Panna Śpieszka czeka na Pana Leniwca

Nietopuś bardzo pragnie mieć przyjaciół, ale wszyscy się go boją! Kiedy leci przez las zwierzęta się chowają przed potworem, a kiedy widzą cień już się trzęsą ze strachu. Czy sympatycznemu i lubiącemu piec oraz gotować nietoperzowi uda się przekonać zwierzęta do siebie? Czy ktoś polubi Nietopusia?

Urocza, pięknie zilustrowana książka dla każdego, niezależnie od wieku. Strona wizualna jest świetna. A i opowieść o małym niedźwiadku, który dorastając, wciąż porównuje się ze starszym rodzeństwem i czuje się od nich gorszy. W końcu odnajduje tę swoją cechę, tytułową iskierkę odwagi, by iść przez życie bez obaw, z podniesioną głową.

Sympatyczna opowieść o determinacji w dążeniu do celu i samodzielności. Ale przede wszystkim - o przyjaźni, pomaganiu innym i o tym, że nie ma nic złego w przyjmowaniu pomocy. Pięknie ilustrowana, z mądrym przesłaniem. Kolejny raz ta Autorka nie zawodzi :)

Wierszowana rozmowa między niedźwiadkiem maluszkiem a jego mamą. Maluszkiem, który nie chce położyć się spać. Mama cierpliwie tłumaczy, że skunksy śpią smacznie pod ziemią, zajączek przetrwa zimę w kotlinie, borsuk w norce się umości, a szop ma kryjówkę w pniu.... W końcu niedźwiadek daje się przekonać i wtulony w mamine futro zapada w sen zimowy. To ciepła, przytulna, wierszowana opowieść o cierpliwej mamie i o synku, który się boczy, zadaje mnóstwo pytań i jest dość oporny na sen:)

Pies Bombik mieszka sam na przepięknej wyspie. Tam robi to, co kocha - słucha muzyki, obserwuje przez lornetkę świat, buduje zamki z piasku, tańczy, czyta.... czasem myśli, jak to by było mieć przyjaciela, ale odrzuca tę myśl -męczą go wątpliwości, czy przyjaciel chciałby się bawić w tę samą zabawę, czy by go nie wyśmiewał? Wtedy na horyzoncie pojawia się mała, przyjazna foczka. Bombik, przyzwyczajony do swojej samotności, na początku był dla niej wrogi i niemiły. Za bardzo się różnili. On piknik na plaży z kanapeczkami, ona - brzydko pachnące rybie przekąski. Dopiero sytuacja zagrażająca bezpieczeństwu małej foczki sprawiła, że Bombik uzmysłowił sobie, jak wiele dla niego znaczy. Ilustracje mnie zachwyciły, a historia też jest wciągająca dla dziecka. Polecam z serduszkiem!

Książka zaczyna się obrazkami przyszłych możliwości, takich jak przyszła badaczka/stolarka/pisarka/lekarka/komiczka/ nauczycielka/gimnastyczka/prawniczka/wynalazczyni/tancerka/ artystka/inżynierka. Natomiast kończy się obrazkami słynnych (ale chyba nie w Polsce) kobiet, jak Serena Williams, Arunima Sinha-himalaistka, Sue Wimpenny - konstruktorka, Jane Goodall - zoolożka, Walentyna Tiereszkowa - kosmonautka, Josephine Reynolds - strażaczka. Na plus dużo pięknych obrazków, śliski kredowy papier, duży format książki, rymowane teksty, oraz afirmacja wzmacniająca dziewczynki, że: "Dziewczynki rządzą, a więc teraz Jestem dziewczynką powiedz! I jestem super, silna, dzielna! Naprawdę wszystko mogę!"

