W cieniu. Grzegorz Małecki w rozmowie z Łukaszem Maziewskim

Wchodząc w ten wywiad-rzekę spodziewałam się, że jej nurt od początku poniesie mnie i wciągnie. Rozmowa to w końcu rozmowa, konwencja bardziej nieformalna niż opracowanie naukowe. Myślałam, że będzie trochę jak w pubie przy piwie - a raczej jak w barze przy martini (wstrząśniętym, nie mieszanym). Tymczasem było jak w sali konferencyjnej przy szklaneczce wody mineralnej: dobrze przygotowany dziennikarz kontra ciekawy rozmówca kontrolujący każde swoje słowo, nie pozwalający sobie na opuszczenie gardy. Treść rozmowy bardzo interesująca, ale spodziewałam się więcej smaczków i anegdot, do tego do około połowy dość ciężko mi się czytało - opisy roszad i rozliczeń kadrowych oraz organizacyjnych rewolucji przytłaczały szczegółowością i aż się prosiły o choć krótką ściągawkę dla osób spoza branży, by uporządkować kluczowe daty, przekształcenia służb i kalejdoskop nazwisk (kto z kim od kiedy do kiedy i jak wysoko był w porządku dziobania). Żałuję, że nie robiłam notatek, bo poruszonych zostało tyle tematów (czasem dość chaotycznie),że nie sposób spamiętać, a to często były bardzo intrygujące treści. Druga połowa wchodzi już łatwiej. Pewnie jeszcze kiedyś zrobię drugie podejście do tej książki, tym razem z notatnikiem i własnym martini.

Wchodząc w ten wywiad-rzekę spodziewałam się, że jej nurt od początku poniesie mnie i wciągnie. Rozmowa to w końcu rozmowa, konwencja bardziej nieformalna niż opracowanie naukowe. Myślałam, że będzie trochę jak w pubie przy piwie - a raczej jak w barze przy martini (wstrząśniętym, nie mieszanym). Tymczasem było jak w sali konferencyjnej przy szklaneczce wody mineralnej:...

Przeczytałem wywiad-rzekę Łukasza Maziewskiego z Grzegorzem Małeckim, byłym szefem Agencji Wywiadu. Dziennikarz zadał właściwe pytania (chociaż troszeczkę jednak z pozycji klęcząc, a niepotrzebnie),były szef szpiegów odpowiedział. Wywiad, jak wywiad. Ale wnioski, jakie mi na myśl przyszły, podniosły mi na głowie nędzne resztki mojego owłosienia. Naprawdę ten facet dowodził Agencją Wywiadu?! Z taką wiedzą o świecie i z taką interpretacją wydarzeń? Z takim zacietrzewieniem? Ta książka jest wspaniała. Bo zupełnie pozbawia złudzeń co do jakości naszych kadr rodzimych.

Przeczytałem wywiad-rzekę Łukasza Maziewskiego z Grzegorzem Małeckim, byłym szefem Agencji Wywiadu. Dziennikarz zadał właściwe pytania (chociaż troszeczkę jednak z pozycji klęcząc, a niepotrzebnie),były szef szpiegów odpowiedział. Wywiad, jak wywiad. Ale wnioski, jakie mi na myśl przyszły, podniosły mi na głowie nędzne resztki mojego owłosienia. Naprawdę ten facet...

Bardzo ciekawe przedstawienie realiów działania polskiego wywiadu przez osobę kompetentną w tych kwestiach..

Bardzo ciekawe przedstawienie realiów działania polskiego wywiadu przez osobę kompetentną w tych kwestiach..

Rozmowa dwóch panów,
Raczej chaotyczna,
średnio wciągająca...

Rozmowa dwóch panów,
Raczej chaotyczna,
średnio wciągająca...

Książki poświęcone wywiadowi bardzo cenię. Pozwalają one "zobaczyć", co się dzieje u osób, które posiadając niestandardowy zestaw cech i umiejętności. Nie mam tu na myśli kinowych akcji z 007 w roli głównej. Tutaj jest historia, polityka, prawo i jeszcze raz polityka. Rozmówcą jest byłym dyrektorem Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu. Z tej ostatniej został w zasadzie wyrugowany przez swojego zastępcę, któremu wraz ze świtą, nie w smak były zmiany. Podobnie politykom. Ci też nie rozumieją czym i do czego są potrzebne służby specjalne. Z tego powodu były różne dziwne pomysły, które raz, że nie są skuteczne, to jeszcze stawiają nas w złym świetle wobec sojuszniczych państw. Niestety motto "jak działa to zostawić, jak jest" w XXI wieku w naszym państwie ma się za dobrze i przyszłość nie rysuje się pozytywnie.

