Rugia 1168

Robert F. Barkowski od lat znany jest jako autor, który z pasją i dbałością o szczegół rekonstruuje dzieje średniowiecznej Europy, zwłaszcza Europy Środkowo-Wschodniej. W książce „Rugia 1168” kontynuuje swoje zainteresowania tematyką słowiańską, przenosząc czytelnika do jednego z kluczowych momentów w historii Pomorza i Połabia chrystianizacji Słowian i upadku ich pogańskich ośrodków kultu.

Akcja skupia się wokół wyprawy duńskiego króla Waldemara I i arcybiskupa Absalona przeciwko Rugianom ostatnim pogańskim Słowianom Połabskim, broniącym się na wyspie Rugii w 1168 roku. Barkowski ukazuje konflikt nie tylko militarny, ale też cywilizacyjny i duchowy starcie między dawną wiarą w Swarożyca a nową religią Zachodu.

Autor, jak zwykle, łączy historyczną rzetelność z dynamiczną narracją. Nie ogranicza się do suchego opisu bitew, lecz pokazuje ludzkie dramaty: rozdarcie między lojalnością wobec tradycji przodków a presją nowej epoki. Postaci zarówno duńscy zdobywcy, jak i słowiańscy obrońcy są wiarygodne i psychologicznie pogłębione.

Styl Barkowskiego jest gęsty od szczegółów, ale zarazem przystępny. Autor potrafi przenieść czytelnika w sam środek średniowiecznego świata czuć zapach dymu, słychać zgiełk walki i modlitwy. W jego opisie upadku świątyni w Arkonie można dostrzec nie tylko koniec epoki, lecz także symboliczną śmierć dawnego świata Słowian.

Choć książka jest z natury militarna, niesie w sobie refleksję o przemijaniu, o cenie postępu i o tym, że każda cywilizacja prędzej czy później staje przed wyborem: trwać w dawnym porządku czy poddać się zmianie.

Robert F. Barkowski od lat znany jest jako autor, który z pasją i dbałością o szczegół rekonstruuje dzieje średniowiecznej Europy, zwłaszcza Europy Środkowo-Wschodniej. W książce „Rugia 1168” kontynuuje swoje zainteresowania tematyką słowiańską, przenosząc czytelnika do jednego z kluczowych momentów w historii Pomorza i Połabia chrystianizacji Słowian i upadku ich...

Solidna pozycja,którą mogę śmiało polecić.Po raz kolejny zastanawiam się,co by było gdyby kapłani i możni dogadali się i razem stawiali opór,czy to przeciw Duńczykom,Sasom czy też Pomorzanom.

Solidna pozycja,którą mogę śmiało polecić.Po raz kolejny zastanawiam się,co by było gdyby kapłani i możni dogadali się i razem stawiali opór,czy to przeciw Duńczykom,Sasom czy też Pomorzanom.

Kolejna książka Roberta Barkowskiego z okresu średniowiecza jaką przeczytałem. I jestem z niej równie zadowolony jak z poprzednich. Kupiłem ją ze względu na zainteresowanie Słowianami, zwłaszcza zaodrzańskimi. Książka ładnie i czytelnie opisuje proces jak słowiańscy piraci z Rugii od bycia pogromcą i łupieżcą Duńczyków stali się przez nich gromieni i łupieni a w końcu całkiem rozbici. Generalnie jakoś ci Słowianie nie wzbudzili we mnie podziwu ani sympatii nie zaimponowali mi też niczym szczególnym. Zachowywali się jak klany zawodowych piratów i łupieżców skłóconych ze wszystkimi sąsiadami łącznie z innymi słowiańskimi plemionami. Z takim podejściem nie dziwię się, że nie byli w stanie wytworzyć własnego państwa a bez tego trudno mówić o przetrwaniu gdy dookoła było coraz więcej państw i protopaństw. Zaś duński biskup Absalon okazał się bardzo barwną postacią jaka od razu mi się skojarzyła z bojowymi kapłanami Sigmara z Warhammera.

Polecam zwłaszcza jak ktoś lubi czytać lekki i czytelny język tego autora oraz jest zainteresowany dziejami Słowian zaodrzańskich z początków naszego państwa.

