Czarne z białym. Zapiski nieoczywiste

Trochę przez przypadek, ale trochę z ciekawości sięgnąłem po tę książkę. Wydana niedawno. Słyszałem trochę o autorze. Że zakonnik, że trochę niepokorny, że legendarny, że "stacjonuje" w Lublinie, w klasztorze dominikanów. a ja, jako mieszkaniec wioski leżącej o rzut beretem od Lublina...

W zasadzie książka nie zawodzi. Jej treść to zbiór luźnych impresji, komentarzy, spostrzeżeń odnoszących się do wszystkiego co wokół i pisanych w okolicach 2010 roku (kilka lat wstecz, ale i kilka lat do przodu)
Od bieżącej polityki (przede wszystkim polskiej),poprzez życie polskiego kościoła, do refleksji ogólniejszej. Również nieco spraw "boskich".
Po lekturze książki widać, że spojrzenie Ojca Ludwika to spojrzenie osoby otwartej. Na tyle otwartej, że raczej wspiera poczynania hierarchów "postępowych" na rzeczywistość społeczną i polityczną, komentuje (czyli, czyta) niektóre teksty z Gazety Wyborczej, odnosi się do tekstów publikowanych w Tygodniku Powszechnym, życzliwie pochyla się nad treścią programów telewizyjnych. Na przykład stacji TVN. z drugiej strony widać, że ma na pieńku z Radiem Maryja, ze sporym dystansem, żeby nie powiedzieć krytycznie odnosi się do posługi Ojca Dyrektora. Jeżeli ocenia wystąpienia hierarchów kościelnych, to bliżsi są Ojcu Ludwikowi ci "nowocześni".. Ze świata polityki wspiera raczej poczynania polityków liberalnych. Rozmodlone i patriotycznie usposobione partie nie zyskują Jego aprobaty.
Czyli, wiadomo mniej więcej, w którą stronę zmierza legendarny dominikanin, który czynnie wspierał polską opozycję w czasach komuny.

I w tym momencie odniosę się do treści tej książki z dzisiejszej perspektywy. Uwzględniając fakty z życia Ojca Ludwika.

Wspominałem o ciepłych słowach kierowanych pd adresem Tygodnika Powszechnego. I chcąc dowiedzieć się co dzisiaj robi autor, natknąłem się na wywiad, w którym wypowiada swój żal wobec redakcji, że w okresie kiedy toczyła się w Polsce debata o aborcji, napisał tekst przeciwny aborcji z myślą opublikowania go w TP. Niestety, legendarny katolicki tygodnik odmówił publikacji legendarnemu zakonnikowi. Tyle ciepłych słów zawarł w książce na temat tygodnika, a tutaj taki zawód. Ostatecznie tekst wydrukowano w PlusMinus.

I druga kwestia. Sprzed kilku tygodni. Też spory zawód. Ludwik Wiśniewski dosyć szczerze wypowiadał się na temat swoich sympatii politycznych, a tu przed miesiącem, siedzibę jego zakonu w Lublinie odwiedziła policja i ludzie służb. W czasach komuny władze, raczej dominikanów zostawiły w spokoju, a dzisiaj, obecna władza, postanowiła Ojcu Ludwikowi zrobić kipisz. W poszukiwaniu - rzekomo - jakiegoś groźnego politycznego przestępcy. Albo szukali marnie, albo go tam nie było, bo efekt poszukiwań zerowy.

Wniosek ...wniosek niech każdy wyciągnie na własną rękę. Myślę, że Ojciec Ludwik Wiśniewski też zrewidował swoje poglądy.

Trochę przez przypadek, ale trochę z ciekawości sięgnąłem po tę książkę. Wydana niedawno. Słyszałem trochę o autorze. Że zakonnik, że trochę niepokorny, że legendarny, że "stacjonuje" w Lublinie, w klasztorze dominikanów. a ja, jako mieszkaniec wioski leżącej o rzut beretem od Lublina...

W zasadzie książka nie zawodzi. Jej treść to zbiór luźnych impresji, komentarzy,...