Lato w Białej Dolinie

Mam mieszane odczucia. Z jednej strony fajnie napisana, przyjemnie się słucha (piszę o audiobooku) i jest ważne przesłanie. Ale jednak to przesłanie w jakiś sposób staje się męczące. Może to kwestia tego, że opowieść była aktualna gdy u nas rozgrywały się podobne wydarzenia, a po czasie wybrzmiewa już nieco sztucznie, nieco drażni. Z jednej strony przedstawiane jest nahalnie, a jednocześnie mgliście. Mnie osobiście drażnią też zastosowane w książce 'kszykszania" (być może po kilkukrotnym już przesłuchaniu).

Mam mieszane odczucia. Z jednej strony fajnie napisana, przyjemnie się słucha (piszę o audiobooku) i jest ważne przesłanie. Ale jednak to przesłanie w jakiś sposób staje się męczące. Może to kwestia tego, że opowieść była aktualna gdy u nas rozgrywały się podobne wydarzenia, a po czasie wybrzmiewa już nieco sztucznie, nieco drażni. Z jednej strony przedstawiane jest...

Ta książka to fenomen w literaturze dziecięcej. Niby dla dzieci, ale jednak pstryczek w nos dla dorosłych. Ma swój specyficzny klimat, który nie ukrywam trzeba zrozumieć. Ale jak już się wczujemy to jest bajka. Naprawdę jest rewelacyjna. A nadleśniczy Bęben i leśniczy Gałązka to duet doskonały.
🤩
Córka zasmuciła się, że to już koniec ich przygód, ale na szczęście jest jeszcze jedna część. 🥳

Ta książka to fenomen w literaturze dziecięcej. Niby dla dzieci, ale jednak pstryczek w nos dla dorosłych. Ma swój specyficzny klimat, który nie ukrywam trzeba zrozumieć. Ale jak już się wczujemy to jest bajka. Naprawdę jest rewelacyjna. A nadleśniczy Bęben i leśniczy Gałązka to duet doskonały.
🤩
Córka zasmuciła się, że to już koniec ich przygód, ale na szczęście jest...

Jedna z lepszych polskich serii dla dzieci - mądra, wartościowa, zabawna, bogato ilustrowana. Nie wiem, kto bawił się lepiej przy lekturze - mój siedmiolatek, czy ja 😃

Jedna z lepszych polskich serii dla dzieci - mądra, wartościowa, zabawna, bogato ilustrowana. Nie wiem, kto bawił się lepiej przy lekturze - mój siedmiolatek, czy ja 😃

Kocham Białą Doline!

Kocham Białą Doline!

Literatura radosna.
Dotyczy Lata to i tak jest - piękna i na pewno wciągnie każdekto, kto tylko zacznie czytać.
Pogoda słoneczna 🌞choć zmienna, ale w duszy gra 🤭🫡. Pozytyzna opowieść o przyjaśni, tajemniczy.
Jest ciekawia. Polecam!

Literatura radosna.
Dotyczy Lata to i tak jest - piękna i na pewno wciągnie każdekto, kto tylko zacznie czytać.
Pogoda słoneczna 🌞choć zmienna, ale w duszy gra 🤭🫡. Pozytyzna opowieść o przyjaśni, tajemniczy.
Jest ciekawia. Polecam!

Rewelacyjny drugi tom wspaniałej serii dla dzieci. Tak powinny być pisane książki dla przedszkolaków. Z ich punktu widzenia, prosto, wzruszająco, z mądrym przekazem. Nie mogę się doczekać, kiedy przeczytam to dziecku.

Rewelacyjny drugi tom wspaniałej serii dla dzieci. Tak powinny być pisane książki dla przedszkolaków. Z ich punktu widzenia, prosto, wzruszająco, z mądrym przekazem. Nie mogę się doczekać, kiedy przeczytam to dziecku.

