Można pisać dobre rzeczy o tej książce, można napisać też parę złych. I każda uwaga pewnie się obroni. Czy jest to wielowątkowa, dynamiczna i wciągająca historia o wojnie w aż do bólu inspirowanym historią orientu fantastycznym świecie? A no jest, nie będę się z tym faktem kłócił. Czy ma swoje bolączki i mankamenty, jedne na widoku, a inne głęboko ukryte, a no ma. Ja dziś mam ochotę napisać w zasadzie tylko o jednej z nich i nie jest to tak przeze mnie nadmiernie wykorzystywany argument braku oryginalności (choć i w pewnych aspektach tej powieści i taki zarzut by się obronił).
Napiszę o czymś, co nie rzuciło mi się w oczy od razu, ale narastało wraz z lektura, by w końcu zabłysnąć tak mocno, że aż do końca książki sprawiało, że musiałem mrużyć oczy.
To oczywiste, że każdy autor rozgrywa historię po swoim "sznurku" i wg. własnego planu. W dobrych książkach autor jest jednak w stanie tak zamaskować ten fakt, że Czytelnik ma wrażenie jakby historia rozgrywała się sama, że bohaterowie mają wpływ na to co się dzieje, a my widzimy ścieżki jakie przed nimi stoją, wybory i alternatywne kierunki. Ken Liu w ogóle jakby w ogóle nie jest tego świadomy. Jego bohaterowie robią to co robią, bo tak chce autor i basta. W dodatku często wynik działań jego bohaterów jest zero-jedynkowy, albo się uda (dany fortel, manewr wojskowy, decyzja państwowa, czy osobista),albo się nie uda. A przecież w życiu (zarówno tym realnym, jak i fantastycznym) tak nie ma, często konsekwencje działań są nieoczywiste, lub objawiają nam się po pewnym czasie - ale nie w "Królach Dary".
I tu jest jednak kwestia przychodzi mi na myśl, jakby powiązana z tym co już napisałem. Autor nie próbuje Czytelnikowi sprzedać różnych możliwych "ścieżek" co skutkuje tym, że decyzje, które podejmują bohaterowie nie mają znamion dylematu chociażby i moralnego. I tu zakończę przykładem: jeden z głównych bohaterów, w tym momencie będący jednym z władców, zastanawia się co zrobić z Panią generał, która w swojej prowincji przejawia zbyt dużą autonomię. Pozwolić jej na to, chwaląc ją oficjalnie za przejawianie inicjatywy, czy też ukarać, utemperować jej zapędy. Zauważmy, że decyzję bardzo ważną dla wyniku wojny, gdyż to jak zareaguje Pani generał, może zaważyć na wygranej, lub porażce. Bohater podejmuje decyzję po krótkiej rozmowie z doradcą (która w sumie nie ma żadnego znaczenia),że da kredyt zaufania Pani generał, ponieważ właśnie takich władcą chciałby być. I koniec. Jedziemy dalej. Udało się, zapominamy o całej sprawie.
Takie rzeczy mnie uwierały, bo po pierwsze nie podejmuje się strategicznych decyzji "bo takim władcą chciałbym być", ale analizuje się przede wszystkim charakter takiej Pani generał, możliwe konsekwencje, jednej i drugiej decyzji. Różne warianty danej decyzji, może jakieś nieszablonowe podejście? Może jakaś burza mózgów z doradcą? No a gdy już ta decyzja zapadłą, to może jakieś nieoczywiste jej konsekwencje? Może coś czego bohaterowie nie przewidzieli się wydarzy? Nie. Ken Liu tego nie robi! Może na upartego znalazłoby się 2 czy 3 jakieś małe wydarzenia, gdzie moglibyśmy mówić o nieoczywistym pociągnięciu historii. Jednak ostatecznie całą książka cierpi na syndrom tego o czym napisałem powyżej. I może większości Czytelnikom to wszystko jedno. Ja jednak jest wymagającym "książko-pożeraczem", ale nawet gdybym nim nie był, to i tak kuło by mnie to w oczy.
Szukamy ofert...
838 
838 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Z mgły zrodzony
Jestem bardzo zawiedziona, nudne.
Jestem bardzo zawiedziona, nudne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobre, nieklasyczne fantasy - nie znajdzie się tutaj elfów, krasnoludów, smoków i zaklęć. Główni bohaterowie bardzo charyzmatyczni i zapadający w pamięć. Kilka niespodziewanych zwrotów akcji. Dość oklepany wątek miłosny. Super przedstawiony świat i ogólnie cała koncepcja magii.
