Kres czasów

Ewolucja postaci Karli Linde, która na przestrzeni całej sagi Marzeny Rogalskiej przeszła drogę od zagubionej, wrażliwej dziewczyny do dojrzałej, świadomej swojej siły kobiety, znajduje w „Kresie czasów” swój najbardziej dramatyczny i satysfakcjonujący punkt kulminacyjny. Bohaterka musi zmierzyć się z brutalnością historii wdzierającej się w każdy zakamarek jej prywatnego życia. Karla w tej części staje się symbolem niezłomności; jej postać krystalizuje się w ogniu wojennej pożogi, tracąc resztki naiwności, ale zachowując to, co w niej najcenniejsze – głęboką empatię i zdolność do kochania mimo wszechobecnej nienawiści.

Moja ocena tej publikacji to mocne 8/10. Rogalska udowadnia, że potrafi zapanować nad ogromnym rozmachem narracyjnym, nie tracąc przy tym z oczu intymności, która od początku była siłą napędową tej serii.

Największym atutem książki jest sposób, w jaki autorka kreśli losy Karli i jej bliskich, umiejętnie wplatając je w autentyczne realia historyczne schyłku pewnej epoki. „Kres czasów” to panorama świata, który rozpada się na kawałki pod naporem II wojny światowej. Wyczuwalna w tekście kunsztowna więź z przeszłością objawia się w pieczołowitym odtworzeniu detali – od nastrojów panujących na ulicach Krakowa, po duszne salony, w których wielka polityka decydowała o życiu milionów. Rogalska z dużą dozą fantazji literackiej, ale i ogromnym szacunkiem do faktów, maluje obraz ludzi postawionych w sytuacjach granicznych. To właśnie w tym tomie widać najwyraźniej, jak autorka nadaje całości wyjątkowej głębi poprzez analizę moralnych dylematów, przed którymi stają bohaterowie: czy można pozostać wiernym sobie, gdy cały świat żąda zdrady?

Karla Linde w „Kresie czasów” nie jest już tylko obserwatorką zmian; staje się ich aktywną uczestniczką. Jej ewolucja jest wiarygodna psychologicznie – ból, którego doświadcza, nie jest jedynie pustym literackim gestem, ale motorem napędowym jej przemiany. Choć sama historia jest fikcyjna, jej emocjonalny ciężar sprawia, że czytelnik odnosi wrażenie obcowania z prawdziwym świadectwem z epoki. Autorka buduje kunsztowną więź między przeżyciami wewnętrznymi bohaterów a wielką historią, co sprawia, że każda decyzja Karli rezonuje z ogromną siłą.

Dlaczego oceniam tę książkę na osiem punktów? Przede wszystkim za warsztatową dojrzałość. Rogalska pisze z ogromną swobodą, panując nad wieloma wątkami i rozwijając je w sposób, który daje czytelnikowi poczucie pełnej, choć bolesnej satysfakcji. Do pełnej dziesiątki zabrakło mi jedynie nieco większej dynamiki w środkowej części książki, gdzie opisy obyczajowe momentami zbyt mocno wygrywają z tempem akcji. Niemniej jednak, jako drugi tom, „Kres czasów” spełnia wszystkie pokładane w nim nadzieje.

To lektura, która zostaje w pamięci na długo po przewróceniu ostatniej strony. Rogalska stworzyła portret pokolenia, któremu historia odebrała młodość, ale nie zdołała odebrać godności. Dzięki Karli Linde otrzymujemy opowieść o tym, że nawet gdy nadchodzi kres znanych nam czasów, w popiołach starego świata wciąż tli się iskra nadziei na nowy początek. To solidna, wzruszająca i mądra literatura, która zasługuje na uznanie zarówno fanów sagi, jak i osób szukających w prozie obyczajowej czegoś więcej niż tylko prostej rozrywki.

Ewolucja postaci Karli Linde, która na przestrzeni całej sagi Marzeny Rogalskiej przeszła drogę od zagubionej, wrażliwej dziewczyny do dojrzałej, świadomej swojej siły kobiety, znajduje w „Kresie czasów” swój najbardziej dramatyczny i satysfakcjonujący punkt kulminacyjny. Bohaterka musi zmierzyć się z brutalnością historii wdzierającej się w każdy zakamarek jej prywatnego...

Dla mnie historia jest umiarkowanie porywająca. Momentami zbyt nudna, rozwlekła.
Chyba trzeba lubić taki styl i czytanie niespieszne.

Dla mnie historia jest umiarkowanie porywająca. Momentami zbyt nudna, rozwlekła.
Chyba trzeba lubić taki styl i czytanie niespieszne.

