Myślenie pytaniami. 12 narzędzi skutecznych w przywództwie, coachingu i życiu

Bardzo, bardzo dobra książka. Nie znam innej publikacji, która by w sposób tak jasny, czytelny i praktyczny (możliwy do zastosowania we własnym życiu) opowiadała o logoterapii (koncepcji zaproponowanej przez V. Frankla). Doktor Roman Solecki nie tylko uchyla rąbka tajemnicy na temat swojej pracy z pacjentami (i tu chociażby poruszająca historia pacjenta po amputacji nogi, który zakończył terapię umocniony wizją de facto uratowanego życia i rożnych możliwości; już nie obrazem utraty nogi),ale i wskazuje na proces dochodzenia do poczucia sensu we własnym życiu. Stawia pytania, ukazuje proces, racjonalizuje nasze ludzkie podejście do życia, prowadzi ku dojrzałemu oglądowi sytuacji. Książka nie tylko warta uwagi, powolnej lektury, ale i sięgania po nią od czasu do czasu, aby mieć w sobie mocne przekonanie, że życie ma sens ... sens, który jedynie my jesteśmy władni mu nadać!

Forma książki irytująca. Dialog między młodzieńcem i filozofem wydawał mi się wielokrotnie bardzo sztuczny. Podejrzewam, że sporo tracimy na tłumaczeniu i stąd takie wrażenie. Istota książki jednak to już całkiem inna sprawa. Niewygodnie się to czyta. Całą odpowiedzialność za własne życie leży w naszych własnych rękach. Traumy z przeszłości, to co można by nazwać pechem, nieprzychylnością losu, niepewna przyszłość - cokolwiek - to wszystko nie kształtuje faktycznie naszego życia i nas samych. Freud marszczy czoło. To jest arcyważna filozofia, która kładzie nacisk na to jaki sens nadamy swojemu życiu (bo samo w sobie sensu nie ma),jak ukształtujemy samych siebie (tworząc zdrowy podział zadań, stawiając granice),czy odnajdziemy wolność (godząc się na to by przestać skupiać się na zadowalaniu wszystkich dookoła). Odwaga bycia nielubianym to wolność.

5/24 Książka polecona mi przez jedną terapeutkę zmagającą się z insulinoopornością. Sama sięgnęłam po nią właśnie z tego powodu - z podejrzeniem problemów z cukrem w oparciu o samopoczucie w ciągu ostatnich miesięcy. Pozycja ta nie zastąpi wizyty u lekarza, ale myślę, że jest bardzo miłym wprowadzeniem do tematu, bo czyta się ją szybko, ma masę praktycznych wskazówek i szczyptę humoru. Dla tych którzy szukają wskazówek dotyczących jedzenia węglowodanów tak, aby czuć się lepiej. ///03.04.2026///

Teoria dopaminowej huśtawki bardzo do mnie trafiła, wcześniej o tym w ten sposób nie myślałam. Ciekawe przemyślenia dotyczące leków, wydaje mi się, że mało się o tym mówi. Dużo oryginalnych i odważnych myśli o bólu, współczesnym wychowaniu i dążeniu świata do przyjemności, która, jak się okazuje, może przynieść tyle złego co dobrego. Fajnie, że to wszystko jest poparte prawdziwymi historiami pacjentów i jej własną. Polecam, aczkolwiek nie jest to stricte poradnik i nie ma podanych na tacy zaleceń czy ćwiczeń, to raczej bazowa wiedza oparta na historiach.

