Wyrocznia środka. Dzieci czystej krwi tom II

Wyrocznia Środka jest jeszcze lepsza niż jej poprzedniczka, zatytułowana Czteropalczaści. Tu już nie ma miejsca na przedstawianie bohaterów dramatu, kreślenie politycznego tła, czy inne wstępy. Tu akcja więcej niż się rozkręca. Otrzymujemy jeszcze więcej intryg, walk o władzę, a także dowiadujemy się w końcu kto jest Dzieckiem Czystej Krwi, a może tylko nam się tak wydaje? Bo wątków i tajemnic jest tutaj sporo, ale styl opowiadania autora sprawia, że łatwo to ogarnąć i się we wszystkim nie pogubić. Wsiąkłem w ten świat i tą historię, tak że poświęciłem część nocy na  przeczytanie Wyroczni Środka, ale nie żałuję, bo była warta każdej nad nią spędzonej. Sięgam więc po Samotnie, która jest największą objętościowo częścią, z nadzieją, że będzie godnym i wspaniałym zwieńczeniem cyklu i wyjaśni mi w końcu to i owo. Ten tom, tak jak pierwszą część cyklu gorąco polecam!!!

Wyrocznia Środka jest jeszcze lepsza niż jej poprzedniczka, zatytułowana Czteropalczaści. Tu już nie ma miejsca na przedstawianie bohaterów dramatu, kreślenie politycznego tła, czy inne wstępy. Tu akcja więcej niż się rozkręca. Otrzymujemy jeszcze więcej intryg, walk o władzę, a także dowiadujemy się w końcu kto jest Dzieckiem Czystej Krwi, a może tylko nam się tak wydaje?...

Wyrocznia Środka to druga część serii Dzieci Czystej Krwi autorstwa Marcina Masłowskiego. Wydawnictwo Novae Res
#współpracabarterowa

Otrzymujemy bezpośrednią kontynuację Czteropalczastych w oryginalnym świecie p. Marcina. Wojska Ragnoroku zmierzają na północ by przywrócić dostawy melotu. Przeciwko nim staje armia górali, a wśród nich grupka chłopców uciekających z handlu dziećmi z Hrothgaru.

A to tylko ułamek złożoności wielowątkowej historii. Jeju ja tak pokochałem ten świat i fabułę - to aż niesamowite jak wciągnąłem się w całość, którą czyta się fenomenalnie. Każdy wątek interesuje przez mnogość intryg, zdrad, tajemnic i przeznaczenia. Otrzymujemy krainę, która na początku nie wyróżnia się niczym specjalnym ale autor zadbał by całość po prostu tętniła życiem w każdym zakątku oraz ociekała klimatem. Dodatek wątku nieznanej technologii i tajemniczych bogów tylko dodaje głębi i intryguje historią. Właśnie świat to coś co pokochałem najbardziej w tej serii. Chce i potrzebuje wszystkiego co zawrze więcej historii na tym kontynencie.

Historia porusza się powoli ale intryguje. Ciężko przewidzieć do czego całość zmierza. Ciekawią motywy i cele postaci, które ewidentnie mają jakiś szersze ambicje, o których jeszcze nie wiemy. Niezwykle satysfakcjonujące jest odkrywanie kolejnych kart i układanie puzzli we własnej głowie. Czuć, że całość tworzy jedną piękny monolit, a nie zbiór historii w jednym świecie.

Postacie to chyba najsłabszy punkt serii, co nie znaczy, że zły. Wydaje mi się, że każda postać dostaje na tyle mało "czasu antenowego", że trudno nawiązać większą więź (albo szybciej umiera). Dlatego czekam na większy rozwój postaci. Dają się zaciekawić sobą ale brakuje mi w nich większej głębi. Jestem pewny, że to kwestia czasu w ramach rozwoju ich wątków.

