Złote czasy

Autor ciekawie opisuje życie Wang Era w trzech etapach życia, choc w dużej mierze np ostatni rozdział to wspominki protagonisty z jego przeszłości, i to właśnie ta ostatnia część podobała mi się najmniej i trochę mi się dłużyła. Natomiast część pierwsza była najciekawsza, akcja toczyła się szybko i ogólnie chciało się to czytać. Pomimo że książka ma jasną strukturę to bohater często cofa się do przeszłych wydarzeń które ukształtowały jego życie. Jeśli ktoś szuka pozycji niecodziennej o czasach kulturalnej rewolucji, z dozą humorku to myślę że to strzał w dziesiątkę, można się uśmiechnąć przy wielu rozdziałach ;)

Autor ciekawie opisuje życie Wang Era w trzech etapach życia, choc w dużej mierze np ostatni rozdział to wspominki protagonisty z jego przeszłości, i to właśnie ta ostatnia część podobała mi się najmniej i trochę mi się dłużyła. Natomiast część pierwsza była najciekawsza, akcja toczyła się szybko i ogólnie chciało się to czytać. Pomimo że książka ma jasną strukturę to...

O chińskiej rewolucji kulturalnej napisana to książka ze swadą, pewną przewrotnością, a na pewno w sposób ukazujący głupotę i brutalność tejże. W trzech nowelach poznamy losy bohaterów w trzech światach po równo dotkniętych przez władzę, która stanowić chce nowy porządek i wtłoczyć go chce nie zważając na nic. A w szczególności na obywateli swoich. Wang Xiaobo choć barwnie opisuje świat, to groza nie umyka czytającym ani na moment.

W pierwszej noweli uwagę skradną sceny seksu, a konkretnie ich opis. W sposób przewrotny ów seks ma służyć krytyce czy nawet satyrze na władzę. Zresztą ten wątek jest także jedyną formą ratunku dla bohatera przed rzeczywistością, która chce go pożreć. W tej części Wang (nasz bohater) jest młodym intelektualistą, natomiast dalej – przeskakujemy o dziesięć lat – by trafić na uczelnię, w której nasz bohater ustawia się w roli małej części większej całości. Ogarnia go bierność wobec coraz brutalniejszej rzeczywistości.

Chyba najcelniejsze jest tu spostrzeżenie o tym, że wszyscy wiedzą jaki prawdziwy obraz ma rewolucja kulturalna, ale za wszelką cenę starają się go nie dostrzec. Mieliśmy podobne książki pisane o krajach bliższym nam, ale w epoce, gdy Chiny stają się potęgą warto zwrócić na nie uwagę. Szczególnie na rzeczy wymykające się oficjalnej propagandzie.

O chińskiej rewolucji kulturalnej napisana to książka ze swadą, pewną przewrotnością, a na pewno w sposób ukazujący głupotę i brutalność tejże. W trzech nowelach poznamy losy bohaterów w trzech światach po równo dotkniętych przez władzę, która stanowić chce nowy porządek i wtłoczyć go chce nie zważając na nic. A w szczególności na obywateli swoich. Wang Xiaobo choć barwnie...

„Gdy miałem dwadzieścia jeden lat, wysłano mnie na reedukację do Junnanu”. A później cytat Li Yinke, który o pisarstwie Wanga Xiaobo wypowiedział się tak: „Xiaobo stworzył dla nas groteskowy i różnobarwny świat, tak odległy od rzeczywistości, a równocześnie tak mocno związany ze światem, w którym żyjemy.”

Wysłany na wieś „wykształciuch” doświadcza absolutu maoistycznej myśli urzeczywistnionej utopijnym czynem. Opiekując się rogacizną łaknie i chce kochać, zmaga się z psychicznym wykastrowaniem (co zbliża go do losu byków, tyle że te w rzeczywistości są wykastrowane). Gdyby nie Cheng Qingyang i jej niezłomna oferta przyjaźni, realizująca się gdzieś w samotnym domku w górach, Wang Er samotnie zmagałby się z własnym pożądaniem, tłumacząc reedukowanej Cheng, że nie jest ona przechodzonym towarem...