Drugi tom o wiele bardziej wciągający :)
Przed Karlą Linde stoją coraz poważniejsze decyzje.
Ambitna i niebywale ciepła postać. Stawia pierwsze kroki daleko od kraju na angielskiej prowincji. Uczy się samodzielności. Świat stoi przed obliczem wojny. Nadchodzą trudne czasy dla społeczeństwa. W tym wszystkim nie brakuje jednak czasu na wątek romantyczny. Nie mogę doczekać się kolejnego domu.
Przyjemny styl i naprawdę bardzo dobrze się to czyta.

Drugi tom o wiele bardziej wciągający :)
Przed Karlą Linde stoją coraz poważniejsze decyzje.
Ambitna i niebywale ciepła postać. Stawia pierwsze kroki daleko od kraju na angielskiej prowincji. Uczy się samodzielności. Świat stoi przed obliczem wojny. Nadchodzą trudne czasy dla społeczeństwa. W tym wszystkim nie brakuje jednak czasu na wątek romantyczny. Nie mogę doczekać się...

Pani Marzena Rogalska dla mnie jest mistrzynią w pisaniu powieści, które akcje toczą się przed wojna i podczas wojny.
Czytając książki Pani Marzeny sprawiają że nie można od nich się oderwać.
Polecam.

Pani Marzena Rogalska dla mnie jest mistrzynią w pisaniu powieści, które akcje toczą się przed wojna i podczas wojny.
Czytając książki Pani Marzeny sprawiają że nie można od nich się oderwać.
Polecam.

Drugi tom jeszcze lepszy od pierwszego. Styl Rogalskiej jest ciepły, otulający, wciągający. Losy Karli prawdopodobne, czytelnik nie ma poczucia wymyślonej historii. Nie mogę się doczekać odkrycia dalszego ciągu.

Drugi tom jeszcze lepszy od pierwszego. Styl Rogalskiej jest ciepły, otulający, wciągający. Losy Karli prawdopodobne, czytelnik nie ma poczucia wymyślonej historii. Nie mogę się doczekać odkrycia dalszego ciągu.

Zaskoczenie, ta część była dużo lepsza niż pierwsza. Dużo lepiej mi się ją czytało, a losy Karli w Londynie, wciągnęły mnie i sprawiły, że od razu musiałam sięgnąć po trzecią część serii.
To część, która pokaże nam losy Karli u progu II Wojny Światowej. Jest dużo emocji, miłości, lęku i strachu, Jedno jest pewne, Karla musi szybko dorosnąć i mierzyć się z wielką historią.

Zaskoczenie, ta część była dużo lepsza niż pierwsza. Dużo lepiej mi się ją czytało, a losy Karli w Londynie, wciągnęły mnie i sprawiły, że od razu musiałam sięgnąć po trzecią część serii.
To część, która pokaże nam losy Karli u progu II Wojny Światowej. Jest dużo emocji, miłości, lęku i strachu, Jedno jest pewne, Karla musi szybko dorosnąć i mierzyć się z wielką historią.

Niestety nie udało mi się poczuć klimatu tamtych czasów, jak to było w przypadku pierwszego tomu. Czyta się dobrze, język jest lekki i przyjemny. Książka jednak momentami jest nudna, a główni bohaterowie, Karla i Emil , jak dla mnie zbyt wyidealizowani.

Niestety nie udało mi się poczuć klimatu tamtych czasów, jak to było w przypadku pierwszego tomu. Czyta się dobrze, język jest lekki i przyjemny. Książka jednak momentami jest nudna, a główni bohaterowie, Karla i Emil , jak dla mnie zbyt wyidealizowani.

Odrobinę lepsza niż część pierwsza, trochę więcej się dzieje. Nadal jednak główni bohaterowie, Karla i Emil to postacie wyidealizowane, aż wręcz nierealne.

Odrobinę lepsza niż część pierwsza, trochę więcej się dzieje. Nadal jednak główni bohaterowie, Karla i Emil to postacie wyidealizowane, aż wręcz nierealne.

Jestem nadal w zachwycie, Pani Marzeno szacun, nie wiedziałam, że Pani tak pisze. Muszę się szybko rozejrzeć za trzecią częścią

Jestem nadal w zachwycie, Pani Marzeno szacun, nie wiedziałam, że Pani tak pisze. Muszę się szybko rozejrzeć za trzecią częścią

Trochę wyidealizowane losy Karli podczas pobytu w Anglii. Jednak naprawdę dobrze , szybko się czyta.

Trochę wyidealizowane losy Karli podczas pobytu w Anglii. Jednak naprawdę dobrze , szybko się czyta.