Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

Name: Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej
Rating: 6,8 (728 reviews)
Author: Sławomir Koper
ISBN: 9788311120464

Okładka książki Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

Sławomir Koper

6,8 / 10

728 ocen

73 opinii

Bellona

Wydawnictwo: Bellona historia

360 str.

Kategoria:: historia
Format:: papier
Data wydania:: 2011-06-01
Data 1. wyd. pol.:: 2011-06-01
Liczba stron:: 360
Czas czytania: 6 godz. 0 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788311120464

więcej

Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

Kolej na książka bestsellerowego autora specjalizujące go się w życiu prywatnym elit II Rzeczypospolitej. Każdy kraj, każda epoka i każdy ustrój miał swoje skandale i afery. Niewolna była od nich również Druga Rzeczypospolita. W książce zostały ukazane różne odcienie skandalizującej historii okresu międzywojennego. A zatem zamach na prezydenta Narutowicza, samobójstwo Walerego Sławka i zaginięcie generała Zagórskiego. I chociaż obecnie panuje moda na gloryfikowanie rządów marszałka Piłsudskiego, to nie należy zapominać o ciemnych stronach jego epoki. Druga Rzeczypospolita to jednak nie tylko polityka. Sensacją było drugie małżeństwo prezydenta Mościckiego, kampanie literackie i społeczne Boya-Żeleńskiego. Uwagę opinii publicznej przykuwała słynna sprawa Gorgonowej, afery korupcyjne i kryminalne.

Średnia ocen

6,8 / 10

73 opinii 728 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

Bardzo ostrożnie podchodzę do książek historycznych. Może dlatego, że wychowywałam się w swoistym rozdwojeniu jaźni. Jednej wersji historii uczyłam się w szkole, drugiej w domu i te wersje bardzo się różniły. Autor znalazł swoją niszę i wypełnia ją kolejnymi książkami. Jednak dla mnie, przynajmniej w tej, za dużo stereotypów i za mało obiektywizmu. Przez całą książkę przebija negatywny stosunek do Marszałka Piłsudskiego. Niektóre historie są oklepane i nic nowego ani ciekawego nie przedstawiają. Może przykładem niech będzie Lwowska Szkoła Matematyczna. Nagrody za rozwiązanie problemów matematycznych w postaci żywych gęsi lub obiadów nie były ekstrawagancją lecz życiową koniecznością. Zeszyt do zapisywania problemów matematycznych w Kawiarni Szkocka nie kupił barman, ale jedna z żon matematyków i po wojnie zabrała go do Wrocławia. Przykładem na stereotypowość niech będzie przedstawienie postaci Stefana Banacha. Wymienia tylko genialną postać Rudolfa Weigla. Z urodzenia Niemiec, z wyboru Polak i Lwowianin, twórca szczepionki na tyfus. W czasie I Wojny Światowej więcej żołnierzy zmarło na tyfus niż zginęło w działaniach wojennych. Miał prawie 100 % szansę dostania Nagrody Nobla. Niestety wybuchła wojna, a po wojnie władze komunistyczne wycofały jego kandydaturę. Dzięki temu, że w czasie wojny mógł zatrudniać karmicieli wszy do produkcji szczepionki ratował kwiat inteligencji Lwowa przed opresjami hitlerowców. Przykładem właśnie jest Stefan Banach. Piękna postać i mało znana. Dla mnie ta książka jest byle jaka, traktująca wszystkie tematy po łepkach, stronnicza, pełna stereotypów i kompletnie bez pasji. Nie polecam.

Zgłoś

3213

1042

Oceny książki Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

Średnia ocen

6,8 / 10

728 ocen

Twoja ocena

0 / 10

22 ocen

33 ocen

103 ocen

291 ocen

215 ocen

47 ocen

12 ocen

4 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

248

papudrakus Chadaś

31.05.2024

7 / 10

Na półkach: ,

Książka pełna ciekawostek i mało znanych wydarzeń, okraszonych celnymi uwagami autora. Dodatkowo audiobook czytany jest przez Tomasza Knapika, a to robi dodatkowy nastrój i wspaniale się słucha. Ciut gorsza od elit artystycznych, ale ciągle na wysokim poziomie.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1522 użytkowników ma tytuł Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej na półkach głównych

