Shadowman. Pierwszy w historii FBI portret psychologiczny seryjnego mordercy

Metody i narzędzia pracy śledczych w latach 70. Jak wiele się zmieniło. Wstrzykiwanie podejrzanym serum prawdy. Historia okrutnego mordercy, dramat rodzin. Ale jednak o samych narodzinach profilowania kryminalnego nie za dużo.

Metody i narzędzia pracy śledczych w latach 70. Jak wiele się zmieniło. Wstrzykiwanie podejrzanym serum prawdy. Historia okrutnego mordercy, dramat rodzin. Ale jednak o samych narodzinach profilowania kryminalnego nie za dużo.

Schematyczna do bólu książka, pełna niepotrzebnych szczegółów nic nie wnoszących do sprawy. Polecieliście na podtytuł o portrecie psychologicznym? Przykro mi, ale jest o tym tyle co kot napłakał. Ciągle tylko specjaliści analizują dane, analizują i nagle im coś wyskakuje co może pasować - zero o metodach, narzędziach.
Autor wciska nam swoje prawdy o życiu, że obcy to zło, mężczyzna mający długie włosy to od razu dziwny typ pewnie hipis od Mansona (str.39),chłopak z dobrego domu nie może być mordercą, itd.
Sprawa bardzo interesująca, ale napisana w sposób powodujący odruch wymiotny. Same sensacyjne treści, autorskie wywody, drewniany humor. Szybko leci. Ale za spojlery pod zdjęciami powinno się karać przez powieszenie ;)

Schematyczna do bólu książka, pełna niepotrzebnych szczegółów nic nie wnoszących do sprawy. Polecieliście na podtytuł o portrecie psychologicznym? Przykro mi, ale jest o tym tyle co kot napłakał. Ciągle tylko specjaliści analizują dane, analizują i nagle im coś wyskakuje co może pasować - zero o metodach, narzędziach.
Autor wciska nam swoje prawdy o życiu, że obcy to zło,...

Świetnie opisana historia tworzenia profili zabójców. Nikt w ten zabieg nie wierzył, traktowano to dość niedbale. A jednak pewnego dnia powstał pierwszy profil zabójcy, który bardzo wspomógł śledztwo FBI i doprowadził do zatrzymania mordercy. Czytała na ten temat już dużo pozycji ale na t e trafiłam teraz. Dla czytelników zainteresowanych tematem to doskonała lektura. Polecam!!!

Świetnie opisana historia tworzenia profili zabójców. Nikt w ten zabieg nie wierzył, traktowano to dość niedbale. A jednak pewnego dnia powstał pierwszy profil zabójcy, który bardzo wspomógł śledztwo FBI i doprowadził do zatrzymania mordercy. Czytała na ten temat już dużo pozycji ale na t e trafiłam teraz. Dla czytelników zainteresowanych tematem to doskonała lektura....

Książka opowiada o wykorzystaniu pierwszego w historii profilu psychologicznego seryjnego mordercy w śledztwie.
Siedmioletnia Susie zostaje porwana w środku nocy z namiotu, śpiąc dosłownie kilka centymetrów od rodzeństwa. Poszukiwania ruszają pełną parą... Bez skutku
Jakiś czas później wkraczająca w dorosłość Sandy również znika bez słowa. Tutaj śledczy ponownie zostają postawieni na nogi, przeszukiwane są ogromne tereny. Jakiś czas później, policjanci odnajdują na opuszczonym ranczo jej auto. Schowane w starej stodole, po wezwaniu wsparcia zostaje odnalezione wiele rzeczy najpewniej należących do dziewczyny. Śledczy odnajdują również ogromną ilość fragmentów kości. Należących do dwóch osób, młodej kobiety, zmarłej niedawno oraz starsze, należące do dziecka.

Obie sprawy zatrzymały się w miejscu, a zdesperowany agent Dunbar prosi o pomoc dwóch kolejnych agentów FBI, którzy próbują tworzyć portrety psychologiczne sprawców przestępstw, celem ich złapania i doprowadzenia do odpowiedzialności. Tymi agentami są Howard Teten oraz Patrick Mullany. Zaciekawieni oferują swoją pomoc.