Ostatnio nakładem Wydawnictwa SQN ukazał się drugi tom serii „Opowieści z Białej Doliny”, który nosi tytuł „Lato w Białej Dolinie”. To oryginalnie zilustrowana historia, która może się spodobać młodym czytelnikom. Fabuła przenosi nas do tytułowej doliny, gdzie mieszkają wyjątkowi bohaterowie - dziewczynki Mia i Anaszka, które są dla siebie jak siostry, Nadleśniczy Bęben, dziadek Mii i Babcia Bęben, Leśniczy Gałązka, Tata Anaszki, Lisek Pietruszek, Dzik Jarek, Listonoszka Zofia, dwa psiaki. Pewnego dnia do Białej Doliny przybywają obcy i nikt nie wie, kim są. Ich pojawienie się oczywiście budzi lęk mieszkańców. Dzieli ich bariera językowa i kulturowa, nie wiadomo, co to będzie. Do Białej Doliny ma przybyć również słynny reżyser, aby nakręcić film fabularny. Ta wizyta również budzi w mieszkańcach emocje. Część z nich chce wziąć udział w zdjęciach do filmu... Czy brzmi to znajomo? Więcej na blogu: https://ksiazkizabawy.blogspot.com/2023/12/lato-w-biaej-dolinie.html

Ostatnio nakładem Wydawnictwa SQN ukazał się drugi tom serii „Opowieści z Białej Doliny”, który nosi tytuł „Lato w Białej Dolinie”. To oryginalnie zilustrowana historia, która może się spodobać młodym czytelnikom. Fabuła przenosi nas do tytułowej doliny, gdzie mieszkają wyjątkowi bohaterowie - dziewczynki Mia i Anaszka, które są dla siebie jak siostry, Nadleśniczy Bęben,...

Gdzieś na końcu świata, u stóp górskich szczytów znajdziecie niezwykłe miejsce. Białą Dolinę. Mieszkają tu dwie dziewczynki Mia i Anaszka. Choć nie są siostrami to Innocenty Bęben z ochotą nazywa obie swoimi wnuczkami, a Babcia Bęben karmi najlepszymi truskawkowymi konfiturami. 🍓 Zresztą konfitury to specjał znany na całą dolinę. Zajadają się nimi Leśniczy Gałązka, pan Stach właściciel schroniska, stali i nowo przybyli w te okolice mieszkańcy.

Wraz z pierwszymi, jeszcze suto przeplatanymi deszczową aurą, promieniami wiosennego słońca przybywają do doliny Obcy. Skąd? Dlaczego? Trudno zgadnąć. W swych wielkich kapeluszach i płaszczach z mnóstwem kieszeni niosą cały swój dobytek. To imigranci z dalekich krajów. Wielkie poruszenie wywołali wśród ludności, jednak ich dobre i otwarte na bliźniego serca sprawią, że część z nich poczuje się tu jak w domu.

To nie jedyna niespodzianka, jaka zaskoczyła Białą Dolinę. Gdy tylko wiosna zmieniła się w lato z wielkimi planami na nakręcenie arcydzieła przybyła ekipa filmowa pod przewodnictwem znanego reżysera. Wszyscy w dolinie wiedzieli co się świeci i z niecierpliwością czekali na ten moment. Czy to wydarzenie zmieni poczciwych mieszkańców w gwiazdy filmowe?

---
Za sprawą "Lata w Białej Dolinie" przeniosłam się z dziećmi to krainy pachnącej nie tylko truskawkową konfiturą, ale szumiącej leśnym spokojem, zarażającej życzliwością, bliskiej naturze. Tu lisy lubią jeść pietruszki, a dziki zakradać się do łóżka leśniczego 😉.

To nasza pierwsza do niej wyprawa, ale nabraliśmy ochoty na więcej. Przemek Corso kreśli wciągającą, momentami chwytającą za serce, bawiącą dowcipem i pełną prawd życiowych historię. Fabuła płynie spokojnie jak letni dzień w górach, choć nudno nie będzie. Jej lektura przyda się, gdy będziecie szukać trochę wytchnienia w przedświątecznej gorączce.

Gdzieś na końcu świata, u stóp górskich szczytów znajdziecie niezwykłe miejsce. Białą Dolinę. Mieszkają tu dwie dziewczynki Mia i Anaszka. Choć nie są siostrami to Innocenty Bęben z ochotą nazywa obie swoimi wnuczkami, a Babcia Bęben karmi najlepszymi truskawkowymi konfiturami. 🍓 Zresztą konfitury to specjał znany na całą dolinę. Zajadają się nimi Leśniczy Gałązka, pan...