Przeczytane 938
Chcę przeczytać 560
Teraz czytam 24

422 użytkowników ma tytuł Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej na półkach dodatkowych

Posiadam 318
Historia 40
Historyczne 16
2013 14
2014 12
2018 11
Ulubione 11

Tagi i tematy do książki Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

afery skandale

Inne książki autora

Więcej

0,0

Asceza, rozpusta, zbrodnia Sławomir Koper

7,6

PRL Artyści niesforni Sławomir Koper

7,4

PRL od kuchni Sławomir Koper, Mariusz Mucha

8,8

Syberia po polsku Sławomir Koper

6,6

Celebryci, skandale i sensacje Drugiej Rzeczypospolitej Sławomir Koper

6,8

Skandaliści PRL Sławomir Koper

9,2

Bajeczna Chorwacja. Zabytki, Adriatyk i cevapcici Sławomir Koper

więcej

Sławomir Koper

Historyk, absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autor m. in.: "Tajemnic i sensacji świata antycznego", "Miłości, seksu i polityki w starożytnej Grecji i Rzymie", "Śladami pierwszych Piastów", "Wędrówek po Polsce piastowskiej", "Spaceru po Lwowie", "Życia prywatnego elit II Rzeczypospolitej". Aktualnie specjalizuje się w okresie międzywojennym dziejów Polski i historii polskiej obyczajowości XIX stulecia. W swoich książkach stara się pokazać historię „z ludzką twarzą”; ważne osobistości w dziejach naszego kraju w życiu codziennym, nie unikając drażliwych tematów. Wychodząc z założenia, że życie prywatne, z jego wszystkimi składnikami jest ważną częścią biografii każdego człowieka, porusza tematy z reguły pomijane przez innych badaczy. A polityk czy artysta ukazany „w szlafroku i kapciach” zyskuje tylko na autentyczności. Nic tak bowiem nie fałszuje obrazu jak tworzenie posągowych postaci, pozbawionych uczuć, wad czy zwykłych ludzkich słabości. Sławomir Koper mieszka w Legionowie, oprócz historii pasjonuje się muzyką i sportem.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pierwsze damy II Rzeczpospolitej

Kamil Janicki

Bardzo spodobała mi się ta pozycja. Autor opisuje w sposób ciekawy, czasem pozwala sobie na cięty komentarz czy ripostę, jednakże pozostaje w miarę neutralny. Chwilami aż chciałoby się wejść w polemikę z autorem, co uważam za dobry znak, bo faktycznie o żadnej z ukazanych pań nie da się mieć powiedzieć, że były biało-czarne! Książka wciąga, ani przez moment się przy niej nie nudziłam. Patrząc na pokaźną bibliografię, autor - że tak ujmę - odwalił kawał dobrej roboty. Ciekawe spojrzenie na międzywojenną Polskę - właśnie z perspektywy pierwszych obywatelek.

Lady_Evie

ocenił na 9 9 miesięcy temu

Eugeniusz Bodo. „Już taki jestem zimny drań”

