Wielka Szachownica. Geostrategia amerykańskiego przywództwa

Znakomita wiedza Brzezińskiego. Kilka rzeczy nie do końca wygląda tak, jak przewidywał to w tamtym czasie. Nie zmienia to faktu, że jest to wielka postać. Książkę czyta się bardzo lekko w porównaniu do innych dzieł geopolitycznych. Dla zaktualizowania możliwych scenariuszy w Eurazji polecam E. Colby - Strategia Wypierania.

Znakomita wiedza Brzezińskiego. Kilka rzeczy nie do końca wygląda tak, jak przewidywał to w tamtym czasie. Nie zmienia to faktu, że jest to wielka postać. Książkę czyta się bardzo lekko w porównaniu do innych dzieł geopolitycznych. Dla zaktualizowania możliwych scenariuszy w Eurazji polecam E. Colby - Strategia Wypierania.

Bardzo ciekawa prognoza z bodajże 1997r dotycząca kolejnych 20 lat. Czytając dzisiaj (2025r) aż się nie chce wierzyć we wprost niewiarygodną przenikliwość autora, który przewidział prawie wszystkie trendy jakie działy się w ostatnich latach na całym świecie.
Książka de facto historyczna ale inspirująca do podobnych prognoz na lata 30te i 40te dwudziestego pierwszego wieku.

Bardzo ciekawa prognoza z bodajże 1997r dotycząca kolejnych 20 lat. Czytając dzisiaj (2025r) aż się nie chce wierzyć we wprost niewiarygodną przenikliwość autora, który przewidział prawie wszystkie trendy jakie działy się w ostatnich latach na całym świecie.
Książka de facto historyczna ale inspirująca do podobnych prognoz na lata 30te i 40te dwudziestego pierwszego wieku.

Książki z gatunku geostrategii, geopolityki i futurologii politycznej nie należą do moich ulubionych. Za dużo w nich gdybania i pobożnych życzeń, a ta publikacja w pełni spełnia te kryteria. Co prawda napisał ją „ Zbig” Brzeziński, praktykujący polityk, były doradca J. Cartera, który próbuje wybiec w przyszłość, jak rozwiną się relacje międzynarodowe w kontekście interesów mocarstwowych USA. Ta analiza została opublikowana w połowie lat ‘90-tych, gdy Stany Zjednoczone osiągnęły swoje apogeum po upadku bloku wschodniego. Skupiłem się na 3 wątkach: Ukraina, Rosja i Chiny. W pierwszym przypadku Ukraina jest określona jako coś w rodzaju zwornika, który przy nadarzającej się okazji będzie wykorzystany ( wojna z Rosją jako "proxy war", wojna zastępcza, jak to ujął obecny sekretarz stanu M. Rubio). Natomiast Brzeziński omawiając Rosję i Chiny snuje fantazje o ich postępującej liberalizacji (westernizacji),a dzięki różnego rodzaju programom współpracy uda się przyciągnąć tamtejsze elity, co pozwoli w pewien sposób zneutralizować ich zagrożenie. Ta książka była pisana w latach 90-tych, kiedy bardzo modne było twierdzenie o „końcu historii” i zwycięstwie tzw „demokracji liberalnej”, dla której „nie ma alternatywy”. Obserwując obecny świat, jego dekompozycję i zmniejszenie roli USA, w całej krasie widać jak „Zbig” się mylił. Zwłaszcza „demokracja liberalna” przechodzi ostry kryzys. Szkoda, że autor nie dożył tej ruiny swoich fantasmagorii.

Książki z gatunku geostrategii, geopolityki i futurologii politycznej nie należą do moich ulubionych. Za dużo w nich gdybania i pobożnych życzeń, a ta publikacja w pełni spełnia te kryteria. Co prawda napisał ją „ Zbig” Brzeziński, praktykujący polityk, były doradca J. Cartera, który próbuje wybiec w przyszłość, jak rozwiną się relacje międzynarodowe w kontekście interesów...

Zwraca uwagę, że obecna sytuacja światowej hegemonii USA, jednego państwa, jest bezprecedensowa w historii. Nie jest wieczna. Nie ma końca historii.

Autor pisze o istotnym znaczeniu serca Europy, jak ważna w systemie rządzenia nad światem jest panowanie nad Europą środkową. My mamy szczęście żyć w tym najlepszym miejscu na świecie, gdzie decydują się losy rządzenia światem.