Szukasz oryginalnego świata, który już nigdy nie wyjdzie Ci z głowy, a nie chcesz sięgać po mainstream jak Gra o Tron? Dzieci Czystej Krwi to idealny wybór, a gwarantuje, że nie pożałujesz. Czteropalczaści już mi się podobały, a autor zapewniał, że to jedynie wstęp. I miał rację - Wyrocznia Środka jest jeszcze lepsza. Znacznie, znacznie lepsza. Dodatkowo cieszy mnie fakt krótkiego streszczenia pierwszego tomu na początku (żałuję, że wiecej serii tego nie ma),bo sprawia, że można szybko wciągnąć się w kontynuację bez przypominanie sobie z kontekstu co się działo wcześniej.

Ja na pewno niedługo już sięgnę bo "Samotnie", księgę 3. A na horyzoncie kształtuje się tom 4! Mam nadzieję, że autor przy tym świecie zostanie jak najdłużej. A do tego potrzebna jest też motywacja i popularność serii. Dlatego żałuję, że jeszcze tak mało ludzi zabrało się za ten cykl!
Bonus: Autor to bardzo sympatyczny człowiek i sam prowadzi bookstagram!

JAK DOCZYTAŁEŚ/AŚ DO TEGO MOMENTU TO CZUJĘ TEN ZALĄŻEK ZAINTERESOWANIA. MUSISZ SPRÓBOWAĆ!!! DAWAJ, CO CI SZKODZI!!

Wyrocznia Środka to druga część serii Dzieci Czystej Krwi autorstwa Marcina Masłowskiego. Wydawnictwo Novae Res
#współpracabarterowa

Otrzymujemy bezpośrednią kontynuację Czteropalczastych w oryginalnym świecie p. Marcina. Wojska Ragnoroku zmierzają na północ by przywrócić dostawy melotu. Przeciwko nim staje armia górali, a wśród nich grupka chłopców uciekających z handlu...

Druga część fantasy Marcina Masłowskiego jest jeszcze lepsza niż cześć pierwsza. W pierwszej było zapoznanie się z bohaterami a tutaj już mamy akcje bez trzymanki. Poznajemy również postaci które były mniej wyeksponowane w poprzedniej części. Opowieść bardzo ciekawa aż chce się poznać co będzie dalej. Bardzo miłe dla mnie zaskoczenie ta książka a autora dodaje do ulubionych. Naprawdę warto sięgnąć po ta serię szczególnie dla osób które lubią fantasy. Książka jest lepsza niż niektóre bardziej rozpowszechnione fantasy zagranicznych autorów. Polecam.

Druga część fantasy Marcina Masłowskiego jest jeszcze lepsza niż cześć pierwsza. W pierwszej było zapoznanie się z bohaterami a tutaj już mamy akcje bez trzymanki. Poznajemy również postaci które były mniej wyeksponowane w poprzedniej części. Opowieść bardzo ciekawa aż chce się poznać co będzie dalej. Bardzo miłe dla mnie zaskoczenie ta książka a autora dodaje do...

🍂🍂🍂🍂🍂 Recenzja 🍂🍂🍂🍂🍂

Marcin Masłowski " Wyrocznia środka. Dzieci czystej krwi " #2
@marcinmaslowskiautor

Cykl : Dzieci czystej krwi #2

Wydawnictwo : Novae Res
@wydawnictwo_novaeres

🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

" Nie martw się zatem o człowieczego wroga, panie. Bój się ciemności, bo może nadejść zbyt gwałtownie... "

" Wyrocznia środka " to druga część serii Dzieci czystej krwi..
Książkę czytaja się szybko i przyjemnie od początku do końca.. Autor stworzył bogaty świat, który jest wypełniony tajemnicami i niebezpieczeństwami.
Powieść jest pełna akcji, tajemnic i magicznego świata.