Ryszard Wolański

Audiobooka „Eugeniusz Bodo. Już taki jestem zimny drań” dostałam w prezencie i przyznam, że prawie zapuścił korzenie na Regale Czytelniczej Hańby… A to biografia napisana bardzo dobrze, ciekawa i porywająca, nawet jeśli zna się dobrze życie i dorobek artystyczny tytułowego bohatera. Mariusz Wolański zaczyna od przedstawienia pochodzenia i dzieciństwa jednego z największych amantów polskiego kina. Szybko poznajemy też jego młodzieńcze lata, które od początku naznaczone były pragnieniem zdobienia filmowej kariery. Nie od razu spełniły się marzenia Eugeniusza. Gdy już jednak stał się rozpoznawalny, wszystko potoczyło się z prędkością śniegowej kuli. Najpierw role w niemych filmach, potem w dźwiękowych, a przy ich okazji nagrywanie kasowych przebojów, które nucili nawet ci, którzy nie chadzali do kin. Coraz większa sława, coraz większe gaże… Role w filmach zagranicznych, podróże… Romanse, plotki, którymi żywiły się ówczesne media… Kreowanie własnego wizerunku eleganta, na którym wzorowali się nie tylko miłośnicy aktora… I wreszcie wybuch II wojny światowej, podczas której Eugeniusz Bodo został aresztowany przez sowietów. Od tej pory zaczyna się jego gehenna. Był podejrzewany o szpiegostwo, bo znał biegle kilka języków, także rosyjski, co paradoksalnie obróciło się przeciw niemu. Więzienia, łagier, przesłuchania i postępujące choroby doprowadziły do śmierci w potwornych męczarniach. Aktor pochowany został w bezimiennym, zbiorowym grobie. Do dziś nie udało się ustalić miejsca. Jedynie na warszawskich Powązkach znajduje się symboliczna mogiła. Czyta się/słucha tej biografii najpierw z wielką przyjemnością, bo artysta był skłonny do różnych żartów, a jego kariera obfituje w wiele anegdot. Potem robi się smutno i porażająco, gdy poznajemy jego wojenne losy od momentu aresztowania jako „elementu politycznie niebezpiecznego”. Lekturze towarzyszą emocje, ale przede wszystkim dowiadujemy się wielu interesujących rzeczy i na temat Eugeniusza Bodo, i jemu współczesnych ludzi filmu, teatru, kabaretu. Widać, że autor włożył ogrom pracy w napisanie tej biografii. Dotarł do wielu źródeł, które również cytuje w swojej książce (to m.in. fragmenty listów czy przesłuchań prowadzonych w sowieckich kazamatach). Całość napisana jest barwnie, z klasą, z dbałością o szczegóły i udokumentowanie źródeł; bez szukania taniej sensacji. Polecam szczerze, nie tylko miłośnikom dawnego kina.

allison

ocenił na 8 2 lata temu

Skandalistki. Historie kobiet niepokornych

Elizabeth Mahon

Zwykle bronie jak lwica książek przybliżających nam sylwetki kobiet znanych i mniej znanych. Niestety, tym razem mam poważny dylemat w związku z książką popełniona przez Elizabeth Mahon. "Skandalistki. Historie kobiet niepokornych" to zbiór opowieści o kobietach, przygotowany i przedstawiony w sposób uporządkowany i skrócony. Każda z historii jedynie na kilku stronach prezentuje nam wybrane wydarzenia z całego życia bohaterki. Jednak zawsze możemy uzupełnić swoją wiedzę szukając innych książek o danej osobie. Nie samo okrojenie treści mnie denerwowało, a nierówność w traktowaniu poszczególnych bohaterek. Niektóre opisy były bardziej obszerne od innych, co według mnie sugerowało, że są to ulubione bohaterki autorki (ale może to tylko wynikało z faktu, że jest więcej informacji o niej?! któż to wie?!). Oczywiście zdaję sobie sprawę, że tego rodzaju książka nie trafi w gusta wszystkich czytelników, gdyż każdy z nas prawdopodobnie chciałby poczytać o jeszcze innych przedstawicielkach różnych gałęzi społecznych, czy zawodowych. Podsumowując - książka stanowi dobry punkt wyjścia do pogłębiania swojej wiedzy.

Martens

ocenił na 6 1 rok temu

Polskie piekiełko. Obrazy z życia elit emigracyjnych 1939-1945

Sławomir Koper

Lubię powieści Sławomira Kopra, ponieważ w przystępny sposób opowiada o ciekawych historiach, nie stroniąc od życia codziennego, ciekawostek i awantur. W tej książce poznajemy "polskie piekiełko" na emigracji po klęsce wrześniowej. Wojenne losy, polityka, waśnie, podziały, smutne żywoty... Polityka nie była i chyba w polskim wydaniu nigdy nie będzie jasna, klarowna i czysta :( Polecam! Cytat: "....można dojść do wniosku, ze przez lata niewiele się zmieniło. Polacy są wspaniałym narodem, gotowym do wielkich poświęceń, ale nasze negatywne cechy są, niestety, ciągle w tym samym stopniu obecne."

