra w bingo przy udziale krów i ich placków rozbawi niejednego, ale całkowita przemiana dziadka Generała pod wpływem miłości do recepcjonistki będzie śmieszniejsza dla dorosłych. Ilustracje za to są rewelacyjne i śmieszne. Stworzył je Pelle Forshed, pokazał w nich komizm sytuacji przedstawionych w treści w sposób perfekcyjny. Nie miałam okazji testować jeszcze tej książki na dzieciach, jeśli się jednak spodoba, obiecuję o tym napisać.

Super komiks dla dzieci opowiadający przygody Bepy, która postanowiła sobie sprawić ziemianina. Tutaj mamy misję profesor. Rodzice Bepy są jakby przewodnikami po Ziemi dla niego :) Przy okazji mamy też główną bohaterkę dżdżownicę, a jak wiecie one są super. Więc kupujcie swoim dzieciom.

Jakiż to jest znakomity eksperyment, który można by umieścić w sektorze: zmiany i obserwacja struktur społecznych. Dzieci, słuchając opowieści o rodzinie, w której wszystko stanęło na głowie, od razu zaczęły wpasowywać się w te właśnie, proponowane przez Autorów buty. Nagle zaczęły analizować zachowania bohaterów, dociekać ich przyczyn, a także, ganić i komentować niedorosłe i niepoważne zachowania dorosłych. Dlaczego? Ponieważ u Janssonów wszystko stoi na głowie: tato nienawidzi bankowego dress code'u i krawatów, gryzie koleżanki w pracy i najchętniej w świecie spędza czas na swojej kosiarce. Mama kocha seriale, skakanie po łóżku i mówienie to co się myśli. Rodzice nie lubią sprzątać, nie chcą się myć, bałaganią, zachowują się jak dzieci. W tym tygodniu rolę dorosłych przejmą ich pociechy, Alvin i Kajsa, złote dzieci, które odprowadzają rodziców do pracy, odbierają ich, chodzą na rozmowy dyscyplinujące z pracodawcami i w ogóle mają na głowie całą domowa logistykę i aprowizację. Jest też Dziadek - Generał, który wpada co jakiś czas do kolejnego rozdziału i sieje niemałe zamieszanie, jakby mało dzieciaki miały kłopotów z rodzicami. Zwykłe życie, widziane z odwróconej perspektywy nadaje całej tej historii zupełnie nowego kształtu. Dzieci słuchają z uwagą i zainteresowaniem, co ciekawe, co jakiś czas kręcąc głowami z niedowierzaniem, a czasem zażenowaniem :) Co też dorośli potrafią zmalować! Duża dawka radości, humoru, absurdu. Świetna zabawa dla czytających i słuchających tej szalonej opowieści.

Jestem zdecydowaną miłośniczką książek Marty Guzowskiej, ponieważ pisze ona rewelacyjne książki zarówno dla młodszych czytelników, jak i dla starszych. Każda z jej serii wychowuje inną grupę wiekową. Do tego ma wspaniały dar łączenia pokoleń. I to szczególnie widać w książkach z serii „Detektywi z Tajemniczej 5” oraz „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy”. Obie wzajemnie się uzupełniają, mają tych samych bohaterów, ale tematyka jest nieco inna. W pierwszej serii akcja toczy się wokół zwyczajnych wydarzeń w znanych miejscach, a w drugiej młodzi bohaterzy muszą udowodnić, że dziwne wydarzenia to wynik działania ludzi, zjawisk przyrodniczych, wykorzystania praw fizyki i technologii oraz właściwości chemicznych różnych substancji, a nie sił nadprzyrodzonych. W książkach tych poznajemy młodych bohaterów łamiących stereotypy i potrafiących najnowsze media wykorzystać do zdobywania informacji. Współczesne dzieciaki kojarzą nam się z telefonami i uzależnieniem od nich oraz uwielbieniem do youtuberów. Często wydaje się nam, że młode pokolenie żyje tylko i wyłącznie w świecie technologii i ostatnią rzeczą, która mogłaby je zainteresować to historia, muzea, wykopaliska, ruiny, nawiedzone budynki, tematyczne festyny naukowe i inne tego typu miejsca oraz wydarzenia. Marta Guzowska udowadnia nam, że dzieci da się