Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Dom na przełęczy

Okładka książki Dom na przełęczy autora Joanna Tekieli, 9788382801712
Okładka książki Dom na przełęczy
Joanna Tekieli
7,4 / 10
Wydawnictwo: Filia Cykl: Marzenia na rozdrożu (tom 2) literatura obyczajowa, romans
344 str. 5 godz. 44 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Cykl:
Marzenia na rozdrożu (tom 2)
Data wydania:
2022-08-24
Data 1. wyd. pol.:
2022-01-01
Liczba stron:
344
Czas czytania
5 godz. 44 min.
Język:
polski
ISBN:
9788382801712
Średnia ocen
7,4 7,4 / 10
69 opinii 272 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Dom na przełęczy w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Dom na przełęczy

Agnieszka Łepki
Agnieszka
książek na półce przeczytane 1733 napisanych opinii 578

Oceny książki Dom na przełęczy

Średnia ocen
7,4 / 10
272 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
34 ocen
9
26 ocen
8
60 ocen
7
86 ocen
6
37 ocen
5
17 ocen
4
6 ocen
3
6 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dom na przełęczy

avatar
633
483
Piotr Zogała
03.02.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Druga część powieści o losach bohaterki, która po zakończeniu drugiej wojny światowej wybiera wieś jako miejsce na ziemi

Druga część powieści o losach bohaterki, która po zakończeniu drugiej wojny światowej wybiera wieś jako miejsce na ziemi

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
2
2
ma
14.09.2025
3 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Papierowe postaci, nie zindywidualizowany język. Wszyscy mówią polszczyzną literacką. Dom z klepiskiem, ale jest łazienka, której później jednak nie ma... Duże okno, przez które da się przenieść mebel nie mieszczący się w drzwiach. W ubogiej chacie? Szkoda czasu.

Papierowe postaci, nie zindywidualizowany język. Wszyscy mówią polszczyzną literacką. Dom z klepiskiem, ale jest łazienka, której później jednak nie ma... Duże okno, przez które da się przenieść mebel nie mieszczący się w drzwiach. W ubogiej chacie? Szkoda czasu.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
276
28
Aktoobar
06.04.2025
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Styl pisania Joanny Tekieli jest niepowtarzalny, ale pewnie nie dla każdego. Opisy przyrody i jej wpływ na bohaterów, rytm książki zgodny z przemijającymi porami roku wyciszają niespokojne emocje i mimo trudnych wydarzeń jakie są poruszane (w tym przypadku powolne odradzanie się Polski po II wojnie światowej, bieda, traumy żołnierzy) sprawiają, że książka jest jak plasterek na ranę 🙂. Śledzimy losy młodego małżeństwa, które walcząc z biedą, konfliktami w jego rodzinie, stara się zbudować swoje miejsce na ziemi. Książka nie zawiera gwałtownych zwrotów akcji, nie trzyma w napięciu, ale autorka potrafi utrzymać cały czas uwagę czytelnika, tak że książka dla wielu będzie lekturą pochłoniętą za jednym posiedzeniem 😁 polecam z całego serca ❤️

Styl pisania Joanny Tekieli jest niepowtarzalny, ale pewnie nie dla każdego. Opisy przyrody i jej wpływ na bohaterów, rytm książki zgodny z przemijającymi porami roku wyciszają niespokojne emocje i mimo trudnych wydarzeń jakie są poruszane (w tym przypadku powolne odradzanie się Polski po II wojnie światowej, bieda, traumy żołnierzy) sprawiają, że książka jest jak plasterek...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

478 użytkowników ma tytuł Dom na przełęczy na półkach głównych
  • 318
  • 160
94 użytkowników ma tytuł Dom na przełęczy na półkach dodatkowych
  • 29
  • 16
  • 15
  • 8
  • 8
  • 7
  • 6
  • 5

Inne książki autora

Więcej
więcej
Joanna Tekieli
Joanna Tekieli
Krakowianka z urodzenia i zamiłowania. Ukończyła polonistykę. Uwielbia dobrą kawę, kocha ciszę, czytanie książek i piesze wędrówki po górach i dolinach. Wydała cztery powieści z cyklu o pensjonacie Leśna Ostoja oraz „Szlak Srebrnych Mgieł”.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

