Finlandia kontra Stalin

Ciekawa historia Finlandii. Warto ją przeczytać, ponieważ o Finach w zasadzie niewiele wiemy i można też znaleźć wiele analogii do nas, Polaków.
Na zachętę cytat z książki: „Polak jest tak uparty i nieugięty, że musi mieć fińskich przodków”.

Ciekawa historia Finlandii. Warto ją przeczytać, ponieważ o Finach w zasadzie niewiele wiemy i można też znaleźć wiele analogii do nas, Polaków.
Na zachętę cytat z książki: „Polak jest tak uparty i nieugięty, że musi mieć fińskich przodków”.

Książka opowiada o historii konfliktu między Finlandią a ZSRR w kluczowych momentach pomiędzy 1939 a 1948, ale z perspektywy polityki ZSRR.
Wojna zimowa i wojna kontynuacyjna są tylko tłem dla opisu wydarzeń politycznych - kolejnych prób podporządkowania sobie Finlandii.
Może być interesująca dla prawdziwych fanów meandrów sowieckiej polityki, którzy będą zadawać sobie pytanie - czemu sowieckie imperium zła nie zmiaźdzyło w swoich trybach kraju zamieszkałego przez 4 mln mieszkańców. Co prawda zbyt wielu jasnych odpowiedzi nie dostaniemy, ale autor moim zdaniem pomija kwestię położenia Finlandii - po głównym kierunku rozwoju imperium, poza osią Drang nach Westen.

Książka opowiada o historii konfliktu między Finlandią a ZSRR w kluczowych momentach pomiędzy 1939 a 1948, ale z perspektywy polityki ZSRR.
Wojna zimowa i wojna kontynuacyjna są tylko tłem dla opisu wydarzeń politycznych - kolejnych prób podporządkowania sobie Finlandii.
Może być interesująca dla prawdziwych fanów meandrów sowieckiej polityki, którzy będą zadawać sobie...

Książka dla osób zaznajomionych z historią Finlandii, do których nie należę. Przypisy na końcu książki (w wersji papierowej),co nie ułatwia czytania.

Książka dla osób zaznajomionych z historią Finlandii, do których nie należę. Przypisy na końcu książki (w wersji papierowej),co nie ułatwia czytania.

Finlandia 3 razy odpierała ataki kacapów a w 1944 roku Finlandia zachowała swoją niepodległość dzięki Powstaniu Warszawskiemu.
Dobra książka, napisana w kontekście politycznym a nie tego jak szczegółowo wyglądała obrona na gruncie a dodatkowo ciekawe zdjęcia.

Finlandia 3 razy odpierała ataki kacapów a w 1944 roku Finlandia zachowała swoją niepodległość dzięki Powstaniu Warszawskiemu.
Dobra książka, napisana w kontekście politycznym a nie tego jak szczegółowo wyglądała obrona na gruncie a dodatkowo ciekawe zdjęcia.

Zacząłem czytać książkę Rentoli i... wsiąkłem, bo początkowe rozdziały są bardzo dobrze napisane, czyta się nieledwie jak powieść sensacyjną. A opowiada autor jak jak to reżim stalinowski trzykrotnie usiłował narzucić sowieckie porządki u swego północnego sąsiada: w 1939 r., w 1945 r. oraz w 1948 r. I trzykrotnie się nie udało, dzielni Finowie obronili niepodległość i demokrację.

Pierwsza próba Sowieci podjęli w listopadzie 1939 r., kiedy to Stalin uzyskał od Hitlera wolną rekę co do Finlandii, Szwecja nie chciała pomóc sąsiadom – bali się Rosji, zaś Anglicy i Francuzi mieli swoje zmartwienia. Wtedy to Sowieci najechali na Finlandię, mając nadzieję na szybki podbój całego kraju. Ale trafiła kosa na kamień, Finowie bronili się twardo przeciw wielokrotnie liczniejszym siłom wroga, Sowieci ponosili olbrzymie straty (w ciągu 5 miesięcy wojny zginęło ich ok. 125 tys. – więcej niż w ciągu 10 lat w Afganistanie). Na domiar złego Anglia i Francja zaczęły poważnie rozważać wojnę z ZSRR jako sojusznikiem Hitlera i zbombardowanie pól naftowych w Baku. Stalin wiedział o tych zamiarach dzięki swoim szpiegom i, jako twardy realista, zdecydował się wiosną 1940 r. na pokój, który był dla niego porażką: zamiast sowieckiej Finlandii dostał tylko skrawek kraju. Finowie obronili niepodległość po raz pierwszy.

