Wyrocznia

Co prawda żadnego szału nie było, ale jednak czytało mi się bardzo dobrze. ALE - ja Cię kręcę! - czy Amber naprawdę nie może zainwestować w korektę/tłumaczenie? Wydawało mi się, że już się przyzwyczaiłam do tych wszystkich literówek, braku polskich znaków itp. itd. A tu takie barachło - nie dość, że czasem nie jest po polskiemu [!] to jeszcze jakieś zamieszane osobowe - moim zdaniem Sam nie ma problemu ze swoją męskością, a Remi z kobiecością - czasowniki jednak pokazują, że coś im się tam poplątało [Amberowi - nie Samowi i Remi].

Co prawda żadnego szału nie było, ale jednak czytało mi się bardzo dobrze. ALE - ja Cię kręcę! - czy Amber naprawdę nie może zainwestować w korektę/tłumaczenie? Wydawało mi się, że już się przyzwyczaiłam do tych wszystkich literówek, braku polskich znaków itp. itd. A tu takie barachło - nie dość, że czasem nie jest po polskiemu [!] to jeszcze jakieś zamieszane osobowe -...

Fajna powieść, którą zepsuła osoba odpowiedzialna za korektę. A może w ramach oszczędności darowano sobie korektę? Dziwnie czyta się, gdy mężczyzna poszła, a kobieta poszedł...

Fajna powieść, którą zepsuła osoba odpowiedzialna za korektę. A może w ramach oszczędności darowano sobie korektę? Dziwnie czyta się, gdy mężczyzna poszła, a kobieta poszedł...

Interesująca książka przygodowo-kryminalna.

Interesująca książka przygodowo-kryminalna.

Tym razem Sam i Remi Fargo zawitali do Nigerii gdzie znajdują tajemniczy zwój
na tropie artefaktu są też lokalni przemytnicy i inni źli ludzie
dochodzi też do porwania dzieci
fabuła szybka lecz przewidywalna ale dla fanów Cusslera w sam raz
piękne opisy Zachodniej Afryki

nawiązanie do Wandali tych Wandali

Fargo to może sympatyczni ale mały rozwój psychiczny ich dialogi ich są banalne
czarne charaktery są schematyczne i tak działają
bywa że narracja jest płaska
to lekka prosta książka dla osób które nie szukają ambitnej literatury
ale zawsze się przyda rozrywka historia plus akcja

Tym razem Sam i Remi Fargo zawitali do Nigerii gdzie znajdują tajemniczy zwój
na tropie artefaktu są też lokalni przemytnicy i inni źli ludzie
dochodzi też do porwania dzieci
fabuła szybka lecz przewidywalna ale dla fanów Cusslera w sam raz
piękne opisy Zachodniej Afryki

nawiązanie do Wandali tych Wandali

Fargo to może sympatyczni ale mały rozwój psychiczny ich...

Książka traci bardzo dużo przez polskiego wydawcę. Tylu błędów gramatycznych dotychczas nie zdarzyło mi się spotkać w żadnej książce. Taki sposób wydania, bez korekty przed drukiem to policzek dla czytelnika .
Co do treści, to ten cykl się według mnie wypalił. Brak energii, brak polotu . Powiązanie historyczne praktycznie brak . Wiadomo wstęp i ostatnie 40 stron . Reszta to dość słabe wypełnienie.

Książka traci bardzo dużo przez polskiego wydawcę. Tylu błędów gramatycznych dotychczas nie zdarzyło mi się spotkać w żadnej książce. Taki sposób wydania, bez korekty przed drukiem to policzek dla czytelnika .
Co do treści, to ten cykl się według mnie wypalił. Brak energii, brak polotu . Powiązanie historyczne praktycznie brak . Wiadomo wstęp i ostatnie 40 stron . Reszta...

