Broniewski. Miłość, wódka, polityka

„Broniewski. Miłość, wódka, polityka” - biografia sprawnie napisana przez Urbanka. Nadworny poeta Polski „ludowej”, legionista, kawaler VM.

Urbanek, pisząc z lewicowych pozycji, stara się zrozumieć ten „rewolucyjny zapał” – nie rozgrzesza, pokazuje złożoność.

Broniewski to tragiczna postać: wybitny poeta, patriota, szlachcic, birbant, a przy tym „czerwony”.
„Polak, katolik, alkoholik” - tak się przedstawiał, choć był ateistą.

Pół życia mieszkałem przy ulicy Broniewskiego, a wiedziałem o nim tylko tyle, co ze sztampowych lekcji w szkole. Wciągająca biografia, odsłaniająca człowieka za mitem.

„Broniewski. Miłość, wódka, polityka” - biografia sprawnie napisana przez Urbanka. Nadworny poeta Polski „ludowej”, legionista, kawaler VM.

Urbanek, pisząc z lewicowych pozycji, stara się zrozumieć ten „rewolucyjny zapał” – nie rozgrzesza, pokazuje złożoność.

Broniewski to tragiczna postać: wybitny poeta, patriota, szlachcic, birbant, a przy tym „czerwony”.
„Polak,...

To, co dotychczas wiedziałam o Broniewskim, nie było nieprawdą – było po prostu zaledwie cząstką prawdy. Biografia autorstwa Mariusza Urbanka boleśnie tę wiedzę uzupełnia.
Nie miałam pojęcia, że autor „Bagnetu na broń” zmagał się z tak potężnym uzależnieniem od alkoholu, który zawładnął jego życiem do samego końca. Z jednej strony podziwiałam jego niemal nadludzką kondycję – miłość do gór, pasję taternicką i niesamowity wyczyn z września 1939 roku, gdy na rowerze pokonał 500 km w 5 dni, by dotrzeć do wojska. Z drugiej strony patrzyłam na upadek człowieka, który po śmierci córki Anki – bezradny wobec nałogu i tragedii – trafia do zakładu dla nerwowo chorych w kaftanie bezpieczeństwa.
Urbanek świetnie pokazuje te kontrasty: od lwowskich perypetii i więzienia na Łubiance, po dramat kogoś, kto uwierzył w Stalina i nie potrafił udźwignąć prawdy o jego zbrodniach. To lektura o człowieku pełnym skrajności. Z jednej strony wielka siła i hart ducha, z drugiej – tragiczny upadek. Pozycja obowiązkowa dla chcących poznać całą prawdę o poecie.

To, co dotychczas wiedziałam o Broniewskim, nie było nieprawdą – było po prostu zaledwie cząstką prawdy. Biografia autorstwa Mariusza Urbanka boleśnie tę wiedzę uzupełnia.
Nie miałam pojęcia, że autor „Bagnetu na broń” zmagał się z tak potężnym uzależnieniem od alkoholu, który zawładnął jego życiem do samego końca. Z jednej strony podziwiałam jego niemal nadludzką kondycję...

Taka sobie biografia bardzo ciekawego człowieka. Więc i tak warto. Ale drażni. Nie wiem jak autor mógl nawet przez chwilę nie próbować poważnie rozważyć tego co pchneło Broniewskiego do socjalizmu. Ten (kluczowy) brak bardzo drażni w lekturze.

Taka sobie biografia bardzo ciekawego człowieka. Więc i tak warto. Ale drażni. Nie wiem jak autor mógl nawet przez chwilę nie próbować poważnie rozważyć tego co pchneło Broniewskiego do socjalizmu. Ten (kluczowy) brak bardzo drażni w lekturze.