Jest to dobrze napisana książka, zaczynająca od opowiedzenia wcześniejszej historii kryminalnej okolic Manhattanu, po całą sprawę zniknięcia Susie oraz Sandy. Od jej początku, aż do końca.

Książka stanowi dowód na to, że można oszukać tzw. wykrywacze kłamstw. Zrobił to wielokrotnie David Meirhofer, osoba odpowiedzialna za straszliwe morderstwa opisane w tej książce. Poddał się on również badaniu wariografem pod wpływem kontrowersyjnego "serum prawdy", które przeszedł również bez zarzutu.

Sprawa została moim zdaniem opisana w dokładny sposób, z zachowaniem szacunku do ofiar i ich rodzin. Czytelnik ma wgląd nie tylko w pracę służb podczas śledztwa, ale również w to, jak wyglądało życie mającej ciągłe nadzieje rodziny Susie. Sprawca podczas trwania śledztwa dzwonił do rodziny Susie, to też jest w dobry sposób opisane.

Sprawa Davida Meirhofera była przełomowa dla rozwoju nauk kryminalnych, gdyż to właśnie tutaj został wykorzystany jeden z pierwszych profilii psychologicznych nieznanych sprawców zabójstw. Sprawa ta była motorem napędowym dla Tetena oraz Mullaya, którzy przez kolejne lata rozwijali profilowanie kryminalne!

Na końcu książki znajdziemy podziękowania od autora oraz kilka słów na temat robionego przez niego researchu. Na ostatnich stronach umieszczone zostały fotografie, w tym fotografie Davida Meirhofera, opuszczonego rancza oraz fotografię Susie oraz Sandy.

No i na koniec ciekawostka, wymieniona wcześniej dwójka agentów FBI, Teten i Mullay, szkoliła między innymi Johna Douglasa. Kolejnego świetnego profilera, który to znacznie przyczynił się między innymi do schwytania Zabójcy znad Green River, którym był Gary Ridgway

Książka opowiada o wykorzystaniu pierwszego w historii profilu psychologicznego seryjnego mordercy w śledztwie.
Siedmioletnia Susie zostaje porwana w środku nocy z namiotu, śpiąc dosłownie kilka centymetrów od rodzeństwa. Poszukiwania ruszają pełną parą... Bez skutku
Jakiś czas później wkraczająca w dorosłość Sandy również znika bez słowa. Tutaj śledczy ponownie zostają...

Świetnie pokazana historia dochodzenia. Konkretna, z ujęciem historycznym tego, jak wówczas działał i wyglądał świat. Rzuca dodatkowe światło na rozwój klryminalistyki.

Świetnie pokazana historia dochodzenia. Konkretna, z ujęciem historycznym tego, jak wówczas działał i wyglądał świat. Rzuca dodatkowe światło na rozwój klryminalistyki.

sama sprawa jest niezwykle ciekawa, natomiast książka to jest jakiś koszmarny bzdet, ale szybko się przyzwyczaicie, bo w kolko leci ten sam schemat: nowa postać >charakterystyka > czyim był synem > jak się uczył w szkole > jakiś lifestylowy fakt i lecimy dalej. next. język banalny, jakby ktoś się silił na bycie cool. pewnie w oryginale to jeszcze jakoś brzmi, ale takie publikacje często nie wytrzymują przekładu - po polsku bełkot. myślę, że pozytywne opinie zyskuje ze względu na ciekawą historię. psychologii jest bardzo malo i mimo pompowania tego aspektu, to jest mala czesc tej ksiazki. pierwsze 100 str. w kolko to samo, potem sie rozkreca, ale jak chcecie przyspieszyc, obejrzyjcie zdjecia na koncu - podpisy wszystko spoileruja, wiec nie trzeba sie meczyc. gniotek.

sama sprawa jest niezwykle ciekawa, natomiast książka to jest jakiś koszmarny bzdet, ale szybko się przyzwyczaicie, bo w kolko leci ten sam schemat: nowa postać >charakterystyka > czyim był synem > jak się uczył w szkole > jakiś lifestylowy fakt i lecimy dalej. next. język banalny, jakby ktoś się silił na bycie cool. pewnie w oryginale to jeszcze jakoś brzmi, ale takie...