Jestem zawiedziony. "Wyrocznia" to jeden ze słabszych tomów cyklu z Samem i Remi Fargo. Być może nie czytałoby się źle tej powieści i moja ocena byłaby wyższa, gdyby nie fatalna redakcja tekstu i ogromna ilość błędów. Ależ mnie to irytuje!
Już pal licho literówki, ale tu błędnie zastosowane są czasowniki rodzaju męskiego ("powiedział Remi"),i tak samo żeńskiego ("zapytała Sam"). Zgroza! - takich błędów jest kilkadziesiąt! Do tego mam wątpliwości co do tłumaczenia - tak jakby tłumacze wspomagali się translatorem, gdyż w wielu miejscach tekst jest dość "bełkotliwy", w wielu źle ustawiony szyk zdań... Czerwona kartka dla Amber!
Co do powieści, to nie jest zbyt porywająca. Podobała mi się jedynie część nigeryjska, gdzie Remi wraz z kilkoma dziewczynkami ze szkoły musiała uciekać w góry przed bandytami. A mała złodziejka Nasha - wyjątkowa spryciula - to bez wątpienia najbarwniejsza postać tej powieści.
Część tunezyjska przegadana, a sama zagadka historyczna mało przekonująca. W powieści każdy rozdział opatrzony jest jakimś afrykańskim przysłowiem. To akurat było niezłe... Coraz mniej Cusslera, a coraz więcej Burcella. Słabo to wygląda...
Spodziewałem się więcej, polecam jedynie wiernym fanom mistrza przygody...

Jestem zawiedziony. "Wyrocznia" to jeden ze słabszych tomów cyklu z Samem i Remi Fargo. Być może nie czytałoby się źle tej powieści i moja ocena byłaby wyższa, gdyby nie fatalna redakcja tekstu i ogromna ilość błędów. Ależ mnie to irytuje!
Już pal licho literówki, ale tu błędnie zastosowane są czasowniki rodzaju męskiego ("powiedział Remi"),i tak samo żeńskiego ("zapytała...

Clive Cussler jest autorem książek sensacyjno przygodowych po jakie sięgam zawsze pragnąc przeżyć kolejne przygody z bohaterami jego powieści. Wspólnie napisana z Robin Burcell kolejna część cyklu Fargo zapowiadała się ciekawie i miałem nadzieje na dobrą rozrywkę. Dlatego po nią sięgnąłem i zacząłem czytać.

Książka Wyrocznia rozpoczyna się od wydarzeń z przeszłości związanych z Walandami, gdzie jak zwykle potrafiła mnie zaciekawić. Początkowa retrospekcja kończy się wraz z przesunięciem wydarzeń do czasów współczesnych, gdzie Remi i Sam Fargo wybierają się do Afryki do założonej przez nich szkoły. Jednak nie zdają sobie sprawę z niebezpieczeństwa do czasu porwania kilku dziewczyn wraz z żoną Sama ze szkoły przez lokalnych bandytów. Przyjaciółka Remi prowadząca wykopaliska również staje się obiektem zainteresowania. Sam wraz z przyjaciółmi musi uwolnić porwanych i odnaleźć ukryty skarb.