Fabuła składa się z trzech równolegle toczących się historii, które z czasem splatają się ze sobą..
Bohaterowie są różnorodni i dopracowani, co sprawia, że historia jest bardzo interesująca..
Są wśród nich zarówno ludzie, jak i stworzenia z magicznego świata.. Każdy z nich ma swoją własną historię i charakter, przez co są bardzo interesujący. Niektórzy z nich są odważni i silni, inni zaś są bardziej tajemniczy i niezdecydowani. Każdy z bohaterów ma swoje mocne i słabe strony, co czyni ich bardzo ludzkimi..

Książka opowiada o grupie przyjaciół, którzy dołączają do Czteropalczastych, którzy mają imponujące umiejętności w walce.. Ymir, Nathaien i ich przyjaciele próbują pozostać niezauważeni i uniknąć spotkania z dowódcą wojsk, Xavianem.. Wojska Ragnarok zamierzają zdobyć przywłaszczony przez mistrzów melot. Na horyzoncie pojawia się armia z Ragnarok, która posiada nowoczesną technologię i skuteczne uzbrojenie, a ich tanki napędzane są przez pierwiastek radioaktywny..

Z Hrothgaru wyrusza mistrz Noliah z misją odnalezienia Chłopca o Czystej Krwi..
Chłopcy zaczynają uciekać przed pościgiem, którego celem jest schwytanie Czystej Krwi, poszukiwanej od lat..

Blossi musi zmierzyć się z niepewnymi lojalnościami w Radzie Królewskiej, a także z atakiem ze strony sprzymierzonych sił Idrasila i klanu Vlaadów..
Wysłannik królowej robi wszystko, by nie dopuścić świeżo poślubionego małżonka do jej córki, mimo że ten mariaż jest korzystny dla obu krajów...
Pod Wyrocznią środka toczy się bitwia pomiędzy dwoma przeciwnikami o różnych umiejętnościach bojowych.. Jedna ze stron dysponuje bronią zdolną do atakowania z odległości, podczas gdy druga strona jest lepsza w walce wręcz..
Bitwa ta wydaje się być bardzo zacięta i emocjonująca, a wynik walki jest niepewny.

Czy mistrzowie melotu są w stanie obronić swoją fortece przed atakiem wojsk Ragnarok?
Czy Aktajon ma wystarczające siły, aby odeprzeć atak?

🍂🍂🍂🍂🍂 Recenzja 🍂🍂🍂🍂🍂

Marcin Masłowski " Wyrocznia środka. Dzieci czystej krwi " #2
@marcinmaslowskiautor

Cykl : Dzieci czystej krwi #2

Wydawnictwo : Novae Res
@wydawnictwo_novaeres

🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃🍃

" Nie martw się zatem o człowieczego wroga, panie. Bój się ciemności, bo może nadejść zbyt gwałtownie... "

" Wyrocznia środka " to druga część serii Dzieci czystej krwi.....