zainteresować naszym dziedzictwem kulturowym, zachęcić do poznawania przeszłości, a do tego do wchodzenia w obszar metod badania naukowego. Wystarczy po prostu zabierać swoje pociechy w miejsca, w których mogą poznać wycinek naszej historii i samemu wykazywać zainteresowanie związanymi z nimi ciekawostkami oraz wspólnie czytać książki przemycające wiedzę na ten temat. Właśnie takie podejście króluje wśród rodziców w obu wspomnianych seriach. Jej młodzi bohaterzy są ciekawi świata i żądni rozwiązania kolejnych zagadek. Akcja całej serii książek „Detektywi z Tajemniczej 5” toczy się wokół kradzieży ważnych, zabytkowych przedmiotów oraz dziwnych zjawisk. Druga seria bazuje na tym samym motywie, ale tu wchodzimy w obszar manipulacji przekonaniami odbiorców oraz wyjaśniania zjawisk nadprzyrodzonych. I do tej pory właśnie tak było. Kolejny tom jednak odbiega nieco od wcześniejszych, pozostawia sporo niedomówień oraz spore pole do wyobraźni. A wszystko przez to, że prawdy dowiemy się w kolejnym tomie. W tym mamy dopiero pierwsze śledztwo. W „Zagadce Łysej Góry” razem ze znanymi bohaterami udajemy się na Łysą Górę. Dzieci będą miały okazję zobaczyć wiele ciekawych rzeczy związanych z dawną kulturą słowiańską, a wszystko dzięki temu, że zorganizowano festyn przybliżający życie ludzi sprzed wieków. Są tu fryzury, spinki, zwierzęta, tworzenie mieczy, a nawet projekcje czarownicy. Tym razem Jaga jest przekonana, że Baba Jaga istniała i jest dumna z tego, że ma takie samo imię jak ona. Mimo, że w tle pojawi się czarownica to nie ona będzie tematem śledztwa. Tym razem młodzi bohaterzy poszukają specjalistycznego sprzętu, czyli kosztownej rzeczy. Kto zabrał projektor? Komu zależało na pokazie, którego nadzorująca festyn profesorka zakazała? Jakim sposobem pokaz odbył się, w innym miejscu? Przekonajcie się samo sięgając po książkę. Cykl „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy” to wakacyjne przygody z duchami w tle. Akcję nakręca zajęcie Lidki, nastoletniej kuzynki Piotrka i Jagi. Nastolatka marzy o byciu dziennikarką i powoli wprawia się w swoim fachu. Trójka bohaterów (bo w podróż rusza też koleżanka Piotrka, Anka) znana z wcześniejszych książek Marty Guzowskiej pomaga jej w tropieniu manipulacji oraz poszukiwaniach zaginionych przedmiotów. Razem z bohaterami odwiedzamy takie miejsca jak Ogrodzieniec, Węgrowo i najbliższą okolicę, w której mieszkają, las w Witkowicach oraz Łysą Górę. Po raz kolejny nie zawiodłam się na książce Marty Guzowskiej, która bardzo umiejętnie stworzyła ciekawą intrygę z interesującymi, sympatycznymi i wyrazistymi bohaterami. Szczególnie udały jej się portrety dzieci, pokazanie konfliktu wynikającego z różnicy wieku. Mamy tu starszego brata, który niechętnie włącza siostrę do śledztwa, ale wie, że jeśli nie będzie dobrze opiekował się młodszą siostrą to w przyszłości może być pozbawiony możliwości uczestniczenia w kolejnych wyprawach kuzynki. Odkryje też, że w ciągu roku Jaga nauczyła się ona bardzo wielu rzeczy. Obserwujemy jak relacje między rodzeństwem zmieniają się w każdym tomie. Poruszony jest też problem zagubienia się w tłumie, sposobu na znalezienie się. Zobaczymy też jak czasami możemy reagować na zachowanie innych. Do tego mamy ciekawą akcję. Pisarka w interesujący sposób pokazuje kolejne kroki prowadzenia śledztwa z pokazaniem drogi, jaką bohaterzy odkryli prawdę, zachęca do samodzielnego myślenia i znalezienia odpowiedzi. W tym celu poszczególne etapy śledztwa podsumowano pytaniami, na które młodzi czytelnicy muszą spróbować znaleźć odpowiedzi, a przy okazji uczą się metody dedukcyjnej. Sporo