Śmierć na wagę złota

Dawno nie miałam takiej powtórki z historii. I tylko szkoda, że Darskiego było tu tak mało...

Dawno nie miałam takiej powtórki z historii. I tylko szkoda, że Darskiego było tu tak mało...

Słabiutkie. Warsztat pisarski autora pozostawia wiele do życzenia, sporo w tej książce błędów. W jednym miejscu pomylił nawet imiona bohaterów. Sama fabuła też nie powala. Co do bohaterów – albo płascy, albo przesadzeni, zwłaszcza szanowny gangster. Wg mnie to odmóżdżacz, "Ukryta Prawda" na papierze.

Słabiutkie. Warsztat pisarski autora pozostawia wiele do życzenia, sporo w tej książce błędów. W jednym miejscu pomylił nawet imiona bohaterów. Sama fabuła też nie powala. Co do bohaterów – albo płascy, albo przesadzeni, zwłaszcza szanowny gangster. Wg mnie to odmóżdżacz, "Ukryta Prawda" na papierze.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

„Śmierć na wagę złota” była moim pierwszym spotkaniem z twórczością Alka Rogozińskiego i od razu zrobiła na mnie wrażenie. Podchodziłam do niej z ciekawością i lekką ostrożnością, ale szybko zostałam wciągnięta w świat pełen humoru, przygód i zagadek kryminalnych.

Główną postacią powieści jest Paulina Marzec, dziennikarka portalu internetowego, która dostaje zlecenie napisania artykułu o sensacyjnym odkryciu archeologicznym nad jeziorem Lednickim. Początkowo zadanie wydaje się rutynowe, ale wkrótce okazuje się, że w grę wchodzą znacznie poważniejsze sprawy - tajemnice mogące wstrząsnąć historią Polski, pościgi, zagadkowi ludzie i działania mafii. Paulinie towarzyszy młody kustosz, który jest nie tylko znawcą historii, ale też sprytnym i pomocnym kompanem w trudnych sytuacjach.

Czytanie książki (a właściwie słuchanie jej w formie audiobooka) sprawiło mi ogromną przyjemność. Fabuła mknie w szybkim tempie, a nieoczekiwane zwroty akcji trzymają w napięciu do samego końca. Humor jest lekki, chwilami wręcz absurdalny, dialogi ostre i dowcipne, dzięki temu nawet bardziej dramatyczne momenty nie przytłaczają, tylko dodają historii lekkości.

Bohaterowie są barwni i dobrze nakreśleni. Paulina to autentyczna, energiczna i zadziorna postać, którą łatwo polubić. Dziecięce duo (Pola i Kacper) wnosi do fabuły sporo świeżości i naturalnego humoru, a postacie drugoplanowe, od agentów po gangsterów, dodają całości kolorytu, dynamiki i niezapomnianego charakteru.

Jednym z największych atutów książki były dla mnie wątki historyczne. Uwielbiam, gdy kryminał łączy współczesną akcję z przeszłością, a tutaj znalazłam zarówno ciekawostki o dawnych władcach, odkrycia archeologiczne, jak i tajemnicze skarby.

Wracając do moich wrażeń z audiobookiem. Dotychczas nie przepadałam za tym formatem, a wszelkie zachęty innych spotykały się u mnie z oporem. Tym razem jednak świąteczny czas zadziałał jak magia – sięgnęłam i całkowicie przepadłam. Słuchałam głównie w drodze z jednej pracy do drugiej i muszę przyznać, że była to naprawdę przyjemnie spędzone chwile. Historia wciągała, a narracja świetnie oddawała humor i tempo powieści. Kto wie, może właśnie nadszedł moment, w którym audiobooki zyskały u mnie nowe spojrzenie.

„Śmierć na wagę złota” była moim pierwszym spotkaniem z twórczością Alka Rogozińskiego i od razu zrobiła na mnie wrażenie. Podchodziłam do niej z ciekawością i lekką ostrożnością, ale szybko zostałam wciągnięta w świat pełen humoru, przygód i zagadek kryminalnych.

Główną postacią powieści jest Paulina Marzec, dziennikarka portalu internetowego, która dostaje zlecenie...