Jeśli ktokolwiek miałby umocnić moją chęć zgłębiania literatury fantasy to z pewnością w gronie Autorów, którzy przełamują stopniowo moją niechęć do tego gatunku mieściłby się Marcin Masłowski, który – po przeczytaniu „Wyroczni środka” II tomu z cyklu Dzieci Czystej Krwi, utwierdził mnie w przekonaniu, że nawet tak oporny Czytelnik jak ja, w tym gatunku może się odnaleźć, a nierealistyczna akcja osadzona w wyimaginowanym świecie może pochłonąć bez reszty.
Po „Czteropalczastych”, którzy wyjątkowo przypadli mi do gustu, byłam przekonana, że to wypadek przy pracy. Co więcej, nie ukrywam, że obawiałam się sięgnąć po część drugą, w przeświadczeniu, że przecież coś musi nie zagrać, a mój wcześniejszy zachwyt pryśnie jak bańka mydlana. Bo w końcu jak można piać z zachwytu nad światem magii i czarów, królów i rycerzy, czy krasnoludzkich stworów. No jak? Jakże mała jest jednak moja czytelnicza wiara, skoro nie była ona w stanie udźwignąć ciężaru fenomenu Dzieci Czystej Krwi! Dlaczego? Dlatego, że „Wyrocznia Środka” nie tylko potwierdza kunszt pisarski Marcina Masłowskiego, ale udowadnia mi po raz kolejny, że fantasy może być o czymś i pretendować do literatury z najwyższej półki.
Taka z pewnością jest „Wyrocznia Środka”, która dostarcza jeszcze większą dawkę przygód, intryg i tajemnic niż czynili to „Czteropalczaści”. Zdecydowanie też przyspiesza akcja, a perypetie bohaterów mocno się gmatwają. Każdy z wcześniejszych wątków w „Wyroczni” znajduje swą zacną kontynuację. I tak siły Ragnarok dążą do otwarcia sobie dostępu do przywłaszczonego przez mistrzów melotu, a jak wiadomo kruszec ten warty jest uwagi, zatem nie ma się co dziwić, że przeciwko armii Ragnarok wyrusza grupa przekupionych złotem Czteropalczastych. Wśród nich ukrywają się zbiegli z Hrothgaru chłopcy, którzy prysnęli z twierdzy w trakcie rozpoczętej ceremonii. Choć zbiegów jest kilku to losy Ymira i Nathaiena skupią naszą uwagę, tym bardziej, że ich tropem podąży mistrz Noliah. Jest on przekonany, że podąża śladem Chłopca o Czystej Krwi, tylko czy aby na pewno właściwie typuje? Jak by tego było mało to swoje trzy grosze dorzuci jeszcze Idrasil nawiązując sojusz z mrocznym klanem Vlaadów. Cel jest jeden - zaatakowanie Aktajon, który w rękach świeżo upieczonego, wątpiącego we wszystko i wszystkich króla Bloosiego wydaje się chwiać w posadach. Wreszcie jest jeszcze świeżo poślubiona księżniczka Vrena, której małżeństwo z synem króla Idrasila wymaga przypieczętowania wspólnie spędzoną nocą, gdyż w innym wypadku zostanie ono unieważnione. Tylko czy samej zainteresowanej dokładnie o to nie chodzi?.
Przyznam, że śledzenie każdego z tych wątków sprawiało mi ogromną przyjemność, gdyż Marcin Masłowski w tak perfekcyjny sposób ułożył poszczególne elementy fabuły, że pasują one do siebie jak idealnie wykrojone puzzle, tworząc skomplikowaną intrygę, która jednak stopniowo splata się w spójną całość. W "Wyroczni Środka" nie brakuje przy tym nieoczekiwanych zwrotów akcji, które trzymają czytelnika w napięciu do ostatniej strony. Autor zadbał o to, by każda z postać miała swoje motywacje, tajemnice i przeszłość, by kierowała się własnym kodeksem moralnym, by wskazywała swe cele i dążenia, co czyni je bardziej realistycznymi, a jednocześnie złożonymi.
To co tym razem dodatkowo całkowicie mnie zachwyciło to wprowadzenie elementów magicznych. W opisywanym przez Marcina Masłowskiego świecie pojawiają się mroczne stwory, nadprzyrodzone siły i nieokreślone moce, które stają się odrębnym bytem prowadzonej przez Autora historii. One ubarwiają opisy świata, w którym rozgrywa się akcja, nadając mu dodatkowej tajemniczości, ale i odrobinę piekielny wyraz.
Jedno jest pewne Masłowski wyczarowuje przed oczami czytelnika bogate, pełne detali krajobrazy, niezwykłe istoty i magiczne miejsca, po to by rzucić na Czytelnika czar zniewolenia. Tak, z całą stanowczością mogę to stwierdzić, czuję się czytelniczo spętana, omotana i usidlona, ale w pokornie się tej klątwie poddaję, gdyż wiem, że nagrodą będzie „Samotnia”, czyli trzeci – finałowy tom serii, który przyniesie odpowiedzi na wciąż otwarte pytania.
Ja się zatem zabieram za „Samotnię” a Was zachęcam do wkroczenie w magiczny świat Dzieci Czystej krwi, gwarantując, że będzie to pełna niebezpieczeństw, emocji i tajemnic przygoda, która nie tylko nie zawiedzie fanów serii, ale skradnie serca tym, którzy do tej pory byli nieprzekonani.