tu fachowego słownictwa wyjaśnionego w prosty sposób. Wszystko brzmi bardzo poważnie, ale mogę Was śmiało zapewnić, że książkę czyta się bardzo szybko, a przemycane w niej wiadomości pochłania jak bajkę o żelaznym smoku czy opowieści o najnowszych technologiach i ich możliwościach. Do tego nie zabraknie tu oczywiście technologii, przez którą dorośli czasami tracą głowę. Stawiane przez pisarkę pytania są dla czytelników sygnałem, że w tym miejscu powinni się zatrzymać o spróbować wyjaśnić zagadki. Dzięki kolejnym krokom dzieci będą miały okazję poćwiczyć logiczne myślenie. Książki z serii „Detektywi z Tajemniczej 5” i ich wakacyjna odsłona „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy” to świetne lektury ćwiczące wiele umiejętności oraz przemycające sporą dawkę wiedzy i wzbogacające słownictwo. Każdy tom skupia się wokół innych ciekawostek historycznych, dziwnych zjawiskach i krążących o określonej okolicy opowieściach. Książki napisane bardzo przystępnie. Spora dawka humoru, dobrego nastawienia do życia, dziecięcego spojrzenia na świat, naiwnego relacjonowania wydarzeń sprawiają, że kolejne przygody mają też spory urok dla dorosłych i świetnie zastąpią lekką prozę dla dorosłych, a do tego pozwolą zmienić nastawienie do świata, rozbudzą empatię, poprawią nastrój. W książce poznamy różne typy osobowości i nie tylko dorośli bywają tu specyficzni. Także dzieci mają swoje zainteresowania, sposób zdobywania i dzielenia się wiedzą, a także spojrzenia na własną samodzielność i manipulowanie poczuciem odpowiedzialności, a do tego uwielbiających jagodzianki łasuchów. Całość wzbogacona licznymi interesującymi i estetycznymi ilustracjami Asi Gwis. Niedługie rozdziały z szybką akcją sprawiły, że każdą z książek pochłaniamy w jedno popołudnie. Zdecydowanie polecam.

Jeśli Wasze dzieci lubią detektywistyczne zagadki i wychowały się na ilustracjach Joanny Kłos — ta seria jest strzałem w dziesiątkę! 🔍 Dwójka szkolnych przyjaciół, Julek i Mikołaj, zakłada biuro detektywistyczne o intrygującej nazwie „Dziurka od klucza”. Tylko co dokładnie zobaczą przez tę dziurkę… i czy uda im się rozwikłać tajemnice ze szkolnych korytarzy oraz sąsiedztwa? Trzy część „Biuro detektywistyczne Dziurka od klucza” , a w każdej kilka spraw do rozwiązania. Nasi bohaterowie nie zniechęcają się chwilowym brakiem pomysłów ani zagmatwanymi tropami. Choć nie zawsze wpadają na rozwiązanie od razu — jak przystało na prawdziwych detektywów 😉 Trochę jak Sherlock i Watson… tylko młodsi, szkolni i z plecakami! W najmniej spodziewanym momencie trafiają na cenną wskazówkę i rozwiązują sprawę. Nie brakuje tu dreszczyku emocji, ale i dobrego humoru. Tej dwójki, ich psa oraz babci — która nieraz pomoże w śledztwie albo przyprowadzi nowego klienta — po prostu nie da się nie polubić. Zagadki wciągają, a z każdą kolejną historią coraz bardziej chce się wiedzieć, jak wszystko się skończy. Do tego świetne ilustracje, które robią robotę! 🎨 To także idealne książki dla dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z samodzielnym czytaniem. Bohaterowie w ich wieku, szkolny chaos, duża czcionka, ilustracje i wciągająca fabuła — to przepis na książki, przy których czytanie naprawdę nie ma prawa się nudzić 📚🔎

