Nie pozwolę ci uciec

Ta książka niestety ale jedynie pokazuje,jak autorka na słaby warsztat pisarski, a właściwie jego nie ma. Kupiłam kiedyś ten tytuł, bo miał ładną okładkę, też chciałam wesprzeć polską autorkę, ale teraz po przeczytaniu rozumiem, dlaczego żadne wydawnictwo nie chciało podjąć się wydania tej historii.
Zaczynając od bohaterów, którzy są tacy mdli i płytcy. Są przerysowani. Jedyni emocjami są te najbardziej skrajne nic pomiędzy.Mamy tutaj główna bohaterką, która wpada największy rozpacz albo szczęście nic więcej. Główny bohater natomiast lubił wpadać niepohamowany gniew. Idealnym przykładem była sytuacja na początku historii,gdy Wild dowiaduje się o wydarzeniach z przeszłości Gii i to jak to było źle napisane. Było to sztuczne, opisane emocje były tylko słowami, mnie jako czytelnika w ogóle nie porwały.
Fabuła też nie należy do ambitniejszych,na tyle dziur i luk w samej historii. Mamy tutaj studentów Oksfordu, nie wiem jakim cudem, bo inteligencją nie grzeszą. Okazuję się że na tą uczelni to nagle wszyscy się dostają,bez żadnego problemu. Nawet siostra Wilda, która opuszczała się w nauce, zdołała się dostać. Chłopak, który nie do końca chciał iść na studia też się dostał.
Kolejnym absurdum tej historii to mama Gii, kobieta umawia się z wujkiem chłopaka, który gnębił przez całe życie jej córkę, wybacza mu to i uważa że ten zwyrodnialec się zmienił, zaprasza go do wspólnego domu. A na końcu, gdy miała swoją imprezę urodzinową to nie zrobiła nic, aby powstrzymać przyjście Dereka na jej urodziny. Przecież nie była wstanie przewidzieć, że ten chłopak nadal może skrzywdzić jej córkę. Przecież to jest normalne,aby oprawca chodził na wspólne wyjścia z skrzywdzą przez niego osobą.
Takich nieporozumień w tej historii jest masa. Ja osobiście nie polecam sięgać po ten tyłu, jest wiele lepszych historii na które warto poświęcać czas.

Ta książka niestety ale jedynie pokazuje,jak autorka na słaby warsztat pisarski, a właściwie jego nie ma. Kupiłam kiedyś ten tytuł, bo miał ładną okładkę, też chciałam wesprzeć polską autorkę, ale teraz po przeczytaniu rozumiem, dlaczego żadne wydawnictwo nie chciało podjąć się wydania tej historii.
Zaczynając od bohaterów, którzy są tacy mdli i płytcy. Są przerysowani....

Bez komentarza, kolejna bardzo słaba i źle napisana książka autorki.

Bez komentarza, kolejna bardzo słaba i źle napisana książka autorki.

▫️To poruszająca powieść, która wciąga od pierwszej strony. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając w zawirowania emocjonalne bohaterów. Trudne decyzje, temat miłości i zaufania nabiera nowego wymiaru.

Główna bohaterka, silna i młoda dziewczyna, chce zapomnieć o przeszłości. Choć nie do końca zapomnieć, bo koszmar, który przeżyła, zostanie z nią na zawsze. Mimo to, chciałaby, aby kolejny rok na studiach był inny. Chce się z kimś zaprzyjaźnić, dobrze się bawić i przede wszystkim przestać się bać.

Przeszłość jednak nie pozwala jej uciec, dopada ją wtedy, kiedy wszystko zaczyna się powoli układać.

Na szczęście nie wszystko w przeszłości było takie złe. Był też on, Wild, który po latach znowu pojawi się w życiu Gii.

I on też nie pozwoli jej uciec. ▫️

Na książkę trafiłam przypadkowo chodząc między półkami w bibliotece. Nie tylko fabuła, ale też styl pisania autorki sprawia, że książkę czyta się z lekkością i zapartym tchem.