Jeśli ktokolwiek miałby umocnić moją chęć zgłębiania literatury fantasy to z pewnością w gronie Autorów, którzy przełamują stopniowo moją niechęć do tego gatunku mieściłby się Marcin Masłowski, który – po przeczytaniu „Wyroczni środka” II tomu z cyklu Dzieci Czystej Krwi, utwierdził mnie w przekonaniu, że nawet tak oporny Czytelnik jak ja, w tym gatunku może się odnaleźć, a...

W tej części więcej się dzieje. Nareszcie łączą się poszczególne wątki. Zarówno Ymir, jak i Cabron spotykają starą wiedźmę, która dzieli się z nimi jedzeniem i przepowiada przyszłość.

Chłopcy już oficjalnie dołączają do Czteropalczastych, górali wojowników. Szybko się orientują jak małe są ich umiejętności w walce.

Tymczasem zbliża się armia z Ragnarok. Łatwo zrozumieć dlaczego panowie są uznawali za bogów. Ich technologia stoi na o kilka leveli wyższym poziomie a uzbrojenie, którym dysponują, jest bardzo nowoczesne. Zdaje się, że tanki napędza jakiś pierwiastek radioaktywny.

Za chłopcami rusza pogoń. Mistrzowie nie chcą stracić szczególnie tego najcenniejszego, o Czystej Krwi, poszukiwanej od lat.

Wysłannik królowej robi wszystko, by nie dopuścić świeżo poślubionego małżonka do jej córki. Król słynie z okrucieństwa w łożu. Choć ten mariaż jest korzystny dla obu krajów, szkoda oddać dziewczynę na jego pastwę. Xevioso będzie musiał dokonać wyboru pomiędzy ratowaniem księżniczki a ocaleniem kraju.

Pod wyrocznią środka dochodzi do wielkiej bitwy, w której ścierają się bohaterowie wcześniej przestawieni osobno. To jak starcie średniowiecznych rycerzy z Jedi ze Star Wars. Trup ściele się gęsto, rzeka spływa krwią. Jedna ze stron dysponuje bez porównania nowocześniejszą bronią, którą razi na odległość, za to wojownicy drugiej mają większą siłę fizyczną i przewagę w walce wręcz. W starciu zginie kilka kluczowych postaci. Nie spodziewałam się tego.

Od lat uśpiona wyrocznia ożywa, budzi się także potwór, który wyrusza na łowy. Zapowiada się jeszcze więcej emocji w części trzeciej.

W tej części więcej się dzieje. Nareszcie łączą się poszczególne wątki. Zarówno Ymir, jak i Cabron spotykają starą wiedźmę, która dzieli się z nimi jedzeniem i przepowiada przyszłość.

Chłopcy już oficjalnie dołączają do Czteropalczastych, górali wojowników. Szybko się orientują jak małe są ich umiejętności w walce.

Tymczasem zbliża się armia z Ragnarok. Łatwo zrozumieć...

Czy wierzycie w możliwość przepowiadania przyszłości bądź istnienie siły znającej odpowiedzi na wszystkie pytania?

Dziś zapraszam Was na recenzje drugiego tomu serii "Dzieci czystej krwi" autorstwa Marcina Masłowskiego czyli powieść fantasy "Wyrocznia środka". Powieść została wydana nakładem Wydawnictwa NovaeRes. Za egzemplarz powieści do recenzji w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu.