Druga próba została podjęta w 1944 r.. Wykorzystując fakt, że Finlandia była wtedy sojusznikiem Niemiec, Sowieci zażądali bezwarunkowej kapitulacji a w domyśle całkowitej kontroli nad krajem. Znowu Zachód przyjął dwuznaczną pozycję, ale Finowie nie ustąpili. Co ciekawe, pośrednio pomogła im Polska, bowiem Stalin rozważał wielki atak militarny na Finlandię we wrześniu 1944 r. Ale wtedy wojska sowieckie stały bezczynnie pod Warszawą, patrząc jak wykrwawia się powstanie. W tym czasie inwazja na Finlandię wywarłaby fatalne wrażenie na zachodnich sojusznikach, a stosunki z nimi były już napięte. Więc znowu Stalin uszczknął trochę terytorium, ale sowieckiego panowania nie było.

Trzecie podejście, w 1948 r. polegało na próbie puczu komunistycznego na wzór Czechosłowacji, gdzie w lutym tego roku szef komunistów Gottvald zastraszył i zaszantażował klasę polityczną, grożąc interwencją sowiecką. Ale w Finlandii komuniści byli słabi a tamtejsi politycy twardzi, i znowu nie wyszło.

Często słyszałem pytanie: dlaczego w Polsce nie udało się po wojnie przyjąć modelu fińskiego? No cóż, zadecydowała głównie geografia: „Z punktu widzenia Moskwy walczącej z Niemcami Finlandia była wyspą, i to leżącą na uboczu. Gdyby Stalin musiał kierować przez ten kraj czołgi na Berlin, zrobiłby to.”

W miarę lektury dobre wrażenie malało, rzecz cała jest nieco chaotycznie i mętnie napisana, poza tym za mało pisze autor o decydującej roli marszałka Mannerheima w utrzymaniu niepodległości Finlandii. Niemniej miło się czytało o bohaterskim narodzie, który nie dał się Sowietom.

Zacząłem czytać książkę Rentoli i... wsiąkłem, bo początkowe rozdziały są bardzo dobrze napisane, czyta się nieledwie jak powieść sensacyjną. A opowiada autor jak jak to reżim stalinowski trzykrotnie usiłował narzucić sowieckie porządki u swego północnego sąsiada: w 1939 r., w 1945 r. oraz w 1948 r. I trzykrotnie się nie udało, dzielni Finowie obronili niepodległość i...

Książka dla ludzi, którzy chcą posiąść sporo szczegółowej wiedzy w zakresie stosunków fińsko - rosyjskich w dość krótkim okresie 2WŚ i tuż po jej zakończeniu. Publikacja nie jest porywająca ale mimo wszystko polecam dla ludzi ciekawych tego co się działo w sumie nie tak daleko od nas i jak to było możliwe, że 5milionowy naród uchronił się przed dominacją ZSRR w odróżnieniu od Polski i innych demoludów.

Książka dla ludzi, którzy chcą posiąść sporo szczegółowej wiedzy w zakresie stosunków fińsko - rosyjskich w dość krótkim okresie 2WŚ i tuż po jej zakończeniu. Publikacja nie jest porywająca ale mimo wszystko polecam dla ludzi ciekawych tego co się działo w sumie nie tak daleko od nas i jak to było możliwe, że 5milionowy naród uchronił się przed dominacją ZSRR w odróżnieniu...

Bardzo dobra książka napisana popularno naukowym stylem. Pokazuje jak Finom udało się wysupłać z uścisku sowietów. Porównywanie historii wojny zimowej z dzisiejszą wojną w Ukrainie jest naiwnością. Sam jej uległem. Finowie mają szczęście będąc na uboczu kierunków polityki rosyjskich bandytów. Autor pisze, że w 1944 udało im się ugrać więcej z powodu Powstania Warszawskiego (Stalin musiał gdzieś ustąpić),a w latach 50tych z powodu wojny w Korei (większy problem niż Finlandia). Może tak...
Ale też naród fiński miał swoją mądrość.
Finowie to odważny naród i uparty. Podobno Stalin powiedział o Mikołajczyku w 1944 roku, że musi mieć fińskie korzenie, bo taki stanowczy i nieustępliwy.
Książka potwierdza, że z rosją trzeba stosować taktykę Papy Sztama. "Podskocz. Przyp... OL! Odskocz."