Piękna opowieść o przyjaźni, ale też o zmianach, które w życiu są nieuchronne. Co się stanie z przyjaźnią, zawartą przez Pestkę i Jajko, kiedy Pestka zacznie wypuszczać korzonki i utknie w jednym miejscu, nie będąc już w stanie biegać i skakać ze swoim przyjacielem? Co się stanie z tą przyjaźnią, gdy Jajko przekształci się w ptaka, nie mogącego się powstrzymać od pofrunięcia do innych miejsc? Czy dawną przyjaźń można utrzymać, mimo poznania nowych znajomych, zaznania nowego życia? Na te pytania da odpowiedź ta ciepła, klimatyczna historia. Polecam :)

Czy Twojemu dziecku zdarza się pokłócić z innymi podczas zabawy? Każdy chce decydować, w co się bawić, kto będzie kim, a żaden pomysł nie wydaje się wystarczająco dobry… Brzmi znajomo? Poznajcie niedźwiedzia i łasicę. Oboje mają mnóstwo pomysłów — niestety zupełnie różnych. Każdy chce postawić na swoim, a propozycje drugiego od razu są odrzucane. Ich przyjaciel, borsuk, tylko czeka… ale zanim znajdą wspólny język, czas na zabawę mija. Kłótni nie ma — ale zabawy też nie było. Został tylko stracony czas. Dlaczego tak trudno czasem zaakceptować cudzy pomysł? A z drugiej strony – jak bardzo boli, gdy nasza propozycja zostaje odrzucona? Ta książka świetnie pokazuje, jak bez sensu są takie przepychanki. Zamiast tracić czas na spory, warto porozmawiać i wspólnie coś ustalić. Prosty tekst, piękne ilustracje i bardzo ważne przesłanie. To idealna książka do wspólnego czytania i rozmów z dzieckiem — o kompromisie, współpracy i emocjach. Dzieci z łatwością rozpoznają tu sytuacje znane z przedszkola czy podwórka. A może nawet zobaczą w bohaterach… samych siebie?

Kolejna mądra i z głębokim przekazem książeczka dla dzieci od wydawnictwa Mamania. Przedstawiona w prostych ilustracjach przyjaźń dwóch dziewczynek niesie ze sobą głębsze przesłanie. Za okładką: „prosta opowieść o tym, jak ważne jest zrozumienie własnych uczuć i potrzeb”. Dodatkowo można zauważyć nawiązanie do dobrych manier czy zacieśniania relacji poprzez kilka prostych słów („dzień dobry”, „do widzenia”, „pa pa” czy „żegnaj”),jak i pożegnanie, które niekoniecznie musi nieść ze sobą coś złego. A wręcz przeciwnie. Książeczka jest wielkoformatowa, o twardej oprawie. Wnętrze kryje ilustracje o stonowanych kolorach oraz minimalną ilość tekstu dla młodego czytelnika. Z racji cienkich kartek „Dzień dobry, do widzenia” jest przeznaczona dla nieco starszych dzieci (2-3 lata?),lecz lekcje przekazywane przez autorkę będą przekazem dla każdego dziecka, niezależnie od wieku. „Każde do widzenia prowadzi do dzień dobry”.

Bóbr perfekcjonista musiał zawsze wszystko robić SAM, idealnie i starannie. Mimo, że jego przyjaciele pomogli mu z tortem, bóbr był wściekły. Musiał od nowa, sam, bez niczyjej pomocy, w nocy, robić nowy tort. Cieżko być perfekcjonistą, a jeszcze trudniej z kimś takim żyć, bo nawet jeśli chcesz pomóc, to nie możesz, bo on "zrobi to lepiej i szybciej" Mamy tu dużo super przekazów: - możesz prosić o pomoc - nie wszystko musi być idealnie wg twojego widzimisię - nie musisz wydatkować swojej energii siedząc po nocy, by było perfekcyjnie - może być coś zrobione po prostu dobrze - często mamy poczucie, że nasze urodziny, to taki wyjątkowy dzień i napinamy się, żeby wszystko tego dnia było idealne. Odpuść i ciesz się dniem, takim jakim jest, z koślawymi dekoracjami, gorzką lemoniadą i ciastem zakalcem!;)

Krótka książeczka, która daje świetne podłoże do rozmowy z dziećmi na temat tego, że często narzekamy na to, co mamy i kim jesteśmy, marzymy o tym, by być kimś innym, bo wydaje nam się, że inni mają lepiej, a tymczasem tytułowa wiewiórka udowadnia, że najlepiej być samym sobą 👌

