Zatoka Francuza

chciałabym mieć jutro lekcję polskiego i omawiać to jako lekturę i móc opisać wszystkie queerowe wątki w tym "hetero" romansie.

chciałabym mieć jutro lekcję polskiego i omawiać to jako lekturę i móc opisać wszystkie queerowe wątki w tym "hetero" romansie.

Po przeczytaniu opisu fabuły spodziewałem się sztampowej katastrofy z rodzaju "Generała i panny" i "Oberży na pustkowiu", ale zostałem przyjemnie zaskoczony. Du Maurier umiejętnie snuje przekaz o feminizmie i kobiecości okraszony inteligentnymi, sarkastycznymi dialogami, a także zastanawia się nad eskapizmem, nostalgią i wspomnieniami. Powieść nie ma w sobie tak magicznego elementu, jak jej inne historie, ale jest przyjemnie przyziemna i swobodna, nawet jeśli nie jest przesadnie głęboka i nie wykorzystuje satysfakcjonująco wszystkich wątków. Podoba mi się również postać Dony, która jest dla mnie jedną z najbardziej zapadających w pamięć bohaterek autorki, razem z Mardą West z "Niebieskich soczewek" i narratorką z "Polowania". Szczególnie podoba mi się jej androgyniczność, sarkazm i determinacja; jej finałowa konfrontacja z Rockinghamem należy do najbardziej satysfakcjonujących i niesamowitych scen w całej bibliografii du Maurier. O dziwo, zakończenie również mi się podobało - uważam, że ładnie podsumowało całą historię.

Po przeczytaniu opisu fabuły spodziewałem się sztampowej katastrofy z rodzaju "Generała i panny" i "Oberży na pustkowiu", ale zostałem przyjemnie zaskoczony. Du Maurier umiejętnie snuje przekaz o feminizmie i kobiecości okraszony inteligentnymi, sarkastycznymi dialogami, a także zastanawia się nad eskapizmem, nostalgią i wspomnieniami. Powieść nie ma w sobie tak magicznego...

Lubię twórczość du Maurier, ale niestety „Zatoka Francuza” mnie zawiodła i znudziła. Za dużo romansu, za mało mrocznego, niepokojącego stylu typowego dla autorki.

Lubię twórczość du Maurier, ale niestety „Zatoka Francuza” mnie zawiodła i znudziła. Za dużo romansu, za mało mrocznego, niepokojącego stylu typowego dla autorki.

Nie wiem, co myśleć. Struktura super, język urzekający, bohaterowie niczym z życia wyjęci. Niby nie umiem nie lubić książek du Maurier, a jednak coś mi tu nie podpasowało. Odnoszę wrażenie, że jestem niesprawiedliwa dla tej książki. Nastawiłam się na nią w bardzo konkretny sposób, miałam wygórowane oczekiwania i nie dała rady im sprostać. Ale chociaż chciałabym móc powiedzieć, że coś mi dała, nie mogę.

Nie wiem, co myśleć. Struktura super, język urzekający, bohaterowie niczym z życia wyjęci. Niby nie umiem nie lubić książek du Maurier, a jednak coś mi tu nie podpasowało. Odnoszę wrażenie, że jestem niesprawiedliwa dla tej książki. Nastawiłam się na nią w bardzo konkretny sposób, miałam wygórowane oczekiwania i nie dała rady im sprostać. Ale chociaż chciałabym móc...

Bardzo dobra powieść.

Bardzo dobra powieść.

Dla mnie największym plusem tej książki byli bohaterowie - każdy jakiś, z konkretnym zestawem cech tworzących wiarygodną całość i uzupełniający się nawzajem.
Co do fabuły - po prostu okej. Nie wierzę w miłość głównych bohaterów, raczej w fascynację Dony tym, co pirat uosabiał. Same wydarzenia momentami naciągane po to, aby doprowadzić fabułę do punktu, który autorka sobie upatrzyła.
Na tle romansów, które czytałam - świetny. Subtelny, trochę tajemniczy, o zakazanej relacji.
Na tle wszystkiego, co czytałam - nie trafia do ulubieńców. Była po prostu ok.

Dla mnie największym plusem tej książki byli bohaterowie - każdy jakiś, z konkretnym zestawem cech tworzących wiarygodną całość i uzupełniający się nawzajem.
Co do fabuły - po prostu okej. Nie wierzę w miłość głównych bohaterów, raczej w fascynację Dony tym, co pirat uosabiał. Same wydarzenia momentami naciągane po to, aby doprowadzić fabułę do punktu, który autorka sobie...

Nudna jak flaki z olejem.

Nudna jak flaki z olejem.