W poszukiwaniu miłości Katarzyna Janus
W poszukiwaniu miłości
Katarzyna Janus
W trakcie czytania książki miałam różne mieszane uczucia, ale ostatecznie książka na plus. Trochę było jak z harlequina, trochę kryminału, jak dla mnie niektóre momenty przelukrowane i trochę naciągane . Jednak polecam książkę mimo tych fragmentów, bo ogólnie potrafi wciągnąć, nawet trzymała w napięciu i nie mogłam się doczekać końca. Jak to miłość, wzruszenia też były.... Podsumowując, polecam, na plus.
Edyta - awatar Edyta
oceniła na72 miesiące temu
Jestem twoją córką Anna Karpińska
Jestem twoją córką
Anna Karpińska
Po odczytaniu testamentu dzieci profesora Sambora Jaremy są w totalnym szoku. Okazuje się, że ojciec oprócz ich trojga miał jeszcze jedną córkę, o której dotychczas nie mieli zielonego pojęcia. Aby załatwić sprawy spadkowe rodzeństwo musi odnaleźć nieznaną im dotychczas siostrę. Przez przypadek na jej trop trafia najmłodsza córka Jaremy – Weronika. Okazuje się, że Dobrosława jest owocem jego związku z byłą studentką - Blanką. W tej historii nic nie jest oczywiste. Autorka powoli wprowadza nas w losy bohaterów. Teraźniejszość z 2019 roku przeplatana jest opowieściami z przeszłości, cofając się aż do 1987 r., z których dowiadujemy się co tak naprawdę się wydarzyło i jakie były motywy postępowania poszczególnych bohaterów. Okazuje się, że swoje tajemnice miał zarówno Sambor, jak też jego żona Marta. Zresztą losy Marty i Blanki splotły się na porodówce, gdyż kobiety rodziły dzieci w jednym dniu. Na pewno minus dałabym za redakcję i korektę książki. Rzeczywiście tak jak pisze w swojej opinii na LC Małgosia na 100 str. Marta nie doczekała się narodzin wnuczki a na dalszej 142 str. Marta z wnuczką chodziła na spacery. Książkę oceniam na niepełne 7 pkt.
Kama - awatar Kama
oceniła na72 lata temu
Tajemnica z przeszłości Jagoda Wochlik
Tajemnica z przeszłości
Jagoda Wochlik
Dziadek, który zmarł. Zagadkowy testament, dwie siostry i stary dom. Żeby spełnić wolę starszego pana muszą się zagłębić w jego historię i dzięki temu zastanowić się nad sobą. Temat trochę oklepany – tajemnica z przeszłości i jej wpływ na teraźniejszość. Ale tym razem nie kusiło mnie żeby przerwać i rzucić w kąt słuchanego audiobooka. Cieszyłam się gdy główna bohaterka odkrywała życie dziadka, bo przecież gdy była mała on już był stary i nie w głowie jej było pytać o cokolwiek. Cieszyłam się gdy na nowo nawiązywała więzi z siostrą. I kiedy otwierała się na innych. Bardzo ciepła, zwyczajna książka. Bez szalonych zwrotów akcji i miłości na zabój. I dlatego prawdziwsza.
Farba70 - awatar Farba70
ocenił na71 rok temu
Listy pisane szeptem Magdalena Witkiewicz
Listy pisane szeptem
Magdalena Witkiewicz
Ta książka jest tak prawdziwa w swoich przemyśleniach, że co chwilę czytałam na głos fragmenty mężowi i wybuchałam śmiechem. Chociaż dosyć szybko domyśliłam się puenty nie odebrało mi to wcale zabawy. Autorka bardzo dobrze opisuje relacje damsko-męskie. No i pokazuje, że trawa jest zawsze bardziej zielona u sąsiada.
Lucyna Mierzejewska-Kargul - awatar Lucyna Mierzejewska-Kargul
ocenił na87 dni temu
Marzenia na rozdrożu Joanna Tekieli
Marzenia na rozdrożu
Joanna Tekieli