Książki poświęcone wywiadowi bardzo cenię. Pozwalają one "zobaczyć", co się dzieje u osób, które posiadając niestandardowy zestaw cech i umiejętności. Nie mam tu na myśli kinowych akcji z 007 w roli głównej. Tutaj jest historia, polityka, prawo i jeszcze raz polityka. Rozmówcą jest byłym dyrektorem Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji...

https://instagram.com/tata_czika?igshid=OGQ5ZDc2ODk2ZA%3D%3D&utm_source=qr

Wywiad to formacja, która bardzo lubi ciszę. Najlepiej jeśli nikt by o niej nie mówił, ani nie wspominał. To znak, że działa bardzo dobrze. Spełnia powierzone jej zadania. Ostatnie lata pokazały, że jest wprost przeciwnie, a sytuacja z respiratorami to był cios poniżej pasa. Niniejsza książka jest wywiadem-rzeką Maziewskiego (współtwórcą cyklu o Radku Sztylcu, byłego funkcjonariusza WSI i SKW) z płk Grzegorzem Małeckim, byłym szefem Agencji Wywiadu.

Panowie przedstawiają losy Agencji od momentu powstania Urzędu Ochrony Państwa do zakończenia pracy pułkownika jako szefa AW. Poruszane są tematy sukcesów służb, zwłaszcza tych na początku lat 90, ale porażki, dziwne ruchy kadrowe, czy przywrócenie dawnego status quo za rządów SLD. Małecki poświęcił dużo czasu na wyjaśnienie podstawowych zagadnień, genezy i mechanizmów które rządzą, albo powinny rządzić służbami. Jest to przeprowadzone na tyle zgrabnie, iż osoba zaznajomiona z tematem nie będzie znudzona, a laik wyciągnie sporo wiedzy. Niestety więcej tu złych informacji. Doniesienia ostatnich lat pokazują w jak kiepskiej kondycji są nasze służby, nie tylko AW. To tutaj znajdziecie wiele przyczyn takiego stanu rzeczy, ale i kiepską wizję przyszłości.

Wywiad został przeprowadzony skrupulatnie, z należytą dbałością o szczegóły, jednak mam zastrzeżenia co do niektórych ataków dziennikarza. Miałem wrażenie, że stara się wytrącić z równowagi pułkownika, czasem podpuścić, często zachowywał się złośliwie. Uważam, że takie zachowanie po prostu nie przystoi. Materiał trafił do książki, nie artykułu w podrzędnej gazecie.

Książka „W cieniu…” doskonale pokazuje i przybliża pracę i działania służb. Uświadamia, że są one niezbędne do prawidłowego funkcjonowania kraju i stanowią jego ogromny atut. Warto o tym pamiętać i mieć szerokie widzenie. Ich świat stanowi alternatywę naszego, zabezpieczając go z każdej strony. Oby więcej takich publikacji!

https://instagram.com/tata_czika?igshid=OGQ5ZDc2ODk2ZA%3D%3D&utm_source=qr

Wywiad to formacja, która bardzo lubi ciszę. Najlepiej jeśli nikt by o niej nie mówił, ani nie wspominał. To znak, że działa bardzo dobrze. Spełnia powierzone jej zadania. Ostatnie lata pokazały, że jest wprost przeciwnie, a sytuacja z respiratorami to był cios poniżej pasa. Niniejsza książka jest...

