Skazana

„Skazana” Ewy Ornackiej to rozmowa z Beatą Krygier skazaną w 2013 roku z oszustwa finansowe i wydawało mi się, że to głównie opowieść o tym wydarzeniu znajdę w tej książce. Okazało się, że „Skazana” to nie tylko historia Beaty Krygier, ale też osób z którymi zetknęła się podczas odbywania kary. Spotkała się lub przebywała w jednym zakładzie ze skazanymi z pierwszych stron gazet. Opowiedziała ja były traktowane te skazane za najcięższe przestępstwa, podzieliła się z nami wrażeniem z przebywania w jeden celi ze skazanymi z art. 148 KK, opowiedziała o rodzących się przyjaźniach i konflikty. Na samym końcu tej książki poznajemy historię narratorki.

„Skazana” to rozmowa autorki ze skazaną po odsiedzeniu wyroku, dzięki czemu poznajemy historie z zewnątrz, z punktu osoby która tego doświadczyła, poznała co to strach ale też budowanie hierarchii i pozycji w więziennym świecie. Bardzo dobrze czytało mi się te opowieści, starałam się patrzeć na nie obiektywnie bez oceniania. To kolejna książka która zmusza do refleksji i wybierania drogi dobra. Polecam.

„Skazana” Ewy Ornackiej to rozmowa z Beatą Krygier skazaną w 2013 roku z oszustwa finansowe i wydawało mi się, że to głównie opowieść o tym wydarzeniu znajdę w tej książce. Okazało się, że „Skazana” to nie tylko historia Beaty Krygier, ale też osób z którymi zetknęła się podczas odbywania kary. Spotkała się lub przebywała w jednym zakładzie ze skazanymi z pierwszych stron...

Po przeczytaniu Państwa opini , spodziewałem się czegoś naprawdę bardzo dobrego...
Natomiast było tylko dobrze.
Niemniej historia bardzo ciekawa. Zakładając że faktycznie prawdziwa ....

Po przeczytaniu Państwa opini , spodziewałem się czegoś naprawdę bardzo dobrego...
Natomiast było tylko dobrze.
Niemniej historia bardzo ciekawa. Zakładając że faktycznie prawdziwa ....

Książkę przeczytałam w dwa wieczory – tak bardzo mnie wciągnęła! Jeśli ktoś myśli, że to będzie wersja serialowa w formie papierowej, to się myli.

Zdecydowanie warta przeczytania – nawet jeśli (tak jak ja) rzadko sięga się po podobną tematykę.

Książkę przeczytałam w dwa wieczory – tak bardzo mnie wciągnęła! Jeśli ktoś myśli, że to będzie wersja serialowa w formie papierowej, to się myli.

Zdecydowanie warta przeczytania – nawet jeśli (tak jak ja) rzadko sięga się po podobną tematykę.

Czytając jeszcze bardziej doceniam życie. Z drugiej strony wynieść można naukę o osobowościach ludzkich i ich ciemnych stronach. Nie dziwię się, że człowiek dla człowieka może być takim wrogiem. Ciekawa lekcja pokory i zadumy. Opisane historie w realny sposób pozwalają odnieść się do winy i karty. Brawa dla autorki za jakże wiarygodny przekaz reportażu głównej aktorki.

Czytając jeszcze bardziej doceniam życie. Z drugiej strony wynieść można naukę o osobowościach ludzkich i ich ciemnych stronach. Nie dziwię się, że człowiek dla człowieka może być takim wrogiem. Ciekawa lekcja pokory i zadumy. Opisane historie w realny sposób pozwalają odnieść się do winy i karty. Brawa dla autorki za jakże wiarygodny przekaz reportażu głównej aktorki.

Przeczytana niemal jednym tchem

Przeczytana niemal jednym tchem

Szybko się ją czyta. Sprawnie napisana. Mnóstwo wątków, które nie nużą.
Aczkolwiek ja bardziej bym zaliczyła tą książkę do "dziennika /wspomnień", a nie reportażu.

Szybko się ją czyta. Sprawnie napisana. Mnóstwo wątków, które nie nużą.
Aczkolwiek ja bardziej bym zaliczyła tą książkę do "dziennika /wspomnień", a nie reportażu.

