Wektory władzy

Standard powieści Cusslera- we wstępie opisane są sytuacje i zdarzenia, które miały miejsce setki lub tysiące lat temu i przejście do czasów współczesnych, gdzie akcja ma odniesienie do wstępu. Ta pozycja jest z serii załogi "Oregona", więc Juan Cabrillo- bohater, który jest zlepkiem najlepszych cech wszystkich znanych współczesnych herosów, razem ze swoją załogą dosłownie ratuje świat. Tym razem musi rozprawić się z fanatyczną grupą, w rękach której sztuczna inteligencja dąży do zagłady ludzkości. Ponieważ w tych książkach zawsze dobro zwycięża pozostaje delektowanie się treścią i spędzenia miłych chwil w czasie lektury.

Przygody Dirka Pitta są cyklem, po który sięgałem początkowo zapoznając się z książkami autora. Każdą następną przeczytałem i zawsze chętnie czekam na następną część cyklu jaka zostanie wydana. Diabelskie morze jest najnowszą propozycją autora z Dirkiem Pittem zapowiadającą się na wciągającą przygodowo sensacyjną powieść. Dlatego sięgnąłem wiedziony ciekawością i chęcią poznania kolejnych przygód Dirka. Książka Diabelskie morze zaczyna się ciekawie od samego początku od tajemniczego zniknięcia samolotu na pokładzie którego znajdował się przedmiot kultu związanego z Tybetem. Tajemnicze wydarzenia z przeszłości i poszukiwanie artefaktu dają nadzieje na kolejną wciągającą przygodę od autorów. Takie rozpoczęcia bardzo lubię i cenię wzbudzające moją ciekawość od pierwszych stron. Wydarzenia stanowią podstawę do późniejszych zdarzeń w jakich uczestniczą nasi bohaterowie. Przenosimy się sześćdziesiąt parę lat do przodu do czasów współczesnych, gdzie badanie w morskich głębinach jest początkiem przygód naszych bohaterów Ala Giordina i Dirka Pitta. Kolejny raz muszą uratować świat i tym razem powstrzymać Chiny przed próbą wynalezienia groźnej broni mogącej dać szansę konkurowania pod względem militarnym nad Stanami Zjednoczonymi. Dostają nie łatwe zadanie pochwycenia i odnalezienia pocisku mogący wywołać wojnę przed wysłanymi siłami specjalnymi z Chin. Oprócz tego dzieci Pitta postanawiają zająć się sprawą zaginięcia artefaktów tak ważnych dla Tybetu, których odzyskanie wiedzie przez szereg przygód i niebezpiecznych sytuacji po drodze. Autorzy zgrabnie łączą oba wątki ze sobą najpierw w mniejszym stopniu, później coraz bardziej aż do finału książki. Wyruszamy w podróż z bohaterami od Tybetu, po Chiny, Tajwan, Filipiny i Himalaje przezywając wiele przygód po drodze. Przenosząc swoją akcję w głębiny, po ośnieżone szczyty Himalajów i skrywanych tajemnic jakie czekają na rozwiązanie. Nie zabrakło w czasie czytania wielu potyczek, walk, ucieczek i tajemnic do rozszyfrowania związanych nie tylko z pociskiem, ale też z artefaktami z przeszłości. W każdym razie zostajemy rzucani w wir przygód i wydarzeń od początku aż po koniec nieraz potrafiących zaskoczyć w czasie czytania. Walka z chińskimi żołnierzami miesza się z przygodami dzieci Pitta chcącymi odnaleźć skarby jakie zaginęły. Niebezpieczeństwo czyhające na każdym kroku i starcia z przeciwnikami prowadzą do trzymania kciuków za bohaterów w trakcie przygód. Nie mogło zabraknąć szalonej akcji, humorystycznego akcentu i twistów w historii. Dlatego bawiłem się świetnie w czasie czytania śledząc losy poszczególnych bohaterów w czasie niebezpiecznych przygód. Książka Diabelskie morze posiada ciekawych i bardzo dobrze zarysowane postacie pod względem psychologicznym. Mające swoje cechy charakteru i zachowania rzutujące na nasz odbiór bohaterów jakich spotykamy na kartach powieści. Autorzy zręcznie nakreślili ich sylwetki od początku powodując, ze posiadali głębię. Dlatego nie dostałem jednowymiarowych bohaterów, ale ciekawych i wciągających. Główna postacią jest Dirk Pitt mający wiele szczęścia w trudnych sytuacjach, potrafiący być twardy i nieustępliwy. Próbujący zawsze wyjść obronną ręką z najbardziej krytycznych momentów i kłopotów w jakie wpada. Pomysłowy i nie poddający się tak łatwo wzbudza sympatie dając się polubić od samego początku. Drugą osobą jest Al Giordani pomagający Pittowi i wiele razy towarzyszący w przygodach. Jego postać została bardzo dobrze nakreślona i była ciekawa. Mający luźny styl, jest opanowany, dowcipnym, twardym i pomysłowym bohaterem. Sympatyczna postać jaką można od razu polubić. Razem z Pittem tworzą niezwykły i zabawny duet uzupełniający się nawzajem w czasie przygód jakie przezywają. Oprócz nich spotykamy dzieci bohatera, których przygody również potrafią być wciągające. Postacie Summer i Dirka zostały zarysowane również bardzo dobrze przez autorów. Podczas trudnych momentów jak na przykład w Himalajach kibicowałem im w czasie przygód jakie przeżywają. Sympatyczni i dający się polubić bohaterowie od razu. Oprócz nich na drugim i dalszym planie spotykamy cały szereg postaci mających mniejszy lub większy wpływ na wydarzenia. Niektóre maja do odegrania rolę w fabule