Brzeziński zachęca do utrzymywania relacji gospodarczych z Rosją.
Rosja bez Ukrainy nie może być mocarstwem. Bez dostępu do portów niezamarzajacych zimą. Z samodzielnym kontrolowaniem przepływów kapitału przez Morze Czarne.
Ukraina podporządkowana Rosji nie może się rozwijać.
W interesie Polski jest suwerenna Ukraina.

Euroazjatyckie Bałkany, czyli kraje głównie byłego ZSRR, w okolicach Morza Kaspijskiego. Tam mogą mieć w przyszłości miejsce konflikty etniczne.

Książka pisana w 1996 r.
Błędna prognoza rozwoju Chin, których tak szybki rozwój miałbyć bardzo mało prawdopodobny. Prognozy pkb per capita zaniżone 10-krotnie.
Japonia przeceniona i jej możliwości przyszłego oddziaływania na świat.

Zwraca uwagę, że obecna sytuacja światowej hegemonii USA, jednego państwa, jest bezprecedensowa w historii. Nie jest wieczna. Nie ma końca historii.

Autor pisze o istotnym znaczeniu serca Europy, jak ważna w systemie rządzenia nad światem jest panowanie nad Europą środkową. My mamy szczęście żyć w tym najlepszym miejscu na świecie, gdzie decydują się losy rządzenia...

Zapraszam na recenzje :)

Zapraszam na recenzje :)

Książka opisuje postawę, funkcje i zachowanie państw tych, które maja znaczenie na świecie.

Książka opisuje postawę, funkcje i zachowanie państw tych, które maja znaczenie na świecie.

Szanowny Panie Zbigniewie,
Mamy rok 2022 i zbiorowe, psujące nam radość wakacji przeświadczenie, że zostanie on w naszej pamięci na dłużej.
Pańskim obserwacjom pomieszczonym w niniejszej książce faktycznie nie da się dziś odmówić pewnej trafności, jednak życie, jak to ono ma w zwyczaju ostatecznie zdaje się żłobić sobie nieco inne koryto.
Na niektórych odcinkach wręcz żenująco przewidywalne.
Skupmy się na naszym rodzinnym, europejskim podwórku.
I tak Rosja nie była uprzejma się rozpaść. Miast tego pojawił się na horyzoncie kolejny w jej dość jednostajnej historii car-modernizator. Krańcowo nie zainteresowany rozwojem demokracji i budową społeczeństwa obywatelskiego. Zamiast tego udało mu się sprawnie skonsolidować władzę i przystąpić do odbudowy dzieła poprzednich dynastii. W ramach niniejszego procesu prowadził wprawdzie pewien dialog z Zachodem, ale rozumianym tu bardzo fragmentarycznie i co ważniejsze od początku nie tając swojej specyficznej wizji owego partnerstwa. Obecnie znajdując się w przełomowym dla siebie i Świata okresie sukcesji, najzwyczajniej wywrócił stolik, stawiając naszym zachodnim przyjaciołom bardzo ostre warunki, co my wszyscy tutaj obserwujemy ze swoich mało komfortowych wschodnioeuropejskich pozycji. Wprawdzie okrutne obrazki z wojny, którą car rozpętał, wywołały ogromny rezonans, zaś ciśnienie elektoratów zjednoczyło na chwilę europejską opinię publiczną wywierając również silny nacisk na klasę polityczną, jednak zdaje się ono obecni ustępować zmęczeniu i irytacji absurdalnymi kwotami pozostawianymi w kasach stacji benzynowych.
Wspólnota polityczna z którą wiązaliśmy swój los zaczyna skutkiem tego podejrzanie trzeszczeć i obawiamy się, że recesja którą coraz wyraźniej dostrzega się na horyzoncie może postawić jej bardzo poważne wyzwania.
Nie chcemy natomiast jak wielu komentatorów obecnie, specjalnie znęcać się nad naszymi niemieckimi przyjaciółmi. Dość powiedzieć, że czasy w których błogosławiąc parasol atomowy Wuja Sama uprawiali swoją ostpolitik nieco się zmieniły i wydaje się, że teraz postanowili uprawiać ją troszkę wbrew owemu parasolowi. Jak to bywało w przeszłości póki co rachunki za niemiecką niefrasobliwość płacą mieszkańcy Europy Wschodniej. Troszkę bardziej przewidywalni są nasi francuscy przyjaciele. Oni wszak nigdy nie udawali entuzjazmu dla amerykańskiego kierownictwa. Dodatkowo zdradzają uzasadnione obawy przed zdolnością nowego rosyjskiego caratu do głodzenia ludności Sahelu i Północnej Afryki, której jak wiadomo spora część komunikuje się ze sobą w języku Moliera.
My zaś jak to my, czując na twarzach już nie wiatr a wicher historii na gwałt próbujemy dozbroić swoje oddziały, modląc się jednocześnie aby dzielność naszych sąsiadów kupiła nam w tej partii dodatkową rundę.
No i patrzymy głęboko w oczy naszych zachodnich sojuszników próbując odgadnąć co też naprawdę wydarzy się kiedy car zapuka do naszych skromnych drzwi.