Lubicie podbijać świat? Zdobywać nowe lądy? Wyruszać w nieznane? A może Wasze dzieci są podróżnikami pełnymi fantazji i potrafią wciągnąć Was w wir własnej zabawy, której wyobraźnia nie zna granic? Dla takich małych odkrywców jest komiks „Pikapidula”, która co prawda przemyca stereotypowe podziały ról płciowych dorosłych, ale pozwala na swobodę głównej bohaterce wychodzącej poza ograniczenia kulturowe. Wśród załogi statku kapitana Pikapiduli są mama (kuk),tata (bosman),pies i świnka (majtkowie). Prawdziwa załoga pirackiego okrętu musi mieć prawdziwe tatuaże zrobione długopisem oraz jeść prawdziwie morskie jedzenie z okiem potwora na czele. Wśród wielu przygód nie może też zabraknąć mieszkania na bezludnej wyspie czy porwania przez kołdozaura i podwodnych wypraw z syrenkami. Prawdziwa piratka gotowa jest na wszystko, przez co rodzice muszą stawiać czoło niezwykłym wyzwaniom, wśród których nie zabraknie potworów bałaganu i nauczycielki. Po wielu lat parnia się morskim rzemiosłem musi też przyjść czas na ważne życiowe zmiany: sprzedaż okrętu, aby móc rozpocząć nowe życie i podjąć nowe wyzwania. Komiks Agnieszki Surmy jest zbiorem krótki, jednostronowych scenek z życia dziewczynki posiadającej niezwykłą wyobraźnię i zafascynowanej pirackimi opowieściami. W swoje przygody włącza wszystkich członków rodziny. Pokazane przez twórców scenki doskonale pokazują młodym i starszym czytelnikom domowe życie okraszone pasją jednego z mieszkańców. Dzięki tym wyobrażeniom codzienność zostaje pięknie urozmaicona i po dziecięcemu zaczarowana. Każda przygoda ma zaskakujący zwrot akcji i ujawnia potęgę wyobraźni bohaterki pakującej się w różne opresje. Bardzo podobało mi się elastyczne podejście rodziców do tematu, ich umiejętność wykorzystania zainteresowań córki w zachęcaniu do udziału w zwykłych pracach: od mycia naczyń po dbanie o ogródek. Zabiegani i zajęci codziennością rodzice zawsze pojawiają się wtedy, kiedy wymaga tego sytuacja, a tych sytuacji jest bardzo dużo, dzięki czemu nie stają się oni tłem, ale aktywnymi uczestnikami życia córki. Kolorystycznie i graficznie komiks jest interesujący i skutecznie przyciąga uwagę młodych czytelników. Agnieszka Surna rezygnuje z klasycznych kadrów i zamiast tego tworzy owalne pola, na tle których rozgrywa się akcja. Nie ma tu ostrych przejść z jednej scenki do drugiej tylko delikatne, pastelowe granice. Całość interesująca i zachęcająca do korzystania z wyobraźni, oddawania się niezwykłym przygodom, wykorzystywania otoczenia do zabaw. Komiks powinien zainteresować uczniów nauczania początkowego, a nawet przedszkolaków. Niewielka ilość kadrów na stronie pozwala początkującym czytelnikom na odnalezienie się w świecie komiksu.

Nie było strasznie, bardziej bym to nazwała "klimatyczną atmosferą". Kilka tekstów mnie rozbawiło, więc jeśli chodzi o kreację bohaterów to na plus. Szanuję za posłowie z radami dla osób dorosłych, które chcą być wychowawcami na koloniach (szczególnie jeśli chodzi o nie organizowanie chrztów i ślubów kolonijnych, najgorsze co może być).

Jeżeli przypadły Wam do gustu historie o niesamowitych skarpetkach Justyny Bednarek to książka Adama Skrodzkiego o otuliłapkach będzie dla Was równie interesująca. Rękawiczek jest dziewięć. Mieszkają wraz z rodziną Stelażyńskich w ich mieszkaniu i bardzo, ale to bardzo chcą przejąć władzę nad światem. Jednak okazuje się, że to wcale nie będzie takie łatwe do osiągnięcia. Jest sobota i każdy z domowników ma własny plan na spędzenie popołudnia. Ojciec i dzieci są nastawieni na weekendową zabawę. Opór stawia oczywiście mama, która ma zamiar nadrobić wszelkie tygodniowe zaległości. Rękawiczki więc zabierają się do pracy i postanawiają pomóc niezdecydowanej rodzinie. Przecież gdy Ci zostaną w domu to rękawiczki nie osiągną swego sukcesu, o którym marzą... Jak zakończy się ta interesująca i prze zabawna historia? Koniecznie zerknijcie do książki, a chwile weekendowej nudy z pewnością odejdą w cień...

