Huzarzy. Opowieści ku pokrzepieniu serc

[...] Swen mówił prawdę. Stefan pochodził z rodziny arystokratycznej, a stał się jej „zgniłą latoroślą”. Czyż nie tak? [...] Tę zdolność doznawania wrażenia radości dało mu też więzienie. Uczucie wolności potęgowało teraz tę radość, czyniąc z niej niemal rozkosz. 𝐙 𝐂𝐘𝐊𝐋𝐔 "𝐎𝐂𝐀𝐋𝐈Ć 𝐎𝐃 𝐙𝐀𝐏𝐎𝐌𝐍𝐈𝐄𝐍𝐈𝐀" ! Przy okazji tak barwnej opowieści możemy śmiało zanurzyć się w przygodę i wybrać się w kolejną fascynującą podróż przetartymi ścieżkami, wytyczonymi przez Autora. Nowy marynarz, który zostaje zaokrętowany na pokład szkunera Witeź, jest bardzo tajemniczy co do swojego prawdziwego nazwiska, jak i swojej przeszłości więziennej. Równie szybko okazuje się, że Kapitan Olaf Nilsen, właściciel szonera, skrywał własne tajemnice. A załoga nie jest taka jednolita i godna zaufania, jak mogłoby się wydawać. To pełna przygód historia. Towarzysząc bohaterowi możemy odrywać wraz z nim piękno i stawiać czoła niebezpieczeństwom, które napotyka podczas wędrówki po morzach, odwiedzając egzotyczne krainy. Ponownie przy okazji i tej książki polecam kanał : Audiobook. Przygoda z książką. Czyta Robert Fraś Trochę na przyspieszonych obrotach, ale i tak fantastycznie się tego słuchało 😉👍 P O L E C A M ! 𝐂𝐙𝐘𝐓𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐒Ł𝐔𝐂𝐇𝐀𝐉𝐂𝐈𝐄 - 𝐙𝐃𝐄𝐂𝐘𝐃𝐎𝐖𝐀𝐍𝐈𝐄 𝐖𝐀𝐑𝐓𝐎 ! ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 𝗗𝗟𝗔 𝗖𝗜𝗘𝗞𝗔𝗪𝗦𝗞𝗜𝗖𝗛 : Należy nadmienić, ze powieść ta trafiła do serii książkowej Przygoda. Awantura. Sensacja, w skrócie PAS, wydawanej przez Wydawnictwo Poznańskie w latach 1957–1960. Cykl, zgodnie z nazwą, zawierał utwory kryminalne, przygodowe i fantastykę. Publikowano teksty autorów polskich oraz klasykę prozy obcej. W serii opublikowano jedne z pierwszych polskich powieści fantastyczno-naukowych po wojnie: Krater czarnego snu Zegalskiego i W pogoni za Czarnym Karłem Morskiego. Tu zadebiutował Czesław Chruszczewski. 𝗭𝗮𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼ść 𝘀𝗲𝗿𝗶𝗶 : Czesław Chruszczewski – Bardzo dziwny świat Ferdynand Antoni Ossendowski – Biały kapitan Tadeusz Kudliński – Dagerotyp Mr. Drumana Malwina Szczepkowska – Dom chorych dusz Arthur Conan Doyle – Dr Watson opowiada Eryk Wilk – Droga na ring Henry Rider Haggard – Kleopatra Witold Zegalski – Krater czarnego snu Malwina Szczepkowska – Maska profesora Brandla Frank Norris – Ocean przyjdzie po ciebie Przemysław Bystrzycki – Operacja "Milczący most" Matthew Gregory Lewis – Postrach Wenecji Arthur Conan Doyle – Sherlock Holmes niepokonany Malwina Szczepkowska – Tajemnica za każdymi drzwiami Arthur Conan Doyle – Trujące pasmo Eugeniusz Morski – W pogoni za Czarnym Karłem *𝗦𝘇𝗼𝗻𝗲𝗿 - ta. długi wąski statek dwu lub trójmasztowy, z jednym masztem pełnym i jednym albo dwoma bez rei. Ma dwa lub więcej masztów o ożaglowaniu skośnym. Przy dwóch masztach pierwszy jest niższy lub równy drugiemu. Typy z wyższym pierwszym masztem to jol i kecz. Inne nazwy to : szkuner, skuner. -szkuner gaflowy, bardzo popularny, np. ORP Iskra I -szkuner bermudzki -szkuner sztakslowy, np. Zawisza Czarny II W przypadku szkunerów trójmasztowych na **bezanmaszcie nie ma żagli rejowych. **𝗕𝗲𝘇𝗮𝗻 – tylny żagiel na jednostce żaglowej, co najmniej dwumasztowej, pod warunkiem, że jest to ożaglowanie skośne (suche),np. na jolu, keczu, barkentynie, czy barku. Na brygantynie tylny maszt to zwykle grotmaszt, podobnie na brygu.

