Dobrzy sąsiedzi

Gdyby nie emocjonalne zakończenie to pewnie byłoby mniej gwiazdek:)

Gdyby nie emocjonalne zakończenie to pewnie byłoby mniej gwiazdek:)

Trudno napisać coś sensownego, bo książka zupełnie bezsensowna i nierealistyczna. Zupełnie nie rozumiem, dlaczego autorka zdecydowała się na opisywanie zapadliska i jego "życia" w konwencji Stranger Things... Wówczas nie wiadomo, czy problemem jest fantastyczne zapadlisko i jego wyziewy, czy hermetyczna toksyczna społeczność, która wylewa swoje frustracje na "gorszych" sąsiadach.
Trudno mi było ją dokończyć, a przeczytanie 20 stron od połowy książki było dużym sukcesem w ciągu dnia.

Trudno napisać coś sensownego, bo książka zupełnie bezsensowna i nierealistyczna. Zupełnie nie rozumiem, dlaczego autorka zdecydowała się na opisywanie zapadliska i jego "życia" w konwencji Stranger Things... Wówczas nie wiadomo, czy problemem jest fantastyczne zapadlisko i jego wyziewy, czy hermetyczna toksyczna społeczność, która wylewa swoje frustracje na "gorszych"...

Powiem krótko. Najgorszy w tej historii jest fakt, że to mogłoby się wydarzyć. I spotkać każdego.

Jedno słowo. Jedno niedopowiedzenie. Jedno przeinaczenie. I już nie można się wycofać. Lawina rusza. Ludzie cierpią, dzieci wyczuwają nastroje. Jest tylko gorzej. I nagle nie ma już znaczenia, czy ktoś jest winny czy niewinny. Oczywiście wszystko musi paść na podatny grunt...

Przerażające wejrzenie w psychikę chorej kobiety. Zabiegi okoliczności i złe decyzje doprowadzają do eksplozji.

Samotność i wykluczenie wśród ludzi. Wyższość jednych i poniżanie drugich. Kosztem zdrowia, spokoju, dobrego samopoczucia. Bez sensu i bez powodu. Bo tak...

Powiem krótko. Najgorszy w tej historii jest fakt, że to mogłoby się wydarzyć. I spotkać każdego.

Jedno słowo. Jedno niedopowiedzenie. Jedno przeinaczenie. I już nie można się wycofać. Lawina rusza. Ludzie cierpią, dzieci wyczuwają nastroje. Jest tylko gorzej. I nagle nie ma już znaczenia, czy ktoś jest winny czy niewinny. Oczywiście wszystko musi paść na podatny...

Dobrzy sąsiedzi to bardzo przeciętne czytadło. Spodziewałam się czegoś dużo lepszego. Pomysł był, ale zabrakło jakości w wykonaniu. Przede wszystkim tempo książki nie powala a fabuła momentami jest zbyt pokręcona.
Nie polecam. Książek o podobnej tematyce jest dużo i na pewno są lepiej napisane. Dlatego jak akurat tego tytułu nie przeczytacie to nic się nie stanie.

Dobrzy sąsiedzi to bardzo przeciętne czytadło. Spodziewałam się czegoś dużo lepszego. Pomysł był, ale zabrakło jakości w wykonaniu. Przede wszystkim tempo książki nie powala a fabuła momentami jest zbyt pokręcona.
Nie polecam. Książek o podobnej tematyce jest dużo i na pewno są lepiej napisane. Dlatego jak akurat tego tytułu nie przeczytacie to nic się nie stanie.

Przeciętne czytadło thrilleropodobne osadzone w niedalekiej przyszłości, momentami lekko pompatyczne. Główni bohaterowie, moim zdaniem, przedstawieni dość realistycznie, mają ciekawe rysy psychologiczne... Z tego powodu radośnie podejmują najgorsze dla siebie decyzje i zachowują się głupio - po prostu nie da się ich lubić. Banda 10-13 latków za to zachowuje się dużo dojrzalej, niż wynikałoby z ich metryki, co znowu budzi we mnie pewien dysonans...
Nie wiem, czy czytałam nieuważnie, czy to problem tłumaczenia, czy po prostu autorka nie do końca radzi sobie z opisywaniem wydarzeń. Wszystkie sceny dziejące się przy zapadlisku są dla mnie niezrozumiałe - nie byłam w stanie sobie wyobrazić ani jak to miejsce wygląda, ani jak przebiegały wydarzenia, nawet pomimo dwukrotnego przeczytania fragmentów. Poza tym w fabule zdarzają się pewne oczywiste niedorzeczności, co po dodaniu sugestii działania jakichś mrocznych sił i nadciągającej powoli katastrofy klimatycznej, daje tej powieści również rys fantastyczny.

Przeciętne czytadło thrilleropodobne osadzone w niedalekiej przyszłości, momentami lekko pompatyczne. Główni bohaterowie, moim zdaniem, przedstawieni dość realistycznie, mają ciekawe rysy psychologiczne... Z tego powodu radośnie podejmują najgorsze dla siebie decyzje i zachowują się głupio - po prostu nie da się ich lubić. Banda 10-13 latków za to zachowuje się dużo...