Wśród Czteropalczastych ukrywają się zaginieni chłopcy, a wśród nich ten, który ma czystą krew, którego właśnie poszukuje mistrz Noliah. Znajdując w ich szeregach schronienie chłopcy wraz z nimi trenują. Czteropalczaści maszerują na przeciw armii z Ragnarok. W tym samym czasie król Chorasanu zawiera mroczne przymierze z klanem Vlaadów. Król Aktajon staje na przeciw nie tylko wrogom spoza królestwa, ale również ukrytym w korytarzach jego zamku. Walka jest nieunikniona... Jaki wynik przyniesie dowiecie się sięgając po książkę.

Na wstępie pochwalę za streszczenie poprzedniego tomu, co dla mnie jest ogromnym wyrazem szacunku dla czytelnika ze strony autora i wydawnictwa. Moim zdaniem takie streszczenia powinny się znajdować w każdej książce będącej kolejną w serii i cieszy mnie to, że coraz więcej wydawców się na to decyduje. W powieści znajdziemy również mapki, które pomogą nam się lepiej odnaleźć w czasie lektury.

Podoba mi się świat przedstawiony w powieści, bohaterowie już mniej, bo większość niestety nie zasługuje na sympatię, ale kilku udało się polubić. Klimat stworzony w powieści jest utrzymany przez całą książkę, a duszna atmosfera na dworze oraz niepewność kto może zdradzić, a kto jest sojusznikiem sprawia, że książka nas wciąga aż do ostatniej strony. Zakończenie powieści aż krzyczy by sięgnąć od razu po kolejny tom!

Była to niezwykle emocjonująca i ciekawa przygoda. Jest to wciągająca i warta uwagi lektura. Fani dworskich intryg i walk będą zachwyceni. Polecam równie mocno jak pierwszy tom.

Czy wierzycie w możliwość przepowiadania przyszłości bądź istnienie siły znającej odpowiedzi na wszystkie pytania?

Dziś zapraszam Was na recenzje drugiego tomu serii "Dzieci czystej krwi" autorstwa Marcina Masłowskiego czyli powieść fantasy "Wyrocznia środka". Powieść została wydana nakładem Wydawnictwa NovaeRes. Za egzemplarz powieści do recenzji w ramach współpracy...

Wyrocznia środka jest naprawdę dobrą powieścią fantastyczną.

Ten tom czytało mi sie łatwiej i szybciej niż pierwszy, gdyż nie mamy takie rozbicia na mniejsze wątki, fabuła poprowadzona jest zgrabniej i bardziej konkretnie. Do tego mam wrażenie, że jest więcej dynamiki i znacznie mniej chaosu. Autor skupił się głównie na dwóch wątkach i pod koniec sporo połączył elementów, przez co stało się spójnie.

Historia jest naprawdę wciągająca i już nie mogę się doczekać aż sięgnę po tom trzeci. Do tego styl autora, jego warsztat znacznie się poprawił. Uważam, że warto sięgnąć. :)

Wyrocznia środka jest naprawdę dobrą powieścią fantastyczną.

Ten tom czytało mi sie łatwiej i szybciej niż pierwszy, gdyż nie mamy takie rozbicia na mniejsze wątki, fabuła poprowadzona jest zgrabniej i bardziej konkretnie. Do tego mam wrażenie, że jest więcej dynamiki i znacznie mniej chaosu. Autor skupił się głównie na dwóch wątkach i pod koniec sporo połączył elementów,...