Ostatnio ulubiona książeczka mojej Wnuczki i świetna książeczka do usypiania. Parę razy ją czytałam i ani razu nie dotrwała do końca tej książeczki. Książeczka zbudowana jest na zasadzie wyliczanki. Wilczek zadaje dużo pytań swojemu ojcu, na które Tato Wilk odpowiada. Przykładowo Wilczek pyta się, czy jest szybki. Tatuś tłumaczy, że w porównaniu ze ślimakiem jest bardzo szybki, ale zając jest szybszy. Wilczek pyta się też czy jest silny, głośny i inne swoje cechy. Za każdym razem Tato Wilk odpowiada podobnie, kończąc stwierdzenie, że tak już jest na świecie. Jednak jest coś bezwarunkowe, jest nią miłość pomiędzy nimi. Piękna i ciepła opowieść o relacjach pomiędzy dzieckiem i ojcem, a jednocześnie świetny środek usypiający. Irisek, jak i ja zachwycona byłam ilustracjami pani Emilii Dziubak.

Święta to czas radości, prezentów i magicznej atmosfery... ale nie dla każdego! FAJNY CIECIOREK I PREZENT WSZECH CZASÓW od Jory’ego Johna i Pete’a Oswalda to ciepła, pełna humoru opowieść o tym, że nie każdy odnajduje się w świątecznej gorączce. Nasz bohater, Fajny Cieciorek, zamiast cieszyć się dekoracjami i dzwoneczkami, ma na głowie coś poważniejszego – znalezienie idealnego prezentu dla swojej przyjaciółki. Problem? Brak funduszy i presja, by podarunek był absolutnie wyjątkowy. Jak sobie z tym poradzi? Książka od pierwszych stron wciąga lekkim stylem i zabawnymi sytuacjami, które doskonale rozumieją zarówno dzieci, jak i dorośli. Ilustracje Pete’a Oswalda są jak zawsze strzałem w dziesiątkę – kolorowe, dynamiczne i pełne szczegółów. Każda strona aż iskrzy świątecznym klimatem, ale w humorystyczny sposób, bez przesłodzenia. Największą siłą tej książki jest jej przesłanie. Pokazuje, że wartość prezentu nie mierzy się jego ceną, ale sercem, jakie wkładamy w jego przygotowanie. To ważna lekcja, szczególnie w świecie, gdzie łatwo ulec presji kupowania coraz droższych rzeczy. Historia uczy empatii, pomysłowości i tego, że prawdziwa magia świąt tkwi w relacjach, a nie w błyszczących opakowaniach. Czy są jakieś minusy? Jeśli ktoś szuka typowej opowieści o Bożym Narodzeniu pełnej reniferów i brodatego Mikołaja, może być zaskoczony. To nie jest klasyczna świąteczna bajka, ale raczej przygodowa historia osadzona w grudniowym klimacie. Nie każdemu może też przypaść do gustu lekko sarkastyczny humor, który jest znakiem rozpoznawczym autorów. FAJNY CIECIOREK I PREZENT WSZECH CZASÓW to świetna książka na świąteczny czas – zabawna, błyskotliwa i niosąca ważne przesłanie. Idealna do wspólnego czytania i rozmów o tym, co w świętach naprawdę się liczy. A Wy jak podchodzicie do prezentów? Liczy się dla Was gest czy jednak zawartość pudełka? 🎁😊

Mała Kicia chciałaby być jednorożcem. Pięknie rży! Ma tęczowy rożek. Pięknie tupie i macha ogonem. Jest pełna pasji w wyobrażaniu sobie, że jest jednorożcem. Niestety Gekon i Papuga za każdym razem podcinają jej skrzydła - a to źle rży, a to róg nie taki... A ta jej puszystość wyklucza ją z bycia koniowatym. Aż pewnego dnia spotyka prawdziwego Jednorożca! Pięknego i smukłego, z długą grzywą i pięknym rogiem, który idealnie stukał kopytkami. Kicia zdała sobie sprawę, że daleko jej do... ideału. Ale Jednorożec był zachwycony spotkaniem z ta puchatą kuleczką, bo... tez lubiło sobie wyobrażać, że jest kimś innym. Kim? A, to już musicie sami przeczytać. Cudna, słodko różowa książeczka, która zawiera uniwersalną prawdę - to co ważne, jest nie widoczne dla oczu. A marzenia pozwalają nam to dostrzec.