Książka, która skłania do myślenia i pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi.
Każdy najmniejszy detal w życiu jest ważny.
To właśnie te z pozoru nieistotne detale tworza całość, która może czasami nas przerazić.
A mnie przeraża to, że zło ludzkie coraz mniej nas wszystkich paraliżuje.

"Prawda jest dziwniejsza od fikcji, a to dlatego, że fikcja musi być prawdopodobna. Prawda - nie."

Książka, która skłania do myślenia i pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi.
Każdy najmniejszy detal w życiu jest ważny.
To właśnie te z pozoru nieistotne detale tworza całość, która może czasami nas przerazić.
A mnie przeraża to, że zło ludzkie coraz mniej nas wszystkich paraliżuje.

"Prawda jest dziwniejsza od fikcji, a to dlatego, że fikcja musi być prawdopodobna. Prawda...

Dawno, dawno temu w krótkim czasie przeczytałam tak wiele książek true crime, że nastąpił przesyt, a nawet pojawiła się szczególna niechęć do tego typu książek. Ale nastał 2024 rok, czas kolejnego wyzwania czytelniczego i od razu wiedziałam,że to będzie najtrudniejsze. Na szczęście przypadkiem trafiłam na "Shadowmana", który zaskakuje ciekawym sposobem przedstawienia brutalnych morderstw seryjnego zabójcy.

Wszystko zaczyna się na kempingu w Montanie w 1973roku. Książka odtwarza realny tok zdarzeń na podstawie akt sprawy. Całość opatrzona dialogami uczestników poszukiwań, rodzin, świadków oraz przebiegu przesłuchania sprawcy. Dzięki takiej prezentacji ma się wrażenie jakby wydarzenia miały miejsce obecnie i były śledzone podczas relacji w tv oraz prasie, a czasem zdaje się nawet, że czytelnik ma możliwość przyjrzenia się postępom z bliższej, bezpośredniej perspektywy.

Ron Franscell nie podaje jedynie suchych faktów, a tworzy wciągającą opowieść. Z każdym rozdziałem i kolejnym punktem na mapie toczącego się śledztwa buduje napięcie tak umiejętnie, że spodziewamy się na końcu odkrycia jakiegoś szczegółu, który podpowie dalszy kierunek. Jednakże zdarzenia opisane w "Shadowman" toczą się w latach 70-tych XX wieku, a omawiany UnSub* dopiero powoła do życia nową dziedzinę kryminologii ułatwiającą w przyszłości chwytanie seryjnych przestępców.

Niepozorna książka, kolejna jakich wiele na rynku, a jednak dostarczyła tylu emocji. W makabryczne odkrycie na farmie trudno było uwierzyć agentom, niewyobrażalne jest to, co musiały przeżywać rodziny porwanych. Makabryczna historia tak ze względu na sposób zamordowania i pozbycia się ciał, jak i zachowanie psychopatycznego mordercy dodatkowo karmiącego się bólem bliskich swych ofiar kontaktując się z rodziną i prowadząc bezlitosny dialog.

Przedstawienie sprawa Davida Meirhofera to nie tylko ukazanie wielowymiarowego okrucieństwa jakim się posłużył, ale również iskra, która będzie stanowić zaczątek nowej dziedziny w kryminologii oraz podstawa do stworzenia zajęć w akademii FBI jako profilowanie psychologiczne. Profilerzy FBI, Howard Teten i Patrick Mullany celnie przewidzieli w toku śledztwa zachowanie sprawcy łącznie z jego finalnym posunięciem. Natomiast w praktyce czasem stworzony profil będzie pomagać, innym razem przeszkadzać, szczególnie gdy zaczyna się analizować i dopasowywać każdy jego element do potencjalnego sprawcy. W tej sytuacji właściwsze wydaje się być dopracowanie pracy detektywistycznej, opieranie się na śladach, zebranych dowodach niż samej konstrukcji psychologicznej.
"Obecnie jedną z najważniejszych cech każdego dobrego profilera jest solidne przygotowanie i doświadczenie oparte na dochodzeniach dotyczących brutalnych przestępstw. Doświadczenie zdobyte podczas badania i analizowania setek takich spraw okazuje się niezbędne do pracy nad przypadkami, którymi zajmuje się Jednostka Analiz Behawioralnych." (s.311)