Spodziewałem się po tym tytule zupełnie czegoś innego niż zastałem…a zastałem polityka politykę pogania. Szkoda bo trochę czekałem na tę(tą) książkę ale na szczęście jeszcze dużo w kolejce :)

Spodziewałem się po tym tytule zupełnie czegoś innego niż zastałem…a zastałem polityka politykę pogania. Szkoda bo trochę czekałem na tę(tą) książkę ale na szczęście jeszcze dużo w kolejce :)

Miejscami chaotyczna. Autor skacze pomiędzy faktami co może sprawić wrażenie niedopracowanej i łatwo się zgubić. Brakuje mi tutaj odpowiedniego podziału na rozdziały np. służba, misje, struktura organizacyjna wywiadu. Brakuje wtrąceń autora wyjaśniających dane zagadnienie. Jeśli ktoś nie do końca orientuje się w sprawach poruszanych w tym reportażu to nie dostanie objaśnienia a przydałyby się chociażby przypisy. Książka bez wątpienia nie stanowi kulis samego wywiadu III RP a jedynie perspektywę byłego szefa Agencji Wywiadu. Samo w sobie jest to bardzo ciekawe i możemy poznać charakterystykę pracy w wywiadzie jak i przeszkody, brak zrozumienia ze strony polityków. Czytelnik, będący kompletnym laikiem chcący dowiedzieć się o służbie wywiadu suchych faktów okraszonych wtrąceniami byłego szefa jednej ze slużb to srogo się zawiedzie. Dodatkowo dla kogoś kto nie śledzi bacznie polskiej sceny politycznej przytaczane fakty będą nie zrozumiałe.
Książka " W cieniu. kulisy wywiadu III RP" to reportaż, który w głównej mierze skupia się na polityce. Autor skupia się na aferach oraz politykach. Spodziewałem się kompletnie czegoś innego. Sądziłem, że książka w 99% będzie dotyczyć służby w AW a niestety odnoszę wrażenie, że sama służba jest tematem pobocznym. Dodatkowo autor chyba nie słucha odpowiedzi Pana Grzegorza Małeckoego i szuka sensacji, klucząc wokół jednego tematu, tj. polityki i polityków koordynatorów służb specjalnych.
Jedynie w ostatnich 100 stronach tematem w głównej mierze są służby specjalne a nie wspominana już polityka. Nie wiem jednak czy to można zaliczyć na plus dla książki ponad trzystu stronicowej.

Miejscami chaotyczna. Autor skacze pomiędzy faktami co może sprawić wrażenie niedopracowanej i łatwo się zgubić. Brakuje mi tutaj odpowiedniego podziału na rozdziały np. służba, misje, struktura organizacyjna wywiadu. Brakuje wtrąceń autora wyjaśniających dane zagadnienie. Jeśli ktoś nie do końca orientuje się w sprawach poruszanych w tym reportażu to nie dostanie...

Ciekawy i potrzebny wywiad z byłym szefem AW. Nie ma tam żadnych rewelacji dla osob ineresujacych sie sluzbami, ale mimo wszystko warto zapoznac sie z pozycja. Dobra analiza czlowieka z srodka, ktory jest juz poza sluzbami.

Ciekawy i potrzebny wywiad z byłym szefem AW. Nie ma tam żadnych rewelacji dla osob ineresujacych sie sluzbami, ale mimo wszystko warto zapoznac sie z pozycja. Dobra analiza czlowieka z srodka, ktory jest juz poza sluzbami.

Książka miejscami jest trudna do czytania przez natłok faktów i nazwisk - główna trudność polega na odpowiednim ustawieniu chronologii wydarzeń w głowie. Nie umniejsza to jednak jej roli jako swego rodzaju kompendium wiedzy nie tyle na temat działań służb (co jest oczywiste ze względu na ich charakter),co... trapiących je problemów. Niejednokrotnie poruszane są bolączki organizacyjne i prawne, jak również występują pewne konkretne propozycje poprawy obecnego stanu rzeczy. Reasumując - jeśli ktoś oczekuje opisu dynamicznych akcji spod znaku płaszcza i szpady nie powinien sięgać po książkę. Z kolei każdy zainteresowany miejscem służb w krajobrazie politycznym minionych lat oraz pewnym rysem ich funkcjonowania i prowadzenia powierzonych zadań powinien rozważyć lekturę.

Książka miejscami jest trudna do czytania przez natłok faktów i nazwisk - główna trudność polega na odpowiednim ustawieniu chronologii wydarzeń w głowie. Nie umniejsza to jednak jej roli jako swego rodzaju kompendium wiedzy nie tyle na temat działań służb (co jest oczywiste ze względu na ich charakter),co... trapiących je problemów. Niejednokrotnie poruszane są bolączki...