"Oblężenie niebios" to powieść o średniowiecznej włoskiej mistyczce – świętej Katarzynie ze Sieny. Według mnie jest to książka bez polotu, nie zawierająca duchowej głębi. Niestety, wydaje mi się, że Louis de Wohl nie zachwyci mnie żadną swoją książką. Na myśl nasuwa mi się skojarzenie: że odpowiednikiem Louisa de Wohla w Polsce jest Jan Dobraczyński.

Audiobook Klasyka powieści przygodowej spod pióra mało znanego włoskiego pisarza Emilio Salgariego. Można powiedzieć, że to klimaty zbliżone do twórczości Juliusza Verne’a, czy Roberta Louisa Stevensona. Tytułowy Czarny Korsarz to człowiek wywodzący się z włoskiej arystokracji, który za zamordowanie swoich braci poprzysiągł zemstę na holenderskim namiestniku w służbie króla Hiszpanii – Van Gouldzie. Wytropienie znienawidzonego człowieka i zemsta na nim stała się sensem życia Korsarza i nawet miłość do pięknej Honoraty nie jest w stanie zawrócić go z tej drogi. Ścigając Van Goulda przeżywa różne niesamowite przygody, staje oko w oko z ludożercami i krwiożerczym jaguarem. Z wielu opresji wybawiają go przyjaciele. Sporo w tej książce było humoru i muszę przyznać, że świetnie się bawiłam słuchając. Nie do końca mi się spodobało zakończenie, choć rozumiem, że człowiek honoru, którym niewątpliwie był Czarny Korsarz nie mógł postąpić inaczej. Polecam, szczególnie wielbicielom powieści przygodowych.

Książka pomimo swych słusznych rozmiarów i równie słusznego wieku jest zaskakująco lekka w czytaniu i nie sprawia wrażenia topornej "cegły". Zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że gdyby odrobinę ją skrócić i unowocześnić lingwistycznie, mogłaby z powodzeniem wyjść na rynek książkowy nawet i teraz i odnieść spory sukces. Moby Dick to legendarna historia o białym wielorybie, która w bezpośredniej konfrontacji wcale nie okazuje się przereklamowana, a to wcale nie jest takie rzadkie. Pełno tu zarówno akcji, jak i dywagacji filozoficznych. Technikaliów wielorybnictwa jak i przyjemnego humoru. Największą zaletą jest jednak zdecydowanie narracja prowadzona przez początkującego żeglarza, który spisuje wszystko z podziwu godną dokładnością, ale nie omieszkając zamieścić ironicznego komentarza lub pseudonaukowej dysputy tu i ówdzie. Książka jest komitragiczną, epicką historią opętanego żądzą zemsty kapitana i jego załogi, która potrafi nie tylko nas zająć na wiele godzin, ale także zabawić i zmusić do refleksji. A klimat morskiej wyprawy z XIX wieku i mnogości fantazyjnych żeglarskich określeń z pewnością zostaną ze mną na jeszcze trochę.

Ta powieść pod wieloma względami mogłaby robić za przykład dzieła poststrukturalnego, tyle że Krúdy napisał ją o pięćdziesiąt lat za wcześnie. To bilet do świata peszteńskiej bohemy sprzed stu lat, gdzie rzeczywistość i świat fantazji dzieli tylko cienka zasłona, łatwa do przekroczenia dzięki poezji, miłości lub alkoholowi, a najlepiej przy zastosowaniu kombinacji tych środków. Krúdy to gawędziarz o nieposkromionej wyobraźni, mistrz skojarzeń oryginalnych i olśniewających, mieszający prymitywną chuć z dalekimi tęsknotami. Wykreowany przez niego nastrój melancholii żywo przypomina mi ducha unoszącego się nad „Kornélem Estim”, popełnionym przez kolegę autora z łamów „Nyugatu”, Dezső Kosztolányiego. Do tego można postrzegać „Laur dla Natalii” jako swoistą powieść feministyczną, bo choć wiele kobiet jest tu przedstawionych w kondycji zgoła niskiej, to przecież często znalazły się w niej jako ofiary opresyjnego systemu. A przy szerszym spojrzeniu okazuje się, że wszystkie postaci zaludniające karty powieści są ofiarami tego okrutnego fenomenu zwanego życiem.