Dla tych, którzy dopiero zaznajamiają się z przedszkolnym życiem i dla tych, którzy przekroczyli już progi szkoły. Dla małych i dla dużych mam, piękną, książkową propozycję - "Przedszkole imienia Barbary Wiewiórki" Rafała Witka. To wyjątkowe wydanie, w którym na ilustracjach w stylu retro dominują brązy i rudości. Tekst jest niezwykle przyjazny, emanuje ciepłem i spokojem. "Przedszkole imienia Barbary Wiewiórki " to opowieść o Malinie, która rozpoczyna swoją przedszkolną przygodę w najbardziej niezwykłym przedszkolu o jakim słyszałam. Już samo położenie tego przedszkola jest przedziwne. Skrywa się ono w gęstwinie parkowych krzewów, tuż za plożącą się po ziemi irgą. Nie jest to jedyna zaskakująca w tym przedszkolu sprawa. Inną są jego uczniowie. Do przedszkola na równi z ludzkimi dziećmi, uczęszczają dzieci zwierząt. Wszyscy doskonale się ze sobą dogadują i uczestniczą w ciekawych zajęciach. Przygody Maliny i jej przedszkolnych towarzyszy podzielono na krótkie opowiadania. Idealne do czytania przed snem. Codzienne problemy Przedszkola imienia Barbary Wiewiórki pozwolą wyciągnąć ważne wnioski dotyczące nie tylko przedszkolnego trybu życia ale także najważniejszych w życiu każdego człowieka wartości .

Jestem zdecydowaną miłośniczką książek Marty Guzowskiej, ponieważ pisze ona rewelacyjne książki zarówno dla młodszych czytelników, jak i dla starszych. Każda z jej serii wychowuje inną grupę wiekową. Do tego ma wspaniały dar łączenia pokoleń. I to szczególnie widać w książkach z serii „Detektywi z Tajemniczej 5” oraz „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy”. Obie wzajemnie się uzupełniają, mają tych samych bohaterów, ale tematyka jest nieco inna, bo w drugiej młodzi bohaterzy muszą udowodnić, że dziwne wydarzenia to wynik działania ludzi, zjawisk przyrodniczych, a nie sił nadprzyrodzonych. W książkach tych poznajemy młodych bohaterów łamiących stereotypy i potrafiących najnowsze media wykorzystać do zdobywania informacji. Współczesne dzieciaki kojarzą nam się z telefonami i uzależnieniem od nich oraz uwielbieniem do youtuberów. Często wydaje się nam, że młode pokolenie żyje tylko i wyłącznie w świecie technologii i ostatnią rzeczą, która mogłaby je zainteresować to historia, muzea, wykopaliska, ruiny, nawiedzone budynki i inne tego typu miejsca. Marta Guzowska udowadnia nam, że dzieci da się zainteresować naszym dziedzictwem kulturowym, zachęcić do poznawania przeszłości, a do tego do wchodzenia w obszar metod badania naukowego. Wystarczy po prostu zabierać swoje pociechy w miejsca, w których mogą poznać wycinek naszej historii i samemu wykazywać zainteresowanie związanymi z nimi ciekawostkami oraz wspólnie czytać książki przemycające wiedzę na ten temat. Właśnie takie podejście króluje wśród rodziców w obu wspomnianych seriach. Jej młodzi bohaterzy są ciekawi świata i żądni rozwiązania kolejnych zagadek. Akcja całej serii książek „Detektywi z Tajemniczej 5” toczy się wokół kradzieży ważnych, zabytkowych przedmiotów oraz dziwnych zjawisk. Druga seria bazuje na tym samym motywie, ale tu wchodzimy w obszar manipulacji przekonaniami odbiorców oraz wyjaśniania zjawisk. W pierwszym tomie „Detektywów z Tajemniczej 5” mogliśmy prześledzić, w jaki sposób młodzi detektywi poradzą sobie ze sprawą zaginięcia broszki. Przy okazji dzieci dowiedziały się wielu ciekawostek. Drugi tom natomiast zabrał nas w mroczne klimaty, a wszystko dzięki wakacjom u wujka Janka prowadzącego z kolegą z pracy i dwiema studentkami wykopaliska archeologiczne przy cmentarzu. W trzecim dowiedzieliśmy się sporo o malarstwie i