The Art of Impossible

Jest to pierwsza książka autora, którą przeczytałem. Trafiłem na nią po obejrzeniu na YouTube krótkiego filmu dedykowanego tematowi rozwoju osobistego. Po obejrzeniu jego osobistej wypowiedzi pomyślałem, że warto zdobyć się na dodatkowy wysiłek, bo pozycja jest nadal niedostępna w języku polskim, co trochę dziwne, biorąc pod uwagę, że już przetłumaczono inne jego książki, a ta została wydana już w 2021.

Podstawowym motywem, odmienianym przez wszystkie przypadki, rozkładanym na czynniki pierwsze, jest tzw. „flow”, co pozwolę sobie przetłumaczyć na „stan unoszenia” (polskie oficjalne tłumaczenie to „przepływ”: https://pl.wikipedia.org/wiki/Przep%C5%82yw_(psychologia)). Jest to stan umysłu, w którym bezwiednie, bez uczucia upływu czasu, oddajemy się jakimś czynnościom. Jesteśmy skupieni, milknie nasz wbudowany, wewnętrzny krytyk, nie myślimy o konsekwencjach (przyszłości). Jesteśmy tylko tu i teraz. Chcemy, by ten stan trwał. „Patrz, jak ten czas przeleciał”, to skrótowy opis tego stanu. Ten stan jest wielce pożądany, niektórzy właśnie dla niego żyją, dosłownie. Autor postanowił przestudiować skąd się on bierze, co o nim wiemy, jakie są jego składniki, jak go wywołać.

Wciąż jest moim zdaniem sporo miejsca na rynku wydawniczym na dobre książki popularnonaukowe, które za pomocą zrozumiałego języka wyjaśnią co się dzieje na przykład w naukach kognitywnych. Prawie 25% treści tej pozycji to odsyłacze do dokumentów źródłowych, którymi są przede wszystkim artykuły naukowe. Ta pozycja trafiła do mnie ze względu na tematykę i sposób przekazania treści. Tematyka, to rozwój, przede wszystkim osobisty, ujęty z perspektywy naukowej. Książka jest swoistym podręcznikiem. Przez pierwsze rozdziały autor definiuje i wzajemne relacje pomiędzy pojęciami, które składają się na wysoką wydajność, by wreszcie połączyć całą do tej pory przekazaną wiedzą w swoisty przepis na życie. Ci z czytelników, którzy są przekonani do mikronawyków, znajdą dla siebie wręcz rozpisany plan godzinowy na cały tydzień. Czyli: nie wiesz, jak żyć (by optymalnie wykorzystać swój ziemski czas)? Autor wie, jak żyć wydajnie, stosuje opisane zasady, które oparł na współczesnej wiedzy. Możesz zastosować je i ty. Oczywiście celowo spłycam, lecz do tego sprowadza się moim zdaniem najważniejszy przekaz.

Jest sporym wyzwaniem zastosowanie powszechnego języka do przekazania czytelnikowi takich pojęć, jak motywacja, uczenie się, innowacyjność, czy strach. Do tego próba powiązania tych pojęć z działaniem substancji chemicznych na nasz mózg, z czego część jest produkowana tylko przez niego, to kolejne wyzwanie. Zbudowanie z tych kawałków obrazka, który byłby spójny i przekazywał zrozumiały przekaz, to znakomita większość treści tej książki. Trochę mi zabrakło wizualnej reprezentacji związków między tymi pojęciami, co moim zdaniem dobrze by uzupełniło samą treść. Dla przykładu: ciekawość warunkuje pasję, pasja warunkuje wyższy cel: ciekawość → pasja → wyższy cel, ale: ciekawość + pasja + wyższy cel = napęd, jeden z trzech składników motywacji. Aż się prosi, by przedstawić tę i inne zależności w postaci obrazka, gdzie każde z pojęć zostanie powiązane z pozostałymi np. za pomocą strzałek, jak na schematach blokowych.

Jest to pierwsza książka autora, którą przeczytałem. Trafiłem na nią po obejrzeniu na YouTube krótkiego filmu dedykowanego tematowi rozwoju osobistego. Po obejrzeniu jego osobistej wypowiedzi pomyślałem, że warto zdobyć się na dodatkowy wysiłek, bo pozycja jest nadal niedostępna w języku polskim, co trochę dziwne, biorąc pod uwagę, że już przetłumaczono inne jego książki, a...