przewidzianą przez autora. Dające się nieraz polubić, potrafiły być sympatyczne i ciekawe. Inne jak przeciwnicy wypadają dobrze i często nawet wzbudzali moją niechęć w czasie czytania swoimi działaniami. Najbardziej podobały mi się relacje łączące Ala z Pittem, które są pełne docinków, ironii i humoru w czasie rozmów. Nawet gdy są w niebezpieczeństwie lub w wolnym czasie potrafią zażartować. Łączące relacje Summer z młodszym Dirkiem również obfitują w humor i przekomarzania jakie pojawiają się. Takim sposobem w tym przypadku bawiłem się świetnie w czasie czytania, ale nie brakowało tutaj również poważnych momentów jak w górach. Pozostałe relacje między postaciami są dobrze przedstawione od samego początku. Dialogi napisane przez autorów były wciągające i ciekawe. Nie pozbawione ironii, humoru, poważniejszych momentów, docinków i przekomarzań w czasie rozmów. Książka Diabelskie morze jest kolejnym moim spotkaniem z Dirkiem Pittem, jego przyjaciółmi i dorosłymi dziećmi. Przygoda miesza się tutaj z sensacją i zwrotami akcji jakie dostajemy w czasie czytania. Fabuła jest ciekawa, lekko napisana i wciągająca od pierwszych stron. Przygody bohaterów w różnych częściach świata nie pozbawione szalonej akcji i twistów potrafiących zaskoczyć spodobała mi się. Od samego początku zostałem wciągnięty w wir wydarzeń i potyczek bohaterów z przeciwnikiem. Prowadzenie dwutorowo wątków jakie dostajemy w przypadku pocisku i skarbów z przeszłości ładnie zostały połączone z czasem w całość. Autorzy potrafili stworzyć ciekawa fabułę obfitującą w zwroty akcji i zagrożenia czyhającego na bohaterów ze strony wroga. Jednocześnie cały czas coś dzieje się i nie sposób nudzić się w czasie czytania. Postępujące po sobie zdarzenia , przerzucanie z jednego miejsca na drugie bohaterów, ukazanie działań przeciwników w osobnych rozdziałach i walk pomiędzy nimi zostały przedstawione w sposób ciekawy. Szybka akcja gnająca do przodu bez opamiętania i nie zwalniająca ani na chwilę sprawia, ze szybko czyta się książkę. Odkrywanie tajemnic Tybetu i skarbów związanych z nimi ubarwia historie. Poszukiwania są najeżone trudnościami i zagrożeniem z jakimi muszą sobie poradzić dzieci Pitta. Z drugiej strony odnalezienie pocisku i przechwycenie go przez naszych bohaterów. Rozpoczyna się wyścig z czasem i mierzenie się z przeciwnikiem gotowym na wszystko. Wydarzenia jakie dostałem były nie tylko wciągające, ale także szybko poprowadzone do przodu. Jednak jakieś drobne niuanse znalazły się w postaci zbiegów okolicznościowych w przypadku Pitta i Alla wychodzących cało z opresji mimo beznadziejnej sytuacji. Jakby byli niezniszczalni i nic nie mogło im stać się w czasie wydarzeń w jakich biorą udział. Trochę również zwróciło moją uwagę działania młodego Dirka i Summer, gdzie też takie czasami drobne momenty spotkałem. Oprócz tego fabuła porwała mnie od razu i wciągnęła trzymając w napięciu przez cały czas. Finał książki bardzo dobry, ale można przewidzieć kto wygra, a kto zostanie pokonany. Nie będzie żadna tajemnicą już od samego początku czytania. Jednak zakończenie nie za szybko potraktowane, ładnie wypadło i ciekawie. Książka Diabelskie morze jest powieścią przygodowo sensacyjną o kolejnych przygodach Dirka Pitta i spółki ratujących świat przed zagrożeniem. Napisana przystępnie, z lekkością, przyjemnym stylem, z pewną dozą humoru i niesamowitej akcji jaka wciąga od pierwszych stron. Autorzy poradzili sobie znakomicie tworząc powieść od której ciężko oderwać się i bawiłem się w czasie czytania świetnie dostając wszystko na co liczyłem. Nie zawiodłem się i mimo drobnych niuansów książka okazała się dobra. Przygody bohaterów były ciekawe, nie pozbawione nieraz lekkości i zwrotów akcji w czasie czytania. Odkrywanie tajemnic z przeszłości zawsze podoba mi się i tak było tym razem. Wciągnęła mnie zagadka zaginionych skarbów i przygód dzieci Pitta zajmujących się sprawą. Fajnie wypadł wątek dotyczący pocisku i jego poszukiwaniach w jakich uczestniczyli All z Dirkiem. Wciągnięci w wir niebezpiecznych przygód dawali radę sobie jak umieli z zagrożeniem. Zabawne relacje pomiędzy nimi i dziećmi dopełniały całości prowadząc do zabawnych momentów w czasie czytania. Diabelskie morze okazało się ciekawe i wciągające od pierwszej stron proponując jazdę bez trzymanki. Akcja po prostu jest błyskawiczna i zmieniające się dynamicznie wydarzenia powodują brak odczucia nudy. Kolejna powieść z cyklu, która okazała się niezwykle udana i wciągająca od pierwszych stron do końca. Spędziłem z książka miło czas i po przeczytaniu pozostawiła po sobie przyjemne wrażenie. Diabelskie morze ma wszystko co powinna mieć dobra powieść przygodowa. Sensacyjną fabułę z szybką akcją lecącą do przodu, ciekawych bohaterów głównych i wciągającą fabułę. Dlatego lubię czytać książki autora i na pewno jeszcze nie raz sięgnę po jego powieści w przyszłości.