Magdalena

oceniła na 6 2 lata temu

Gajos

Elżbieta Baniewicz

Konstantin Stanisławski mówił o takich ludziach, że należą do aktorów, którzy lubią sztukę w sobie, a nie siebie w sztuce. Tacy byli i pewnie będą – najwięksi. Taki jest Janusz Gajos. Aktor, który nie eksponuje nachalnie swoich warsztatowych możliwości, raczej stosuje je powściągliwie, w myśl zasady: lepiej nie dograć, niż przegrać. Nie eksponuje też siebie w roli, nie nagina postaci do swojej osobowości, tylko absolutnie podporządkowuje jej charakterowi swoje zachowania. Nie raz udowodnił, że jest w stanie zagrać wszystko: „prymitywa i zagubionego inteligenta, prostaka i subtelnego intelektualistę, wspaniałego króla i kanalię, bandytę i szlachetnego zwykłego człowieka, schizofrenika i świętego, księdza i pederastę – wszystko, każdą postać”. Gajos wierzy w sztukę metamorfozy, a jego naczelnym dążeniem od lat pozostaje uwiarygodnienie przedstawianego przez niego człowieka. Głośno mówi o tym, że nie traktuje aktorstwa jako specjalnej misji, jako posłannictwa społecznego. Uważa je raczej za zestaw rzemieślniczych umiejętności, które czasem stają się sztuką i znaczą więcej niż tylko sprawnie wykonane zadanie. O nim samym, o „Gajosie prywatnym” trudno zaś powiedzieć cokolwiek, poza tym, że wydaje się być skromny, pracowity i przyzwoity. I wystarczy, w dzisiejszym świecie to i tak aż nadto. P. S. „Niedzielnych czytelników” niech nie zmyli mnogość obrazków w tej publikacji. ;) To nie jest książka dla wielbicieli komeraży i wątpliwej klasy smaczków towarzyskich. Plotkarze, sensaci i poszukiwacze zakulisowych ciekawostek mogą tę pozycję omijać szerokim łukiem. Miłośnicy rozbudowanych analiz warsztatowych, teatralnych recenzji oraz szeroko pojętych intelektualnych dyskusji będą zaś w pełni usatysfakcjonowani.

Mignatka

oceniła na 7 7 miesięcy temu

Życie prywatne elit Drugiej Rzeczypospolitej

Sławomir Koper

Koper w interesujący sposób opisuje tutaj biogramy kilku najważniejszych polityków II RP. Skupia się przede wszystkim na ich życiu prywatnym, ale nie zawsze. To co opisał jest jak najbardziej ciekawe i godne polecenia. Niestety czasem autor powiela pewne mity i stereotypy. Niestety widać tutaj pewne braki warsztatowe. Uboga bibliografia, brak przypisów czy nawet wyjaśnień źródłoznawczych. Pan Koper jest jednak z tego znany - swego czasu miał batalię sądową o plagiaty. Największym minusem jest jednak "chwyt" związany z tytułem. Według mnie, nie odpowiada on zawartości książki. Sugeruje on ukazanie życia prywatnego elit, podczas gdy w środku czytamy mniej lub bardziej "prywatne biogramy". Najciekawszy jest przykrótki wstęp, gdzie dowiadujemy się o brydżu, kabaretach czy okultyzmie w kontekście elit. I taka powinna być cała książka. No i kolejne zagadnienie. Czy poprzez termin "elity" należy rozumieć tylko polityków? Mam pewną wątpliwość, ale właśnie tak to rozumie Koper.

Maciej

ocenił na 6 1 rok temu

Broniewski. Miłość, wódka, polityka

Mariusz Urbanek

„Broniewski. Miłość, wódka, polityka” - biografia sprawnie napisana przez Urbanka. Nadworny poeta Polski „ludowej”, legionista, kawaler VM. Urbanek, pisząc z lewicowych pozycji, stara się zrozumieć ten „rewolucyjny zapał” – nie rozgrzesza, pokazuje złożoność. Broniewski to tragiczna postać: wybitny poeta, patriota, szlachcic, birbant, a przy tym „czerwony”. „Polak, katolik, alkoholik” - tak się przedstawiał, choć był ateistą. Pół życia mieszkałem przy ulicy Broniewskiego, a wiedziałem o nim tylko tyle, co ze sztampowych lekcji w szkole. Wciągająca biografia, odsłaniająca człowieka za mitem.