Dlaczego z niektórymi osobami chętnie nawiązujemy kontakt, a innych unikamy? Z jakiego powodu rozmowa płynie wartko, a czasami zupełnie się nie klei? Ch. Duhigg podkreśla zagadnienie (nieobce literaturze przedmiotu) pytanie: czego tak naprawdę dotyczy rozmowa? I zaznacza konieczność dostrzeżenia za daną sytuacją komunikacyjną potrzeb rozmówcy (czy jest to: chęć wspólnego podjęcia decyzji, ujawnienie i przez to rozładowanie emocji, czy też budowanie relacji). Przy czym opisuje on różne sytuacje komunikacyjne, podkreśla wagę słuchania i zadawania odpowiednich pytań, omawia zagadnienie neuronów lustrzanych i odwzorowania. Mówi o śmiechu i żywym zainteresowaniu, o podobnym nastroju i energii w wypowiedzi. Wskazuje na konteksty i mechanizm obrony lub wręcz walki w imię swoich racji. Pisze o konfliktach ... Książka jest lekko i ciekawie napisana ... martwi mnie tylko tak duży nacisk na skuteczność komunikacyjną i wywołanie określonego wpływu ... które to rzeczywiście bardziej przypominają manipulacyjne pozyskanie potencjalnego przyszłego pracownika służb specjalnych niż zwykłą codzienną rozmowę ... ale może się mylę;)

Czuć tu amerykańskiego ducha. Niestety nie jest to komplement. Na rodzimym podwórku sprawdzi się tylko część z 92 trików. Te 92 to tez mocno wyśrubowana liczba, bo ma się wrażenie, że niektóre rozdziały traktują o tym samym. Zdecydowanie bardziej biznesowa niż zakładałem i w przypadku niektórych "trików" już nieaktualna. Czy dla tych kilku aktualnych i sprawdzających się w polskiej rzeczywistości rad warto ją przeczytać? Zdecydowanie może coś wnieść do życia, a to u mnie kryterium podstawowe w tego typu publikacjach. Ja zatem polecam. Nawet jeżeli nie wspinacie się po korporacyjnych drabinkach, nie walczycie o klientów, czy głosy w wyborach na prezesa lokalnego kółka szachowego to i tak pomoże Wam, może po raz pierwszy świadomie, sprawić komuś przyjemność.

To publikacja zawierająca wiele podstawowych informacji na temat ADHD. Została napisana w formie dialogu, co dla części czytelników może być przystępną i ułatwiającą odbiór formą. Poleciłbym ją przede wszystkim osobom, które dopiero zaczynają swoją drogę z tematem ADHD i nie mają jeszcze uporządkowanej wiedzy w tym zakresie. Jednocześnie momentami miałem wrażenie, że Jarosław Jóźwiak prezentuje dość „wielkościowe” podejście do poruszanych zagadnień. Niektóre kwestie – na przykład psychoterapia – zostały moim zdaniem przedstawione w sposób uproszczony i dość wąski. Brakuje mi tu szerszej perspektywy oraz większego pogłębienia tematu. Całość sprawia wrażenie opracowania raczej powierzchownego. Choć pojawiają się w nim ciekawe wątki, osoby regularnie słuchające podcastów autora lub śledzące wypowiedzi innych specjalistów mogą poczuć niedosyt, a miejscami nawet znużenie.

Ciekawie przedstawiona perspektywa dotycząca istoty oszczędzania. Książka nie skupia się na konkretnych indeksach, surowcach czy ETF-ach, w które warto inwestować, lecz na historiach ludzi od szarych zjadaczy chleba po miliarderów oraz ich podejściu do zarabiania, wydawania i gromadzenia pieniędzy. To wartościowa lektura dla osób rozpoczynających swoją przygodę z inwestowaniem, pozwala zrozumieć, dlaczego oszczędzanie ma sens, szczególnie z psychologicznego punktu widzenia.

Ważna lektura dla osób, ktore oceniają po wyglądzie, po pozorach, po jednym zdaniu i już myślą, że wiedzą kim jest druga osoba, a to typowy błąd poznawczy. Cukier i sól wyglądają podobnie a nie są tym samym. Myślenie na skróty to żadne myślenie a zwyczajnie automatyczna reakcja. Zachęcam do lektury, cytując klasyka rzeczy nie są takie jakimi są tylko takie jak nam się wydaje. Warto wyjść ze swojej głowy i trzeźwo ocenić sytuację.

Jeśli chcemy odnieść sukces w biznesie międzynarodowym koniecznie powinniśmy zapoznać się z tą książką i mieć zawsze z tyłu głowy, jak bardzo kwestie kulturowe determinują nasze zachowanie. Autorka opisała wszystko bardzo lekko i przyjemnie opowiadając o różnych wyzwaniach międzykulturowych w pracy.