życiu Olgi Boznańskiej. W czwartym bohaterzy odwiedzili Centrum Nauki Kopernik, gdzie mają zobaczyć adaptację „Bajek robotów”, ale okazuje się, że jeden z aktorów znika. W piąty tom pozwala na zdobycie sporej ilości informacji o Chopinie. Szósty tom pozwoli nam na rozwiązanie zagadki związanej z mazurską mumią i jej skarbem, a siódmy na zwiedzenie zakamarków „Pekinu”, czyli Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. W tych tomach akcja toczy się wokół zagubionych przedmiotów. „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy” to wakacyjne przygody z duchami w tle. Akcję nakręca zajęcie Lidki, nastoletniej kuzynki Piotrka i Jagi. Nastolatka marzy o byciu dziennikarką i powoli wprawia się w swoim fachu. Trójka bohaterów znana z wcześniejszych książek Marty Guzowskiej pomaga jej w tropieniu manipulacji oraz poszukiwaniach zaginionych przedmiotów. Razem z bohaterami odwiedzamy takie miejsca jak Ogrodzieniec, Węgrowo i najbliższą okolicę, w której mieszkają. Tym razem Marta Guzowska zabiera nas do lasu w Witkowicach, w których dzieją się dziwne rzeczy. Dowiemy się o grupce studentów, która zaginęła w tym miejscu. Opowieść otwierają przygotowania obozowiska. Pisarka wprowadza nas w klimat grozy przez stworzenie odpowiedniego wyglądu otoczenia. Zobaczymy las w gęstniejącej mgle i powoli zapadający zmrok. Przed nocą uczestnicy wyprawy muszą nazbierać chrustu i rozpalić ognisko. Żeby poszło szybciej rozdzielają się. Okazuje się, że znalezienie suchego drewna w mokrej okolicy nie jest łatwa. Kolejnym wyzwaniem będzie powrót do obozowiska. W mgle, szalejącym kompasem i niesprawnym telefonem jest to bardzo trudne. Na szczęście trójka młodych bohaterów spotyka troje dorosłych, którzy mogą im pomóc. Napotkani ludzie przebywają w lesie z tego samego powodu, co bliscy przyszłej dziennikarki: próbują zbadać zjawiska i okoliczności zaginięcia sprzed lat. Na własnej skórze przekonują się jak niesamowicie łatwo się tu zgubić. Do tego giną tu różnorodne niezbędne do bezpiecznego przenocowania rzeczy. Co stoi za tymi zdarzeniami? Przekonajcie się sami sięgając po książkę. Po raz kolejny nie zawiodłam się na książce Marty Guzowskiej, która bardzo umiejętnie stworzyła ciekawą intrygę z interesującymi, sympatycznymi i wyrazistymi bohaterami. Szczególnie udały jej się portrety dzieci, pokazanie konfliktu wynikającego z różnicy wieku. Mamy tu starszego brata, który niechętnie włącza siostrę do śledztwa, ale wie, że jeśli nie będzie dobrze opiekował się młodszą siostrą to w przyszłości może być pozbawiony możliwości uczestniczenia w kolejnych wyprawach kuzynki. Odkryje też, że w ciągu roku Jaga nauczyła się ona bardzo wielu rzeczy. Obserwujemy jak relacje między rodzeństwem zmieniają się w każdym tomie. Do tego mamy ciekawą akcję. Pisarka w interesujący sposób pokazuje kolejne kroki prowadzenia śledztwa z pokazaniem drogi, jaką bohaterzy odkryli prawdę, zachęca do samodzielnego myślenia i znalezienia odpowiedzi. W tym celu poszczególne etapy śledztwa podsumowano pytaniami, na które młodzi czytelnicy muszą spróbować znaleźć odpowiedzi, a przy okazji uczą się metody dedukcyjnej. Sporo tu fachowego słownictwa wyjaśnionego w prosty sposób. Wszystko brzmi bardzo poważnie, ale mogę Was śmiało zapewnić, że książkę czyta się bardzo szybko, a przemycane w niej wiadomości pochłania jak bajkę o żelaznym smoku czy opowieści o najnowszych technologiach i ich możliwościach. Do tego nie zabraknie tu oczywiście technologii, przez którą dorośli czasami tracą głowę. Stawiane przez pisarkę pytania są dla czytelników sygnałem, że w tym