Czy mógł by mi, ktoś mądrzejszy wytłumaczyć, dlaczego wydawca pomija książki z serii ????. Dopóki nie przeczytałem tutaj komentarza o braku, pominięciu, "Final Option", myślałem że mam sklerozę i nie pamiętam zniszczenia "Oregona". Dotąd, znane mi to było, tylko z praktyk wydawniczych twórczości Brada Thora, gdzie loteryjne wybieranie książek boli jeszcze bardziej. I o co chodzi z tym "wraka" zamiast "wraku"? Aż oczy bolą. Co do samej książki, od kiedy Clive Cussler, najpierw przestał nadążać za pisaniem "własnych" książek, a potem odszedł, poziom spada. Da się przeczytać ale czegoś brak.

Najnowsza część cyklu o małżeństwie Remi i Sama Fargo zapowiadała się na kolejne ciekawe spotkanie z autorem, po którego książki sięgam od dawna. Przygoda miesza się w nich z sensacją i zagadkami z przeszłości jakie rozwiązują bohaterowie. Gray Ghost jest kolejnym tomem cyklu po jaki sięgnąłem spodziewając się dobrej rozrywki, wielu zwrotów akcji i wciągającej przygody podczas czytania. Książka Gray Ghost rozpoczyna się w przeszłości, gdzie poznajemy jedną z przygód innego bohatera osobnego cyklu Isaaca Bella, który z narażeniem życia próbuje powstrzymać przestępców. Przenosimy się później do czasów współczesnych, gdzie Paytonowie mają kłopoty ze względu finansowych i próbują sprzedać unikatowy samochód. Jednocześnie proszą o pomoc Fargo, którzy postanawiają pomóc wplątują się w niebezpieczną przygodę z przestępcami chcącymi ukraść samochód. Autorzy kolejnej części z cyklu Fargo zamiast poszukiwania artefaktów z przeszłości skupiają się na wydarzeniach sto lat wcześniej dotyczących kradzieży prototypowego samochodu Rollsa, który zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach bez śladu aż możliwe do czasów obecnych. Związana z nim historia mówi o skarbie jaki został ukryty. Bohaterowie próbując pomóc Paytonom zostają wciągnięci w wir zdarzeń i zagrożenia ze strony przeciwników gotowych na wszystko, aby pozyskać samochód i sprawdzić opowieść o skarbie. Ciekawym pomysłem było przeniesienie historii do czasów, gdy działał Isaac Bell próbujący jak zawsze powstrzymać przestępców za wszelką cenę. Spotkanie oczywiście z Fargami nie wchodziło w rachubę, bo dzielił je spory czas ze sto lat od Bella, ale taki smaczek dla fanów obu cyklów spodobał mi się. Przeniesienie fabuły w przeszłość dawało sporo autorom mogącym prowadzić akcję dwutorowo i ukazując w obu przypadkach wydarzenia wciągając we wszystko czytającego. Przygody Bella z roku tysiąc dziewięćset szóstego potraktowano dobrze i poznajemy zdarzenia przedstawione w formie pamiętnika z tamtych lat zmieniającego się w relacje z wydarzeń jakie wystąpiły ze sto lat temu. Jednocześnie przenosząc się do przeszłości mamy możliwość pomału odkrywania prawdy i działań prowadzonych do ujęcia sprawców przestępstwa. Przenosząc się do czasów obecnych spotykamy Remi i Sama Fargów uwikłanych w sensacyjną przygodę w poszukiwaniu samochodu. Na drodze stają niebezpieczni przeciwnicy gotowi na wszystko, którzy nie cofną się przed niczym, aby zrealizować zadanie jakie dostali. Nie brakuje w obu przypadkach sporej dawki akcji, strzelanin, ucieczek, użytych forteli, walki i potyczek z przeciwnikami. Zostajemy przeniesieni z jednego miejsca na drugie w taki sposób, ze nie można się we wszystkim pogubić. Od Anglii, Stany Zjednoczone po Francję i Włochy, gdzie przeżywamy wiele ciekawych i niebezpiecznych przygód wraz z bohaterami książki. Nie zabrakło zwrotów akcji w czasie czytania i twistów potrafiących czasami zaskoczyć. Dlatego tak lubię książki Clive Cusslera nawet pisane z kimś innym, bo zawsze bawię się przy nich dobrze i odkrywanie tajemnic z przeszłości jest fascynujące od samego początku. Książka Gray Ghost jest kolejną częścią z cyklu związanego z Fargami, który zapowiadał się ciekawie od samego początku i nie zawiodłem się na nim. Autorzy świetnie nakreślili sylwetki głównych bohaterów pod względem psychologicznym, zachowania i cech charakteru. Dalsze postacie również dobrze wypadają i w zależności od roli jaką dla nich przewidziano w fabule. Isaac Bell chociaż występuje gościnnie w tym przypadku nadal jest nieustraszonym detektywem z agencji Von Dorna nie cofający się przed niczym, aby dorwać przestępców za wszelką cenę. Jest inteligentnym, śmiałym, spokojnym i twardy dla przeciwników. Bardzo dobra postać, którą polubiłem od samego początku i poczułem sympatie do niego trzymając kciuki w czasie zagrożenia. Kolejnymi postaciami głównymi są Sam i Remi Fargo, którzy z kolejnymi częściami stają się ciekawi i sympatyczni. Mający swoje cechy charakteru, zachowania i dokonujący wyborów jakie mogą podobać się. Jednocześnie nie brakuje w tym wszystkim odcieni szarości w sylwetkach przyczyniając się do łatwego polubienia i trzymania kciuków w razie niebezpiecznych momentów. Czasami brawurowi, nie przejmujący się niczym, ale zawsze gotowi do działania i pracujący jak znajdą się w zagrożeniu nad wyjściem z sytuacji. Świetne postacie z pewną nonszalancją podchodzące z humorem do wielu sytuacji, dający sobie radę i twardzi jak skała jak potrzeba. Pozostałe postacie na