Arkadiusz Cimoch

ocenił na 8 26 dni temu

Oficerowie i dżentelmeni. Życie prywatne i służbowe kawalerzystów Drugiej Rzeczpospolitej

Piotr Jaźwiński

Jestem na początku, zaczęłam to czytać, ale już mi się podoba. Polecam i popieram opinię napisaną przez czytelniczkę podpisaną Jola_S_k https://youtu.be/F4gCRMChYXg Tylko, że gdyby dzisiaj nasi ułani musieli walczyć, to nie byłoby to "lance do boju, szable w dłoń" tylko inaczej: https://youtu.be/UqOL7LOR6ko

Maris

ocenił na 7 3 lata temu

Hitman

Juliusz Machulski

Oceniłam na 6 punktów i tylko dlatego, że cenię Machulskiego filmy. Człowiek, który ze skromnych środków potrafił wykrzesać nieprawdopodobnie dużo, ale książka wyszła tak sobie. No i jeszcze ta nutka megalomanii, trochę zamazuje mi to jego obraz. Uważam, że zdecydowanie powienien kręcić filmy, są o niebo lepsze od warsztatu literackiego.

Lidia

oceniła na 6 5 miesięcy temu

Blog osławiony między niewiastami

Artur Andrus

Książka wydana w 2012 roku trochę się zdezaktualizowała w kwestiach dotyczących bieżących (wówczas) sytuacji politycznych czy społecznych. Mimo to wiele spostrzeżeń autora jest aktualnych, ma charakter uniwersalny i się nie starzeje. Pan Artur w pełnej formie. Audiobook czytany przez autora, nikt nie zrobi tego lepiej. Dla fanów Artura Andrusa ale nie tylko.

koela

oceniła na 8 10 dni temu

W przedwojennej Polsce. Życie codzienne i niecodzienne

Maja Łozińska Jan Łoziński

Wybór kilku ważnych zagadnień i wydarzeń. Opis życia w nowym, wolnym państwie. Zgrabnie opisane, z ciekawymi cytatami naocznych świadków. Bardziej koncentrujący się na dużych miastach i życiu elit ekonomiczno-społecznych. Technice, a w zasadzie o postępie technicznym który zarówno zmieniał zastany kraj jak i tworzył nowe rozwiązania. Ale jednak nie jest to pełny obraz. Jest mało informacji o poziomie i realiach życia zwykłych ludzi, mniejszościach i relacjach z nimi (o polskim antysemityzmie nie zabrakło natomiast informacji :) ale nic o Niemcach czy Ukraińcach, o Kresach i wysiłku ich cywilizowania, COP, o wojsku jako takim itd.. Historie które wydarzyły się już 100 lat temu... Świadkami niektórych z nich byli moi dziadkowie. Dziwne uczucie - niektóre sprawy pamiętasz jeszcze z opowieści za dzieciaka, a to już historia, o której piszą książki.

Paździoch

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Bestie. Mordercy Polaków

Tadeusz M. Płużański

Pozycja nawet ciekawa, ale na uwagę zasługuje fakt, że jest to raczej zbiór artykułów z różnych lat. Ocenę obniża dużo powtórzeń, niektóre rozdziały są do siebie bardzo podobne. Sama książka jak wspomniałem porusza ciekawy temat zwłaszcza w zakresie próby rozliczenia oprawców w III RP.

Tores13

ocenił na 6 3 lata temu

Towarzyszka Panienka

Monika Jaruzelska

Zaznaczę tylko, że nie dla poglądów politycznych kupiłam tą książkę tylko dla samej osoby p. Moniki, która przez większość swojego życia zajmowała się modą, biżuterią sławnych ludzi W. Kruk oraz psychologią. To mnie najbardziej interesowało oraz ile krajów (dzięki tacie Wojciechowi Jaruzelskiemu) zwiedziła. I ile ludzi ze świata kultury (dzięki sobie poznała). Książkę czyta się szybko ponieważ jest napisana również z humorem. Jak to, że są to krótkie rozdziały. Rozmawiałam przez chwilę z p. Moniką jest bardzo sympatyczna osobą. Nie pochwalam żeby nie było jakie osoby zaprasza do swojego programu na You Tube. Widać trochę w którą stronę ma poglądy (nie zgadzam się z nimi). W książce są też opisane jej relacje z rodzicami. I nigdy też nie pozbędzie się tego, że była, jest i będzie córką prezydenta. "Kiedy człowiek płynie po oceanie i woda jest spokojna, można rozkoszować się samotnością. Natomiast w momencie, kiedy zaczyna się sztorm, potrzebni człowiekowi są inni, którzy wyciągną pomocną dłoń."