Świetnie i szczegółowo, wnikliwie i obiektywnie napisana biografia poety, legionisty (nie miałem pojęcia),alkoholika (też nie wiedziałem),kobieciarza (?!),nieszablonowego człowieka jakim był Władysław Broniewski.
Chodziłem do szkoły średniej im. W. Broniewskiego, to były lata 80, wiele rzeczy z jego życiorysu w tym czasie było albo przemilczane albo potraktowane marginalnie. Więc wiele faktów przytoczonych w książce było dużym dla mnie zaskoczeniem. (Ciekawostką jest np. fakt że nałóg alkoholowy Broniewskiego był inspiracją dla M. Hłaski do napisania niezwykle poruszającego opowiadania "Pętla").
Książka Michała Urbanka przedstawia pełny, niemalże detaliczny obraz poety, daleko wykraczający poza obraz poety piewcy komunizmu, który przylgnął do niego jak łatka jeszcze za życia i długo utrzymywał się po jego śmierci.
Pokazuje obraz człowieka -poety walczącego o polskość, pełnego ideałów, miłości i nadziei, zafascynowanego i żyjącego poezją, owładniętego nałogiem alkoholowym, którego wybory polityczne odcisnęły piętno na jego życiu. Życiu, które biorąc pod uwagę osobiste dramaty poety, nie do końca było dla niego łaskawe, które pod koniec przepełnione było goryczą i rezygnacją potęgowanymi przez nałóg.
Żeby lepiej zrozumieć poetę, jego twórczość warto zgłębić tą biografię, która nie tylko przybliża nam jego samego ale również pokazuje historyczny rys czasów w których żył oraz ludzi (wiele znanych nazwisk),których kochał, z którymi żył, spotykał się, przyjaźnił, mentorował czy rywalizował.
Książka jest na prawdę świetnie napisana, pełna szczegółów , emocji, osobistych relacji, ale nie jest li tylko biografią, znajdziemy tu elementy powieści przygodowej, historycznej, czy też powieści drogi okraszone cytatami z utworów poety.
Świetna pozycja.
Gorąco polecam.

Świetnie i szczegółowo, wnikliwie i obiektywnie napisana biografia poety, legionisty (nie miałem pojęcia),alkoholika (też nie wiedziałem),kobieciarza (?!),nieszablonowego człowieka jakim był Władysław Broniewski.
Chodziłem do szkoły średniej im. W. Broniewskiego, to były lata 80, wiele rzeczy z jego życiorysu w tym czasie było albo przemilczane albo potraktowane...

Świetna biografia.
Broniewski. Fascynujący i pełen sprzeczności.
Jak sam się przedstawiał "Polak, katolik, alkoholik". Ale i to nie wyczerpuje bogactwa jego osobowości. Bo i "Bagnet na broń" i "Anka"...
A dla mnie Broniewski to "Zielony wiersz"...

Świetna biografia.
Broniewski. Fascynujący i pełen sprzeczności.
Jak sam się przedstawiał "Polak, katolik, alkoholik". Ale i to nie wyczerpuje bogactwa jego osobowości. Bo i "Bagnet na broń" i "Anka"...
A dla mnie Broniewski to "Zielony wiersz"...

Czytałem tę biografię na raty, z dwoma miesiącami przerwy w środku. Mimo tej pauzy uważam lekturę za udaną, dowiedziałem się sporo na temat bardzo nieszablonowej postaci jaką był Broniewski.
Czytając książkę Urbanka można odnieść wrażenie, że Władysław Broniewski miał tak ciekawe i wielowątkowe życie, że można by jego doświadczeniami obdzielić kilka biografii. Autor sprostał zadaniu polegającemu na przedstawieniu złożoności tej postaci, prezentując historie z życia Broniewskiego w sposób zwięzły, dowcipny, ale też czasem niezwykle dramatyczny. Cennym elementem tekstu jest też częste powoływanie się na wspomnienia różnych postaci, które Broniewski spotkał na swojej drodze i niekoniecznie byli to jego najlepsi przyjaciele.
Wątki życia prywatnego przeplatają się z politycznymi, a zabawne dykteryjki z przerażającymi wspomnieniami związanymi z chorobą alkoholową pisarza. Z tego opisu wyłania się profil człowieka nietuzinkowego, nieoczywistego, ale też trudnego, który potrafił do siebie zrażać ludzi.
Zdecydowanie godne uwagi są uwagi Urbanka dotyczące miejsca Broniewskiego w pamięci. W okresie PRL-u pomijano wątki legionowe i niepodległościowe z jego życiorysu, z kolei po 1989 roku zniknął z kanonu literatury szkolnej jako poeta komunistyczny.
Biografia Mariusza Urbanka jest jednak nawiązaniem do nowego spojrzenia na biografię jednego z najciekawszych literatów polskich w historii XX wieku.

Czytałem tę biografię na raty, z dwoma miesiącami przerwy w środku. Mimo tej pauzy uważam lekturę za udaną, dowiedziałem się sporo na temat bardzo nieszablonowej postaci jaką był Broniewski.
Czytając książkę Urbanka można odnieść wrażenie, że Władysław Broniewski miał tak ciekawe i wielowątkowe życie, że można by jego doświadczeniami obdzielić kilka biografii. Autor...