Chłopcy przygotowują się do wojny. Xavian nie potrafi pozbyć się chłopców. Księżniczka cały czas jest w niebezpieczeństwie, a Cabron chciałby..właśnie, czego chciałby Cabron?
Na początek może parę słów o okładce, jest z niej wyczuwalna tajemniczość i oczekiwanie. Zauważalne są ciemne kolory i swego rodzaju mgła, która wskazuje nam, że nadal nie wszystko jest jasne, coś jest przed nami ukryte. Bardzo dobrym zabiegiem jest wprowadzenie na samym początku streszczenie, gdzie przypominamy sobie co stało się w części pierwszej. Postaci stają przed trudnymi wyborami od których zależy dalszy ich los. Jest to powieść wielowątkowa, gdzie każdy aspekt fabuły łączy się w określonym punkcie. Wyjątkowo polubiłam niektóre postaci, między innymi Xaviana, który odznacza się wieloma cechami, które są godne pochwały. Bez problemu możemy zauważyć moment, gdzie mamy doczynienia z punktem kulminacyjnym. Jeden z wątków wyjątkowo przypadł mi do gustu, niezależnie od tego co dzieje się u bohaterów. Mowa tutaj o Xeviosie i jego planie ratowania księżniczki, w tym przypadku emocje zmieniają się często że strony na stronę. Zaś jeżeli mowa o całej akcji, jest tu zauważalna szybkość, dynamizm. Zauważalne są skoki napięcie, ale w momencie zakończenia ma ono największą wartość. Omawiając dalej tą część książki to po części można się było tego spodziewać. Oznaki związane z rozwiązaniem zagadki kto tak naprawdę jest dzieckiem czystej krwi pojawiały się w trakcie trwania powieści. Czytając mamy wrażenie, że coś cały czas dzieje się bez naszego ewidentnego udziału. Spokojnie możemy wyróżnić parę cytatów, które mogą być uważane za złote myśli. Mamy tutaj sporo elementów krwawych, odznaczających się smutkiem i poczuciem straty. Postaci mają w zasadzie dwie strony, tą złą i dobrą. Szala przechyla się często bardziej na konkretną stronę, jest to zależne od konkretnego bohatera.
Tutaj nic się jeszcze nie skończyło. Wszystko dopiero się rozpoczyna.

Chłopcy przygotowują się do wojny. Xavian nie potrafi pozbyć się chłopców. Księżniczka cały czas jest w niebezpieczeństwie, a Cabron chciałby..właśnie, czego chciałby Cabron?
Na początek może parę słów o okładce, jest z niej wyczuwalna tajemniczość i oczekiwanie. Zauważalne są ciemne kolory i swego rodzaju mgła, która wskazuje nam, że nadal nie wszystko jest jasne, coś jest...

Drugi tom fantastycznej serii "Dzieci czystej krwi" bardzo dziękuję autorowi za możliwość przeczytania jego historii.

Ta część wciąga od pierwszej strony, strasznie żałuję, że mam tak mało czasu na eBooki, bo coś czuję, że przeczytałabym ją w dwa dni…

Ciąg dalszy przygód bohaterów poznanych w pierwszym tomie, tym razem bardziej skupiamy się na chłopcach z Hrothgaru, na góralach, w tej części poznajemy też największego wroga Aktajonu, Idrasil- władca Chorasanu, żądny władzy i ziem…

Za wiele Wam nie opowiem opowiadać, bo nie chcę spojlerować pierwszego tomu. Nadal szykujemy się do wojny, towarzyszymy Czteropalczastym w podróży, i wstrętnym mistrzom, którzy chcą dorwać Dziecię Czystej Krwi.

Bardzo podobał mi się tym razem wątek chłopców i Xaviana, został rozbudowany i świetnie poprowadzony, dostajemy tym razem dużo więcej emocji. Pierwsza część była bardzo dobra, ale ta wciąga i zamyka w swoich szponach, a ty chcesz więcej, i więcej.

Lekkość pióra autora, prosty język i tym razem większa ilość dialogów niż opisów sprawiła, że ta część moim zdaniem jest rewelacyjna.

Czekam na kolejny tom 😁 @marcinmaslowski nie wolno tak kończyć książek 😅

Drugi tom fantastycznej serii "Dzieci czystej krwi" bardzo dziękuję autorowi za możliwość przeczytania jego historii.

Ta część wciąga od pierwszej strony, strasznie żałuję, że mam tak mało czasu na eBooki, bo coś czuję, że przeczytałabym ją w dwa dni…

Ciąg dalszy przygód bohaterów poznanych w pierwszym tomie, tym razem bardziej skupiamy się na chłopcach z Hrothgaru, na...