drugim i dalszym planie wypadają bardzo dobrze lub dobrze. Chociaż przeciwnicy mogli by być trochę lepiej zarysowani i robić groźniejsze wrażenie w czasie czytania. Tego mi trochę zabrakło, ale mimo tego odegrali niezłe swoją rolę jako przeciwników bohaterów. Nie dostałem papierowych postaci, ale zostały dobrze wykreowane posiadając w mniejszy lub większym stopniu głębie w zależności od roli jaką dostali i ich pojawienia się od czasu albo częściej w fabule. Relacje pomiędzy nimi zostały przedstawione na tyle ciekawie i świetnie, ze przyjemnie czytało mi się. Najbardziej wyróżniającą jest łącząca Remi i Sama. Nie brakuje w niej humoru, ironicznego podejścia, przekomarzania, docinków, ale jak potrzeba w kryzysowych chwilach powagi. Jednocześnie dzięki temu podczas czytania bawiłem się świetnie, przyjemnie i wciągnęły mnie rozmowy bohaterów. Pozostałe relacje postaci na dalszym planie również wypadają dobrze i nieraz potrafiły wzbudzić sympatie lub niechęć w zależności od wyborów jakich dokonują. Dialogi bardzo dobrze napisane i wciągające. Nie pozbawione humoru, ironii, powagi jak potrzeba, przekomarzania i przytyków. Dlatego również to sprawiło, ze bawiłem się świetnie od samego początku. Książka Ghost Gray jest kolejnym moim spotkaniem z cyklem związanym z Fargami, który nie spodziewałem się, ze tak bardzo dobrze wypadnie w tym przypadku. Ciekawym pomysłem było wprowadzenie bohaterów innych serii książek w fabułę co spodobało mi się. Pojawienie się Isaaca Bella obok Fargów mimo czasu liczącego sto lat od wydarzeń z przeszłości do obecnych pozwoliło na prowadzenie fabuły dwutorowo. Zamiast artefaktu z przeszłości mamy samochód mający wielką wartość i dzięki takiemu prowadzeniu narracji mamy możliwość poznać jego historię. Także ciekawą i nie pozbawioną wielu zwrotów akcji po drodze. Przygody każdego z bohaterów zostały przedstawione wciągająco od samego początku. Nie pozbawione sensacyjno przygodowego charakteru potraktowane z lekkością, przystępnie, z pewną dozą humoru i napisana przyjemnym stylem przez autorów. Prowadzona akcja jest błyskawiczna i gna do przodu bez zatrzymywania do samego końca. Tak skonstruowana, ze nie uświadczymy zwolnienia i męczących momentów po drodze. W czasie czytania wiele dzieje się w fabule i twisty czasami potrafią zaskoczyć. Wydarzenia toczą się szybko i nie ma miejsca na nudę. Ciekawie wypada w formie dziennika relacja związana z Bellem, gdzie poznajemy zdarzenia z przeszłości i współczesne przygody Fargów tworzących wraz z rozwojem akcji pomału całość zazębiając się ze sobą. Jednocześnie pojawiają się drobne zbiegi okolicznościowe jak wychodzenie cało z opresji w kryzysowych sytuacjach, fart w konfrontacji z przeciwnikiem i niezniszczalność bohaterów mimo walki jaką podejmują. Taki urok książki nastawionej na sensacyjno przygodową akcję jaką dostałem od mojego ulubionego autora . Przeciwnicy mogli być lepiej zarysowani i bardziej przerażający. Może jakieś jeszcze drobne potknięcia pojawiły się, ale pomimo tego bawiłem się podczas czytania świetnie. Zakończenie jakie dostałem można z lekka przewidzieć, ale nie zabrakło w nim walki i konfrontacji bohaterów z przeciwnikami. Finał ciekawy, pasujący do reszty i jeszcze końcówka spodobała mi się po wszystkim. Książka Gray Ghost jest bardzo dobrą pozycją z cyklu Fargo, po którą sięgnąłem zaciekawiony kolejnymi przygodami bohaterów nie spodziewając się, ze pojawi się w tym wszystkim Isaac Bell. Ładnie poprowadzona fabuła nie pozbawiona zwrotów akcji i twistów mogących czasami zaskoczyć w czasie czytania. Za sprawą dynamicznych wydarzeń, relacji pomiędzy Samem i Remi, podróżach jakie mają miejsce po świecie i niebezpiecznych sytuacjach jestem zadowolony z tego co dostałem. Pojawienie się w tym wszystkim Bella dodało smaczku i spodobało mi się. Zamiast artefaktów z przeszłości lub tajemnic mamy samochód Rollsa jaki zaginał dosyć dawno temu. Nie przeszkadzało mi cieszyć się i świetnie bawić w czasie czytania. Fabuła była na tyle ciekawa i wciągająca, ze miło spędziłem czas i niczego nie żałuje. Bardzo lubię książki Clive Cusslera i sięgam po wszystko co dotychczas ukazało się u nas, bo jego powieści wciągają, są lekkie, z dozą humoru potraktowane i przyjemnie czyta się. Tak było w przypadku najnowszych przygód Fargów i ich niebezpiecznych przygód. Błyskawiczna akcja i wir wydarzeń od samego poczatku potrafi wciągnąć i trzymać do końca w swoich szponach. Dlatego nie nudziłem się, a jeszcze relacje pomiędzy Samem i Remi potrafią bawić w czasie czytania dodając fabule uroku. Gray Ghost jest pozycją z cyklu jaka warto przeczytać i po nią sięgnąć. Można czytać bez znajomości poprzednich tomów, bo nawiązań nie ma tutaj w ogóle do poprzednich części. Książka dla każdego lubiącego przygodę, sensację i szybką akcję. Moja przygoda z Clive Cusslerem będzie trwać nadal, bo lubię jego książki nawet pisane z innymi autorami, po które będę sięgał jak będę miał ku temu okazje lub wydane zostanie coś nowego przez cały czas. Przyjemna, lekka i pełna akcji książka, która zapewniła mi wiele rozrywki i przygody podczas czytania.