rteclaw

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Nie ma jednej Rosji

Barbara Włodarczyk

Jest tylko jeden taki kraj, w którym kontrasty są tak wyraźne, że aż karykaturalne. Zdumiewające czy szokujące - dla nas, tam to zwykła codzienność. Każda próba objęcia tej krainy absurdu formą tekstu jest skazana na niedosyt. Tym niemniej tutaj naprawdę przydałoby się jeszcze kilka rozdziałów. Bardzo dobra praca reporterska. Nieustępliwa, nieustraszona, mimo czasem skrajnie niekorzystnych okoliczności - obiektywna.

czytajoncy

ocenił na 9 3 miesiące temu

Szpiedzy w Warszawie

Alan Furst

1937 rok przedwojenna Warszawa. Głowny bohater to francuski attache wojskowy,arystokrata Jean-Francois Mercier. Autor opisuje życie osób powiązanych zawodowo z różnymi ambasadami. Przyjęcia, wykwintne kolacje gdzie zawsze trzeba wiedzieć co się mówi i do kogo, równocześnie dokładnie słuchać co mówią inni. Umiejętność wychwytywania ważnych rzeczy z półsłówek czy czytanie między wierszami,to ważne umiejętności wsród szpiegów. Wszystko bowiem może okazać się bardzo ważne. Właśnie na terenie Warszawy pracują szpiedzy rosyjscy,niemieccy, francuscy i angielscy. Każdy robi co może by dowiedzieć się jak najwięcej o poczynaniach swych wrogów. Przełożonych Jeana-Francoisa interesuje przede wszystkim co się dzieje w Sztabie Generalnym Wermachtu. Jean-Francois podczas swej pracy poznaje francuskę polskiego pochodzenia Annę Szarbek, która pracuje dla Ligi Narodów i zakochuje się w niej... Z tyłu na okładce było napisane między innymi, że jest to"..pełna napięcia,namiętna i zmysłowa historia miłosna ,ukazana w kontraście do odgłosów nadchodzącej wojny...." Więc, niestety ale nie jest. Zadnej wybuchowej akcji nie ma. Ksiażkę się całkiem fajnie czyta, ale zakończenie dziwne.Może to jakaś część większej seri miała być.

mięta

oceniła na 6 7 lat temu

Czerwona księżniczka

Dariusz Kortko Judyta Watoła

Wiadomość o śmierci Ariadny Gierek obiegła niedawno serwisy informacyjne. Nie znałam wielu szczegółów z jej życia a przedstawiane w artykułach prasowych strzępki informacji wzbudziły tylko moją ciekawość. Życie tej kobiety musiało być ciekawe a ja musiałam je poznać z pewniejszego źródła. Stąd już niedaleka droga do książki będącej jej biografią. Napisana przez dwoje dziennikarzy, daje prawdziwą historię od młodości w biednej rodzinie i marzeń o malarstwie do podjęcia jednak pragmatycznych wyborów kierunku studiów oraz kandydata na męża. Bardzo łatwo się czytała, pochłonęłam ją na dwa razy przy dwójce małych łobuzów. Polecam!

Nina

oceniła na 9 5 lat temu

Passa

Daniel Passent Jan Ordyński

Powojenna historia Polski, miniona epoka na tle burzliwych zmian polityczno-społecznych opowiedziana przez pryzmat życia Daniela Passenta, polskiego dziennikarza, publicysty, pisarza, tłumacza i dyplomaty, jednym słowem intelektualisty, otoczonego wachlarzem przyjaciół gotowych wspierać w chwilach dobrych i złych oraz gronem nieprzyjaciół zawsze gotowych do demaskowania błędów i moralizatorskich pouczeń. Wieloletni felietonista tygodnika „Polityka” przyznaje: „chętnych do rozliczania mojej osoby nie brak”. Książka biograficzna, powstała, gdy Daniel Passent miał 74 lata, to ważna informacja, perspektywa czasowa pozwala na oddzielenie spraw ważnych, od tych mnie istotnych, namysł nad własnym życiem i czasem minionym, bardziej obiektywny rejestr zdarzeń, rzetelną ocenę dokonanych wyborów i mniej dramatyczne przeżywanie problemów. Pewne rzeczy można ujrzeć dopiero z dalszej perspektywy, gdy łódź naszego życia oddala się na zakręcie rzeki. Wiedza z zakresu szeroko pojętej polityki nie jest moją mocną stroną, książkę przeczytałam z uwagi na wysoką kulturę słowa i warsztat dziennikarski autora, zachowałam w pamięci fragment o przemijaniu / odchodzeniu: - „Jestem pogodzony, nie uciekam w religię, nie wierzę w życie pozagrobowe, nie szukam żadnego innego pocieszenia. Chciałbym umrzeć tak, jak mój teść, człowiek wielkiej dobroci, Stanisław Orawiński, który w ostatnim dniu swojego życia przywiózł mi do domu obiad, bo byłem chory, po czym wrócił do siebie, położył się spać i zasnął na wieki”.