miejscu powinni się zatrzymać o spróbować wyjaśnić zagadki. Dzięki kolejnym krokom dzieci będą miały okazję poćwiczyć logiczne myślenie. Książki z serii „Detektywi z Tajemniczej 5” i ich wakacyjna odsłona „Detektywi z Tajemniczej 5 kontra duchy” to świetne lektury ćwiczące wiele umiejętności oraz przemycające sporą dawkę wiedzy i wzbogacające słownictwo. Każdy tom skupia się wokół innych ciekawostek historycznych, dziwnych zjawiskach i krążących o określonej okolicy opowieściach. Książki napisane bardzo przystępnie. Spora dawka humoru, dobrego nastawienia do życia, dziecięcego spojrzenia na świat, naiwnego relacjonowania wydarzeń sprawiają, że kolejne przygody mają też spory urok dla dorosłych i świetnie zastąpią lekką prozę dla dorosłych, a do tego pozwolą zmienić nastawienie do świata, rozbudzą empatię, poprawią nastrój. W książce poznamy różne typy osobowości i nie tylko dorośli bywają tu specyficzni. Także dzieci mają swoje zainteresowania, sposób zdobywania i dzielenia się wiedzą, a także spojrzenia na własną samodzielność i manipulowanie poczuciem odpowiedzialności, a do tego uwielbiających jagodzianki łasuchów. Całość wzbogacona licznymi interesującymi i estetycznymi ilustracjami Asi Gwis. Niedługie rozdziały z szybką akcją sprawiły, że każdą z książek pochłaniamy w jedno popołudnie. Zdecydowanie polecam.

Świąteczna książka dla dzieci z serii ,, Biuro detektywistyczne Lassego i Mai’’. Średni format. Oprawa twarda, elementy lakierowane na okładce. Papier dobry. Wyraźna duża czcionka w przeważającej części czarna, na ciemnych stronach – biała. Zilustrowała Helena Willis. Malunki takie bardziej prowadzone kreską komiksową, w moim odczuciu. Jest to opowiadanie świąteczne z łamigłówkami. Pierwszy raz sięgnęliśmy po książeczkę z tej serii. Lasse i Maja bardzo chcą umilić chwile wigilijnego popołudnia mieszkańcom miasteczka albo inaczej mówiąc trochę ich rozruszać. Stwierdzają , że chyba całe miasto pochowało się we własnych domach przy komputerach, tabletach, telewizorach i nie potrafi się bawić na ulicach wraz z innymi, przemilczmy już, że tylko z nimi. W poprzednich latach inaczej bywało. Odwiedzają ciąg lokatorów z pastorem na czele. Wszędzie raczej są o zgrozo niemile widziani. A wszystko dodatkowo psuje awaria prądu. Dzieciaki będą starały się pomóc w znalezieniu kogoś , by sprawił , żeby światełko do domów na Święta wróciło oraz rozwiązują zagadkę, co jest przyczyną tego ambarasu. I ciebie mały czytelniku zaprasza autor do rozwiązywania zagadek na każdej stronie jak odszukiwanie różnych przedmiotów, odczytywanie wiadomości kodem Morse’a i wiele wiele innych. Do każdej zagadki znajdziecie oczywiście odpowiedź w celach sprawdzenia. Będzie fantastyczna zabawa. Czy światło powróci do Valleby? Czy Lasse i Maja rozpracują zagadkę awarii prądu? A kto będzie Mikołajem? O tym wszystkim sami przeczytacie. Dzieciaki starsze przedszkolaki i wczesnoszkolne będą miały doskonałą rozrywkę. Dla młodszych zagadki będą za trudne. Polecam!

Ciekawa pozycja dla tych, którzy chcą poznać legendarnego Draculę, mumię, Frankensteina, doktora Jekylla i pana Hyde;a, Doriana Graya, a także dla tych, którzy nie zawahają się przed wybranymi opowiastkami Allana Poe'a i baśniami Braci Grimm. Bardzo ładnie wydana. Czyta się ją z dreszczykiem grozy!

Historia jest niepozorna, o codziennych sprawach, które dzieją się w życiu dziecka na etapie wczesnoszkolnym, w domu i szkole, w relacjach dzieci z dziećmi czy dorosłymi, a jednak trudno jej się oprzeć i zdecydowanie chce się więcej. https://madebybibi.blogspot.com/2024/07/ja-to-ja.html