Clive Cussler jest autorem książek przygodowo sensacyjnych, po które sięgam chcąc przeżyć przygodę i dobrze bawić się przy nich. Najnowsza jego powieść Rwący lód jest kolejną częścią cyklu Z Archiwum Numa z Kurtem Austinem próbującym kolejny raz wraz z zespołem pokrzyżować plany dotyczące globalnej katastrofy. Zapowiadała się intrygująco od samego początku i byłem ciekawy co tym razem dostanę. Kurt Austin wraz z Joe Zavalą zostają wysłani do sprawdzenia statku, na którym przebywała była pracownica Numy Cora. Niestety statek pozostawiony samym sobą dryfuje, a na jego pokładzie widać nie tylko zniszczenia, lecz także zabitą załogę. Zanim stało się najgorsze dostali meldunek o wielkim odkryciu jakie może być nadzieją lub w nie powołanych rękach zagrożeniem dla środowiska. Zaginięcie mikro biolożki ze statku prowadzi do wpływowego i bogatego magnata przemysłowego z RPA. Bohaterowie muszą powstrzymać i odkryć prawdę na temat odkrycia byłej pracownicy NUMA, które może prowadzić w niewłaściwych rękach do globalnej katastrofy na wielką skalę. Książka Rwący lód jest następną częścią cyklu z Kurtem Austinem i jego przyjacielem Joe Zavalą, którzy muszą powstrzymać wpływowego i mającego swoją wizje magnata przemysłowego. Autorzy zabierają nas w podróż po najzimniejsze region naszego globu do Antarktydy, po tajne archiwa Helsińskie i gorącą Afrykę Południową. Przemierzając trasę bohaterowie tropią spisek zagrażający światu. Świetny pomysł na kolejną część jaką dostałem, bo mroźna Antarktyda i przygody jakie następują w tej części świata były wciągające. Odczucie zimna i niebezpieczeństwa w takich momentach cały czas były obecne w czasie czytania. Wypadki w tajnych archiwach i w Afryce Południowej jeszcze bardziej nakręcają akcję powieści. W pogoni za odkryciem byłej pracownicy NUMA Kurt wraz z Zavalą muszą stawić czoło przeciwnikowi nie cofającym się przed niczym, aby osiągnąć zamierzony cel jaki sobie wyznaczył. Niezwykłe wydarzenia i szybka akcja przeskakującą z miejsca na miejsce nie pozwala się nudzić i świetnie bawiłem się w czasie czytania. Tajemnica pomału zostaje odkryta przez autorów, ale to dopiero początek wszystkiego. Brawurowo poprowadzona akcja z wieloma ucieczkami, walkami, strzelaninami, podstępami jak w Afryce Południowej prowadzi do wciągnięcia się w historie od samego początku. Przygody bohaterów obfitują w wiele niespodzianek po drodze i nieustępliwości z ich strony w czasie odkrywania prawdy dotyczącej odkrycia jakie zostało dokonane. W wyścigu o powstrzymanie przeciwnika nie cofną się przed niczym, aby zapobiec katastrofie. Kolejna powieść z cyklu zafundowała mi jazdę bez trzymanki od samego początku. Ciekawie zapowiada się od retrospekcji ekspedycji hitlerowskiej na Antarktydę, która dokonuje niezwykłego odkrycia jakie może zmienić wyniki wojny. Rozpoczęcie od zdarzeń z przeszłości to już znak firmowy Cusslera, który takim sposobem zawsze mnie wciągał w wydarzenia dziejących się w obecnych czasach. Później przenosimy się wieki do przodu, aby poznać kolejne przygody bohaterów uwikłanych w tajemnicze odkrycie jakie może być pomocne dla świata lub stanowić zagrożenie. Jednocześnie nie brakuje tutaj wartkiej akcji, wielu niespodzianek po drodze, przygody, sensacyjnej fabuły i lekkiego humoru po drodze. Dlatego czyta się fantastycznie i szybko. Książka Rwący lód posiada bardzo dobrze wykreowanych bohaterów jakich spotykamy w tym przypadku. Mających własny charakter, swoje zachowanie i kłopoty w jakie wpadają. Autorzy nakreślili sylwetki wielu z nich pod względem psychologicznym dobrze i dlatego były ciekawe. Kurt Austin jest połączeniem poszukiwacza tajemnic z przeszłości z Jamesem Bondem wychodzącym cało z każdej opresji. Nieustępliwy w swoim przekonaniu, twardy, z poczuciem humoru i pomysłowy. Joe Zavala jest jego przyjacielem i tworzą niezwykły duet wraz z Kurtem, który wprowadza tutaj wiele zabawnych momentów. Jest postacią odważną, pomysłową, nieugiętą, spokojną i z poczuciem humoru. Wraz z nimi powracają inne postacie z cyklu nie tylko dotyczącego Z Archiwum Numa, lecz występują w innych seriach jak Rudi i miłośnik dobrego jedzenia oraz znawca historii morskiej na drugim planie. Kurt Austin i Joe Zavala tworzą niezwykły duet sympatycznych bohaterów dajacych się polubić od samego początku. Spotykamy Gamay i Paula Troutów pomagającym im w wyjaśnieniu sprawy odkrycia. Oprócz nich pojawia się wiele postaci na drugim i dalszym planie mających do odegrania rolę w fabule przewidzianą przez autorów. Niektóre wypadają dobrze i dają się polubić. Inne jak przeciwnicy bohaterów maja określone cele do jakich dążą po trupach i dlatego wzbudzają niechęć. Widać podział na dobrych i złych w czasie czytania, to jednak nie przeszkadzało mi w czasie czytania. Nie otrzymałem również jednowymiarowych bohaterów, lecz mających głębię, nieraz ze względu na drugi plan dobrze nakreślonych lub pojawiających się na moment jak zajdzie potrzeba wypadają nieźle. W zależności od przewidzianego zapotrzebowania zostali obsadzeni w większej lub w mniejszej roli. Relacje między nimi zostały przedstawione ciekawie i wartko. Na pewno wyróżniająca najbardziej jest pomiędzy Kurtem i Joe Zavalą przynosząca wiele zabawnych momentów. Panowie rzucają docinkami, przekomarzają