Jesień to idealny czas na refleksje, a książka Moniki Sławik zmusza do zastanowienia się nad własnymi wyborami. Czy potrafilibyśmy w sytuacjach kryzysowych zachować chłodną głowę? Czy da się uciec od przeszłości?

▫️To poruszająca powieść, która wciąga od pierwszej strony. Autorka umiejętnie buduje napięcie, wprowadzając w zawirowania emocjonalne bohaterów. Trudne decyzje, temat miłości i zaufania nabiera nowego wymiaru.

Główna bohaterka, silna i młoda dziewczyna, chce zapomnieć o przeszłości. Choć nie do końca zapomnieć, bo koszmar, który przeżyła, zostanie z nią na zawsze. Mimo...

Miło wrócić do czasów studenckich i poczuć ich aurę: uczelnia, zajęcia, imprezy, akademik i uczucia. Książka wciąga i czytałam ją z zainteresowaniem. Porusza też mega trudne tematy...przemoc domowa, sek...ualna, znieczulica społeczna, prześladowania, bezsilność...I odczucia z nimi związane są naprawdę porządnie napisane. Momentami samej chciało mi się wymiotować. Książka o tyle ciekawa, że mogłaby poruszać prawdziwą historię, a jej ekranizacja mogłaby się okazać mega popularnym filmem. Książka pokazuje też jak wielki wpływ na nasze życie mają inne osoby...zarówno pozytywny jak i negatywny. Irytowały mnie szczegółowe opisy ubierania się czy innych czynności codziennych. Ale dawało to taki babski klimat. Szkoda, że motyw zielonej teczki nie został rozwinięty.

Miło wrócić do czasów studenckich i poczuć ich aurę: uczelnia, zajęcia, imprezy, akademik i uczucia. Książka wciąga i czytałam ją z zainteresowaniem. Porusza też mega trudne tematy...przemoc domowa, sek...ualna, znieczulica społeczna, prześladowania, bezsilność...I odczucia z nimi związane są naprawdę porządnie napisane. Momentami samej chciało mi się wymiotować. Książka o...

Najpierw widz się niesamowitą okladkę, która przyciaga... poźniej jest niesamowita treść poruszająca trudny temat przemocy rówieśniczej i chorych uczuć przedladowcy. Bardzo dobrze poprowadzone postacie i ich emocjie.

Najpierw widz się niesamowitą okladkę, która przyciaga... poźniej jest niesamowita treść poruszająca trudny temat przemocy rówieśniczej i chorych uczuć przedladowcy. Bardzo dobrze poprowadzone postacie i ich emocjie.

Genialna. Czytałam z zapartym tchem.

Genialna. Czytałam z zapartym tchem.

✨ "Nie pozwolę ci uciec" kliknęłam przypadkowo na empikgo kierując się... ładną okładką. Nie przeszło mi nawet przez myśl, że finalnie książka trafi do moich ulubieńców 😍.
⠀
✨ Gia przeprowadza się z rodzinnego domu do akademika w Oksfordzie, by uciec od swojej traumatycznej przeszłości i nauczyć się normalnie żyć. Wieloletnia przemoc psychiczna była tylko początkiem, który doprowadził do gwałtu. W tym samym okresie Gia zerwała nagle kontakt z internetowym przyjacielem bez wyjaśnienia. Los jednak sprawił, że na uniwersytecie spotyka nie tylko swojego oprawcę, ale także Wilda- owego dawnego przyjaciela.
⠀
✨ Monika Sławik świetnie nakreśliła portret psychologiczny osoby straumatyzowanej, dręczonej fobią społeczną i atakami paniki. Opisy nie są przesądzone i nie kręcą się tylko wokół gwałty, ale też rodziny głównej bohaterki, pierwszej przyjaciółki i napotkanego Wilda, z którym zaczyna rozwijać się głębsza relacja.
⠀
✨ Nie chcę, żeby to źle zabrzmiało, ale książkę czyta się naprawdę przyjemnie i z zapartym tchem, a fakt, że porusza tak istotny problem pomijany zazwyczaj w literaturze fikcyjnej, jedynie dodaje jej głębszego znaczenia 👏.Jeżeli chcesz zobaczyć więcej to zapraszam Cię na mojego książkowego Instagrama @ksiazka_z_pazurkiem https://www.instagram.com/p/Cs8COOwtL-_/ :)!