Dobra, krótka książka, przybliżająca w pewnym stopniu nastroje i zdarzenia czasu grunwaldzkiego. Na pewno nie może wiele nauczyć, gdyż nie zawiera szczegółów i jest dość krótka, ale myślę, że może skutecznie zachęcić do sięgania po obszerniejszą literaturę - ja, czytając, przypominałam sobie "Krzyżaków" Sienkiewicza i polecam mieć te lekturę za sobą lub tuż przed sobą, sięgając po "Na zgliszczach zakonu".

Książka z pogranicza religii i literatury podróżniczej - bohaterem jest autor, Roger Buliard, francuski misjonarz zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej, który w myśl słów Jezusa "idźcie i nauczajcie wszystkie narody" trafił na daleką północ Kanady, do terytorium eskimosów, by tam głosić Słowo Boże. Historia podzielona na dwie cześci - pierwsza to opowieść o eskimosach jako takich, ich codziennym życiu i brutalnych zwyczajach; druga to już skupienie na misji i trudnościach, z jakimi misjonarze musieli się mierzyć.

Dzisiaj, kiedy usiądziesz i weźmiesz tą książkę do ręki, treść będzie dla ciebie niemal bajkowa, niemożliwa, a jednak. Czasami wręcz zdziwisz się i zaskoczysz swobodą tamtych ludzi, czasami zobaczysz, że tradycje przetrwają wszystko. Takimi ludźmi niegdyś byliśmy i to jest piękne. ▫️ Polecam ci wybrać się na wyprawę z Marco Polo, a odkryjesz świat, który wydaje ci się, że znasz, zupełnie na nowo.

Dostałem książkę w prezencie, jestem pozytywnie zaskoczony, bo oczekiwałem pseudonaukowego bełkotu, a dostałem całkiem przyzwoitą książkę przygodowo-naukowa. Mam kilka uwag merytorycznych, ale nie chce nikogo zniechęcać, zresztą nie jestem w tej dziedzinie ekspertem. Ciekawe, czy autor bedzie pisał dalej...

Wiktor przystępuje do polskiej armii, która toczy walki z bolszewikami. Niebawem dostaje on do zrealizowania ważną misję, która może odmienić losy wojny. Wkrótce los na jego drodze ponownie stawia Halinę, która pracuje jako sanitariuszka, która niesie ratunek rannym żołnierzom. Ich uczucie odczuwa na nowo. Drugi tom losów Wiktora i Haliny rzuca nas w wir wojny polsko-bolszewickiej. Nadwiślański naród broni świeżo odzyskanej wolności przed Armią Czerwoną, która za wszelką cenę dąży do tego, by zaprowadzić komunizm na całym świecie. W książce tej jest mnóstwo zaskakujących zwrotów akcji, opisów konspiracji i scen batalistycznych. Równolegle rozwija się wątek miłosny. Choć głównych bohaterów ciągnie coraz mocniej ku sobie, to jednak Halina nie chce stawać pomiędzy ukochanym, a jego żoną i dziećmi. Stara się mimo wszystko wspierać mężczyznę w jego misji, zaś sama pomoc rannym staje się dla niej bardzo ważną misją. Książka ta przyciągnęła mnie swoim klimatem oraz poetyckim i barwnym stylem, w jakim została napisana. Moim zdaniem jest nieco lepsza od pierwszego tomu. I mam nadzieję, że i trzecia książka z tej serii okaże się równie dla mnie równą dobrą lekturą, jak dwie poprzednie.

Książka dobra, ciekawa. Odpowiednia jako lekkie czytadło w atmosferze morskiej sensacji. Zwroty akcji są dobrze zrobione, nie przesadzone i dobrze osadzone w fabule, kreacja postaci przystępna, aczkolwiek bez szału. Ogólnie czas dobrze spędzony, szczególnie że słuchałam "na dobranoc", ale nie sądzę, żeby została ze mną jakkolwiek dłużej. Odsłuchałam jako audiobook czytany przez Roberta Frasia, dostępny na youtubie :)

Podoba mi się :) wątki miłosne, elementy ludzkiego skurczy**... bykstwa, niecodzienne przygody, a w dodatku succes story zniszczone przez jak wyżej..... ludzkie..... perypetie. Głównym bohaterem jest osoba młoda, nieszablonowo idąca przez życie, nie podążająca za tłumem, myśląca samodzielnie, wręcz buntownicza. Chciałbym takich ludzi więcej w prawdziwym życiu. Prawdziwa siła/potęga umysłu.

