Czekając na śmierć

To opowieść o tym, jak cienka jest granica między sprawiedliwością a ślepą zemstą. Książka jest brutalna, realistyczna i bardzo rzetelnie napisana. Mimo że objętość mogłaby być nieco mniejsza, to sposób, w jaki autor splata losy ofiar, sprawców i policji, sprawia, że przez historię się płynie. Bardzo polecam fanom serii – to kolejny dowód na to, że Brighton w wydaniu Jamesa to wyjątkowo niebezpieczne miejsce!

To opowieść o tym, jak cienka jest granica między sprawiedliwością a ślepą zemstą. Książka jest brutalna, realistyczna i bardzo rzetelnie napisana. Mimo że objętość mogłaby być nieco mniejsza, to sposób, w jaki autor splata losy ofiar, sprawców i policji, sprawia, że przez historię się płynie. Bardzo polecam fanom serii – to kolejny dowód na to, że Brighton w wydaniu Jamesa...

Lata nie zetknęłam się z czymś tak koszmarnie durnym. Mogę zrozumieć, że tekst jest dosyć stary i stąd seksizm bijący z każdej strony, ale reszta .... Naprawdę, zarzut powielania stereotypów narodowościowych należy do najlżejszych.. Bezustanny efekr deus ex machina, przewidywalność godna kalendarza i finał obrażający inteligencję czytelnika. I nawet nie da się potraktować tego jak niezamierzoną komedię - na to temat jest zbyt poważny.

Lata nie zetknęłam się z czymś tak koszmarnie durnym. Mogę zrozumieć, że tekst jest dosyć stary i stąd seksizm bijący z każdej strony, ale reszta .... Naprawdę, zarzut powielania stereotypów narodowościowych należy do najlżejszych.. Bezustanny efekr deus ex machina, przewidywalność godna kalendarza i finał obrażający inteligencję czytelnika. I nawet nie da się...

Seria z Royem Gracem należy do jednej z moich ulubionych. Plasuje się gdzieś na drugim lub trzecim miejscu. Zależy od tomu. Czytam lub słucham rzetelnie po kolei, dlatego życiowe wątki głównych jak i tych pobocznych bohaterów są mi dobrze znane i nie plączą mi się. A te potrafią niejednokrotnie zaskakiwać czytelnika bardziej niż śledztwa prowadzone przez Roy'a i jego ekipę.

W basenie portowym pogłębiarka wydobywa ludzkie zwłoki. Okazuje się, że są one pozbawione niektórych organów. Roy i „wspólnicy” nie mają żadnego punktu zaczepienia. Niemniej wydział dochodzeniowy jak zwykle działa skutecznie i te z pozoru nic nie wnoszące do fabuły osoby pojawiające się na początku książki jak zwykle będą miały odzwierciedlenie w dalszej części książki a ich wspólne powiązania jakie ukazuje Peter James w każdej swojej książce są niezwykłe.

W tej części autor skupia się na handlu narządami i pokazuje jak dochodowy to może być interes. Do czego dopuszczą się ludzie pragnący się wzbogacić na tym procederze i jak bardzo zdesperowani są ci którzy ich potrzebują aby cieszyć się dłuższym życiem swoich bliskich zostało tutaj ukazane w jaskrawy sposób. Ta część jest szokująca tym bardziej jak czytelnik zapozna się z posłowiem autora, gdyż wydawałoby się, że pewne rzeczy mogłyby się nie wydarzyć w cywilizowanej Europie. A jednak...

Seria z Royem Gracem należy do jednej z moich ulubionych. Plasuje się gdzieś na drugim lub trzecim miejscu. Zależy od tomu. Czytam lub słucham rzetelnie po kolei, dlatego życiowe wątki głównych jak i tych pobocznych bohaterów są mi dobrze znane i nie plączą mi się. A te potrafią niejednokrotnie zaskakiwać czytelnika bardziej niż śledztwa prowadzone przez Roy'a i jego...

Piąte spotkanie z komisarzem Royem Gracem. Tym razem wyłowione przez pogłębiarkę zostają zwłoki pozbawione organów. Pech chce, że na statku znajduje się ojciec dziewczyny, która pilnie potrzebuje przeszczepu wątroby, a jej matka, bez myślenia o konsekwencjach, postanawia wszystko by ją uratować.

Zwłoki trudno jest zidentyfikować, a na dodatek okazuje się, że w tym samym miejscu są jeszcze dwa inne ciała. Czarny rynek handlu narządami kwitnie, a dawcy wybierani są spośród rumuńskiej, bezdomnej młodzieży, której obiecuje się lepsze życie na wyspach brytyjskich…

Takie wydarzenia w sumie mogłyby mieć miejsce w realnym życiu, a handel organami to niebezpieczny, ale dochodowy biznes dla ludzi żądnych pieniędzy i pozbawionych jakichkolwiek skrupułów.

Piąte spotkanie z komisarzem Royem Gracem. Tym razem wyłowione przez pogłębiarkę zostają zwłoki pozbawione organów. Pech chce, że na statku znajduje się ojciec dziewczyny, która pilnie potrzebuje przeszczepu wątroby, a jej matka, bez myślenia o konsekwencjach, postanawia wszystko by ją uratować.

Zwłoki trudno jest zidentyfikować, a na dodatek okazuje się, że w tym samym...