Trzy opowieści, trzy czasy – wszystkie spaja poddańcza wierność idei. Czy to na odludnej wsi czy uniwersytecie, czy w chwilach, kiedy człowiekowi pozostaje już tylko wspominanie i godzenie się z życiowymi klęskami, przyjdzie Wangowi zmagać się z tym samym obłędem: psychozą utwierdzoną pracą milionów, wiernym poddaństwem, zaślepieniem i absurdem, który dostrzegają wszyscy i jednocześnie nikt. Kolejna zatem książka o totalitaryzmie, niby nic nowego, a jednak… Bywa ironicznie i prześmiewczo, bywa wisielczo i tragicznie. Dużo „antenowego czasu” Xiaobo poświęca namiętności, dzięki czemu „Złote czasy” nabierają specyficznego kolorytu – nieco się wstydzimy literackiemu podglądactwu, młodzieńczemu świntuszeniu, trochę nas ono kręci, nieco onieśmiela podwyższając temperaturę krwi, ale wreszcie wszystko okazuje się czytelniczą, spójną przyjemnością.

„I takie jest mój życie – mam czterdzieści lat, a dalej muszą odgrywać komedię” – mówi Wang. Trudno się nie zgodzić, czyż nie?

Mistrzowski przekład Katarzyny Sarek.

„Gdy miałem dwadzieścia jeden lat, wysłano mnie na reedukację do Junnanu”. A później cytat Li Yinke, który o pisarstwie Wanga Xiaobo wypowiedział się tak: „Xiaobo stworzył dla nas groteskowy i różnobarwny świat, tak odległy od rzeczywistości, a równocześnie tak mocno związany ze światem, w którym żyjemy.”

Wysłany na wieś „wykształciuch” doświadcza absolutu maoistycznej...

OCENA - 6/10 DOBRA

Wanga Xiaobo znam z innej lektury, a mianowicie „MIŁOŚĆ W CZASACH REWOLUCJI”, która mi się podobała. „ZŁOTE CZASY” już tak bardzo do mnie nie trafiły. Książka opisuje w trzech nowelach losy życia głównego bohatera Wang Era na przestrzeni kolejnych dekad. W pewnych momentach w książce można doszukać się elementów autobiograficznych. Autor z ironią oraz prześmiewczo opisuje na czym polegała reedukacja jednostki w społeczeństwie w okresie rewolucji kulturalnej, a sam został przymusowo zesłany na wieś aby się jej poddać. Zrelacjonował również przebieg kariery na uczelni a sam pracował na uniwersytecie. Książka jest zatem pełna zwrotów akcji, czarnego humoru, ironii, groteski i w tym tkwi jej potencjał. To wielowarstwowy obraz życia w dużej mierze samego autora i jego wizji oraz spojrzenia na otaczającą rzeczywistość. Polecam lekturę innym czytelnikom. Jack_

OCENA - 6/10 DOBRA

Wanga Xiaobo znam z innej lektury, a mianowicie „MIŁOŚĆ W CZASACH REWOLUCJI”, która mi się podobała. „ZŁOTE CZASY” już tak bardzo do mnie nie trafiły. Książka opisuje w trzech nowelach losy życia głównego bohatera Wang Era na przestrzeni kolejnych dekad. W pewnych momentach w książce można doszukać się elementów autobiograficznych. Autor z ironią oraz...