Bardzo dobre, nieklasyczne fantasy - nie znajdzie się tutaj elfów, krasnoludów, smoków i zaklęć. Główni bohaterowie bardzo charyzmatyczni i zapadający w pamięć. Kilka niespodziewanych zwrotów akcji. Dość oklepany wątek miłosny. Super przedstawiony świat i ogólnie cała koncepcja magii.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest sobie sierotka żyjąca w wielkim mieście, parająca się kradzieżą jednakże mająca dobre serce i wielki talent do wielce pożądanej magii. Na jej trop wpadają złe i potężne siły, bo tylko ona jest w stanie ocalić świat przed ich zakusami - gdzieś to już chyba kiedyś czytaliśmy/oglądaliśmy jakieś milion razy.
Jak ktoś nie lubi być zaskakiwany to jest to książka w sam raz dla niego, nic tu się zaskakującego ani porywającego nie dzieje. Emocje które wzbudza są na poziomie oglądania jak dwóch dziadków popija herbatkę rumiankową na werandzie - sympatyczne acz nic nowego nie wnosi do naszego życia i szybko się o tym zapomina.
Jest sobie sierotka żyjąca w wielkim mieście, parająca się kradzieżą jednakże mająca dobre serce i wielki talent do wielce pożądanej magii. Na jej trop wpadają złe i potężne siły, bo tylko ona jest w stanie ocalić świat przed ich zakusami - gdzieś to już chyba kiedyś czytaliśmy/oglądaliśmy jakieś milion razy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak ktoś nie lubi być zaskakiwany to jest to książka w sam raz...
Przereklamowany średniak.
Przereklamowany średniak.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Z mgły zrodzony” to pierwszy tom trylogii Ostatnie Imperium Brandona Sandersona – serii, która przyniosła autorowi dużą popularność w świecie fantastyki.
Jedną z największych zalet tej książki jest sposób budowania świata. Sanderson tworzy bardzo spójny system magii oraz strukturę społeczną imperium, w której wszystko ma swoje miejsce i logiczne uzasadnienie.
W porównaniu z Archiwum Burzowego Światła fabuła jest tutaj bardziej skupiona. Zamiast wielu równoległych wątków i bohaterów historia koncentruje się głównie na jednej postaci – Vin.
Vin zaczyna jako dziewczyna z najniższych warstw społecznych, złodziejka próbująca przetrwać na ulicach imperium. Razem z nią poznajemy zarówno brutalną rzeczywistość podziemia, jak i świat arystokracji pełen bali, intryg i politycznych gier.
Jedną z postaci, które szczególnie zapadły mi w pamięć, jest Sazed. Pełni on rolę spokojnego mentora i w pewnym sensie działa jak dobry duch całej drużyny.
Książkę słuchałem jeszcze po polsku, ale planuję kontynuować serię w formie audiobooków w języku angielskim.
To dopiero początek historii, ale już wiem, że chcę czytać dalej.
„Z mgły zrodzony” to pierwszy tom trylogii Ostatnie Imperium Brandona Sandersona – serii, która przyniosła autorowi dużą popularność w świecie fantastyki.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedną z największych zalet tej książki jest sposób budowania świata. Sanderson tworzy bardzo spójny system magii oraz strukturę społeczną imperium, w której wszystko ma swoje miejsce i logiczne uzasadnienie.
W...
Trudno mi to ocenić. Zacząłem czytać, myślałem że dotknąłem złotej książki i strasznie się zauroczyłem, aż do momentu...!
+ Oryginalny system magii (Alomancja) - spójny, logiczny, prosty.
+ Sceny walki przeczące fizyce z ciekawymi pomysłami.
+ Świat - ciekawy, ponury, czarny popiół spada z nieba, jest mapa.
+ Problem społeczny ludzi "ska" i arystokratów, dojść do wieży :) i pokonać głównego antagonistę.
+ Postacie drugoplanowe - przekonują mnie, każdy z szajki specjalizuję się w innej sztuce Alomancji.
+ Sekrety.
+ Finał.
i teraz rozczarowanie:
- główna bohaterka - dużo myśli, bardzo ostrożna, momentami drewniana, ale przy tym jest wybrańcem.
- po świetnych 30 % książki, wchodzimy w bardzo długi etap planowania przez naszych bohaterów rewolucji. No i tu stopujemy do 70% książki.
- opis planowania rewolucji i zbierania ludzi, bardzo szybko załatwione.
Ta książka ma takie momenty, że myślisz, że to dzieło sztuki. Chwilami zjeżdża mocno w dół i myślisz sobie, że to jest kolejne, oklepane fantasy. Patrząc jednak na całokształt Sanderson wymyślił historię, którą warto przeczytać.
