Fleja

Poznajemy młode małżeństwo Verę i Daniela. Ona pracuje na pół etatu w hotelu, on przez niepełność siedzi w domu. Kobieta jest w pierwszym trymestrze ciąży, postanawia, więc przygotować się finansowo na powiększenie rodziny. W tym celu przyjmuje posadę akwizytorki - będzie sprzedawać nowoczesne odkurzacze. W osiągnięciu dobrych wyników ma pomóc jej przedsiębiorczość, atrakcyjny wygląd i... obsesja czystości. wszystko faktycznie wydaje się iść zgodnie z planem, do czasu odwiedzenia pewnego domu. Nie tylko obudzi on traumatyczne wspomnienia kobiety, ale również na zawsze odmieni jej życie...

Plastyczne opisy brutalnych form pr3mocy i wszelkie odrażające ohydztwa nie zostawiają wyobraźni praktycznie niczego. Autor wali prosto między oczy, nie bierze jeńców, z każdym rozdziałem przechodzi sam siebie w wymyślaniu coraz okropniejszych wydarzeń. Robi to jednak w taki sposób, że pomimo przekroczonych granic komfortu, ciężko jest odłożyć książkę na półkę. To jest naprawdę dobra rozrywka, o ile nie szukamy tu rozbudowanej fabuły czy logiki działania. Rozmyślania nad sensem decyzji bohaterów czy ich psychiczną konstrukcją na pewno zaszkodzą w odbiorze książki. W momencie, w którym przestałam kwestionować, to co czytam dużo łatwiej było mi wejść w historię na całego.

Czy żałuję? Ku swojemu zaskoczeniu, nie. Czy mam ochotę na więcej? Zdecydowanie tak.

Poznajemy młode małżeństwo Verę i Daniela. Ona pracuje na pół etatu w hotelu, on przez niepełność siedzi w domu. Kobieta jest w pierwszym trymestrze ciąży, postanawia, więc przygotować się finansowo na powiększenie rodziny. W tym celu przyjmuje posadę akwizytorki - będzie sprzedawać nowoczesne odkurzacze. W osiągnięciu dobrych wyników ma pomóc jej przedsiębiorczość,...

Chyba pierwszy raz nie wiem, co powiedzieć o książce… 😁 To było dziwne, na pewno obrzydliwe, kompletnie przejaskrawione. Dziwne 😁

Chyba pierwszy raz nie wiem, co powiedzieć o książce… 😁 To było dziwne, na pewno obrzydliwe, kompletnie przejaskrawione. Dziwne 😁

Mam dylemat z tą książką. 

Z jednej strony jest to kawałek solidnej ekstremy. Przygody głównej bohaterki to seria naprawdę paskudnych zdarzeń, krzywda, w dużej mierze fizyczna, jest bardzo dokładnie opisana. I naprawdę to robi wrażenie, jest syfiato, z pełnym, dokładnym opisem, bez przerzucania zdarzeń “poza kadr”. Tak, jest to czołówka tego, co wyszło na naszym rynku, co jest napisane dobrze. Bez sadyzmu dla sadyzmu.


Jednak jest też druga strona medalu. Główna bohaterka jest nijaka, pomimo tragedii z dzieciństwa. Podejmuje bezmyślne decyzję, które naprawdę trudno usprawiedliwić. I dodatkowo wyjaśnienie istoty tego, co się działo w stodole, zupełnie niepotrzebne i napisane chyba tylko dla rozciągnięcia formatu. Bez tych kilku rozdziałów treść by niewiele straciła. 


Wydanie tej książki było dobrym ruchem ze strony wydawnictwa. Jest to mocna lektura, nie szczędząca detali, jednak słaba od strony postaci i w zasadzie finału. Fanów ekstremy zapraszam, nieobytym - odradzam.

Mam dylemat z tą książką. 

Z jednej strony jest to kawałek solidnej ekstremy. Przygody głównej bohaterki to seria naprawdę paskudnych zdarzeń, krzywda, w dużej mierze fizyczna, jest bardzo dokładnie opisana. I naprawdę to robi wrażenie, jest syfiato, z pełnym, dokładnym opisem, bez przerzucania zdarzeń “poza kadr”. Tak, jest to czołówka tego, co wyszło na naszym rynku, co...

Przeczytałam to z czystej ciekawości – disturbing movies nie są mi obce, ale z prozą już tak. A podobno to jedna z mocniejszych, więc tym bardziej byłam kupiona.

Z początku strasznie męczył mnie styl, zwłaszcza te „wyszukane” porównania i ogólna płaskość postaci bez wewnętrznego życia. Zrobiło się lepiej, kiedy klimat zaczął skręcać w stronę „Dziewczyny z sąsiedztwa” – wtedy miejscami robiło się naprawdę gęsto, historia utrzymywała napięcie, a pod koniec faktycznie doszło do srogiej eskalacji, jednakże... zupełnie się nie spodziewałam w jaką stronę koniec końców skręci opowiadanie. Zdałam sobie sprawę, że to jest tak absurdalny twór, że zdecydowanie lepiej by sobie poradziło jako po prostu samoświadomy, b-klasowy pastisz grindhousowego kina które również kocham, lecz wciąż jest to opowiadaniem, a tekstowa reinterpretacja takich rzeczy wychodzi nadwyraz tandetnie. Przy końcu już zupełnie odpięłam wrotki i przestałam myśleć o tym co czytam lecąc na czystym wajbie, co zrehabilitowało nieco te dzieło w moich oczach. Pewnie to moja wina, że początkowo podeszłam do tego nieco inaczej niż do albumu pornogrindcore z "bieda-Martwym Złem" w tle, ale i tak mogłoby to być lepiej napisane.