Dopiero po parudziesięciu stronach "Złotych czasów" skojarzyło mi się, że znam ten styl pisania, a krótkie zerknięcie do internetu pozwoliło mi się upewnić, że nie jest to moja pierwsza lektura Xiaobo. Parę lat temu czytałam słynną "Miłość w czasach rewolucji"... i nie spodobała mi się. Na tyle, że zapomniałam w ogóle, że ją czytałam ;). Zatem kiedy początek "Złotych czasów" też nieszczególnie do mnie trafił, rozważałam przerwanie lektury. Jednak nie była to gruba książka i postanowiłam dać jej szansę - całościowo muszę uznać, że podobało mi się bardziej niż "Miłość w czasach rewolucji", ale większego zachwytu tu nie ma. Książka dzieli się na trzy rozdziału opisujące trzy etapy życia narratora zwanego Wang Er. "Złote czasy" to wczesna młodość, gdy bohater pracuje na wsi i odkrywa miłość fizyczną, "Trzydzieści lat" to czas, gdy pracuje on na uniwersytecie, zaś w "Wieku dojrzałości" starszy już i rozwiedziony Wang Er wspomina różne wydarzenia z przeszłości. A gdzieś dalej mamy rewolucję Mao, zwykłych ludzi na tle wielkiej polityki, no i seks, całkiem sporo seksu. Opisywanego często z masą dziwnych porównań, no ale tu powiedziałabym, że co kto lubi - Xiaobo słynie z dość specyficznego sposobu opisywania relacji seksualnych. Do tego trochę ironii i humoru, które tym razem całkiem nieźle do mnie trafiły i uprzyjemniły lekturę. Książkę czytało mi się dość szybko i choć nie sądzę, że zostanie mi na długo w pamięci, to cieszę się, że dałam chińskiemu autorowi drugą szansę - wiele razy wywołał na mojej twarzy uśmiech podczas lektury ;).

Dopiero po parudziesięciu stronach "Złotych czasów" skojarzyło mi się, że znam ten styl pisania, a krótkie zerknięcie do internetu pozwoliło mi się upewnić, że nie jest to moja pierwsza lektura Xiaobo. Parę lat temu czytałam słynną "Miłość w czasach rewolucji"... i nie spodobała mi się. Na tyle, że zapomniałam w ogóle, że ją czytałam ;). Zatem kiedy początek "Złotych...

ta ksiazka wpadla mi w rece zupelnie przypadkowo, jak zawsze nie przeczytalam opisu zeby miec niespodziewanke, ale co to byla za podroz! usmialam sie, nawet tam gdzie nie za bardzo wypadalo, pod koniec zaczelam sie troche meczyc ale i tak jestem bardzo zadowolona i chetnie bede polecac innym. glowny bohater jest bardzo barwna postacia, to czlowiek wyksztalcony i z bogatym doswiadczeniem, ale i tak zdarza mu sie rzucic jakas prostacka odzywka albo zdzialac cos totalnie szalonego, mysle ze takie postacie przemawiaja do mnie najbardziej. co do tla kulturowo-historycznego to musialam na biezaco troche uzupelnic informacje, bo to raczej nie moja dziedzina i na poczatku czulam sie troche niepewnie))

ta ksiazka wpadla mi w rece zupelnie przypadkowo, jak zawsze nie przeczytalam opisu zeby miec niespodziewanke, ale co to byla za podroz! usmialam sie, nawet tam gdzie nie za bardzo wypadalo, pod koniec zaczelam sie troche meczyc ale i tak jestem bardzo zadowolona i chetnie bede polecac innym. glowny bohater jest bardzo barwna postacia, to czlowiek wyksztalcony i z bogatym...

Niezmiennie pozostaje wielkim fanem Wanga Xiaobo. Podobnie jak w Miłości w czasach rewolucji w ramach pozornie lekkiej narracji autor opisuje czasy rewolucji w ChRL. Jedyne do czego można się przyczepić - mam wrażenie, że w kilku miejscach tłumaczenie było wadliwe (chociażby w chronologii na ostatniej stronie, gdzie nie pasują imiona dziewcząt).

Niezmiennie pozostaje wielkim fanem Wanga Xiaobo. Podobnie jak w Miłości w czasach rewolucji w ramach pozornie lekkiej narracji autor opisuje czasy rewolucji w ChRL. Jedyne do czego można się przyczepić - mam wrażenie, że w kilku miejscach tłumaczenie było wadliwe (chociażby w chronologii na ostatniej stronie, gdzie nie pasują imiona dziewcząt).

Świetna forma, a przy tym dramatyczna historia. Podoba mi się sarkastyczne poczucie humoru autora. Bardzo dobra literatura, a przy tym nieco wiedzy o rewolucji kulturalnej w Chinach, widzianej oczami "zwykłego renegata".

Świetna forma, a przy tym dramatyczna historia. Podoba mi się sarkastyczne poczucie humoru autora. Bardzo dobra literatura, a przy tym nieco wiedzy o rewolucji kulturalnej w Chinach, widzianej oczami "zwykłego renegata".