Wyjątkowa historia. Porywająca a końcówka skłania do refleksji. Chętnie dałabym wyższą ocenę, jednak przykre jest to, że całość opiera się na zdradzie męża. Męża, który kocha i w swoim pojmowaniu chce dla żony jak najlepiej. Gdyby nie ten aspekt, naprawdę byłabym zakochana w relacji Dony i Pirata, a tak to jest mi przykro, że ich losy nie potoczyły się inaczej.

Wyjątkowa historia. Porywająca a końcówka skłania do refleksji. Chętnie dałabym wyższą ocenę, jednak przykre jest to, że całość opiera się na zdradzie męża. Męża, który kocha i w swoim pojmowaniu chce dla żony jak najlepiej. Gdyby nie ten aspekt, naprawdę byłabym zakochana w relacji Dony i Pirata, a tak to jest mi przykro, że ich losy nie potoczyły się inaczej.

Ach, cóż, to była za urzekająca historia! Absolutnie niepowtarzalna, nostalgiczna, porywająca opisami przyroda, ale także przeżyciami i przygodami Lady Dony St. Columb. Bo co to była za buntownicza i charakterna bohaterka. Inna na swoje czasu. „Zatoka Francuza” to XVII wieczny awanturniczy romans autorstwa Daphe du Maurer.

Porywający romans brytyjskiej arystokratki i francuskiego pirata. Dona to kobieta, która potrafi przebrać się za mężczyzną, a w Londynie znana jest z kawałów i szalonych pomysłów. Zamężna, będąca matką kobieta czuje się jak ptak zamknięty w złotej klatce. Pomimo bogactwa i pozycji brakuje jej miłości, oddania i bycia w pełni szczęśliwą.

Chcąc uciec przed odrętwiającą nudą i pełną zakłamania uprzejmością wyższych sfer, wyjeżdża do Navron w odległej Kornwalii. Na miejscu odkrywa, że w należącej do jej męża posiadłości, nieużywanej od kilku lat i ukrytej pośród lasów oraz malowniczych górskich krajobrazów, zaszył się francuski pirat, który budzi postrach całego wybrzeża. Co więcej, Dona szybko orientuje się, że mężczyzna wcale nie jest nieokrzesanym zbirem, a z pewnością ma więcej ogłady i kultury niż jej głupkowaty małżonek. I że tajemniczego korsarza łączy z nią jedno: on także jest w stanie zaryzykować wszystko dla upragnionej chwili szczęścia.

Rodzące się uczucie wkrótce postawi Done przed wyborem: skazać ukochanego na pewną śmierć czy postawić na szali własne życie, by go ocalić?

Silny obowiązek wobec swojej rodziny i dzieci staje na szali ze szczęściem i miłością. Co wygra tą nierówną walkę? Czy da się ją pogodzić? Bohaterka ma nie lada dylemat. A my czytelnicy możemy tylko obserwować przygodę życia bohaterki, której nie opuszczają refleksje nad własnym życiem. To historia o bohaterce, która wyprzedza swoje czasy. O pięknie Kornwalii, magii statku La Mouette, sile marzeń o wolności. Nostalgiczna, przepełniona tęsknotą, pochłaniająca w niecodzienny świat, tak odległych dla nas współczesnych. Należy zaznaczyć, że autorka pisała w XX wieku, a jej powieść odbierana jest w sposób uniwersalny. Na kartach powieści nie czuć w żadnym momencie tej różnicy wieków. Czytelnikowi natomiast bardzo łatwo jest utożsamić się z Lady St. Columb. Już wiem, że to nie będzie moje pierwsze spotkanie z autorką. Przygoda w starym stylu, która rozkocha, a momentami i złamie Wasze serce. Gorąco polecam!
No i to piękne butikowe wydanie ♥️.

Ach, cóż, to była za urzekająca historia! Absolutnie niepowtarzalna, nostalgiczna, porywająca opisami przyroda, ale także przeżyciami i przygodami Lady Dony St. Columb. Bo co to była za buntownicza i charakterna bohaterka. Inna na swoje czasu. „Zatoka Francuza” to XVII wieczny awanturniczy romans autorstwa Daphe du Maurer.

Porywający romans brytyjskiej arystokratki i...

Daphne ma niepowtarzalny styl i klimat oraz moje poczucie humoru. Czytając jej powieści czujesz takie miłe podniecenie w brzuchu jak by robiło się coś super wesolego i nie do końca legalnego. Taki powiew żartu i wolności.

Daphne ma niepowtarzalny styl i klimat oraz moje poczucie humoru. Czytając jej powieści czujesz takie miłe podniecenie w brzuchu jak by robiło się coś super wesolego i nie do końca legalnego. Taki powiew żartu i wolności.