Książka Wyrocznia jest pozycją z cyklu o losach milionerów Remi i Sama Fargo zazwyczaj poszukujących tajemnic z przeszłości. Zaginione artefakty, niebezpieczne pułapki i tajemnica sprzed wieków. Wszystko można sądzić, ze tutaj dostaniemy. Po części tak dzieje się jednak sporo miejsca autorzy poświęcają sensacyjnej fabule poświęconej porwaniu przez lokalnych bandytów i uwolnienia ich z rąk porywaczy. Osadzenie większości akcji w Nigerii, gdzie założono szkołę dla dziewcząt początkowo było ciekawym pomysłem. Jednocześnie budowanie i zajmowanie się mieszkanek uczeniem godne pochwały. Wprowadzenie wątku działania gangu handlującego dziełami sztuki jakie pozyskają i sam motyw porwania był początkowo interesujący. Rozbudowanie go większym stopniu zepchnęło inne zdarzenia na margines przez dłuższy czas. Jak na przykład poszukiwaniu skarbów i zdarzeń na wykopaliskach jakie prowadzą do tragicznych momentów. Skupiając się na odzyskaniu żony Sama i uratowaniu dziewczynek akcja ze szkołą może trochę wypaść dziwnie i zastanawiająco. Jakby szkoła nie miała żadnej ochrony, która mogła zainterweniować w razie niebezpieczeństwa. Losy Remi wraz z dziewczynami są ukazane dobrze i nawet można za nie trzymać kciuki. Próba uzyskania wolności i ucieczka dominuje przez większy czas czytania. Nie brakuje strzelanin, ukrywania się, skradania, ucieczek, walki z przeciwnikami, sprytnych rozwiązań i podstępów jakie dostałem. Oprócz akcji w Afryce mamy również Tunezję i tajemnice do odkrycia znacznie później dotyczącą zaginionego zwoju oraz klątwy jaka na nim ciąży. Wątek związany z wykopaliskami jakie prowadzi przyjaciółka Remi początkowo pojawia się częściej, lecz wraz z rozwojem sytuacji przejmuje nad nim kontrolę sensacyjna fabuła związana z porwaniem. Zapowiadający się na grzebanie w poszukiwaniu starożytnych artefaktów i odkrywanie tajemnicy związanych z wykopaliskami od samego początku mnie zainteresował. Miałem nadzieje, że będzie odgrywał większą rolę niż dostałem w całości w fabule. Tajemnicze zniknięcia, pozostałości z przeszłości i skarb do odkrycia wzbudził moją ciekawość. Nawet później pojawienie się jego przykuło moją uwagę od razu. Szkoda, że autorzy lepiej tego wątku nie wykorzystali w pełni w swojej powieści. Dopiero pod koniec zagrał pierwsze skrzypce co jednak nie ukoiło moje niedosytu w tym wypadku. Książka opowiada o szkole w Nigerii i bandytach gotowych na wszystko, aby zdobyć upatrzone cenne fanty. Porywając dziewczynki wraz z Remi stają się obiektem polowań Samiego gotowego na wiele, aby odzyskać żonę i pomóc porwanym. Akcję umieszczono w szkole w Nigerii i pośród pobliskich miejscowościach oraz okolicy w jakich dzieje się akcja powieści. Nie brakuje wielu przygód i niebezpieczeństw jakie stają na drodze Fargo. Dlatego pomimo pewnych wad książkę czyta się dobrze i przyjemnie.

Książka Wyrocznia jest kolejnym tomem przygód Fargo po jaki sięgnąłem spodziewając się więcej niż dostałem. Chyba autorzy za wiele chcieli wrzucić do swojej powieści przygodowej i wyszedł taki miszmasz poszczególnych wątków nieźle ze sobą połączonych w całość. Zadziwiające sytuacje jak ze szkołą, pojawienie się gangu handlującego dziełami sztuki, nawet podchodząca pod fantastykę motyw wyroczni jaki pojawia się pod koniec. Wszystko sprawia, ze wątek poszukiwania zwoju i tajemnic z przeszłości większym stopniu trafia na dalszym plan. Spodziewałem się po opisie czegoś lepszego niż dostałem w tym przypadku. Rozwiązanie zagadki jakby szybko zostało poprowadzone, aby wyjaśniło się wszystko naraz niż rozbudowanie go z zaskakującymi momentami mogącymi zaskoczyć podczas czytania. Jak na autora średnio z plusem wypada na tle innych jego powieści jakie czytałem. Za wiele chciano zmieścić i dlatego pewnie tak stało się. Nie można odmówić szybkiej i zwrotów akcji. Wydarzenia dobrze poprowadzone i wiele dzieje się w czasie czytania nie pozwalając nudzić się. Przygoda łączy się z sensacją i niebezpieczeństwami jakie stają na drodze bohaterów, którzy jak wiadomo dadzą sobie radę ze wszystkim. Pod tym względem nie ma niespodzianki i takiej nie oczekiwałem.
Zarysowanie bohaterów było dobre i można poczuć sympatie do Fargów i niektórych bohaterów jakich spotykamy. Na pewno trzymałem kciuki i kibicowałem dziewczynom ze szkoły podczas opresji w jakie znaleźli się. Moją uwagę skradła Nasha i jej działania jakie podejmowała narażając się na niebezpieczeństwo. Sympatyczna postać z odwagą i sprytem. Przeciwnicy bohaterów zostali dobrze nakreśleni i stali się postaciami bez skrupułów gotowych na wiele, żeby tylko osiągnąć cel. Może nie przerażały jak oczekiwałem, ale stawali się godnymi przeciwnikami Fargów. Oprócz nich spotykamy wiele pobocznych i na drugim planie postaci jakie pojawiają się. Najczęściej mają do odegrania rolę we wszystkim przewidzianą przez autorów. Jednocześnie czasami możne poczuć nić sympatii lub antypatii wraz z poznanymi wyborami jakich dokonują. Relacje pomiędzy nimi okraszono humorem, ironią, ale częściej poważnymi momentami jakie pojawiają się. Brakowało mi więcej luzu w interakcjach między Remi i Samem jak poprzednio otrzymałem. Dialogi sprawnie napisane, dobre, nie pozbawione humoru i powagi w prowadzonych rozmowach.