„Marzenia na rozdrożu” to poruszająca powieść obyczajowa z tłem historycznym osadzona w czasie II wojny światowej. Główna bohaterka, Helena – młoda studentka farmacji o romantycznej duszy – na początku wierzy w idee wielkich czynów i bohaterstwa. Wraz z wybuchem wojny jej idealistyczne wyobrażenia zostają skonfrontowane z brutalną rzeczywistością, a świat, który znała, ulega gwałtownej przemianie. Książka pokazuje proces dojrzewania emocjonalnego, trudne wybory i zmiany w postrzeganiu miłości i marzeń, jakie niesie za sobą życie w czasach wojny. Styl Tekieli jest przystępny i emocjonalny, co sprawia, że czyta się ją szybko, a losy bohaterki mogą skłonić do refleksji nad wartością ulotnych chwil szczęścia w trudnych czasach.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na930 dni temu
Ogród z widokiem Anna Szczęsna
Ogród z widokiem
Anna Szczęsna
OGRÓD Z MARZEŃ  Po książki Anny Szczęsnej sięgam już od dawna i robię to systematycznie. Za każdym razem otrzymuję wyjątkową powieść obyczajową z nietuzinkową fabułą. Tak też było w przypadku "Okna z widokiem" - historii, która z jednej strony mnie zaskoczyła, ale też bardzo przypadła mi do gustu. Autorka buduje fabułę wokół popularnego i często wykorzystywanego motywu sąsiadów jednej kamienicy - w tym przypadku bloku. Przeczytałam takich powieści na pewno kilka, jak nie naście i w pierwszej chwili zawahałam się, nie będąc pewną, czy chcę poświęcać swój czas kolejnej powieści tego rodzaju. A tymczasem autorka miło mnie zaskoczyła proponując naprawdę intrygującą koncepcję... Wyobraźcie sobie kilkoro sąsiadów bloku przy ulicy Ogrodowej 7. Mieszkają w tej samej klatce i wspólnie realizują projekt organizacji ogrodu na dachu swojego budynku. Niemal wszyscy dzielnie się wspierają w dążeniu do zamierzonego celu. Są wśród nich seniorzy Jadwiga i Antoni - stateczne małżeństwo, które zamieniło dom z ogrodem na mieszkanie z balkonem. Nie są zadowoleni z tej decyzji i tęsknią za swoim dawnym życiem. Pomysłodawczynią przedsięwzięcia jest Sylwia - młoda dziewczyna z dredami, pracownica sklepu, która poświęciła się opiece nad mamą Sabiną cierpiącą na wciąż nawracające migreny. Dla mamy jest w stanie zrobić dosłownie wszystko, a ogród ma być takim właśnie miejscem relaksu nie tylko dla niej, ale także dla pozostałych mieszkańców. Nie wszyscy jednak popierają pomysł. Sfrustrowana Jowita - pracownica korporacji cierpiąca na samotność nie jest przychylna projektowi. Kobieta ma problemy w pracy, a swoje trudne emocje przenosi na otoczenie. Jest jeszcze Daniel - nowy lokator, który właśnie zaczyna remont, po tym jak wrócił po latach spędzonych za granicą. Na razie nie ma pomysłu na swoją przyszłość, ale chętnie angażuje się w przygotowanie ogrodu. Zastanawiacie się zapewne, czy tak różne osobowości są w stanie zrealizować wspólny projekt? Czy takie przedsięwzięcie ma w ogóle rację bytu? Komu tak naprawdę potrzebny jest tytułowy ogród z widokiem? Autorka nie przestaje mnie zaskakiwać. W obecnych czasach, które zapewniają pozorną anonimowość, a technologia umożliwia złudne ukrycie się przed otoczeniem we własnych czterech ścianach, przyjemnie jest wejść do otwartego świata, w którym ludzie tworzą zgraną społeczność. Bohaterowie przełamują bariery, zbliżają się do siebie, tworzą się między nimi więzi, a wspólne przedsięwzięcie sprawia, że relacje te umacniają się i pogłębiają. Lokatorzy mają wspólny cel, do którego dążą i dla którego są w stanie się zjednoczyć. Możemy obserwować ich życzliwość, drobne miłe gesty oraz wsparcie, które, szczególnie w trudnych sytuacjach, pomaga odzyskać równowagę i nie poddać się. Dziś coraz rzadziej ludzie pragną kontaktu, więc tym bardziej cieszę się, że Anna Szczęsna podjęła taki temat