Szanowny Panie Zbigniewie,
Mamy rok 2022 i zbiorowe, psujące nam radość wakacji przeświadczenie, że zostanie on w naszej pamięci na dłużej.
Pańskim obserwacjom pomieszczonym w niniejszej książce faktycznie nie da się dziś odmówić pewnej trafności, jednak życie, jak to ono ma w zwyczaju ostatecznie zdaje się żłobić sobie nieco inne koryto.
Na niektórych odcinkach wręcz...

Szachownica niby ta sama, ale figury trochę się pozmieniały. Książkę mimo to warto przeczytać ponieważ:
1) J.w. szachownica jednak ta sama
2) można sprawdzić na ile mylił się autor

Nie o to chodzi broń Boże, aby zarzucać mu ignorancję – opisywał co mu się wtedy wydawało słuszne samemu zaznaczając, że przewidywanie na dłużej niż 20 lat to bardziej wróżenie. No a, że minęło ponad 20 lat od napisania książki to sprawdzamy.

Mimo szacunku jak żywię do autora to jednak uważam, że jego analizy oparte na zasadzie zdarzy się co jest dobre dla danego kraju z jego (tzn autora) punktu widzenia jako demokraty i kapitalisty nie biorąc pod uwagę innych uwarunkowań było jednak naiwnością. Najlepszym przykładem Ukraina – dziś widzimy jak prognozowanie, że wstąpi do UE i NATO, a Rosja pozostanie bezradna okazało się chybione.

Zapewne też nie mieściło mu się w głowie pojawienie się Trumpa i konsekwencje tego dla NATO, porzucenie trójkąta weimarskiego przez Polskę. Chyba też nie uwzględnił możliwych brudnych gierek Rosji w stosunku do Kaukazu (Gruzja,, Armenia, a zwłaszcza Azerbejdżan),Ukrainy („zielone ludziki”) i innych, wzrostu znaczenia Chin, pojawienia się Erdogana i Orbana.

Ale tak jak mówię – szachownica ciągle ta sama, ktoś kto ją pozna lepiej zrozumie ruchy jakie wykonują pionki i figury do tego stopnia, że nawet potrafią zmieniać kolory.

Szachownica niby ta sama, ale figury trochę się pozmieniały. Książkę mimo to warto przeczytać ponieważ:
1) J.w. szachownica jednak ta sama
2) można sprawdzić na ile mylił się autor

Nie o to chodzi broń Boże, aby zarzucać mu ignorancję – opisywał co mu się wtedy wydawało słuszne samemu zaznaczając, że przewidywanie na dłużej niż 20 lat to bardziej wróżenie. No a, że minęło...

Lektura obowiązkowa dla każdego kto choć trochę interesuje się geopolityką.

Lektura obowiązkowa dla każdego kto choć trochę interesuje się geopolityką.

Na temat geopolityki potrzebna jest wiedza, aby orientować się, co z czego wynika i doświadczenie, aby umieć odpowiednio zareagować lub przeciwdziałać. Z.Brzeziński miał do tego genialną intuicję, która dawała mu przewagę kilku ruchów nad oponentami.

Niektóre wątki opisywane w książce zakładały perspektywę do 2020 (dzisiaj). Mamy choćby opisywane potężne Chiny, które na moment tworzenia pierwszego wydania dopiero budowały swoją potęgę. Niemniej takich przykładów znaleźć można więcej.

Pogłębiam swoje zainteresowanie geopolityką i opisywana książka pokazała inną, zdecydowanie szerszą perspektywę. Jednocześnie zachęca do dalszego zgłębiania tematu, co ułatwi zrozumienie niektórych konfliktów np. "naparzanki" Chin z Indiami pałkami przy granicy, co miało miejsce właśnie w 2020r.

Na temat geopolityki potrzebna jest wiedza, aby orientować się, co z czego wynika i doświadczenie, aby umieć odpowiednio zareagować lub przeciwdziałać. Z.Brzeziński miał do tego genialną intuicję, która dawała mu przewagę kilku ruchów nad oponentami.

Niektóre wątki opisywane w książce zakładały perspektywę do 2020 (dzisiaj). Mamy choćby opisywane potężne Chiny, które na...