Jeanne

ocenił na 7 3 lata temu

Waldorff. Ostatni baron Peerelu

Mariusz Urbanek

Jestem rozczulona i zachwycona. Świetna biografia osadzona w realiach trzech epok, przedwojnia, powojnia oraz III RP. Genialnym człowiekiem był Pan Waldorff, nieprzeciętnym obserwatorem i diabelnie inteligentnym. Mistrz pióra! Bardzo polecam tę biografię, a po niej wywiad Tomasza Raczka z Panem Jerzym. Klasa!

arleta

oceniła na 10 1 miesiąc temu

Niestety wszyscy się znamy

Bohdan Smoleń Anna Karolina Kłys

Słodko-gorzka książka. Taka, jakie było życie jej bohatera. Wywiad-rzeka z Bohdanem Smoleniem ukazuje człowieka, którego stać na coś, na co mało która gwiazda, który celebryta może sobie pozwolić: na prawdę i szczerość. Smoleń nie patyczkuje się z niczym i z nikim. Mówi tak, jak było. Jednocześnie ma hamulec, zachowuje klasę – nie miesza ludzi z błotem, nie sypie plotkarsko nazwiskami na prawo i lewo. Umie powiedzieć: „nie, o nim, o niej rozmawiać nie chcę”. Odsłania przy tym swoją duszę: człowieka prawego, uczciwego, dobrego, pragnącego sprawiedliwości i spokoju. Był niezwykle wrażliwą, ufną, może nieco naiwną i łatwowierną osobą. Sam nie krzywdził innych, więc nie zakładał, że ktoś chce oszukać go. A brutalny świat to wykorzystywał. Smoleń pięknie opowiada o swoich przodkach, o rodzicach, dzieciństwie, studiach, małżeństwie, rozwoju kariery, ciężarze popularności, zwłaszcza tej z czasów Teya i telewizji. Stale przewija się wątek alkoholu. Straszne to były czasy, w których za punkt honoru uważało się wypicie z kimś kielicha. I takich ludzi przewijało się wciąż mnóstwo, a Smoleń nie zawsze miał na to picie ochotę i zdrowie. Niezwykle interesująca jest opowieść o Kabarecie Tey. O relacjach między jego członkami, o apodyktycznym, despotycznym i bezkompromisowym Laskowiku, maratonach koncertów, które wykańczały fizycznie i psychicznie. O gonitwie za pieniądzem i pułapkami rosnącej popularności. Smoleń wspaniale opowiada o atmosferze, klimacie PRL. Doskonale cieniuje nastroje wówczas panujące. To nie był czarno-biały świat składający się tylko z partii i „Solidarności”. Cała rzesza artystów, nie tylko kabaretowych, oraz odbiorców ich sztuki tworzyła ogromną paletę odcieni pomiędzy tymi punktami granicznymi. Smoleń opowiada też o karierze po Teyu: inne formacje kabaretowe, flirt z disco polo, występy dla dzieci, rola listonosza Edzia w „Świecie według Kiepskich”, wreszcie przeprowadzka do Baranówka i założenie Fundacji Stworzenia Pana Smolenia. Są też straszne i smutne wątki z życia wzięte: samobójstwo syna i żony, nieudane drugie małżeństwo, choroby, starość, niemoc. Smoleń opowiada o wszystkim barwnie, bogato i zupełnie serio. Niczego nie grał, wreszcie mógł być sobą. Całość dopełnia galeria zdjęć, a zubaża sporo literówek, błędów interpunkcyjnych i nawet jeden ortograficzny („nikt wam nie karze pracować”).