Bardzo dobra książka napisana popularno naukowym stylem. Pokazuje jak Finom udało się wysupłać z uścisku sowietów. Porównywanie historii wojny zimowej z dzisiejszą wojną w Ukrainie jest naiwnością. Sam jej uległem. Finowie mają szczęście będąc na uboczu kierunków polityki rosyjskich bandytów. Autor pisze, że w 1944 udało im się ugrać więcej z powodu Powstania Warszawskiego...

"Finlandia kontra Stalin" to książka traktująca stricte o dyplomacji i stosunkach pomiędzy ZSRR a Finlandią w latach 1939-1950. Nie znajdziemy tu opisów działań wojennych podczas Wojny Zimowej oraz Wojny Kontynuacyjnej. Autor skupia się na opisach działań dyplomatów, polityków oraz wywiadów państw zaangażowanych w relacje między obiema opisywanymi stronami. Główny nacisk położony jest na lata 1939-40, 1944, oraz 1948-1950. Należy dodać, że imponująca jest kwerenda autora w archiwach zarówno zachodnich jak i rosyjskich, przypisy liczą kilkadziesiąt stron, stąd praca sprawia wrażenie raczej naukowej niż popularnej. Dla zainteresowanych tematem pozycja obowiązkowa!

"Finlandia kontra Stalin" to książka traktująca stricte o dyplomacji i stosunkach pomiędzy ZSRR a Finlandią w latach 1939-1950. Nie znajdziemy tu opisów działań wojennych podczas Wojny Zimowej oraz Wojny Kontynuacyjnej. Autor skupia się na opisach działań dyplomatów, polityków oraz wywiadów państw zaangażowanych w relacje między obiema opisywanymi stronami. Główny nacisk...

Stwierdzenie, jakoby miała to być praca pionierska nie jest nad wyrost. Fascynująca historia fińsko-radzieckich stosunków od roku 1939, pozwala zrozumieć zawikłane stosunki dyplomatyczne okresu drugiej wojny światowej oraz okresu zaraz po niej. Kimmo Rentola, analizuję wydarzenie wojny zimowej, wojny kontynuacyjnej oraz historię Finlandii do 1952 roku. Jedynym minusem (dla mnie) jest, zbyt dokładna analiza działań szpiegów oraz dyplomatów. Bywało to dość uporczywe w czytaniu.

Stwierdzenie, jakoby miała to być praca pionierska nie jest nad wyrost. Fascynująca historia fińsko-radzieckich stosunków od roku 1939, pozwala zrozumieć zawikłane stosunki dyplomatyczne okresu drugiej wojny światowej oraz okresu zaraz po niej. Kimmo Rentola, analizuję wydarzenie wojny zimowej, wojny kontynuacyjnej oraz historię Finlandii do 1952 roku. Jedynym minusem (dla...

Autor odwalił kawał roboty pisząc tę książkę, o czym świadczy spis bibliografii. Nie oczekujcie opowiadania o działaniach frontowych, zniszczeniach i niedoli żołnierskiego życia. To zupełnie inna książka o wojnie. Bardziej jest to obraz działań dyplomatów - tych oficjalnych jak i zakulisowych. Przedstawiono grę gabinetową jako równie ważną jak ta na polu bitwy. Bardzo ciekawe spojrzenie również na wydarzenia w Polsce. Nie ma tu specjalnego miejsca poświęconego Naszemu Krajowi, ale momenty, w których Autor wspomina Polskę są zaskakujące ( przynajmniej dla mnie jako laika). Książka może też przytłaczać momentami ilością nazwisk, korowodów w jakie wdają się politycy próbując wpłynąć na bieg wydarzeń. Nie jest to lekka lektura z kategorii powieści historycznej, w której wartka akcja przeplata się z faktami historycznymi. To raczej opracowanie historyczne dla ludzi zainteresowanych historią Świata. Niemniej, jest to rzecz warta poznania.

Autor odwalił kawał roboty pisząc tę książkę, o czym świadczy spis bibliografii. Nie oczekujcie opowiadania o działaniach frontowych, zniszczeniach i niedoli żołnierskiego życia. To zupełnie inna książka o wojnie. Bardziej jest to obraz działań dyplomatów - tych oficjalnych jak i zakulisowych. Przedstawiono grę gabinetową jako równie ważną jak ta na polu bitwy. Bardzo...