Świetnie wydana opowieść, która ma w sobie wiele głębi. Niestety głębia ta wydaje mi się donikąd nie sięgać. Nie bardzo rozumiem przesłanie drugiej części tak pięknej książki i obawiam się, że dziecko także mogłoby jej przesłanie opacznie zrozumieć. Całość traktuje między innymi o ryzyku zrobienia sobie krzywdy, by coś zyskać, przy czym ryzyko to jest tutaj pochwalane.

Och jak niedobrze jest mieć wszystkiego w nadmiarze… Miała okazję się o tym przekonać niejaka Kornelia. Pokój Korneli przypomina sklep z zabawkami połączony w pewnym sensie z niewielką księgarnią. Jest w nim absolutnie wszystko. I jak twierdzi dziewczynka WSZYSTKO, co się w nim znajduje, jest jej niezbędne do szczęścia. W pewnym momencie mama oznajmia jej, że wysyła ją na wakacje na wieś do dziadka. Dziadek mieszka dość daleko. Kornelię czeka podróż pociągiem, w związku z czym nie może zabrać ze sobą zbyt wielu przedmiotów. Mama pozwala jej spakować wyłącznie JEDNĄ zabawkę. To okrutna kara dla Kornelki, która uważa że będą to jej najgorsze i najnudniejsze wakacje w życiu. Mimo to udaje się do swego dziadka. Tymczasem staruszek żyje sobie sam w swoim malutkim, skromniutkim i skrajnie minimalistycznym domu, który w pierwszej chwili ogromnie przeraża małą dziewczynkę. Co ona tu pocznie? Nie ma zabawek, ani firanek, jest tylko mały stoliczek, coś do siedzenia i łóżko do spania? Nie dość, że się zanudzi tu na śmierć, to nim to nastąpi oszaleje… Okazuje się, że sprytny dziadek ma swój plan i doskonałą wyobraźnię, by wspólnie ze zniechęconą wnuczką wcielić go w życie i jednak nie zwariować. Każdy rodzic powinien przeczytać tą uroczą, pełną ciepła i miłości opowieść. Traktuje o rzeczach naprawdę ważnych w bardzo wyważony sposób. Myślę, że w obecnych nam czasach obfitość przytłacza nie tylko dzieci, ale także dorosłych. Zatem przyda się nam wszystkim i wyjdzie na dobre taka krótka literacka lekcja pokory i spowalniająca rytm dnia. Polecam wszystkim lekturę.

„Nic nie przestraszy misia” to urocza książka autorstwa Elizabeth Dale z ilustracjami Pauli Metcalf, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Tako. To opowieść o rodzinie niedźwiedzi, która już miała spać, gdy najmłodszy z nich stwierdził, że usłyszał potwora. Wszyscy postanowili ruszyć na poszukiwanie potwora. Cała rodzina wyruszyła w nocy na spacer po lesie rozglądając się na wszystkie strony. Po drodze spotkali innych mieszkańców boru - jelenia, żabkę, wronę, poza tym widzieli błoto, strumień, powalone drzewo, ale potwora ani śladu! W pewnym momencie tata został z synkiem sam! Gdzie podziali się pozostali domownicy? Jak zakończy się ta historia? Czy to dobra lektura na dobranoc? Otóż to nie tylko ciekawa historia na dobranoc, ale także do wspólnej lektury z rodzicami w ciągu dnia. Książka pozwoli dzieciom oswoić lęki, a także zastanowić się, czy czasem nie boimy się czegoś zupełnie niepotrzebnie. ☺️