W porządku, ale też bez fajerwerków. Niektóre historie więźniarek ciekawe, ale nie brakuje też takich oczywistych informacji, które o więzieniach i skazanych wiemy nie od dziś, z różnych pozycji. Szybko się czyta, ale na pewno nie porywa

W porządku, ale też bez fajerwerków. Niektóre historie więźniarek ciekawe, ale nie brakuje też takich oczywistych informacji, które o więzieniach i skazanych wiemy nie od dziś, z różnych pozycji. Szybko się czyta, ale na pewno nie porywa

Jeśli ktoś spodziewał się 1:1 z serialem Skazana to się rozczaruje ale książka zdecydowanie warta przeczytania

Jeśli ktoś spodziewał się 1:1 z serialem Skazana to się rozczaruje ale książka zdecydowanie warta przeczytania

Miejscami ciężko się czytało tę historię ale uważam że każdy powinien ją przeczytać. Zrozumieć w jaki łatwy sposób dążąc za marzeniami można wpaść w spiralę długów i kłamstw a ostatecznie zaprzepaścić wszystko na co pracowało się przez całe życie tylko dlatego że zaufało się niewłaściwym osobą.

Miejscami ciężko się czytało tę historię ale uważam że każdy powinien ją przeczytać. Zrozumieć w jaki łatwy sposób dążąc za marzeniami można wpaść w spiralę długów i kłamstw a ostatecznie zaprzepaścić wszystko na co pracowało się przez całe życie tylko dlatego że zaufało się niewłaściwym osobą.

To już trzecie wydanie "Skazanej", ale mój pierwszy kontakt z tym reportażem. Poznałem serial, jego trzy sezony, po czwarty nie sięgnąłem, to mój taki protest związany z przeniesieniem go na nową platformę, a także chyba po części, że klimat tego serialu i wydarzenia są zbyt brutalne, zbyt oddalone od pierwowzoru, jakim jest książka, o czym przekonałem się po lekturze reportażu Ewy Ornackiej opowiadającej o więziennym życiu prawdziwej postaci Beaty Krygier, asesora sądowego, prawniczki.
Tak naprawdę, to dwie różne rzeczywistości, ta książkowa i ta serialowa. Dzisiaj znając obie, zdecydowanie opowiem się po stronie książki. A to za sprawą autorki Ewy Ornackiej, która stworzyła obraz życia w najcięższym Zakładzie Karnym nr 1 dla kobiet w Grudziądzu. Autorka pokazuje osoby, z którymi siedziała w celi Beata Krygier, jak funkcjonuje świat więzienny, o zwyczajach, o różnicy między aresztem i więzieniem, o alkoholizmie, o seksie za kratami, ale także o osobach, które dopuściły się najbardziej okrutnych morderstw jak dzieciobójstwa. Osoby te są określane mianem "szmaty" i są wyrzucone poza nawias.
Bardzo ciekawa jest forma książki, bo jest to miks narracji autorki spisanej z rozmów z bohaterką książki, ich dialogi, ale także wtrącone informacje z mediów na temat opowiadanych wydarzeń. Książka dzięki temu jest bardzo wartkim reportażem.
Najważniejsza dla mnie jako dziennikarza dawnych mediów jest wypowiedź Beaty Krygier, która ilustruje to, co dzieje się w dzisiejszych czasach w prasie i internecie. Można ją także polecić uwadze, tym, którzy stworzyli serial i zastanowić się, czy dokładnie przeczytali książkę i zrozumieli przesłanie bohaterki reportażu. "Jestem zdumiona, jak wiele uwagi niektóre media poświęcały tej wyrachowanej kobiecie (chodziło o matkę, która zamordowała Madzię w 2012 roku, a sprawą zajmował się m.in. detektyw Rutkowski). Informowały, gdzie i z kim chodziła do kina, a nawet o zmianie fryzury. CELEBROWANIE SPRAWCÓW ZBRODNI TO NAJGORSZE, CO ROBIĄ DZIŚ DZIENNIKARZE. ZA KRATAMI TAKIE OSOBY JAK KAŚKA BARDZO SZYBKO SPROWADZANE SĄ DO PARTERU. (...) Wspominałyśmy jej roznegliżowaną sesję zdjęciową dla jednej z bulwarówek, kiedy w stroju kąpielowym paradowała na koniu. Lansowano ją na gwiazdę. Nie powtórzę komentarzy, jakie wtedy padały nie tylko pod jej adresem, ale też pismaków, którzy opublikowali jej półnagie zdjęcia. Dlaczego wy dziennikarze, robicie takie rzeczy?" Ja odpowiem krótko — pogoń za klikalnością, nakładem... Może dlatego już mi nie po drodze z dzisiejszymi mediami!
Polecam zerknąć do książki, bo to kawał dobrej roboty dziennikarskiej i dobre pióro Ewy Ornackiej.

To już trzecie wydanie "Skazanej", ale mój pierwszy kontakt z tym reportażem. Poznałem serial, jego trzy sezony, po czwarty nie sięgnąłem, to mój taki protest związany z przeniesieniem go na nową platformę, a także chyba po części, że klimat tego serialu i wydarzenia są zbyt brutalne, zbyt oddalone od pierwowzoru, jakim jest książka, o czym przekonałem się po lekturze...