Unikat w dziedzinie rozwoju osobistego. Wnosi nową wiedzę i narzędzia, które realnie mogą zmienić życie i wprowadzić je level wyżej. To wielka sztuka w morzu tytułów, które nic nie wnoszą i trzeba to docenić. Gdyby autor bardziej stosował swoje idee, a nie tylko żarliwie je głosił to książka byłaby o połowę krótsza. Paradoksalnie w książce o takiej tematyce zdarza się lanie wody i mniej więcej w połowie mamy wrażenie, że już nic odkrywczego dalej nie przeczytamy. Niech Was to jednak nie zniechęci. Ja polecam.

Ciekawe ujęcie tematu zdrowia oraz postrzegania choroby i zdrowia w aspekcie socjologicznym. Momentami przeszkadzał mi ten socjologiczny rys, jednak z czasem zauważyłem, że autor zręcznie porusza się w nauce rozumianej jako przedmiot interdyscyplinarny. Nie jest to typowy poradnik w stylu "jak w 14 dni zmienić swoje życie". Raczej proponuje szersze ujęcie tematu i motywuje do poszukiwania własnej drogi do zdrowia, szczęścia i dobrostanu.

Choć w książce jest kilka rzeczy, z którymi się nie zgadzam, to uważam ją za ogromne kompendium wiedzy na temat dzisiejszego żywienia. Po przeczytaniu „Ultraprzetworzonych ludzi” na pewno będzie jeszcze bardziej zwracała uwagę na to, co znajduje się na co dzień na moim talerzu.

Sporo przykładów z badań psychologicznych które można sobie odnieść do własnego życia i to jest jej mocna strona. Fajne są fragmenty o skrótach myślowych i nawykach, bo łatwo zauważyć u siebie dokładnie to, o czym autor pisze. Z drugiej strony autor często wraca do tych samych tez, tylko ubranych w inne historie. Książka jest w porządku do poczytania, ale trochę za długa jak na to, co faktycznie wnosi i co można z niej wynieść.

Tematyką zdrowego odżywiania i stylu życia interesuję się już od kilku lat, więc byłam ciekawa, czego jeszcze dowiem się od Michała Wrzoska. Książkę czytało się przyjemnie, natomiast nie dowiedziałam się niczego nowego, bo większość informacji było mi już wcześniej znanych. Na pewno plus za ciekawostki, poparte badaniami naukowymi, zdrowe przepisy i przykładowe treningi.

Kolejna książka Andersa Hansena, którą przeczytałem równie chętnie i szybko, jak poprzednie. W maju 25 zdiagnozowano u mnie "oficjalnie" ADHD, diagnoza wywołała u mnie uśmiech na twarzy: No i co z tego? Autor fajnie napisał, że diagnoza może często stygmatyzować i pacjent może kryć się za nią. W moim przypadku niewiele to zmieniło, może trochę tylko wyjaśniło coś, o co podejrzewałem się od dawna (samodiagnoza?!?) ale nauczyłem się z tym żyć i jakby w naturalny sposób korzystałem z "dobrych" stron ADHD, o których autor napisał, lecz i nadal borykam się z tymi "gorszmi" czy nazwę je trudniejszymi w danym środowisku. Dziękuję serdecznie również p. Emilii Fabisiak za przekład tej książki. Nauka to do potęgi klucz!