Mariusz Urbanek jak zwykle stanął na wysokości zadania.
Nie znałem wcześniej postaci Władysława Broniewskiego, ale jak zwykle postać to tylko pretekst żeby pokazać Polskę z XXw.
Ale też żeby zastanowić się nad teraźniejszością.
Przecina się tu całe uniwersum postaci znanych z innych książek autora.

Postać Broniewskiego bardzo niejednoznaczna, nie da się ocenić nie będąc w choć zbliżonych okolicznościach.

Mariusz Urbanek jak zwykle stanął na wysokości zadania.
Nie znałem wcześniej postaci Władysława Broniewskiego, ale jak zwykle postać to tylko pretekst żeby pokazać Polskę z XXw.
Ale też żeby zastanowić się nad teraźniejszością.
Przecina się tu całe uniwersum postaci znanych z innych książek autora.

Postać Broniewskiego bardzo niejednoznaczna, nie da się ocenić nie będąc w...

Książka, którą przeczytałam to wydanie z 2011, wypożyczona z biblioteki. Zniszczona już, sfatygowana, ratowana taśmą bezbarwną.
To cieszy, że jest cały czas czytana, że są chętni by poznawać Broniewskiego.

Biografia bardzo dobra, szczegółowa.
Uzupełniona fotografiami i krótkim, bardzo osobistym wywiadem z przybraną córka poety.
Pełna faktów, wydarzeń i anegdot.
Autor nie unika trudnych, nieprzyjemnych tematów.
(Jedynie minus za brak bibliografii.)

Moja opinia miała być inna, ale widzę, że już kilkadziesiąt osób przede mną się wypowiedziało. Mam podobne, pozytywne wrażenie po tej lekturze.

Najbardziej mi żal po przeczytaniu tej książki, że nie powstała powieść autorstwa Broniewskiego.
"Chyba wierzył, że jest w stanie przełamać twórczą niemoc. Jeszcze w 1959 roku po raz kolejny zapowiadał w wywiadzie, że napisze powieść o swoim dzieciństwie. Od urodzin do wybuchu I wojny światowej. Ponoć miał ją już w głowie."

Czyli lata 1987-1914.
Jaka szkoda; to mogła być piękna książka. Pełna wspomnień z rodzinnego miasta.
"... najchętniej jeździł do Płocka. Szedł na starówkę, do katedry, do rodzinnego domu, na noc wybierał pokój z widokiem na Wisłę. Tu czuł się u siebie."

Żal mi tej nigdy nie napisanej książki.
Płock to też moje miasto.
Idąc do Książnicy mijam pomnik Broniewskiego.
Patrzy z tego pomnika na Wisłę. Pewnie tęskni...

Książka, którą przeczytałam to wydanie z 2011, wypożyczona z biblioteki. Zniszczona już, sfatygowana, ratowana taśmą bezbarwną.
To cieszy, że jest cały czas czytana, że są chętni by poznawać Broniewskiego.

Biografia bardzo dobra, szczegółowa.
Uzupełniona fotografiami i krótkim, bardzo osobistym wywiadem z przybraną córka poety.
Pełna faktów, wydarzeń i anegdot.
Autor nie...

Świetnie napisana biografia. Nie jest nużąca, czy przeladowana datami i szczegółami, które wprowadzają chaos. Można wczuć się w epokę i nie można się oderwać. Napewno sięgnę też po inne biografie autora.

Świetnie napisana biografia. Nie jest nużąca, czy przeladowana datami i szczegółami, które wprowadzają chaos. Można wczuć się w epokę i nie można się oderwać. Napewno sięgnę też po inne biografie autora.

Zdążyłam już zapomnieć, jak uzdolnionym poetą był Władysław Broniewski. Biografia autorstwa M. Urbanka nie tylko rzuca światło na twórczość poety i jej kontekst historyczny oraz biograficzny, ale również pokazuje złożoność i niejednoznaczność Broniewskiego, jego poglądów i zachowań. Poznajemy jego życie pełne dramatycznych decyzji, doświadczeń i rozczarowań, które nie mieści się w żadnej kategorii, do której próbowano go przyporządkować na przestrzeni lat. Sama biografia to przyjemność lektury, autor jak zwykle nie zawodzi. Na plus ostatni rozdział o pośmiertnej recepcji twórczości poety.

Zdążyłam już zapomnieć, jak uzdolnionym poetą był Władysław Broniewski. Biografia autorstwa M. Urbanka nie tylko rzuca światło na twórczość poety i jej kontekst historyczny oraz biograficzny, ale również pokazuje złożoność i niejednoznaczność Broniewskiego, jego poglądów i zachowań. Poznajemy jego życie pełne dramatycznych decyzji, doświadczeń i rozczarowań, które nie...