Jeszcze jeden rok

Przemówiła do mnie autentyczna historia Beaty.

Zdaję sobie sprawę, że takie sytuacje rodzinne nie są rzadkością- chodzi mi o takie przeświadczenie, że taka czy inna osoba na pewno sobie poradzi i oczekuje się od niej zaangażowania oraz tego, że weźmie na siebie odpowiedzialność za swoich bliskich. Moim zdaniem Beata i tak długo wytrzymała w tej sytuacji.

Poza tym myślę, ze książka niesie za sobą przesłanie ,,że życie ludzi z naszego otoczenia nie zawsze jest takie kolorowe jak wydaje się"- bo widzimy tylko na wierzchu- o czym się przekonujemy podczas wspólnego wieczorku.

Lekturę zaliczam na plus.

P.S. Od początku nie przepadałam za siostrą Beaty, ostatecznie byłam pod wrażeniem tego, ze miałam ją trochę za taką hubę, a okazała się naprawdę przedsiębiorcza jakby na to nie patrzeć 😆

Przemówiła do mnie autentyczna historia Beaty.

Zdaję sobie sprawę, że takie sytuacje rodzinne nie są rzadkością- chodzi mi o takie przeświadczenie, że taka czy inna osoba na pewno sobie poradzi i oczekuje się od niej zaangażowania oraz tego, że weźmie na siebie odpowiedzialność za swoich bliskich. Moim zdaniem Beata i tak długo wytrzymała w tej sytuacji.

Poza tym myślę,...

Dobrze się czyta, mimo trochę przyspieszonej końcówki, trochę przesłodzonej.

Dobrze się czyta, mimo trochę przyspieszonej końcówki, trochę przesłodzonej.

Solidna obyczajówka. Czytałam lepsze, ale też i gorsze. Miłośnicy gatunku raczej nie będą zawiedzeni.

Solidna obyczajówka. Czytałam lepsze, ale też i gorsze. Miłośnicy gatunku raczej nie będą zawiedzeni.

Znakomita historia Beaty, która pokazuje nam jak ważna jest wiara w siebie i otwarcie się na ludzi, bo gdy zamkniemy się sami w naszych czterech ścianach to jest to najprostsza droga do zwariowana. Bardzo polecam.

Znakomita historia Beaty, która pokazuje nam jak ważna jest wiara w siebie i otwarcie się na ludzi, bo gdy zamkniemy się sami w naszych czterech ścianach to jest to najprostsza droga do zwariowana. Bardzo polecam.

Beata jest rozwódką, poświęca się pracy i spłaca kredyt rodzinny (jedno i drugie wpędziło ją w nerwicę),a jej ukojeniem są rośliny i ich pielęgnacja. Jej koleżanki z pracy wpadają na „genialny” pomysł, by jej znaleźć drugą połówkę. Na walentynkową imprezę organizują casting. Jak się możecie domyślać – kompletna porażka.
W ramach zadośćuczynienia zobowiązują się, że do następnych walentynek bardziej się postarają i starannie wybiorą kandydatów na randkę w ciemno. Jedynym warunkiem jest to, by Beata dała każdemu z nich trzy szanse. Czy wystarcza trzy randki, by wiedzieć czy zaiskrzyło? Czy Beata pozwoli sobie na miłość? Czy umie jeszcze zaufać? A może potrzebuje tylko przyjaciela?
Bardzo życiowa, z wielowarstwowymi bohaterami. Historia o poszukiwaniu miłości, trudnych relacjach, sile kobiecej przyjaźni.
Czytając, bardzo kibicowałam Beacie. Czułam jej samotność, frustrację, złość na toksyczną rodzinę, która tylko myślała o tym, jak ją wykorzystać.
Ta spokojna, historia zostawi Was z nadzieją w sercu. Płynie z niej przekaz, że w życiu bardzo ważna jest przyjaźń…i że warto dać szansę. Sobie i innym. Wystarczy jeden rok. Bardzo polecam!
A już za chwilę ukaże się najnowsza książka Pani Sylwii „ Liliana”. Czekam z niecierpliwością.

Beata jest rozwódką, poświęca się pracy i spłaca kredyt rodzinny (jedno i drugie wpędziło ją w nerwicę),a jej ukojeniem są rośliny i ich pielęgnacja. Jej koleżanki z pracy wpadają na „genialny” pomysł, by jej znaleźć drugą połówkę. Na walentynkową imprezę organizują casting. Jak się możecie domyślać – kompletna porażka.
W ramach zadośćuczynienia zobowiązują się, że do...