się w ironiczny sposób z humorem i powodowali nieraz uśmiech w czasie czytania. Fajny duet jaki dostałem potraktowany z przymrużeniem oka, nieustraszony, potrafiący rzucać zabawnymi tekstami nawet w sytuacji zagrożenia. Oprócz nich pozostałe postacie również wypadają ciekawie i ich relacje są dobrze przedstawione. Dialogi spotykane w fabule są bardzo dobre, nie pozbawione nieraz humoru, ironicznego zacięcia, pełne docinków i zwyczajnych rozmów jakie występują. Dlatego szybko czyta się książkę i potrafi wciągnąć w wir przygód bohaterów od samego początku. Książka Rwący lód jest pozycją przygodową połączoną z sensacją i zwrotami akcji jakie występują przez cały czas. Zmienianie miejsca z jednego na drugie pozwala szybko prowadzić fabułę bez oglądania się za siebie. Jak wspominałem dostałem jazdę bez trzymanki przypominającą wypełniony akcją film dziejący się w różnych częściach świata. Przygody bohaterów wciągają po retrospekcji, która ma za zadanie przygotować nas do późniejszych wydarzeń i ukazać tajemnicę skrywaną w przeszłości. Autor sięgał wiele razy w retrospekcjach z przeszłości po motywy artefaktów, zaginionych cywilizacji, przedziwnych odkryć, ale cykl Z Archiwum Numa skupia się zazwyczaj na sekretach przeszłości i dawnych odkryciach co bardzo lubię w tej serii książek. W tym przypadku też tak było i świetnie bawiłem się podczas czytania. Napisana lekkim, przyjemnym, przystępnym i z dozą humoru stylem sprawdza się idealnie jako lekka książka przygodowo sensacyjna. Akcja prowadzona w szybkim tempie, gdzie nie ma miejsca na zwolnienie i męczących opisów. Wszystko dzieje się błyskawicznie i dynamika prowadzenia jest utrzymywana przez cały czas. Przygody bohaterów zawierają wiele zwrotów akcji przynoszących zaskoczenie. Intryga jest prowadzona z wyczuciem i trzyma w napięciu od początku do końca. Wciągnęła mnie i nie pozwalała się oderwać przez cały czas. Nie brakuje w niej miejsca na spisek dotyczące globalnej katastrofy, wiele stoczonych walk przez bohaterów, niebezpiecznych sytuacji i zdarzeń mających wpływ na decyzje jakie wybierają. Wydarzenia toczą się w szybkim tempie przez cały czas za sprawą akcji lecącej do przodu bez zatrzymywania się. Przeskakiwanie w rozdziałach od bohaterów toczących wyścig z czasem, aby powstrzymać przeciwnika za wszelką cenę i uratować świat do wątków dotyczących ukazania działań wroga nie tracąc przy tym na dynamice było świetnie wyważone. Ciekawie podane, z lekkością i szybką akcją do samego końca. Dlatego nie nudziłem się w czasie czytania i bawiłem znakomicie podczas lektury książki. Pomimo tego nie braknie pewnych niuansów jak czasami zbiegi okolicznościowe bohaterów wychodzących z trudem, lecz cało z opresji. Dawanie sobie rady z przewagą wroga w sposób jakim nie powstydził się Rambo. Może jeszcze drobne potknięcia pojawiły się w czasie czytania. Jednak mimo tego nie odczułem w czasie czytania podczas przeskakiwania z jednego miejsca na drugie zagubienia i wkradania się przewidywalności w wydarzenia w jakich uczestniczą bohaterowie. Wszystko prowadzone jest umiejętnie, z wyczuciem i w szybki sposób. Zakończenie można przewidzieć w pewnym sensie, ze dobrzy wygrają, źli poniosą karę za swoje wybory i sprawki. Jednocześnie finał jest przyjemny, wiele w nim dzieje się i nie brakuje zwrotów akcji co spodobało mi się. Książka Rwący lód jest kolejną pozycją z cyklu po jaką sięgnąłem spodziewając się przygody i sensacji w jednym. Mając nadzieje na pełną niebezpieczeństwa i zwrotów akcji fabułę postanowiłem zaznajomić się z kolejnym tomem Z Archiwum NUMA. Okazuje się, że nawet czytając nie po kolei niczego nie traci się, bo nie ma tutaj jakiś nawiązań do poprzednich przygód bohaterów. Jestem zadowolony z tego co dostałem od autorów, którzy stworzyli wciągającą i lecącą do przodu historie bez trzymanki. Nie pozbawioną zabawnych momentów, czasami gagów sytuacyjnych, rozmów między Kurtem i Joe wywołując uśmiech w czasie czytania. Główne postacie dające się polubić i nawet podczas niebezpiecznych momentów trzymałem za nich kciuki. Podczas czytania bawiłem się świetnie i intryga była prowadzona szybko do przodu. Ciekawie wypadająca i wciągająca od pierwszych stron. Nie zabrakło spisku przeciwko światu i bohaterów chcąc uratować go przed katastrofę za wszelką cenę. Osadzenie w różnych miejscach na kuli ziemskiej dodało koloru samej historii. Kolejny raz Clive Cussler mnie zaskoczył mimo pisania książki z innym autorem, bo dostałem właśnie to wszystko czego można oczekiwać po bardzo dobrej powieści przygodowo sensacyjnej. Wartką akcję lecącą do przodu, humor, przygodę i sensacyjną fabułę na dokładkę. Podczas czytania można bawić się świetnie i miło spędziłem czas z książką. Rwący lód jest przyjemną pozycją wciągającą od pierwszych stron, ciekawie podaną, z postaciami wypadającymi sympatycznie z wieloma zwrotami akcji i pewną dozą zaskoczenia jakie spotkałem w czasie czytania. Dlatego uwielbiam sięgać po jego książki od zawsze i czytać kolejne jakie u nas ukazują się. Moja spotkanie z autorem na pewno nie będzie ostatnie i jeszcze nie raz sięgnę po jego książki jak będę miał ku temu okazje mając nadzieje, ze będę bawił się dobrze w czasie czytania i mógł przeżyć jeszcze wiele przygód z moimi ulubionymi bohaterami.