Przeczytałam to z czystej ciekawości – disturbing movies nie są mi obce, ale z prozą już tak. A podobno to jedna z mocniejszych, więc tym bardziej byłam kupiona.

Z początku strasznie męczył mnie styl, zwłaszcza te „wyszukane” porównania i ogólna płaskość postaci bez wewnętrznego życia. Zrobiło się lepiej, kiedy klimat zaczął skręcać w stronę „Dziewczyny z sąsiedztwa” –...

Książka napisana w takim sposób, że wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach. Momentami ciężko dokończyć zdanie. Słowa dobrane tak, że bardzo bardzo realistycznie budują drastyczne i obrzydliwe sceny, których w tej pozycji nie brakuje. Super!

Książka napisana w takim sposób, że wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach. Momentami ciężko dokończyć zdanie. Słowa dobrane tak, że bardzo bardzo realistycznie budują drastyczne i obrzydliwe sceny, których w tej pozycji nie brakuje. Super!

Piękna okładka przyciągnęła moją uwagę. Opis też obiecywał wiele. Niestety treść mnie nie zachwyciła.
Pomysł na fabułę uważam za dość udany. Można było na tym zbudować naprawdę świetną historię. To, co jest największym minusem tej książki to styl autora. Próbuje on udawać jakiegoś erudytę-poetę, tworzy rozbudowane, ciężkie do zrozumienia zdania, które mają być chyba poetyckie i odkrywcze, ale niestety nie są. Dodają niepotrzebnej ciężkości i nie pasują do gatunku. W końcu to ma być horror ekstremalny. Nie mówię oczywiście, że operując w tym gatunku autorzy powinni budować tylko proste, nieskomplikowane zdania. Ale można było jakoś to wyśrodkować. A tak, czytelnik otrzymał książkę-wydmuszkę, gdzie styl nijak się ma do treści.

Piękna okładka przyciągnęła moją uwagę. Opis też obiecywał wiele. Niestety treść mnie nie zachwyciła.
Pomysł na fabułę uważam za dość udany. Można było na tym zbudować naprawdę świetną historię. To, co jest największym minusem tej książki to styl autora. Próbuje on udawać jakiegoś erudytę-poetę, tworzy rozbudowane, ciężkie do zrozumienia zdania, które mają być chyba...

Rozumiem, ta książka nie jest dla każdego. Dla mnie wręcz była bardzo dobra jak na styl Beauregarda, pełna obrzydliwych scen i brutalnych, które w ogóle mnie nie obrzydziły (ponieważ to nie jest mój pierwszy ekstremalny horror). Nie kumam dlaczego dajecie książce słabe oceny, jeśli to was obrzydziło znaczy że po prostu ta książka na was zadziała, a samo obrzydzenie to też tak zwana forma strachu. Tylko po prostu nie doceniliście tego.
Jak dla mnie Aron Beauregard według mnie to mistrz splatterpunku, a jeśli wytrzymał fleje powinien sięgnąć po playground

Rozumiem, ta książka nie jest dla każdego. Dla mnie wręcz była bardzo dobra jak na styl Beauregarda, pełna obrzydliwych scen i brutalnych, które w ogóle mnie nie obrzydziły (ponieważ to nie jest mój pierwszy ekstremalny horror). Nie kumam dlaczego dajecie książce słabe oceny, jeśli to was obrzydziło znaczy że po prostu ta książka na was zadziała, a samo obrzydzenie to też...

Nie rozumiem opinii, że książka jest obrzydliwa i oczekuje się po niej czegoś innego. Książka jest z gatunku horroru ekstremalnego(nie zwykłego) i takie ma zadanie, żeby opis był bardzo obrazowy. Nie jest to książka dla osób, które czytają zwykłe horrory typu King czy Masterton, ponieważ porusza bardzo delikatne tematy, zwłaszcza dla kobiecej części odbiorców. Bohaterka owszem nie podejmuje super racjonalnych decyzji, ale wpasowuje się w trend amerykański lat 80. Minusem jest długość książki. Jest bardzo krótka. Niektóre wątki zostają poruszone dopiero na końcu, przez co nie dowiemy się jakie było ich rozwinięcie. Nie czytałam jeszcze drugiego tomu serii, ale mam nadzieję, że zostanie to rozwiązane.

Nie rozumiem opinii, że książka jest obrzydliwa i oczekuje się po niej czegoś innego. Książka jest z gatunku horroru ekstremalnego(nie zwykłego) i takie ma zadanie, żeby opis był bardzo obrazowy. Nie jest to książka dla osób, które czytają zwykłe horrory typu King czy Masterton, ponieważ porusza bardzo delikatne tematy, zwłaszcza dla kobiecej części odbiorców. Bohaterka...

Obżydliwa

Obżydliwa

Ta książka mogłaby był pastą i to słabą. Głupia główna bohaterka, zidiociały mąż i wściekły grubas. Jeśli odsłoniony na koniec fakt, że kobiety pakowano do puszek, które jedli ludzie miał być plot twistem, to się autorka przeliczyła. Rzygać się chce, ale tylko z nudów.

Ta książka mogłaby był pastą i to słabą. Głupia główna bohaterka, zidiociały mąż i wściekły grubas. Jeśli odsłoniony na koniec fakt, że kobiety pakowano do puszek, które jedli ludzie miał być plot twistem, to się autorka przeliczyła. Rzygać się chce, ale tylko z nudów.