„Dobra energia” to książka, która od pierwszych stron wciąga w opowieść o tym, jak funkcjonuje nasze ciało i dlaczego czasem przestaje działać tak, jak byśmy chcieli. Dr Casey Means prowadzi czytelnika pewną ręką, pokazując, że wiele codziennych dolegliwości ma wspólne tło, choć na pierwszy rzut oka wydają się zupełnie od siebie oderwane. Jej narracja jest żywa i konkretna - zamiast suchych wykładów dostajemy historie, przykłady i wyjaśnienia, które układają się w spójny obraz. Poznajemy tu nawet prywatną historię o życiu i chorobie jej mamy, której objawy były widoczne już lata wcześniej. Means nie komplikuje na siłę, nie zasypuje żargonem. Raczej odsłania mechanizmy, które zwykle pozostają w cieniu, i robi to w sposób, który sprawia, że chce się czytać dalej. Najmocniejszą stroną książki jest jej konsekwentne budowanie narracji wokół energii komórkowej - fundamentu, od którego zależy praktycznie wszystko: metabolizm, odporność, nastrój, zdolność regeneracji. Means przekonująco pokazuje, że wiele współczesnych problemów zdrowotnych ma wspólne źródło, a leczenie objawów bez zrozumienia tego źródła przypomina gaszenie pożaru sprayem do kurzu. Means ma rzadką umiejętność tłumaczenia zawiłych procesów biologicznych w sposób, który nie tylko jest zrozumiały, ale wręcz wciągający. Jej styl jest lekki, a jednocześnie pełen konkretów. Widać, że pisze z pozycji osoby, która zna system od środka, ale nie boi się go krytykować, gdy widzi, że pacjent gubi się w labiryncie specjalizacji i procedur. Ta książka daje uczucie sprawczości. Zamiast skupiać się na chorobach, skupia się na zdrowiu. Zamiast na ograniczeniach - na możliwościach. Zamiast na tym, co „trzeba”, pokazuje, co „można”. I co najważniejsze: uczy patrzeć na siebie szerzej, głębiej, mądrzej. Jeśli komuś bliska jest idea, że człowiek to system naczyń połączonych, a nie katalog organów, „Dobra energia” trafia w samo sedno!

Książka składa sie z czterch części, z czego w mojej opinii dwa pierwsze są świetne a dwa ostatnie wywołują we mnie mieszane uczucia. Te dwie pierwsze tematy to Dyscplina i Miłość, które powinny być włączone jako rzecz obowiązkowa w kursy przedmałżeńskie i pewnie w jakiejś formie są (swój kurs robiłem już dawno temu więć nie pamiętam). Ale są to treści mi znane, choć tutaj przedstawione w sposób spójny i klarowny. Dwie ostatnie części czyli Rozwój a religia, Łaska są już bardziej rozmyśleniami, które pewnie wiekszość osób będzie odczytywać w kluczy własnych poglądów na te tematy, a często się buntować w przypadku gdy dotyka to już pewnych dogmatów. Chociażby kwestia grzechu pierowrodnego traktowanego jako lenistwa czy Boga jako nieświadomości zbiorowej. Tak czy mi pozwoliło szerzej spojrzeć na kwestie duchowości i ciekawe poczytać o takich duchowych pisanych innym językiem. Jest też jednak kilka rzeczy, które wzbudzają mój niepokój, choćby to jakich wyborów dokonał w swoim życiu autor i to ileś lat po popełeniu tej książki. Do tego sporo odniesień do konkretnych przypadków z gabinetu, czasami niezbyt potrzebnych i nieco mnie zmroziło, gdy autor pisze o przekraczaniu intymnej granicy z pacjentem, gdyby wiedział, że to pomoże. Tak czy inaczej, polecam bo mało jest publikacji łączących tak ciekawe kwestie duchowości i psychologii.

Książka jest skarbnicą wiedzy na temat biznesu, szczęścia, życiowych wartości itp. Naval Ravikant emigrował z Indii do Ameryki będąc dzieckiem. Jednak dorobił się majątku w Ameryce, stał się znanym i lubianym człowiekiem. W książce znajdziemy jego wypowiedzi, wywiady, wpisy w mediach społecznościowych itd. Kompleksowa i wartościowa pozycja.

Uważam, że książka została napisana w bardzo klarowny, dobrze ustrukturyzowany i przejrzysty sposób. Bardzo doceniam podział tematów na podrozdziały. Zdecydowanie ułatwiło mi to czytanie, gdyż łatwo było to podzielić na etapy i powoli wchłaniać wiedzę. Do zalet książki dodam również mieszanie tematów twardych i miękkich. Nie był to podręcznik z fizyki kwantowej. Nie była też to "opowieść" o tym, jak zarobić milion w 5 minut. Została zachowana równowaga pomiędzy analitycznym podejściem do tematu, a filozoficznym, z aspektami psychoanalizy i samorefleksji.