Ostatnia jak na razie część cyklu przygód Issaca Bella to zupełnie inna książka od pozostałych. Akcja prawie wcale nie rozgrywa się na terytorium Stanów Zjednoczonych. Sprawa, którą zajmuje się nieustraszony śledczy dotyczy ochrony dużej operacji wydobycia i dostarczenia do Stanów pół tony pierwiastków promieniotwórczych. Przeciwnikiem w tej operacji nie są przestępcy , lecz Francuzi . Ciekawostką tej części jest także udział w książce Dirka Pitta i ... Marii Skłodowskiej-Curie. Lekka lektura mistrza przygody .

Clive Cussler nigdy mnie nie zawiódł. Kolejna ciekawa książka przygodowa z bardzo dynamiczną akcją. Książka zawiera zarówno ciekawostki historyczne jak i geograficzne. Nie brakuje wątków marynistycznych. Główny bohater książki jest dla mnie ciekawszą postacią niż Indiana Jones. Wykreowanie w książce organizacji, która bezinteresownie ratuje świat jest równowagą dla wszystkich książek, w których tajemne organizacje próbują ten świat zniszczyć. Przyjemna lektura z happyendem.

Ta seria Clive Cusslera jest lepsza z każdą kolejną częścią. Tym razem tłem historycznym są dwa wydarzenia. Po pierwsze zaginiony skarb rodziny carskiej , po drugie wywiezione przez hitlerowców skarby z Królewca w 1945 roku . A jak skarby to oczywiście Sam i Remi Fargo. Afryka , Rosja, Polska, Niemcy i Argentyna. Tyle świata zwiedzamy tym razem . W wypadku Polski to Wałbrzych i Wrocław, czyli złoty pociąg. Akcja wartka , pełna humoru i dramatyzmu . Dobra zabawa czytelnicza. Została mi do przeczytania ostatnia 80-ta już powieść Cusslera i chyba póki co wystarczy . Jestem już trochę przesycony.

Cudeńko z gatunku powieści przygodowej. Chyba najlepsza w cyklu Sigma. Niesamowita podróż przez Kongo. Akcja porywa od pierwszego zdania i dalej pędzi jak pociąg u Hitchcocka. Intryga niesamowicie wciągająca, oparta na naukowych przesłankach, wiarygodna. U Rollinsa uwielbiam to połączenie awanturniczej przygody i historycznego podłoża, uwiarygodnionego prawdziwymi elementami naukowo-historycznymi.

Jak na najmniej przeze mnie lubiany cykl Cusslera, to całkiem dobra książka. Ciekawy klimat wyspy, podwodne miasto, zbrodnie Japończyków z II w.św. i lekkie dialogi. Nawet trochę za dużo tych dialogów. Można by ciut odchudzić książkę o te dialogi. Akcja by zyskała, która właściwie dopiero pod koniec przyśpiesza. Książka porusza tematy mroczne jak na Cusslera, mianowicie eksperymenty medyczne na biednych ludach. Plus za złoczyńcę, którego odkrywamy pod koniec, tak chyba wolę.

Niewątpliwymi atutami powieści są bohaterowie (pomysłowi, z fantazją i ujmującą nonszalancją) i miejsca akcji (Kreta, Bermudy, okolice Libii). Dynamiczna, wciągająca akcja - konieczność szybkiego rozwiązania zagadki kurczenia się złóż ropy naftowej, pościgi, ucieczki, próby przechytrzenia przeciwnika. I to, co charakterystyczne dla powieści Pana Clive'a Cusslera - tajemnice z przeszłości.
 Jedyny mankament - świadomość, że ta historia rzeczywiście może się zdarzyć.

Pierwsze rozdziały ciągną się niemiłosiernie, ale na szczęście w drugiej części przygoda przyspiesza i staje się wciągająca. Kolejna (achronologiczna) przygoda Isaaca Bella, nie odbiega poziomem, od pozostałych, a tym samym nie jest czyś wyjątkowym. Ot całkiem zjadliwa powieść przygodowa.

Takiego wątku w tym cyklu brakowało . Biorąc pod uwagę, że akcji rozgrywa się na początku XX-go wieku to w końcu wątek włoskiej mafii musiał się pojawić. Isaac Bell staje do pojedynku z sycylijskim migrantem , który buduje struktury dobrze zorganizowanej grypy przestępczej . Dodajmy do tego próbę zamachu na prezydenta Theodora Roosevelta i akcja się kręci . Typowe dziełko Cusslera . Do przeczytania.