w swojej powieści. Autorce udało się zmienić zwyczajną rzeczywistość w niezwykłą codzienność przyjazną człowiekowi, gdzie odnaleźć można uprzejmość, dobro, pomoc i życzliwość. "Okno z widokiem" to opowieść  o zwykłych ludziach, ich troskach, przyjaźni i odrobinie... miłości. Jednak aby historia nie okazała się zbyt cukierkowa, sielankowa i mało wiarygodna, odnajdziemy w niej też smutne akcenty związane z samotnością, zgorzknieniem, zazdrością i zawiścią. Do niektórych sytuacji należy podejść z przymrużeniem oka, bo przecież świat powieści to także szczypta baśniowości, szczęśliwe zabiegi okoliczności i... miłe podarunki od losu. A tytułowy ogród, którego organizacja i miejsce może być sprawą dyskusyjną, ma wyjątkową moc dostarczając radości mieszkańcom Ogrodowej. To prawdziwa oaza spokoju, gdzie można znaleźć tylko pozytywną energię. Narracja wieloosobowa okazała się strzałem w dziesiątkę. Oddając głos kilku postaciom autorka stworzyła możliwość obiektywnej oceny sytuacji. Bohaterowie dzielą się swoimi rozterkami, przemyśleniami, problemami i słabościami, z którymi czasem trudno jest walczyć. "Okno z widokiem" to książka warta przeczytania. A po zakończonej lekturze nasuwa mi się refleksja, że nie warto tkwić w szczelnie zamkniętym kokonie. Zadecydowanie lepiej i zdrowiej jest otworzyć się na świat i ludzi. Ciekawa jestem, czy macie podobne odczucia...
Mońcia_POCZYTAJKA - awatar Mońcia_POCZYTAJKA
oceniła na824 dni temu
Miłość w Zakopanem Agnieszka Jeż
Miłość w Zakopanem
Agnieszka Jeż
„Miłość w Zakopanem”, to literacka propozycja, która łączy w sobie urok tatrzańskich krajobrazów z ciepłą, niespieszną opowieścią o poszukiwaniu życiowej równowagi. Autorka, znana z umiejętnego portretowania kobiecej psychiki, tym razem zabiera nas pod Giewont, by udowodnić, że góry potrafią uleczyć nawet najbardziej zszargane nerwy. Moja ocena to solidne 7/10 – to lektura rzetelna, niezwykle klimatyczna i napisana z dużym szacunkiem do czytelnika szukającego w literaturze ukojenia. Fundamentem historii jest klasyczny motyw zmiany otoczenia jako katalizatora wewnętrznej przemiany. Główna bohaterka, przytłoczona wielkomiejskim tempem życia i zawodowym wypaleniem, decyduje się na wyjazd do Zakopanego. To, co miało być jedynie krótkim urlopem, szybko zamienia się w głęboką lekcję pokory wobec natury i własnych pragnień. Fabuła prowadzi nas przez urokliwe zakopiańskie uliczki, górskie szlaki i przytulne wnętrza pensjonatów, gdzie zapach parzonej kawy miesza się z rześkim, górskim powietrzem. Jeż nie buduje intrygi opartej na gwałtownych zwrotach akcji. Tutaj dynamika kryje się w powolnym nawiązywaniu relacji z lokalną społecznością i odkrywaniu uroków codzienności. Kluczowym wątkiem jest oczywiście rodzące się uczucie, które w wydaniu autorki jest subtelne, dojrzałe i pozbawione zbędnego lukru. To romans, który rozwija się w rytmie górskich wędrówek – wymaga wysiłku, cierpliwości, ale w zamian oferuje najpiękniejsze widoki. Atuty: Klimat i rzetelne obserwacje Największą siłą tej powieści jest jej niezwykła plastyczność. Agnieszka Jeż ma dar opisywania przyrody w sposób, który sprawia, że czytelnik niemal słyszy szum potoków i czuje pod stopami kamienisty szlak. Zakopane w jej wydaniu to nie tylko kiczowate Krupówki, ale przede wszystkim miejsce z duszą, tradycją i specyficznym stylem bycia. Autorka wykazuje się dużym profesjonalizmem w kreowaniu bohaterów. Nie są oni jednowymiarowi; mają swoje