Niestety książka nie przypadła mi do gustu.
Lubię takie obyczajowe historie, ale ilość sztampy i przewidywalności wątków mnie przytłoczyła. Fabuła dotyka istotnych sfer interakcji społecznych, natomiast mnie zabrakło w tym wszystkim wiarygodności.

Niestety książka nie przypadła mi do gustu.
Lubię takie obyczajowe historie, ale ilość sztampy i przewidywalności wątków mnie przytłoczyła. Fabuła dotyka istotnych sfer interakcji społecznych, natomiast mnie zabrakło w tym wszystkim wiarygodności.

No i takie książki lubię!!! Prawdziwi bohaterowie z realnymi problemami. W powieści tej pojawia się wątek nieudanego małżeństwa, nerwicy, podjętych zobowiązań finansowych za kogoś innego, nieszczerości z relacjach z przyjaciółkami, życzliwości względem osób starszych, faworyzowania jednego dziecka przez rodziców i niesprawiedliwości względem drugiego, uczenia się asertywności. No i jest też miłość, która rozwija się powoli i jakby nieświadomie. Po prostu życie opisane na kartach powieści i czysta przyjemność z czytania. Polecam!

No i takie książki lubię!!! Prawdziwi bohaterowie z realnymi problemami. W powieści tej pojawia się wątek nieudanego małżeństwa, nerwicy, podjętych zobowiązań finansowych za kogoś innego, nieszczerości z relacjach z przyjaciółkami, życzliwości względem osób starszych, faworyzowania jednego dziecka przez rodziców i niesprawiedliwości względem drugiego, uczenia się...

Bardzo zawiodłam się na tej książce i na opiniach o niej. W aplikacji Storytel ta pozycja znajduje się w kategorii "Romanse", więc spodziewałam się przyjemnej historii miłosnej. A co dostałam? Obyczajówkę o nieszczęśliwej, prawie 40-letniej kobiecie, otoczonej toksycznymi ludźmi.

Jej przyjaciółki są koszmarne – zazdroszczą jej kierowniczego stanowiska, wytykają wiek, szydzą z jej hobby. I to mają być przyjaciółki?! Współczuję autorce, jeśli uważa, że tak wygląda przyjaźń. Szef bohaterki? Skandaliczny – za swoje teksty o płci powinien od razu wylecieć. Siostra – tak przerysowanie zła i niewdzięczna, że aż trudno uwierzyć. Matka i ojciec – równie okropni. Jedyną normalną postacią jest dziadek, ale on z kolei milczy za długo, patrząc na to wszystko.

Nic więc dziwnego, że bohaterka ma depresję, nerwicę i ataki paniki. Sama czasem doświadczam stresu i lęków, mam też niełatwą rodzinę, więc ta historia nie wzbudziła we mnie współczucia, a raczej irytację. Dlaczego ona nic im wszystkim wprost nie powie? Jak to możliwe, że tyle toksycznych osób jest w jednym miejscu? Czy naprawdę nikt nie może jej wesprzeć? Przez to wszystko wróciły do mnie nieprzyjemne wspomnienia i doświadczenia.

A co z romansem? Prawie go tu nie ma. Książka opowiada o wszystkim innym, a miłość pojawia się dopiero na końcu – w dodatku w sposób tak przewidywalny, że trudno się tym przejąć. Zamiast romansu dostałam historię pełną problemów i irytujących postaci. Zakończenie też wydaje się zbyt idealne, jakby autorka nagle przypomniała sobie, że trzeba to jakoś zamknąć.

Zupełnie nie tego oczekiwałam. Nie moje klimaty.

Bardzo zawiodłam się na tej książce i na opiniach o niej. W aplikacji Storytel ta pozycja znajduje się w kategorii "Romanse", więc spodziewałam się przyjemnej historii miłosnej. A co dostałam? Obyczajówkę o nieszczęśliwej, prawie 40-letniej kobiecie, otoczonej toksycznymi ludźmi.

Jej przyjaciółki są koszmarne – zazdroszczą jej kierowniczego stanowiska, wytykają wiek,...

Czy zdarzyło się Wam wyjść do ludzi z uśmiechem od ucha do ucha, podczas gdy wewnątrz Was szalały emocje? Czy mieliście problemy, ale baliście się powiedzieć o tym bliskiej osobie i dusiliście je w sobie udając, że wszystko jest w porządku? Jeśli tak, to znaczy, że Wam też udało się "założyć maskę". Dokładnie tak jak głównej bohaterce książki "Jeszcze jeden rok" - Beacie. Czy warto to robić? Oczywiście, że nie. Jest to oszukiwanie samych siebie, a jak wiadomo każde kłamstwo ma krótkie nogi.