O tej serii muszę napisać. Wydaje się nieskończoną historią, obecnie 23 t. Jestem ciekaw czy pobije moją " Encyklopedię Britannicę " 49 tomów. Nie żebym narzekał. Dwóch rzymskich wojaków przemierza olbrzymie tereny Cesarstwa, problemy po prostu ich uwielbiają, dlatego nie dziwi, że gladius luźno siedzi im w pochwie. Czyta się dobrze, widać, że autowi temat nie jest obcy. POLECAM dla miłośników tematu !!!

Tempo tej książki jest szalone , co sprawia, że czyta się szybko i przyjemnie . Sama fabuła jak to w powieściach Cusslera , niesamowicie zwariowana . Za to genialny jest temat przewodni. Połączenie kultury prekolumbijskiej z wyprawami Wikingów, wisienka na torcie.

Jakoś tak chciałam wrócić do tej serii, którą łykałam, jak pelikan, jako nastolatka. Czy było warto? Byyyyło... Bawiłam się wybornie (świetne dialogi, bohaterowie z charakterem, akcja, sensacja, przygoda, a nawet lekcja geografii i historii). Wciąż jestem pod urokiem Dirka...

„Sekret” to dla mnie trochę powrót do znajomego świata, ale już z wyraźnie innym akcentem. Jack Reacher wciąż jest tym samym twardym, konkretnym facetem, którego lubię od lat, jednak czuć, że za sterami stoi już ktoś inny. Andrew Child kontynuuje serię sprawnie i bez większych zgrzytów, ale jego styl jest bardziej skondensowany – książka jest krótsza, tempo szybsze, a sama fabuła mniej rozbudowana niż w klasycznych powieściach Lee Childa. Nie znaczy to jednak, że „Sekret” czyta się źle. Wręcz przeciwnie – historia jest dynamiczna, uporządkowana i wciągająca, tylko pozostawia lekki niedosyt. Brakuje mi przede wszystkim większej liczby scen z samym Reacherem w akcji – tych charakterystycznych momentów, które kiedyś budowały napięcie i dawały satysfakcję: bójek, strzelanin, dłuższych konfrontacji. Tutaj wszystko jest bardziej zwarte, przez co szybciej się kończy, niż bym chciał. To trochę przypomina sytuację z książkami Toma Clancy’ego po jego śmierci – świat i bohaterowie są na miejscu, ale styl i skala opowieści ulegają zmianie. „Sekret” to nadal dobra, solidna pozycja w serii, jednak wyraźnie inna w odbiorze. Mimo tych zastrzeżeń, nadal warto sięgnąć po tę książkę – szczególnie jeśli, tak jak ja, po prostu lubi się spędzać czas z Reacherem. Pozostaje tylko pytanie, jak długo jeszcze seria będzie kontynuowana i czy twórcy pójdą dalej w stronę nowych historii, czy raczej będą wracać do przeszłości bohatera. Jedno jest pewne – to już nie do końca ten sam Reacher, ale wciąż taki, z którym chce się zostać na kilka wieczorów.

Agentka specjalna Corrie Swanson oraz słynna archeolog Nora Kelly powracają. Gdy w opuszczonej wiosce zostają znalezione zwłoki sprzed przeszło siedemdziesięciu lat, FBI wysyła swoją najmniej doświadczoną agentkę do zbadania wydawałoby się, że banalnej wręcz sprawy. Jednakże, z ciałem tym związana jest tajemnica, która zaciekawi niejednego poszukiwacza skarbów. Książka „Ogon skorpiona” to druga część serii skupiającej się na postaciach Nory Kelly oraz Corrie Swanson, której autorami jest duet Lincoln Child i Douglas Preston. Po raz kolejny otrzymujemy pozycję przepełnioną poszukiwaniami zaginionych skarbów, masą zawiłości antropologicznych oraz kryminalistyką na naprawdę wysokim poziomie. Fabuła książki jest bardzo dobrze poprowadzona, za wyjątkiem ostatniego rozdziału, który psuje mi cały obraz (podobnie zresztą jak w pierwszej części). Jednakże, pozycja ta bardzo przypadła mi do gustu i mogę śmiało ją polecić.

Chyba najlepsza z dotychczasowych w tym cyklu . A tę ocenę opieram na dwóch aspektach . Po pierwsze tematyka. Kultura Majów, która dzięki nam Europejczykom została zniszczona bezpowrotnie. Po drugie inna formuła powieści w tym cyklu . Czy my mamy poczucie krzywd wyrządzonych tym ludziom ?

Mimo że „Złoto Spartan” trzyma bardzo wysoki poziom jako literatura przygodowa, ciężko uniknąć porównywania tej książki do legendarnego cyklu o Dirku Pittcie. O ile tamten bohater przyciągał wyrazistym charakterem i specyficznym humorem, o tyle Fargo wydaje się postacią dość bezbarwną i papierową. Książka broni się jednak znakomicie wplecionymi w fabułę faktami historycznymi oraz ciekawostkami, które potrafią szczerze zaintrygować. Wyraźnie czuć tu również inny styl pisania, co zapewne jest efektem współpracy Cusslera z Grantem Blackwoodem, a nie samodzielnej pracy autora. Moje odczucia wynikają zapewne z faktu, że na przestrzeni ostatnich trzydziestu lat moje preferencje literackie mocno ewoluowały. Choć dawniej zaczytywałam się w Cusslerze, dziś stałam się znacznie bardziej wybredna i szukam lektur bardziej wymagających, uciekając w stronę zupełnie innych gatunków. Nie oznacza to, że „Złoto Spartan” jest słabe – to wciąż bardzo dobra pozycja, jednak skierowana raczej do osób szukających lekkiej, nieskomplikowanej rozrywki. Dla mnie była to lektura poprawna, ale raczej nie zapadnie mi w pamięć na dłużej...