lęki, bagaż doświadczeń i wątpliwości, co czyni ich niezwykle autentycznymi. Jeż rzetelnie analizuje proces odzyskiwania spokoju, pokazując, że góry nie rozwiązują problemów za nas, ale dają nam przestrzeń, byśmy mogli zmierzyć się z nimi sami. Mankamenty i słabsze strony Mimo wielu zalet, książka posiada aspekty, które wpływają na ocenę siedmiu punktów: Przewidywalność: Fabuła trzyma się sprawdzonych schematów literatury obyczajowej, przez co zakończenie można przewidzieć niemal od połowy lektury. Niespieszne tempo: Dla czytelników przyzwyczajonych do wartkiej akcji, długie opisy przyrody i rozbudowane monologi wewnętrzne mogą wydawać się nużące. Idealizacja góralszczyzny: Momentami autorka wpada w lekko idealistyczny ton, portretując życie w górach jako niemal wolne od prozaicznych problemów, z którymi borykają się mieszkańcy Zakopanego na co dzień. „Miłość w Zakopanem” to rzetelnie napisana, kojąca opowieść, która idealnie sprawdzi się jako lektura na weekend. Agnieszka Jeż stworzyła książkę, która jest jak spacer doliną – nie wymaga ekstremalnego wysiłku, ale pozwala odetchnąć pełną piersią.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na71 miesiąc temu
Własny kawałek nieba Renata Kosin
Własny kawałek nieba
Renata Kosin
Wydawać by się mogło, że będzie nostalgicznie, marzycielsko. I tak jest, choć nie brakuje tajemnic, elementów zaskoczenia czy odrobiny goryczy. I ponownie pojawia się myśl, że - z pozoru przypadkowe - spotkanie może tak dużo zmienić. Znowu zastanawia sąsiedzka „zmowa milczenia”. Przyznam, że ze względu na listopadową aurę szczególnie przemówiła do mnie okładka - pusta ławka zachęcająca, by wyjść z domu, usiąść, napawać się urokami otoczenia. A odnosząc się do treści - wyjść, aby spotkać czworonożnego sprawcę zamieszania i poobcować z kamiennymi aniołami.
eduko7 - awatar eduko7
ocenił na71 rok temu
Córka rabina Agnieszka Lis
Córka rabina
Agnieszka Lis
Tytuł zupełnie nie oddaje historii. To nie książka o dziewczynie. Głównymi bohaterami są ksiądz katolicki i rabin reprezentujący dialog, ale i uprzedzenia swoich wiernych w Polsce późnych lat '30 XX wieku, tuż przed wybuchem wojny. Historia nietypowej przyjaźni ponad podziałami z delikatnie zaznaczoną nutą patriotyzmu Polaków niezależnie od wyznania. Rozumiem zamierzenie, ale spodziewałam się po tym tytule zupełnie innej historii. Córka rabina pojawi się w tej książce tylko jako symbol. Mimo to historia jest poruszająca i cieszę się, że ją przeczytałam.
Helena Leblanc - awatar Helena Leblanc
ocenił na77 miesięcy temu
Lato do wynajęcia Karolina Wilczyńska
Lato do wynajęcia
Karolina Wilczyńska
Bardzo lekka i przyjemna książka o życiu, doświadczeniu młodości, starości i codzienności, z którą się często borykamy. Jak to w życiu - jednym pod górkę, innym z górki. Jedni poświęcają czas bliskim, innym tej bliskości brakuje. W bardzo czytelny sposób autorka przedstawia emerytowaną "ekipę" ludzi o różnych charakterach i różnych doświadczeniach, którzy mogą je przenieść na innych - bez względu na wiek czy płeć. Zdecydowanie polecam to pełną subtelności książkę.
czytampo40 - awatar czytampo40
ocenił na71 rok temu
Wybór matki Małgorzata Garkowska
Wybór matki
Małgorzata Garkowska
Tę książkę wybrałam przypadkiem, ktoś mi polecił "bo dobra, to przeczytaj". Zazwyczaj nie czytam takich książek, więc miała wiele obaw. Jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Wadą dla mnie były, niektóre momenty (zbyt przewidywalne). Jednak polecam!