*UnSub = unknown subject - nieznany podejrzany

Dawno, dawno temu w krótkim czasie przeczytałam tak wiele książek true crime, że nastąpił przesyt, a nawet pojawiła się szczególna niechęć do tego typu książek. Ale nastał 2024 rok, czas kolejnego wyzwania czytelniczego i od razu wiedziałam,że to będzie najtrudniejsze. Na szczęście przypadkiem trafiłam na "Shadowmana", który zaskakuje ciekawym sposobem przedstawienia...

Sięgacie czasem po reportaże?
Ja głównie po te związane z kryminologią i kryminalistyką. Dlatego jakiś czas temu sięgnęłam po Sekcję zwłok, a teraz po książkę Shadowman. Styl autora bardzo mi się spodobał, więc gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tej drugiej pozycji od razu trafiła ona na listę „muszę przeczytać”.
Tym razem autor zabiera nas na kemping do Montany roku 1973. W nocy znika tam siedmioletnia Susan. Pomimo zapewnień porywacza, że nic jej nie jest, dziewczynka nie wraca do rodziny. Rok później znika dziewiętnastoletnia Sandra. Nic je nie łączy, a jednak okoliczności sprawiają, że prowadzący śledztwo agent FBI zaczyna łączyć ich sprawy. Zwraca się o pomoc do powstającej Jednostki Analiz Behawioralnych FBI, która zaczyna tworzyć podwaliny pod nową dziedzinę jaką jest profilowanie kryminalne. Tworzą oni profil kryminalny, który nie jest pierwszą tego typu próbą zidentyfikowania sprawcy. Pierwszy bowiem profil stworzony został prawie 150 lat wcześniej i dotyczył Kuby Rozpruwacza. Nauka czy wróżenie z fusów? Zarówno wtedy, jak i teraz, metoda ta wzbudza wiele emocji.
Choć śledczy nie do końca zgadzał się z profilem, aresztowanie i przesłuchanie udowodniło jego słuszność. W dodatku ujawniło kolejne zbrodnie podejrzanego.
Zakończenie tej sprawy nie dało odpowiedzi o motywy, ani ukojenia dla rodzin ofiar. Nie dało też pełni satysfakcji prowadzącym. Właśnie dlatego ta sprawa wciąż wraca i nie daje spokoju.
Największymi plusami książki jest realizm, gdyż przebieg zdarzeń i dialogi zostały odtworzone na podstawie akt sprawy. Dodatkowo książka została wzbogacona o zdjęcia ważnych miejsc i osób.

Sięgacie czasem po reportaże?
Ja głównie po te związane z kryminologią i kryminalistyką. Dlatego jakiś czas temu sięgnęłam po Sekcję zwłok, a teraz po książkę Shadowman. Styl autora bardzo mi się spodobał, więc gdy tylko zobaczyłam zapowiedź tej drugiej pozycji od razu trafiła ona na listę „muszę przeczytać”.
Tym razem autor zabiera nas na kemping do Montany roku 1973. W...

Rewelacja! Gorąco polecam wielbicielom true crime! Niesamowity kawałek policyjnej, nieustępliwej roboty, która doprowadziła do ujęcia groźnego zwyrodnialca.

Rewelacja! Gorąco polecam wielbicielom true crime! Niesamowity kawałek policyjnej, nieustępliwej roboty, która doprowadziła do ujęcia groźnego zwyrodnialca.