Jeżeli myślicie, że w naszej Białej dolinie już nic więcej nie może się zdarzyć to jesteście w błędzie. Długo czekałam na drugi tom, bo od poprzedniego utożsamiasz się z mieszkańcami tego uroczego miasteczka. Tęskniłam za Miją i Anaszką, i to w jaki sposób odkrywają zagadki świata dorosłych. Obydwie części można czytać oddzielnie, więc z całego serca zachęcam do szybkiego nadrobienia. Jeżeli nie wiesz, co podarować dzieciom, młodzieży a nawet dorosłym to tutaj macie coś wartościowego. Macie jeszcze czas do kupowania i otrzymania przed świętami.
Czy takie książki mogą czegoś nauczyć? Czy mogą pokazać nam świat, w którym każdy otrzyma pomoc i wsparcie? Na to pytanie odpowiedź znajdziecie właśnie w tej, jak i poprzedniej części. Opisów książki jest mnóstwo, więc dla tych, którzy lubią poznać co ich czeka zachęcam do przeczytania.
Ile razy jest tak, że nie znając kogoś, czegoś łatwo przyklejamy łatkę, która w niczym nie odzwierciedla tego, kim jesteśmy, skąd pochodzimy. Sama nieraz, nie dwa zbyt pochopnie oceniłam innych, lecz z czasem, poznając prawdę było mi bardzo głupio. W książce jest rozdział, z którego dowiecie się, że do Białej doliny mają przybyć tajemniczy obcy. Nasze małe bohaterki mają niezłą zagadkę do rozgryzienia i udowodnią, że obcy nie znaczy inny. Chodzą nawet teorie, że ci tajemniczy goście mogą mieć zieloną skórę albo co gorsza, wyłupiaste oczy, ale jaka jest prawda to już sami przekonacie się o tym. Tak na marginesie to był mój ulubiony rozdział, bo wiele nawiązuje do realiów, w jakich żyjemy. Chciałabym zdradzić więcej, ale nie chce pozbawiać was tej radości w odkrywaniu samemu tego, co dany tytuł niesie ze sobą. Uprzedzam, że jak zaczniesz czytać nie oderwiesz się od niej, więc zabezpiecz się w kubek gorącej herbaty, koc itp. Może lubicie czytać dzieciom do snu? Fantastycznie! To będą niezapomniane chwilę.
Kolejną pozytywną wiadomością, jaką chcę wam przedstawić jest fakt, że zwolennicy audiobooków mogą tę i poprzednią część przesłuchać w aplikacji Audioteka.pl która dzięki fantastycznej lektorce przeniesie was do tej urokliwiej doliny, z której bije moc natury, miłości i przyjaźni. Bohaterowie bardzo chcą poznać was i wasze pociechy.
Polecam każdemu bez względu na wiek.

Jeżeli myślicie, że w naszej Białej dolinie już nic więcej nie może się zdarzyć to jesteście w błędzie. Długo czekałam na drugi tom, bo od poprzedniego utożsamiasz się z mieszkańcami tego uroczego miasteczka. Tęskniłam za Miją i Anaszką, i to w jaki sposób odkrywają zagadki świata dorosłych. Obydwie części można czytać oddzielnie, więc z całego serca zachęcam do szybkiego...