Fanka Disneya - awatar Fanka Disneya
oceniła na84 miesiące temu
Zaczarowana zima w Olszowym Jarze Joanna Tekieli
Zaczarowana zima w Olszowym Jarze
Joanna Tekieli
Ta książka to propozycja dla czytelników szukających nieskomplikowanej, ale dobrze napisanej opowieści. Takiej, która działa jak koc i kubek gorącej herbaty. Idealna dla miłośników spokojnych, nastrojowych powieści obyczajowych. Nie ma tu skomplikowanej fabuły ani dramatycznych zwrotów akcji, jest za to lekka i ciepła opowieść na zimowe wieczory.
Kasiaka7 - awatar Kasiaka7
ocenił na72 miesiące temu
Zimowe Żuławy. Beata Sylwia Kubik
Zimowe Żuławy. Beata
Sylwia Kubik
"Zimowe Żuławy. Beata" to drugi tom cyklu "Żuławskie żywioły". Beata, właścicielka prowadzi pensjonat i przygotowuje się do Bożego Narodzenia. Gości osoby samotne, pragnące ciepła oferując im rodzinną atmosferę. Nawiązuje relację z cichym sąsiadem, Kacprem, który pojawia się w życiu Beaty jako kurier, a z czasem staje się kimś ważniejszym. Powieść jest mocno osadzona w nastroju przedświątecznym, gdzie trwają przygotowania do świąt, pieczenie ciast, robienie stroików i dekoracji, a wszystko otula magia świąt. Jest to piękna, ciepła powieść zbliżająca czytelnika do magicznych świąt.
Botka - awatar Botka
oceniła na820 dni temu
Spotkajmy się o północy Aleksandra Rochowiak
Spotkajmy się o północy
Aleksandra Rochowiak
Powieść Aleksandry Rochowiak, „Spotkajmy się o północy”, to literacka podróż przez labirynty wspomnień, niewypowiedzianych żali i miłości, która zdaje się ignorować upływ czasu. Autorka serwuje nam opowieść, która balansuje na granicy nostalgii i twardego realizmu, oferując czytelnikowi emocjonalną głębię, jakiej często brakuje we współczesnej prozie obyczajowej. Fundamentem historii jest spotkanie dwojga ludzi, których drogi rozeszły się lata temu, a jednak ich wspólna przeszłość nigdy nie przestała pulsować pod skórą. Fabuła koncentruje się na tym jednym, kluczowym momencie – tytułowej północy – która staje się szczeliną w czasie. To właśnie wtedy bohaterowie decydują się na bolesną i szczerą konfrontację z tym, co ich połączyło i co ostatecznie ich rozdzieliło. Rochowiak nie prowadzi nas przez dynamiczne zwroty akcji; tutaj dynamika kryje się w dialogach i gestach. Śledzimy proces odzierania się z masek, jakie narzuciło im dorosłe życie. Każda rozmowa, każde spojrzenie w oknie nocnej kawiarni czy na pustym peronie jest cegiełką budującą obraz relacji, która była zbyt intensywna, by przetrwać, a jednocześnie zbyt ważna, by o niej zapomnieć. To rzetelna analiza tego, jak traumy i niedopowiedzenia z młodości rzutują na nasze wybory w dojrzałym wieku. Największą siłą tej powieści jest jej niezwykła atmosfera. Autorka ma dar opisywania nocy nie jako pory ciemności, ale jako przestrzeni wolności, w której bohaterowie mogą wreszcie przestać kłamać. Styl Rochowiak jest niezwykle plastyczny – czytelnik niemal fizycznie czuje chłód nocnego powietrza i słyszy echo kroków na pustym chodniku. Kolejnym atutem jest pogłębiona psychologia postaci. Bohaterowie nie są wyidealizowani; mają swoje wady, lęki i egoizmy. Ich miłość nie jest bajkowa – jest trudna, momentami toksyczna, ale przez to boleśnie prawdziwa. Autorka świetnie pokazuje, że „spotkanie o północy” to nie tylko romantyczna randka, ale przede wszystkim konfrontacja z własnymi demonami. Mimo zachwytu nad klimatem, książka posiada pewne elementy, które mogą obniżyć komfort lektury: Tempo narracji: Dla miłośników wartkiej akcji powieść może wydać się zbyt powolna. Momentami introspekcje bohaterów są tak długie, że główny wątek spotkania zdaje się zamierać. Nadmiar melancholii: Rochowiak uderza w bardzo wysokie tony emocjonalne. Dla niektórych czytelników nagromadzenie smutku i żalu może okazać się zbyt przytłaczające i monotonne. Przewidywalność pewnych schematów: Choć emocje są świeże, sam motyw „spotkania po latach” bywa w literaturze eksploatowany bardzo często, a autorka nie zawsze unika gatunkowych klisz. „Spotkajmy się o północy” to książka dla tych, którzy nie boją się zajrzeć w głąb siebie. To rzetelnie napisana, piękna i smutna historia o tym, że niektóre zegary zatrzymują się na zawsze, niezależnie od tego, jak bardzo staramy się iść naprzód.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na71 miesiąc temu
Kacper Gabriela Gargaś
Kacper
Gabriela Gargaś
Recenzja książki dla mnie jest tym że lubię czytać i przetwarzać w swojej głowie różne recenzje  Czytam powoli książki i komiksy by zrozumiec w nich wątek a więc ..  Książka która chce zrecenzować jest z wątkiem erotyki jak i romansu  Ksenia pokochała Kacpra największego firlciarza. Myślał tylko jednym lecz balowal w prawo i lewo okazało się że Kacper został ojcem musiał zostac nim bo jego koleżanka/dziewczyna mocno zachorowała dawałi jej lekarze parę miesięcy życia  Kacper byl zszokowany ta akcja że balowal i nagle bach został ojcem którym musiał jednak się opiekować bo Zaneta już była blisko swojego czasu oddania się na tamten świat  Bardzo poruszyła mnie ta książka
kasiulka - awatar kasiulka
oceniła na96 miesięcy temu
Wybory serca Agnieszka Krawczyk
Wybory serca
Agnieszka Krawczyk
Wybory serca Agnieszki Krawczyk, autorka zachwyca lekkim, barwnym i wnikliwym stylem pisania, oraz barwną przyrodą co pozwala czytelnikowi przenieść się do urokliwej wioski w górach. Autorka porusza ważne tematy, takie jak miłość, przyjaźń, lojalność i poszukiwanie własnej drogi życiowej, ukazując je w sposób autentyczny i pełen emocji i piękne je opisuje, opisuje o życiu w które chyba każdy by chciał mieć piękne, szczęśliwe gronie rodziny i przyjaciół takie życie mi się marzy i pewnie i wam. „Wybory serca” to również przede wszystkim poruszająca opowieść o poszukiwaniu szczęścia, dokonywaniu trudnych wyborów i sile ludzkich uczuć to idealna opowieść dla osób ceniących sobie refleksyjne, pełne emocji historie osadzone w klimatycznym, górskim krajobrazie jak dla mnie 10 na 10 i zalecam wszystkim przeczytać, szkoda że w to ostatni tom pięknej serii bo by chciało się nadal czytać o przygodach i losach główniej bohaterki Zosi i jej przyjaciół ale piękne Agnieszka Krawczyk zakończona serię i to najlepsze, polecam ją wszystkim przeczytać piękna obyczajówka piękna historia górskim klimacie🫶🫶🫶🫶 wspaniała trylogia 🫶
ALam32 - awatar ALam32
ocenił na102 miesiące temu
Żuławska miłość. Dobrosława Sylwia Kubik
Żuławska miłość. Dobrosława
Sylwia Kubik
„Dobrosława” to pierwszy tom serii „Żuławska miłość”. Powieść jest nastrojową opowieścią o poszukiwaniu sensu życia, pełną emocjonalnych dylematów. Dobrosława żyje w Gdańsku w wypalonym związku i pracuje w nudnej jadłodajni. Podejmuję odważną decyzję o zmianie życia. Przeprowadza się na Żuławy, gdzie poznaje Tyberiusza. W malowniczych okolicach Żuław realizuje pasje i próbuje odnaleźć wewnętrzny spokój. Piękne opisy przyrody zachęcają do pobytu w tym regionie i zanurzenia się w otoczeniu.