Powieść "Jeszcze jeden rok" przedstawia historię Beaty - kobiety zbliżającej się do 40-tki, której los niestety nie rozpieszczał. Beata mimo zajmowanego stanowiska kierowniczego nie może pozwolić sobie na urlop w ciepłych krajach i zakupowe szaleństwo. Dlaczego? Ponieważ spłaca zobowiązanie kredytowe. Nie byłoby w tym nic dziwnego, ale... to nie ona zaciągnęła ten kredyt, a jej tata. Raty rosną, a Beata drętwieje na sam widok kolejnego harmonogramu spłaty kredytu. Ponadto musi korzystać z pomocy psychoterapeutki, ponieważ boryka się z napadami lęku i nerwicą. Kobieta ma jednak pasję, która pomaga jej oderwać się na chwilę od problemów i oczyścić myśli - są to kwiaty, które otulają swoją mocą zieleni całe mieszkanie. Beata po rozwodzie nie spotykała się z żadnym mężczyzną, co za wszelką cenę chcą zmienić jej koleżanki. Dzięki ich chytremu planowi Beata w ciągu roku poznaje kilku mężczyzn. Jeden z nich - Mikołaj, okazuje się bratnią duszą, przyjacielem od serca, dzięki któremu kobieta dostaje nowej energii. Tylko czy przyjaźń damsko-męska istnieje? Czy na horyzoncie pojawi jakiś inny mężczyzna, na widok którego Beata poczuje motyle w brzuchu? Czy kobieta odważy się w końcu zawalczyć o siebie? Odpowiedzi na te oraz inne pytania odnajdziecie sięgając po tę wspaniałą książkę.

"Jeszcze jeden rok" jest niezwykłą, przejmującą, refleksyjną, pełną emocji i realizmu powieścią obyczajową, która wciąga już od pierwszej strony. Cała wielowątkowa historia została opisana bardzo przyjemnym i plastycznym językiem pobudzjacym zmysły czytelnika. Fabuła potrafi zaskoczyć, a przyjemne opisy pozwalają czytającemu wczuć się w emocje i sytuacje towarzyszące postaciom. W bohaterach wykreowanych przez Autorkę możemy odnaleźć cząstkę siebie lub kogoś nam bliskiego.
Pani Sylwia Markiewicz nie boi się poruszać tematów trudnych, tj.: samotność, niska samoocena, brak asertywności, skomplikowane relacje rodzinne, mroczne sekrety, pracoholizm, zaburzenia nerwicowe i "zakładanie masek". Chciałabym za to podziękować Autorce, ponieważ dzięki jej twórczości niejedna osoba może odmienić swoje życie na lepsze.

Autorka pisze książki o kobietach, jednak czy odbiorami jej powieści powinna być tylko płeć żeńska? Moim zdaniem nie. Mężczyźni również powinni przeczytać jej powieści. W jakim celu? Aby lepiej zrozumieć swoje żony, partnerki, siostry, mamy, przyjaciółki, koleżanki z pracy. To pozycja dla każdego bez względu na wiek i płeć. Szczerze zachęcam do przeczytania tej poruszającej, otulającej ciepłem i nasyconej mądrością książki. Gorąco polecam 🥰📖.

Czy zdarzyło się Wam wyjść do ludzi z uśmiechem od ucha do ucha, podczas gdy wewnątrz Was szalały emocje? Czy mieliście problemy, ale baliście się powiedzieć o tym bliskiej osobie i dusiliście je w sobie udając, że wszystko jest w porządku? Jeśli tak, to znaczy, że Wam też udało się "założyć maskę". Dokładnie tak jak głównej bohaterce książki "Jeszcze jeden rok" -...

Bardzo dobra książka. Z przyjemnością po nią sięgnęłam. Zależało mi na pozycji która wpisze się w realia życia. Nie będzie zbyt naciągana oraz nafaszerowana scenami erotycznymi. Powieść określana jako literatura obyczajowa, romans już kilka razy mnie zawiodła i okazała się zwykłym przerysowanym erotykiem. Autorka tego błędu nie popełnia i tym wzbudziła moje uznanie.

Bardzo dobra książka. Z przyjemnością po nią sięgnęłam. Zależało mi na pozycji która wpisze się w realia życia. Nie będzie zbyt naciągana oraz nafaszerowana scenami erotycznymi. Powieść określana jako literatura obyczajowa, romans już kilka razy mnie zawiodła i okazała się zwykłym przerysowanym erotykiem. Autorka tego błędu nie popełnia i tym wzbudziła moje uznanie.