Moje pierwsze spotkanie z autorem i zachwytów nie ma. Od początku wiadomo o co chodzi i łatwo się domyślić jak splotą się losy bohaterów. Przez to fabuła kryminalna nie trzyma w dużym napięciu, chociaż momentami jest dobrze.
Sam problem nieźle zrelacjonowany, lecz brak mi autentyczności, mam mocne wrażenie, że taka działalność i to na taką skalę jest w Europie niemożliwa. Czy nam się podoba czy nie trudno o niewidzialność dla systemu urzędniczego, szczególnie przy tak poważnych schorzeniach. Rumunia tez wydaje mi się, że padła ofiarą stereotypu. Zapewne prawdy w tym trochę jest, ale taki obraz Bukaresztu to może jakby był w latach 80/90 to byłby bardziej prawdopodobny.
Dowcipy i uwagi policjantów były nie akceptowalne w wielu przypadkach, nie wiadomo czemu miało to służyć. Mnie nie bawiło, mam nadzieję, że nie chodziło o autentyczność.

Moje pierwsze spotkanie z autorem i zachwytów nie ma. Od początku wiadomo o co chodzi i łatwo się domyślić jak splotą się losy bohaterów. Przez to fabuła kryminalna nie trzyma w dużym napięciu, chociaż momentami jest dobrze.
Sam problem nieźle zrelacjonowany, lecz brak mi autentyczności, mam mocne wrażenie, że taka działalność i to na taką skalę jest w Europie niemożliwa....

Zagadka kryminalna w tej części, zostanie prawdopodobnie jedną z moich ulubionych. Nie dlatego, że była niesamowicie mrożąca krew w żyłach, tajemnicza czy krwawa, a dlatego, że była niesamowicie angażująca emocjonalnie. Przy okazji również wielowątkowa i rozbudowana w sposób, którego nie spodziewałam się początkowo.
Słuchając tej części, zastanawiałam się mimowolnie, jak ja bym postąpiła, gdyby to mój najbliższy potrzebował organu i umierał na moich oczach w oczekiwaniu. Podejście autora do tematu zmagania się z chorobą, wizją utraty dziecka i poszukiwania pomocy zasługuje na uznanie. Oczywiście, żadna przygoda Roya Grace'a nie może obyć się bez posypki z sensacji, a jednak udało się zachować miejsce na refleksję i trudniejsze przemyślenia.
Ucieszył mnie powrót wątku prywatnego Roya i Cleo, a także Glena Bransona. Bardzo przyjemnie obserwuje się wątki obyczajowe tej trójki. Moim zdaniem stanowią idealne "rozładowanie" napięcia oraz dają czas na przetrawienie tego, co wydarzyło się w śledztwie.
Szkoda mi, że właściwie od 2 tomu Roy nie angażuje się już w żadne ezo-zabawy. Włączanie jasnowidzów do śledztw było ciekawym tropem i chętnie przeczytałabym więcej takich wątków.

Mieszane uczucia wzbudza we mnie wątek Sandy. Zapowiedziana w poprzednim tomie, pojawia się ponownie i przelotnie. Przyznam, że nawet te kilka chwil przyprawiło mnie o szybsze bicie serca. Jednocześnie znów był to jedynie skrawek informacji i nie jestem usatysfakcjonowana.

Największym minusem tej części jest to, że Roy usprawiedliwiał picie alkoholu w ciąży. Biorę poprawkę na to, że gdy książka była pisana, stan wiedzy medycznej był nieco inny, a jednak myślę, że obylibyśmy się bez tych kilku "krzywych" tekstów.

Zagadka kryminalna w tej części, zostanie prawdopodobnie jedną z moich ulubionych. Nie dlatego, że była niesamowicie mrożąca krew w żyłach, tajemnicza czy krwawa, a dlatego, że była niesamowicie angażująca emocjonalnie. Przy okazji również wielowątkowa i rozbudowana w sposób, którego nie spodziewałam się początkowo.
Słuchając tej części, zastanawiałam się mimowolnie, jak ja...

Bardzo tę serie polubiłam, ale ten tom przerwałam w połowie i nie mam zamiaru do tego wracać. Przyczyna? Normalizowanie spożywania alkoholu w ciąży i stwierdzenie "jeden kieliszek Ci nie zaszkodzi". Mimo poruszenia trudnego tematu społecznego i dobrej intrygi kryminalnej, ja podziękuję.

Bardzo tę serie polubiłam, ale ten tom przerwałam w połowie i nie mam zamiaru do tego wracać. Przyczyna? Normalizowanie spożywania alkoholu w ciąży i stwierdzenie "jeden kieliszek Ci nie zaszkodzi". Mimo poruszenia trudnego tematu społecznego i dobrej intrygi kryminalnej, ja podziękuję.

I takie książki to ja lubię. Kolejny tom i nadal zajebista powieść. Już nie mogę się doczekać na premięrę 6 tomu.

I takie książki to ja lubię. Kolejny tom i nadal zajebista powieść. Już nie mogę się doczekać na premięrę 6 tomu.

Jestem bardzo rozczarowana, biorąc pod uwagę poprzednie części. Dziwna mieszanka sensacji i dramatu społecznego, a na zakończenie to już zdecydowanie fantazje. No szkoda.

Jestem bardzo rozczarowana, biorąc pod uwagę poprzednie części. Dziwna mieszanka sensacji i dramatu społecznego, a na zakończenie to już zdecydowanie fantazje. No szkoda.

Jak do tej pory najlepsza z serii

Jak do tej pory najlepsza z serii