Kolejna książka Roberta Barkowskiego z okresu średniowiecza jaką przeczytałem. I jestem z niej równie zadowolony jak z poprzednich. Kupiłem ją ze względu na zainteresowanie Słowianami, zwłaszcza zaodrzańskimi. Książka ładnie i czytelnie opisuje proces jak słowiańscy piraci z Rugii od bycia pogromcą i łupieżcą Duńczyków stali się przez nich gromieni i łupieni a w końcu...

Kolejna dobra pozycja w której autor opisuje zmagania Niemców oraz Duńczyków ze Słowianami.

Kolejna dobra pozycja w której autor opisuje zmagania Niemców oraz Duńczyków ze Słowianami.

Książka to właściwie tom II historii Dani ze Słowianami znad Bałtyku. Z tego powodu książka jest dość krótka i autor pomija parę kwestii lub przedstawia je dość skrótowo. Ma racje. Jednak i bez tego można spokojnie dowiedzieć się, o co chodziło z tytułową Rugią. W skrócie Słowianie byli niepokonani i napadali na Duńczyków na rdzennych ziemiach bez większych przeszkód. Dopiero król Waldemar I z koleżką 2-metrowym biskupem-wojownikiem, zorganizowali wyprawę. Ta jakoś nie była szczególna, ale wrócono no z łupami i jako żywe osoby. I tak najazdów było sporo aż wreszcie "gniazdo" Słowian zostało zdobyte i podporządkowane Dani. W międzyczasie wystawiono Saksonie i paru władców z Pomorza.

Książka to właściwie tom II historii Dani ze Słowianami znad Bałtyku. Z tego powodu książka jest dość krótka i autor pomija parę kwestii lub przedstawia je dość skrótowo. Ma racje. Jednak i bez tego można spokojnie dowiedzieć się, o co chodziło z tytułową Rugią. W skrócie Słowianie byli niepokonani i napadali na Duńczyków na rdzennych ziemiach bez większych przeszkód....

Zdecydowanie jedna z lepszych pozycji autorstwa Roberta Barkowskiego. Przyznam, że byłem wcześniej sceptycznie nastawiony do tego autora, zwłaszcza po lekturze średnio udanego "Paryża 885-6", czy krzykliwych tytułach w rodzaju "Słowianie Połabscy. Dzieje zagłady". Tym razem do zakupu skusiła mnie tematyka i nie żałuję, a nawet mogę ostrożnie polecić.
Na szczęście tym razem Barkowski jest bardzo konkretny, a umiejętnie prowadzona narracja jest spójna i klarowna. "Rugia 1168" skupia się na duńskich wyprawach z lat 50. i 60. XII wieku skierowanych na słowiańskie wybrzeża Bałtyku, z tytułowym zdobyciem Arkony na czele. Barkowski snuje opowieść w oparciu o zachowane źródła łacińskie, uzupełniając wywód dość bogatą literaturą w kilku językach - po niemiecku, polsku i duńsku. Co prawda trafiają się drobne nieporozumienia (na str. 112 Barkowski błędnie pisze, że Garz to Charenza, a na str. 156 słusznie podaje, że nie należy tych dwóch miejscowości identyfikować),ale muszę pochwalić autora, że unika tu pomyłek, które trafiały mu się w przeszłości - przede wszystkim nie daje się ponosić własnej fantazji. Solidna lektura na temat upadku ostatniej twierdzy pogaństwa za Odrą i duńskich najazdów na Pomorze.

PS. Co do rozterek autora ze str.79-80 na temat powodów łamania włóczni przed starciem - z tego co czytałem na temat innych wojen w średniowieczu, to łamanie włóczni mogło służyć oburęcznemu ranieniu koni podczas odpierania szarży.

Zdecydowanie jedna z lepszych pozycji autorstwa Roberta Barkowskiego. Przyznam, że byłem wcześniej sceptycznie nastawiony do tego autora, zwłaszcza po lekturze średnio udanego "Paryża 885-6", czy krzykliwych tytułach w rodzaju "Słowianie Połabscy. Dzieje zagłady". Tym razem do zakupu skusiła mnie tematyka i nie żałuję, a nawet mogę ostrożnie polecić.
Na szczęście tym razem...

Ciekawy temat wpisujący się w całą serię książek o średniowiecznej zachodniej słowiańszczyźnie. Dla ciekawych tematu warto ale nie jest to pasjonująca lektura.

Ciekawy temat wpisujący się w całą serię książek o średniowiecznej zachodniej słowiańszczyźnie. Dla ciekawych tematu warto ale nie jest to pasjonująca lektura.