Książka Wyrocznia jest połączenie przygody, sensacji, odrobiny fantastyki w motywie wyroczni i zagadki z przeszłości jaka pojawia się podczas czytania. Spodziewałem się lepszej historii okraszonej zawrotnymi zwrotami akcji i przygodą. Niestety przez to, że mamy wrzucenie wszystkiego do jednego worka czasami brakowało mi lepiej nakreślonej fabuły. Posiada wady i niuanse jakie rzucają się w oczy podczas czytania. Między innymi wymienione wcześniej przez ze mnie. Zakończenie początkowo wydaje się dobre i gdyby na tym autorzy poprzestali może byłoby lepiej. Postanowili wrócić do tajemnicy zwoju pod koniec i jakby na siłę nieco kontynuowali jak najszybciej jego poszukiwania. Brakowało mi tutaj zaskoczenia i rozbudowania, aby ciekawiej to wszystko wypadło niż dostałem. Za szybko chcieli zakończyć wątek poszukiwania artefaktu z przeszłości, który opisali pobieżnie i rozwiązanie pozostawia spory niedosyt. Książka mimo mankamentów wypada dobrze jako niezobowiązująca i przygodowa pozycja od autora po jakiego powieści lubię sięgać oraz wracać do nich. Bohaterowie nie są papierowi i jednowymiarowi, ale bardzo dobrze lub dobrze wypadają. Dające się polubić i poczuć sympatie do nich oprócz oczywiście przeciwników. Fabuła wciągnęła mnie, przyjemnie i szybko przeczytałem. Na pewno nie nudziłem się, bo nie brakuje akcji w czasie czytania. Wyrocznia jest może nie najlepszą jego pozycją, lecz bawiłem się dobrze przy niej. Pomimo tego sięgnę na pewno po inne książki Clive Cusslera jak będę miał okazje i coś nowego znajdę.

Clive Cussler jest autorem książek sensacyjno przygodowych po jakie sięgam zawsze pragnąc przeżyć kolejne przygody z bohaterami jego powieści. Wspólnie napisana z Robin Burcell kolejna część cyklu Fargo zapowiadała się ciekawie i miałem nadzieje na dobrą rozrywkę. Dlatego po nią sięgnąłem i zacząłem czytać.

Książka Wyrocznia rozpoczyna się od wydarzeń z przeszłości...

Pierwsza książka z cyklu Fargo , która ciągła się jak flaki z olejem. Mało interesująca, nie wciągająca , brak tego co było w poprzednich tomach. Jestem trochę zawiedziony .
Biorąc do czytania , myślałem że mnie wciągnie aż przepadnę , a tu klapa . Nie tego spodziewałem się .

Pierwsza książka z cyklu Fargo , która ciągła się jak flaki z olejem. Mało interesująca, nie wciągająca , brak tego co było w poprzednich tomach. Jestem trochę zawiedziony .
Biorąc do czytania , myślałem że mnie wciągnie aż przepadnę , a tu klapa . Nie tego spodziewałem się .

Generalnie z pięciu cykli Cusslerów ten z Fargo jest dla mnie najsłabszy. Bardzo przeciętna ta przygodówka, dziwna sceneria akcji z tą szkołą dla dziewczynek w afrykańskiej dziczy. A i zagadka historyczna też jakaś słaba. Na plus afrykańskie przysłowia.

Generalnie z pięciu cykli Cusslerów ten z Fargo jest dla mnie najsłabszy. Bardzo przeciętna ta przygodówka, dziwna sceneria akcji z tą szkołą dla dziewczynek w afrykańskiej dziczy. A i zagadka historyczna też jakaś słaba. Na plus afrykańskie przysłowia.