Jedni nie wyobrażają sobie grudnia bez świątecznych książek. Ja zawsze w tym okresie sięgam po więcej książek z humorem. Zazwyczaj tym czarnym. 😉
Alek Rogoziński należy do tych autorów, po których twórczość sięgam z naturalną lekkością i pewnością, że czeka mnie kilka godzin odprężającej lektury.
Jak wypadła w moich oczach „Śmierć na wagę złota”?
Zacznę od plusów: ciekawy pomysł na fabułę, tempo przyjemne, język przystępny przez co książkę czyta się naprawdę szybko. Mamy tu trochę zabawnych dialogów, a sam humor w powieści jest lekki i chwilami absurdalny.
Nie ukrywam jednak, że tym razem nie do końca trafiły do mnie wątki historyczne, na których oparta jest główna oś fabuły — królowie, odkrycia archeologiczne, dawne skarby, rozciągnięte tło związane z historią Polski, a do tego wątki sensacyjne i wplatanie we wszystko gangsterów. To kwestia moich osobistych preferencji, bo takie elementy zwyczajnie mnie nudzą i odbierają frajdę z lektury. Podkreślam to jednak tylko jako subiektywne odczucie — wiem, że wielu czytelników właśnie takie nawiązania lubi i potraktuje je jak dodatkowy smaczek. Ja niestety na swojej ścieżce edukacyjnej nie trafiłam na żadnego nauczyciela historii, który potrafiłby mnie zainteresować tym przedmiotem.

Mimo tego „Śmierć na wagę złota” odbieram jako przyjemną, chwilami zabawną opowieść, przy której można się uśmiechnąć i spędzić z nią dobry wieczór. To nadal Rogoziński, którego lubię i cenię.

Jedni nie wyobrażają sobie grudnia bez świątecznych książek. Ja zawsze w tym okresie sięgam po więcej książek z humorem. Zazwyczaj tym czarnym. 😉
Alek Rogoziński należy do tych autorów, po których twórczość sięgam z naturalną lekkością i pewnością, że czeka mnie kilka godzin odprężającej lektury.
Jak wypadła w moich oczach „Śmierć na wagę złota”?
Zacznę od plusów: ciekawy...

https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/11/22/smierc-na-wage-zlota-alek-rogozinski/

https://zeszytlektur.wordpress.com/2025/11/22/smierc-na-wage-zlota-alek-rogozinski/

Błagam autora niech zrobi coś dla literatury i przestanie pisać.

Błagam autora niech zrobi coś dla literatury i przestanie pisać.

Jej, jaka to była wspaniała uczta czytelnicza dla mnie! Uwielbiam tego autora. Mam wrażenie, że po jego powieści mogę sięgać obecnie już w ciemno. Każdy tytuł Alka Rogozińskiego okazuje się dla mnie istnym strzałem w dziesiątkę. W przypadku „Śmierci na wagę złota” nie dość, że autor zaserwował nam naprawdę zabawną komedię kryminalną, to jeszcze dodatkowo nie brakuje w niej plejady oryginalnych bohaterów, którzy mają równie oryginalne nazwiska oraz dialogów przepełnionych humorem. Tutaj wszystko ma sens i idealnie się ze sobą zgrywa. Dodatkowo Alek Rogoziński umieścił w fabule kilka ciekawych historycznych faktów. Dzięki niemu dowiedziałam się paru interesujących smaczków na temat polskich władców. Zakończenie jak zwykle było zaskakujące na tyle, że dość długo zbierałam szczękę z podłogi. I już się cieszę na samą myśl, że jeszcze kilka tytułów tego autora jest przede mną.

Jej, jaka to była wspaniała uczta czytelnicza dla mnie! Uwielbiam tego autora. Mam wrażenie, że po jego powieści mogę sięgać obecnie już w ciemno. Każdy tytuł Alka Rogozińskiego okazuje się dla mnie istnym strzałem w dziesiątkę. W przypadku „Śmierci na wagę złota” nie dość, że autor zaserwował nam naprawdę zabawną komedię kryminalną, to jeszcze dodatkowo nie brakuje w niej...

plus za motyw dzieci, duzo historii

plus za motyw dzieci, duzo historii

Pola i Kacper to moi ulubieńcy! W jakiej książce jeszcze występują? Bo ciągle nadrabiam zaległości, ale nie tylko pana Alka, a czas nie chce być z gumy.
Uwielbiam takie historyczne smaczki, które sprawiają, że człowiek zaczyna się zastanawiać, a to tylko nadaje barw temu szaremu światu. Bo co by było, gdyby choć część tego była prawdą? ;-)

Pola i Kacper to moi ulubieńcy! W jakiej książce jeszcze występują? Bo ciągle nadrabiam zaległości, ale nie tylko pana Alka, a czas nie chce być z gumy.
Uwielbiam takie historyczne smaczki, które sprawiają, że człowiek zaczyna się zastanawiać, a to tylko nadaje barw temu szaremu światu. Bo co by było, gdyby choć część tego była prawdą? ;-)