Botka - awatar Botka
oceniła na820 dni temu
Leśniczówka na Mazurach Agnieszka Kulig
Leśniczówka na Mazurach
Agnieszka Kulig
Kochani dziś mam dla Was kilka słów o powieści "Leśniczówka na Mazurach" Agnieszki Kulig. Miałam ogromną przyjemność spędzić czas z tą lekturą nad pewnym jeziorem. Nie były to Mazury, ale mogłam się wczuć w klimat. Polubiłam główną bohaterkę Annę, pisarkę z Warszawy, która szukając weny wyjeżdża do tytułowej Leśniczówki. Poznaje tam dwóch mężczyzn. W trakcie lektury odkrywamy jak ogromny wpływ na decyzje bohaterki ma jej przeszłość. Jej uwagę zwraca jednak Radek, mężczyzna po przejściach. Poznajmy ich przeszłość i plany na przyszłość. Widzimy jaką walkę toczą i jak bardzo boją się cierpienia. Ta niby lekka lektura zawiera jednak ważne przesłanie. Ukazuje jak ważne są w relacjach miedzy ludźmi zaufanie i szczerość. Spędziłam z tą historią miły dzień. Nie przeszkadzało mi nawet, że w sumie od początku wiedziałam jakie będzie zakończenie historii. Moje ocena to 7/10
agnene87 Załuga - awatar agnene87 Załuga
oceniła na79 miesięcy temu
Poukładałeś mój świat Karolina Wilczyńska
Poukładałeś mój świat
Karolina Wilczyńska
„Poukładałeś mój świat” Karoliny Wilczyńskiej to ciepła, emocjonalna i niezwykle refleksyjna opowieść o miłości, która przychodzi wtedy, gdy najmniej się jej spodziewamy – ale dokładnie wtedy, kiedy najbardziej jej potrzebujemy. Główna bohaterka to kobieta z bagażem doświadczeń, poraniona przez życie i ludzi. Jej świat pełen jest nieufności, rozczarowań i samotności. Wszystko zmienia się, gdy poznaje mężczyznę, który krok po kroku, cierpliwie i z ogromną delikatnością pomaga jej na nowo zaufać — przede wszystkim sobie. Tytuł idealnie oddaje sedno fabuły – to historia o tym, że czasem jedna osoba potrafi naprawić to, co wydawało się zniszczone na zawsze. Karolina Wilczyńska pisze z ogromną wrażliwością. Jej bohaterowie są autentyczni, a emocje – prawdziwe i poruszające. To książka o nadziei, drugich szansach i sile uczucia, które nie jest krzykliwe, ale głębokie i prawdziwe. To lektura idealna dla każdego, kto szuka czegoś więcej niż tylko romansu — to opowieść o uzdrawiającej mocy miłości i o tym, że nawet z rozsypanych kawałków można zbudować coś pięknego.
Camilla - awatar Camilla
oceniła na106 miesięcy temu
Ostatnia podróż Aleksandra Tyl
Ostatnia podróż
Aleksandra Tyl
Niby nie ocenia się książki po okładce, ale w tym wypadku to ona mnie przyciągnęła. To, co w niej znajdziemy niejedną osobę przeczołga emocjonalnie. Bo jak przygotować się na śmierć najbliższej osoby ? I jak się pozbyć wyrzutów sumienia że czepiało się o byle pierdoły, podczas gdy ukochany walczył o każdy dzień .. Takie dylematy przeżywa Patrycja ,która przeżywa kryzys w małżeństwie. Rodzicielstwo i nawał obowiązków w domu kładą się cieniem nad jej dotychczasowym życiem. Kiedy jej mąż Grzegorz postanawia ją zabrać w ekskluzywny rejs statkiem, kobieta nie zastanawia się ani chwili . Wyruszają razem na ostatnie wspólne wakacje, bo podczas rejsu Grzegorz wyznaje żonie że jest nieuleczalnie chory. Kobieta jest w szoku .Gdy wycieczka się kończy pozostają próby oswojenia się tą niewątpliwą tragedią. Autorka chcąc dodać nam czytelnikom otuchy, stara się zostawić w nas iskierkę nadziei ,że wraz ze śmiercią nic się nie kończy.
Iwona - awatar Iwona
oceniła na88 miesięcy temu

Cytaty z książki Dom na przełęczy

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Dom na przełęczy