Trudno mi to ocenić. Zacząłem czytać, myślałem że dotknąłem złotej książki i strasznie się zauroczyłem, aż do momentu...!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to+ Oryginalny system magii (Alomancja) - spójny, logiczny, prosty.
+ Sceny walki przeczące fizyce z ciekawymi pomysłami.
+ Świat - ciekawy, ponury, czarny popiół spada z nieba, jest mapa.
+ Problem społeczny ludzi "ska" i arystokratów, dojść do wieży...
Na początku trudno było mi sie wbić w ten klimat ale po jedenastym rozdziale historia wchłonęła mnie całą. Podobają mi sie ostatnie dwa zdania w historii. Przeczytam kolejne części
Na początku trudno było mi sie wbić w ten klimat ale po jedenastym rozdziale historia wchłonęła mnie całą. Podobają mi sie ostatnie dwa zdania w historii. Przeczytam kolejne części
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Z mgły zrodzony” to powieść, która zdecydowanie zasługuje na uwagę każdego fana fantasy, choć nie pozbawiona jest drobnych zgrzytów. Sam pomysł świata — mrocznego, pełnego pyłu i popiołu, w którym magia opiera się na niezwykłym systemie „metali” — jest genialny i pozwala spojrzeć na fantasy w naprawdę świeży sposób. Już od pierwszych stron wciąga intensywna atmosfera skrajnej biedy, korupcji i brutalności, w której każdy, nawet najmniejszy wybór, może mieć dramatyczne konsekwencje.
Największą siłą tej książki są bohaterowie. Vin i Kelsier są dobrze skonstruowani, ich osobowości kontrastują ze sobą w ciekawy sposób, a ewolucja postaci w trakcie fabuły jest satysfakcjonująca i logiczna. Widać, że Sanderson poświęcił dużo uwagi budowie charakterów, relacji i napięcia między nimi, co sprawia, że historia ma zarówno emocjonalną głębię, jak i wartką akcję.
Świetnie wypada też świat przedstawiony i system magiczny — wszystko jest przemyślane, spójne i daje poczucie, że magia naprawdę wpływa na społeczeństwo, politykę i życie codzienne. Jednak nie obyło się bez drobnych minusów. Momentami książka jest nieco przewidywalna, a niektóre wątki i zwroty akcji mogłyby być bardziej zaskakujące. Czasem też tempo nieco spowalniało przez nadmiar szczegółów, choć dla fanów świata i jego mechanizmów to raczej atut niż wada.
Ostatecznie to historia, która angażuje, daje satysfakcję z lektury i pozostawia ochotę na więcej, choć nie jest absolutnie bez wad. Dlatego oceniam „Z mgły zrodzonego” na 8/10 — powieść inteligentnie skonstruowana, pełna pomysłów i dobrze opowiedziana, choć z miejscami, które mogłyby być bardziej dynamiczne lub nieco mniej przewidywalne.
„Z mgły zrodzony” to powieść, która zdecydowanie zasługuje na uwagę każdego fana fantasy, choć nie pozbawiona jest drobnych zgrzytów. Sam pomysł świata — mrocznego, pełnego pyłu i popiołu, w którym magia opiera się na niezwykłym systemie „metali” — jest genialny i pozwala spojrzeć na fantasy w naprawdę świeży sposób. Już od pierwszych stron wciąga intensywna atmosfera...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoprawna książka, aż za poprawna. Na pewno ciekawa i wciągająca, wszystko ok. Problemem jest to, że tak od linijki. Nie chcę powiedzieć przez to, że jest przewidywalna - bo nie jest. Ale widać, że autor bardzo starał się nie wykluczyć kobiet i nastolatków z grona odbiorców. Ale 7/10 zasłużone, bo biorę się za tom 2.
Poprawna książka, aż za poprawna. Na pewno ciekawa i wciągająca, wszystko ok. Problemem jest to, że tak od linijki. Nie chcę powiedzieć przez to, że jest przewidywalna - bo nie jest. Ale widać, że autor bardzo starał się nie wykluczyć kobiet i nastolatków z grona odbiorców. Ale 7/10 zasłużone, bo biorę się za tom 2.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toFajny, rozbudowany świat. Jestem ciekawa dalszych przygód Vin. Choć nie czytałam z wypiekami na twarzy.
Fajny, rozbudowany świat. Jestem ciekawa dalszych przygód Vin. Choć nie czytałam z wypiekami na twarzy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to