Czy literatura dla dzieci może być piękna? Może! Czy może być wartościowa? Oczywiście! I jeszcze jedno, najważniejsze. Może uczyć – a nawet powinna!
„Lato w Białej Dolinie” tak, jak „Opowieści z Białej Doliny”, to książka z przesłaniem. Choć to literatura dziecięca to pozycja bardzo mądra, z której można wiele się nauczyć.
Dzięki dwóm wspaniałym bohaterkom: Mii i Anaszce, dzieci (ale nie tylko one, bo książka nie powinna mieć docelowego wieku) poznają odwagę, odmienność i nauczą się, że przyznanie racji innej osobie to nie porażka, a rozglądanie się trochę dalej niż czubek własnego nosa może przynieść same korzyści.
„Lato w Białej Dolinie” to lektura inspirująca tak dla dzieci, jak i dla rodziców. Na czoło wysuwają się: natura, przygody, natura, wyobraźnia, natura, spontaniczność, natura… Fascynująca, cudowna, tajemnicza. Przepięknie wydana. Ilustracje Marceliny są proste, ale śliczne i wspaniale współgrają z tekstem.
Sześć opowiadań/przygód, które pokazują nam między innymi wyjątkową rodzinę, która wcale nie musi być taka jak wszystkie. Bo przecież inność jest fajna i ciekawsza.
Dzięki mądrościom przekazanym nam w tekście dowiemy się jak się nie poddawać i jak, w gonitwie dnia codziennego zauważać to, co ważne i to, co nam często umyka.

„Opowieści z Białej Doliny” miały w sobie nutę kryminału, bo chodziło o kradzież lasu. „Lato w Białej Dolinie” to zgoła inna historia, jednak niemniej tajemnicza, bo mają przyjechać OBCY. I choć wszyscy o tym mówią, to tak naprawdę nikt nie wie, co się za tym kryje. Kim są OBCY? Czego chcą? Skąd przyjeżdżają? Przyda się tolerancja i życzliwość, której na szczęście mieszkańcom Białej Doliny nie brakuje, a my możemy się naprawdę sporo od nich nauczyć.
Ale to nie koniec sensacji, bo oto w Białej Dolinie ma pojawić się słynny reżyser, by nakręcić film. Każdy jest rozemocjonowany do tego stopnia, że chciałby stać się jednym z aktorów. Ale jak to się skończy, to na razie pozostanie moją słodką tajemnicą, a dla Was do momentu przeczytania tej wspaniałej lektury.

Ta książka to również galeria wspaniałych postaci (tak ludzkich, jak i zwierzęcych) i cudownych charakterów: Nadleśniczy Bęben, dziadek Mii i Babcia Bęben; Leśniczy Gałązka; Tata Anaszki – to ten od dynksów i tentegesów; oswojony Lisek Pietruszek; Dzik Jarek – wcale nie taki dziki; dwie suczki: Izera i Heksa; Listonoszka Zofia.

Realizm magiczny zapakowany w najbardziej kolorowy papier na świecie i udekorowany humorem, jednak nie stroniący od ważnych i bardzo mądrych treści, które podane w innej formie znudziłyby. Wielkie brawa dla Autora za pomysł, bo ten jest po prostu wyśmienity.

Wyrosłam już z książek dla dzieci, choć czasem czytam, by całkowicie nie zardzewieć. Te książki, obie, są świeże, piękne i wyróżniają się na tle innych dzisiaj wydawanych propozycji dla dzieci. Nie mówię, że tamte nie są mądre, tylko, że te są inne. Szczególne. I żeby to zrozumieć, trzeba przeczytać.
I ważna informacja dla tych z Was, którzy nie czytali „Opowieści z Białej Doliny”. Choć szczerze zachęcam do lektury, to bez znajomości pierwszej części nie pogubimy się czytając „Lato w Białej Dolinie”.

I jeszcze jedno. Święta tuż tuż, a pod choinką na pewno znajdzie się miejsce na jeszcze jedną paczuszkę. To może włóżcie do niej jedną albo dwie książki Przemka Corso. Gwarantuję świetną i mądrą zabawę całej rodzinie. A przy okazji Wydawnictwo SQN od każdego sprzedanego egzemplarza przekazuje 10 złotych (do końca roku) na Dom Dziecka w Szklarskiej Porębie. Można więc nie tylko sprawić radość sobie, ale także innym. Pomyślcie o tym!

Czy literatura dla dzieci może być piękna? Może! Czy może być wartościowa? Oczywiście! I jeszcze jedno, najważniejsze. Może uczyć – a nawet powinna!
„Lato w Białej Dolinie” tak, jak „Opowieści z Białej Doliny”, to książka z przesłaniem. Choć to literatura dziecięca to pozycja bardzo mądra, z której można wiele się nauczyć.
Dzięki dwóm wspaniałym bohaterkom: Mii i Anaszce,...