Eclipse of the Crown

Ogólnie staram się w miarę obiektywnie oceniać to co czytam, rozdzielając frajdę z lektury oraz jakość książki. Z tego powodu raczej niewiele pozycji dostało ode mnie dziesięć gwiazdek (mogę policzyć na palcach jednej ręki książki tak przeze mnie ocenione w ostatnich latach, wliczając tę serię),nawet jeśli nie mogłam się oderwać od lektury. Ta seria to jednak taki mój własny Święty Graal romantasy. Mocno się w nią wciągnęłam, kiedy nie siedziałam nad książką to albo namawiałam znajomych do lektury (pozdrawiam, Aga),albo rysowałam bohaterów, albo planowałam rysowanie, jeśli musiałam zająć się czymś innym.

Relacja między bohaterami jest tym, co jest tu ostatecznie najważniejsze, i moim zdaniem zbudowana jest cudownie. Stopniowy rozwój uczuć, poszanowanie granic (nawet przy nierównowadze władzy) i otwartość obu postaci to coś, czego mi nieraz brakuje nawet przy moich ulubionych pozycjach z tego gatunku. Sądzę też, że rozterki bohaterów i sprzeczność powinności z pragnieniami są tu realistycznie ujęte i bardzo zrozumiałe.

Pióro autorki, choć musiałam się do niego początkowo przyzwyczaić, totalnie mnie porwało. Cała seria jest napisana w lekki, humorystyczny i bardzo przyjemny sposób. Powtórzę się tu za opinią na temat poprzedniego tomu: czyta się to jak zapis dobrej kampanii D&D. Być może to objaw mojej pretensjonalności, ale przepadam za książkami z trudniejszym słownictwem i trzymanie w drugiej dłoni słownika tylko dodaje radości czerpanej z lektury.

Fabuła jest… urocza. W którymś momencie nabrałam przekonania, że wszystko się dobrze skończy, i nawet jeśli jest to nieco cukierkowe rozwiązanie, to mimo mojej miłości do angstu nie chciałabym go zmienić. Ciepłe, przyjemne zakończenie to coś, czego szczerze życzę tym bohaterom.

Ogólnie staram się w miarę obiektywnie oceniać to co czytam, rozdzielając frajdę z lektury oraz jakość książki. Z tego powodu raczej niewiele pozycji dostało ode mnie dziesięć gwiazdek (mogę policzyć na palcach jednej ręki książki tak przeze mnie ocenione w ostatnich latach, wliczając tę serię),nawet jeśli nie mogłam się oderwać od lektury. Ta seria to jednak taki mój...

Według mnie ta trylogia była jak wypowiedź osoby która wplata ciągle wątki poboczne zanim dotrze do sedna, po drodze męcząc odbiorców.
Większej części tej serii słuchałam na prędkości 1.2, a i tak przewijałam pewne rozdziały do przodu ze względu na powtarzalne treści (odnoszę się tu głównie do powtarzalnych rozterek i przemyśleń głównych bohaterów). Początek pierwszej części prezentował poziom literacki twórczości nastolatek publikujących fan fiction na Whatpadd, później było na szczęście lepiej.

Pozytywnie zaskoczyło mnie kreowanie świata, ponieważ autorka przedstawiła świat pełen różnorodnych fantastycznych stworzeń o rozmaitych charakterach. Doceniam również rozwój postaci, ponieważ z czasem były mniej irytująco-jednowymiarowe.

Amma przypominała mi zachowaniem Elle Woods (Postać z "Legalnej Blondynki"),więc ta pozycja będzie odpowiednia dla fanów dynamiki grumpy x sunshine.
Damien to typowy "mroczny złoczyńca, którym zainteresowana jest główna bohaterka".

Polecam fanom lekkiej lektury.

Według mnie ta trylogia była jak wypowiedź osoby która wplata ciągle wątki poboczne zanim dotrze do sedna, po drodze męcząc odbiorców.
Większej części tej serii słuchałam na prędkości 1.2, a i tak przewijałam pewne rozdziały do przodu ze względu na powtarzalne treści (odnoszę się tu głównie do powtarzalnych rozterek i przemyśleń głównych bohaterów). Początek pierwszej...

Troszkę za dużo dziwnych wątków, miałam wrażenie, że niektóre ze scen mocno odstawały od wcześniej kreowanej narracji. Pomijając tych kilka elementów, jest to naprawdę dobre zamknięcie serii.

Troszkę za dużo dziwnych wątków, miałam wrażenie, że niektóre ze scen mocno odstawały od wcześniej kreowanej narracji. Pomijając tych kilka elementów, jest to naprawdę dobre zamknięcie serii.