Czy oni rzeczywiście są biskupami? Problem ważności nowego rytuału święceń biskupich

Broszurkę drobnych rozmiarów za to ogromnych walorów naukowych można śmiało określić jako „młot na sedewakantyzm”. Porusza istotny w temacie wszechobecnych zmian doby tzw. odnowy posoborowej problem ważności konsekracji biskupich według rytuału z 18 VI 1968 r. Metoda scholastyczna, jaką obrał autor – duchowy syn św. Tomasza z Akwinu – wydaje się być najlepsza do analizy teologicznej tego zagadnienia. Święcenia, jak każdy sakrament, składają się czterech przyczyn: formy, materii i intencji, jaką powinien posiadać szafarz. Każda z nich została wnikliwie przestudiowana z podaniem argumentów za nieważnością, kontrargumentów oraz rozwiązań bieżącego problemu. Bardzo wartościowa jest również zaprezentowana geneza prac grupy Coetus 20 nad powstaniem nowego rytu konsekracji, przy której autor nie omieszkał zasięgnąć do źródeł archiwalnych tego okresu. Studium ubogaca ogromna erudycja autora zaznajomionego gruntowanie z różnymi działami teologii (liturgiki, dogmatyki),przede wszystkim jednak rzetelnie operującego tekstami patrystycznymi w szczególności dotyczącymi starożytnych konsekracji biskupich.
Konkluzja dzieła sprowadza się do uznania ważności nowego tekstu święceń (w istocie całkowicie różniącego się od tradycyjnego rzymskiego pontyfikału) zaczerpniętego z starożytnej „Tradycji apostolskiej” Hipolita rzymskiego. Za jego ważnością przemawia fakt, iż do dziś bardzo zbliżony tekst jest w użyciu starożytnych obrządków koptyjskiego i zachodniosyryjskiego. Podobieństwo a zarazem ważność tych rytów autor wykazuje w tabelach porównujących ich części składowe.
Z uwag edytorskich: przypisy niekiedy błędnie odsyłają do innych przypisów (z uwstecznieniem o trzy pozycje),co wynika przypuszczalnie z dodania kilku w toku tłumaczenia. Na s. 58 mowa o wątpliwej sakrze „ks. Daneelsa, biskupa pomocniczego Brukseli”, w rzeczywistości ks. G. Danneels (literówka w nazwisku) był konsekrowany jako ordynariusz antwerpski, który później został arcybiskupem Brukseli.

Broszurkę drobnych rozmiarów za to ogromnych walorów naukowych można śmiało określić jako „młot na sedewakantyzm”. Porusza istotny w temacie wszechobecnych zmian doby tzw. odnowy posoborowej problem ważności konsekracji biskupich według rytuału z 18 VI 1968 r. Metoda scholastyczna, jaką obrał autor – duchowy syn św. Tomasza z Akwinu – wydaje się być najlepsza do analizy...