✨ "Nie pozwolę ci uciec" kliknęłam przypadkowo na empikgo kierując się... ładną okładką. Nie przeszło mi nawet przez myśl, że finalnie książka trafi do moich ulubieńców 😍.
⠀
✨ Gia przeprowadza się z rodzinnego domu do akademika w Oksfordzie, by uciec od swojej traumatycznej przeszłości i nauczyć się normalnie żyć. Wieloletnia przemoc psychiczna była tylko początkiem, który...

Dawno się tak nie zawiodłam na książce.
Zacznijmy od tego, że narracja poprowadzona jest w bardzo specyficzny sposób. W jednym momencie mamy opisy najmniejszych ruchów bohaterki: "wyciągam z komody swoją najwygodniejszą parę jeansów i sweter i idę do toalety, by się przebrać. Myję od razu zęby i przeczesuję włosy spuszczając je luźno na jedno ramię. Myślę chwilę nad delikatnym makijażem, ale szybko porzucam ten pomysł i nakładam tylko krem.", by w następnym momencie okazało się, że minęły dwa tygodnie, podczas których działy się ważne rzeczy, ale streszczone są w jednym, lub dwóch zdaniach, jakby autorka zapomniała to opisać i wcisnęła to w pośpiechu gdzieś między wersy.
Poza tym- fabuła. Kiedy dowiedziałam się, że w książce poruszane są trudne tematy, jak np trauma, prześladowanie w szkole, to spodziewałam się, że te temat nie będzie tylko tłem dla typowego romansidła, w którym dama w opałach ratowana jest przez swojego księcia na białym koniu.
Problemem dla mnie jest też to, że książka daje przekaz, że wszystkie problemy same się rozwiążą, gdy znajdziemy odpowiedniego mężczyznę. Po co terapia, policja, szpital, skoro mamy tak fantastycznego partnera? Książka kierowana jest do osób młodych, więc tego typu przekaz jest jeszcze bardziej szkodliwy.

Dawno się tak nie zawiodłam na książce.
Zacznijmy od tego, że narracja poprowadzona jest w bardzo specyficzny sposób. W jednym momencie mamy opisy najmniejszych ruchów bohaterki: "wyciągam z komody swoją najwygodniejszą parę jeansów i sweter i idę do toalety, by się przebrać. Myję od razu zęby i przeczesuję włosy spuszczając je luźno na jedno ramię. Myślę chwilę nad...

Świetna książka. Bardzo mi się podobała. Trzyma w napięciu i trudno się od niej oderwać. Czekam niecierpliwie na drugi tom.

Świetna książka. Bardzo mi się podobała. Trzyma w napięciu i trudno się od niej oderwać. Czekam niecierpliwie na drugi tom.

Jest to książka od której nie moglam się oderwać. Jest bardzo wciągająca. Dałam jej 5/5 chociaż brakuje mi w niej kilku rzeczy. Jedna scena jak dla mnie mogła być opisana, a została tylko wspomniana w książce. Oraz końcówka książki mogła być bardziej rozpisana. Ale książka jak najbardziej zasługuje u mnie na 5/5. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.

Jest to książka od której nie moglam się oderwać. Jest bardzo wciągająca. Dałam jej 5/5 chociaż brakuje mi w niej kilku rzeczy. Jedna scena jak dla mnie mogła być opisana, a została tylko wspomniana w książce. Oraz końcówka książki mogła być bardziej rozpisana. Ale książka jak najbardziej zasługuje u mnie na 5/5. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.