Ciekawa powieść przygodowa w stylu Verne'a o podróży polskim sterowcem na Antarktydę. Dużo opisów naukowych dotyczących szóstego kontynentu, ale napisanych w przystępny sposób. Określiłbym, że jest to miks przygody z fantastyką naukową z naciskiem na naukę. Sporo rzeczy można się dowiedzieć/przypomnieć sobie, dobrze się przy tym bawiąc. Język się nie zestarzał i czyta się fajnie, a niektóre doświadczenia bohaterów - wręcz porywają. Podsumowując - można mieć frajdę z czytania, można wzbogacać wiedzę i szlifować wyobraźnię. Jeśli chcecie kupić/czytać dziecku, to raczej starszemu +12. Opisy polowań w stylu Londona, mogą być nieco straszne dla młodszych. Szkoda, że zarówno ta książka jak i sam autor, są praktycznie zapomniani. Sądząc po tej lekturze - warto byłoby to zmienić.

Pasją Michała, ucznia szóstej klasy szkoły podstawowej jest fotografia. Nic dziwnego, że dużą radość sprawia chłopcu otrzymany od rodziców prezent – aparat „Start 66”. Chłopiec każdą chwilę poświęca na doskonalenie się w sztuce robienia zdjęć. Pewnego dnia, bawiąc na imieninach kolegi, wykonuje portret przedstawiający wszystkich uczestników przyjęcia... Więcej na: http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2018/06/stary-kon-czyli-wedrowki-ku-tajemniczym.html

Książki paragrafowe są dosyć specyficzne i nie każdemu mogą one podpasować. Ja jako laik w tym temacie, zdecydowałam się zakupić tę książkę jako jedną z pierwszych aby lekko wejść do tej tematyki. I muszę przyznać, że książka jest bardzo przyjemna. Oczywiście kierowana jest głównie do dzieci, ale czyta się ją szybko i lekko. To, że ma tak wiele zakończeń sprawia, że potrafi bawić przez dłuższą chwilę. W porównaniu do innych książek paragrafowych tutaj nie ma żadnego tworzenia postaci czy rzucania kostkami. Nie ma także rozwoju postaci, a sama fabuła to typowa baśń z zawsze dobrym zakończeniem, tyle, że z różnym. Jak dla mnie książka jest dobrym wyborem na chociażby podróż, gdyż jest mała i poręczna, czyta się ją szybko i można robić rozkminy jaką opcję wybrać tym razem. Niestety nie zapada zbytnio w pamięć, i nie niesie żadnych większych walorów niż ten, że po prostu zabija czas.

Czasem człowiek musi, inaczej się udusi Pośród zbioru książek, jakie mam w kartonie "nie wiem, co z nimi zrobić", znalazłam trochę zniszczone, trochę obszarpane cudo - egzemplarz klasycznej książki przygodowej, na podstawie której nakręcono jeden z moich ulubionych filmów (dobra, po prostu do dziś mi kolana miękną na widok wówczas wyglądającego Chamberleina...),a który, choć tylko odrobinę bazował na oryginale - do dziś jest jedną z tych przygodowych perełek, do których lubię wracać. Skuszona więc wizją "sprawdźmy, jak się to ma do pierwowzoru", zasiadłam więc z kawą... I na litość boską, jakież to było urokliwie rasistowskie i kolonialnie brytyjskie w swoim wydaniu! Krótko, ale zapraszam! https://jesiennaczyta.blogspot.com/2025/12/1062025-henry-rider-haggard-kopalnie.html

Piękne książki pisał autor, i na szczęście wydawnictwo CM wydało już kilkanaście, z nowymi tłumaczeniami i bez skrótów, następne w zapowiedziach. Inspiracje do swoich powieści czerpał z licznych podróży do Kanady, gdzie poznawał surowy klimat północnych lasów, obserwując życie ludzi i zwierząt w dziewiczym otoczeniu przyrody. Przygody szczeniaka Mikiego i młodego niedźwiadka Neewa, którzy przez tragiczne wydarzenie zostają wrzuceni w dziką, groźną i mroźną krainę. Podróżując razem odkrywają świat, próbują przeżyć, a czeka na nich wiele zagrożeń, pokazana jest kruchość życia w dziczy, piękna opowieść. Mamy w powieści pokazaną walkę o przetrwanie, złych ludzi dla których cierpienie zwierząt, walki psów na których można nieźle zarobić nie stanowią problemu. Są także pokazani ludzie wrażliwi na cierpienie, kochający zwierzęta, dla których ich los ma znaczenie.