Mister Oizo

ocenił na 7 1 rok temu

Ryszard Kukliński. Życie ściśle tajne

Benjamin Weiser

Już dłuższy czas myślałem o postaci Ryszarda Kuklińskiego. Kim był? Bohaterem czy zdrajcą? Ze względu na niedoskonałości polskiej edukacji szkolnej, na każdym etapie mojej historycznej edukacji brakowało czasu na analizę czasów po II wojnie światowej. Nie nauczono mnie kto jest swój, a kto nie. Dzięki tej książce dowiedziałem się choć trochę o sytuacji narodu Polskiego pod sowiecką okupacją. Głównym bohaterem książki jest pułkownik Kukliński, ale autor tworzy tło polityczne i socjologiczne, aby można było dobrze zrozumieć w jakich okolicznościach toczyła się akcja. Brakowało mi trochę krytycznej oceny wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Gdyby opierać się tylko na informacjach, które przedstawia Weiser, Jaruzelski nie miał wyboru i musiał go ogłosić. W przeciwnym wypadku to wojska ZSRS weszły by do Polski i zawładnęły Polakami oraz naszymi siłami zbrojnymi. Wiem skądinąd, że nie taka jest prawda. Pomimo wszystko, polecam przeczytanie tej książki. Postać pułkownika Kuklińskiego powinna być znana i musi gościć w naszych umysłach, jako wzór bohatera walczącego o wolność Polski.

Michał

ocenił na 8 1 rok temu

Cytaty z książki Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej

pierwszy marszałek skazał Polskę na wielkość,a drugi ją z tego wyroku ułaskawił." Maria Dąbrowska.

Sławomir Koper Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej Zobacz więcej

Ideologia z reguły przegrywa z prozą życia.

Sławomir Koper Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej Zobacz więcej

Więcej

Ciekawostki historyczne

Starożytność | 2026-04-11

Hatszepsut: faraonka, której nie udało się wymazać z historii

Hatszepsut, jedna z najbardziej niezwykłych postaci starożytnego Egiptu, nie tylko przejęła władzę w świecie zdominowanym...

Tomasz Bonek

Czytaj więcej

Zimna wojna | 2026-04-10

Kijong-dong – północnokoreańskie miasto-widmo

Jak zademonstrować znienawidzonemu sąsiadowi z południa swoje prosperity, a jednocześnie przyciągnąć tamtejszych...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-08

Filozof na wojnie. Marek Aureliusz między stoicyzmem a rzezią barbarzyńców

Marek Aureliusz pisał o braterstwie wszystkich ludzi, nawet tych, których nazywał wrogami. Jednocześnie dowodził armią,...

Donald J. Robertson

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-07

Krwawa wendeta sióstr. Jak Kleopatra Tryfajna doprowadziła do upadku własnego rodu

Historia dynastii ptolemejskiej to nie tylko słynna Kleopatra VII, ale przede wszystkim stulecia bezwzględnej walki o...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Zimna wojna | 2026-04-06

August Emil Fieldorf „Nil”. Bohater podziemia skazany jak zbrodniarz

Legionista, oficer II Rzeczypospolitej, dowódca Kedywu Armii Krajowej i organizator najgłośniejszych akcji dywersyjnych...

Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz

Czytaj więcej

Średniowiecze | 2026-04-04

Henryk Sandomierski – piastowski krzyżowiec

Od zera do… krzyżowca? Być może to o tym właśnie marzył ten z synów Bolesława Krzywoustego, który nie przepuścił żadnej...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Dwudziestolecie międzywojenne | 2026-04-03

Jak Polska odzyskała dostęp do morza ?

Po 123 latach niewoli Polska wróciła na mapę Europy, ale droga do pełnej suwerenności wciąż była długa. Jednym z jej...

Herbert Gnaś

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-01

Marek Aureliusz. Stoicka mądrość władcy

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) był jednym z najsłynniejszych cesarzy Rzymu i filozofem. Jego Rozmyślania do dziś...

Redakcja

Czytaj więcej

Starożytność | 2026-04-01

Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Najnowsza książka autora bestselleru Persowie. Epoka Wielkich Królów

Redakcja

Czytaj więcej