Od samego początku fabuła książki wydała mi się ciężka... Czytając można było niemal poczuć duchotę ówczesnego lata, podobnie jak smród wydobywajacy się z zapadliska, jakie pojawiło się któregoś dnia na ulicy, a także odczuć ciężar całego dziejącego się tam koszmaru. Czułam się jakbym była jednym z sąsiadów biernie przyglądających się rozwojowi wypadków zza firanki swojego okna, jednocześnie wiedząc że nie mogę zrobić nic, aby to powstrzymać. 🥺

Wilde'owie 👨‍👩‍👧‍👦 wprowadzają się do nowego domu na osiedlu Maple Street z nadzieją na nowe, lepsze życie. Nieco nieporadni, ale przyjaźnie nastawieni, mający nadzieję odnaleźć wśród jej mieszkańców nowych znajomych lub chociaż DOBRYCH SĄSIADÓW. 🤨 Ale nie wiedzą tego, że od początku są skazani na niepowodzenie. Bo mieszkańcy Maple Street już od początku ich ocenili i stwierdzili, że nie nadają się do ich społeczności. Są zbyt prostolinijjni, zbyt zwyczajni. Nie pasują do ich wyidealizowanego życia, jakie wydają się wieść. I wystarczy chwila, wystarczy drobny zapalnik aby wyzwolić w nich skrywane pokłady niezadowolenia i agresji. A tym zapalnikiem jest Rhea Shreeoder i jej idealna, nieskazitelna rodzina. To ona głównie podburza sąsiadów do niechęci względem Wilde'ów. Niechęci, która z czasem zmienia się w niczym nieuzasadnioną nienawiść. 😡🤬
Nie lubię zbytnio książek, w których od początku wiem, że nie będzie szczęśliwego zakończenia. Co innego dowiedzieć się tego na samym końcu, a zupełnie inne odczucia są gdy wiesz od poczatku, że ta historia nie może się dobrze skończyć. Z każdym kolejnym rozdziałem masz tę przytłaczającą świadomość nieuchronnie zbliżającej sie katastrofy.
Aż tu nagle niespodzianka 😯 - okazuje się, że książka zmieniła kierunek. Nic tu nie jest takie jakie wydawało się na początku. I tu 1:0 dla fabuły, której udało się mnie "wyprowadzić w pole"... 😉

Od samego początku fabuła książki wydała mi się ciężka... Czytając można było niemal poczuć duchotę ówczesnego lata, podobnie jak smród wydobywajacy się z zapadliska, jakie pojawiło się któregoś dnia na ulicy, a także odczuć ciężar całego dziejącego się tam koszmaru. Czułam się jakbym była jednym z sąsiadów biernie przyglądających się rozwojowi wypadków zza firanki swojego...

Nudna, beznadziejna historia, fatalnie, wręcz nieczytelnie napisana (lub przetłumaczona?),ze sztampowym zakończeniem. Miała być super wciągającym thrillerem na 2 dni, a spowodowała u mnie zastój czytelniczy na prawie 2 miesiące… mega nie polecam

Nudna, beznadziejna historia, fatalnie, wręcz nieczytelnie napisana (lub przetłumaczona?),ze sztampowym zakończeniem. Miała być super wciągającym thrillerem na 2 dni, a spowodowała u mnie zastój czytelniczy na prawie 2 miesiące… mega nie polecam

Ta książka to niby opowieść o amerykańskim przedmieściu, sielankowej ulicy, gdzie wszyscy się znają i uśmiechają do siebie zza płotków. Tylko że pod tą fasadą kryje się ciemność, zawiść, plotki i potworna łatwość w osądzaniu innych. Jedno wydarzenie sprawia, że ta społeczność zaczyna się rozłazić w szwach, a atmosfera robi się coraz bardziej toksyczna, aż do totalnego szaleństwa.

Sarah Langan fantastycznie buduje napięcie — od początku czujesz, że coś tu nie gra, ale nie wiesz dokładnie co. Z każdą stroną jest coraz bardziej niepokojąco, duszno i… przerażająco prawdziwie. Bo to nie jest horror z potworami. Potwory siedzą w ludziach. W ich uprzedzeniach, frustracjach i łatwości do wykluczania „innych”.

Mnie ta książka niesamowicie wciągnęła, nie mogłam się oderwać, a kiedy skończyłam, czułam taki niepokój, który jeszcze długo nie chciał mnie opuścić. I to jest właśnie jej siła.
Polecam ją tym, którzy uwielbiają zaglądać za fasady pięknych domów i odkrywać jak naprawdę wygląda życie tak zwanej elity.

Ta książka to niby opowieść o amerykańskim przedmieściu, sielankowej ulicy, gdzie wszyscy się znają i uśmiechają do siebie zza płotków. Tylko że pod tą fasadą kryje się ciemność, zawiść, plotki i potworna łatwość w osądzaniu innych. Jedno wydarzenie sprawia, że ta społeczność zaczyna się rozłazić w szwach, a atmosfera robi się coraz bardziej toksyczna, aż do totalnego...

Spodziewałam się czegoś innego, większej ilości zła na ulicy. Dla mnie ta książka była średnia, autorka raczej nie miała pomysłu na fabułę oprócz wleczenia przez większość czasu tematu molestowania. Pojawiały się absurdalne wątki, które totalnie mi zbrzydziły całą akcję. Zdecydowanie nie polecam.

Spodziewałam się czegoś innego, większej ilości zła na ulicy. Dla mnie ta książka była średnia, autorka raczej nie miała pomysłu na fabułę oprócz wleczenia przez większość czasu tematu molestowania. Pojawiały się absurdalne wątki, które totalnie mi zbrzydziły całą akcję. Zdecydowanie nie polecam.

Intrygująca, troszkę zagmatwana. Nie można odłożyć, bo jest się ciekawym jak się skończy.

Intrygująca, troszkę zagmatwana. Nie można odłożyć, bo jest się ciekawym jak się skończy.