Stop-klatka

Tomik "Stop-klatka" Jarosława Kapłona zawiera wiersze-wspomnienia. Wiele z nich jest tymi, które zatrzymują bo jednocześnie uruchamiają jakiś fragment pamięci czytelnika.
Takim wierszem jest "pole bitwy" - pierwszy dzień stanu wojennego i jego dramatyzm w rodzinie, gdzie... matka rozumiejąca, co się dzieje przeżywa koszmar a jej dzieci doświadczając nieznanego dotąd, próbują znaleźć jakąś równowagę w tym nagłym zburzeniu świata ( jeszcze nie zrozumieniu ale już przeczuwaniu i odczuwaniu nowego, które ściska lękiem). Pociecha w zabawie, która nie do końca jest zabawą. Jest tylko przykrywką dla emocji tego dnia.
Dorosły czytelnik zdaje sobie sprawę...
przystaje myślami nieobojętnymi.

Wiersz "perspektywa" w moim odczuciu, wpisuje się w tamten czas...
Zachłyśnięcie się wolnością tego, który... i syna dziś (a może już wtedy ?) rozumiejącego, dlaczego tak zachłannie obserwował niebo - symbol nieskrępowania wędrówki chmur.

Wiersz "istota" maluje moment urodzin i próbuje przekazać prawdę o pamięci tamtej chwili, właśnie nowonarodzonego. Tego, co z gwiazd i kosmosu ( jakby mapy nieba tamtej chwili) oraz tego, co w kontakcie z mamą - jej bliskość serca i oczu, które w końcu widzą tego, którego nosiły w sobie. Moment połączenia niewidzialnego z widzialnym, duchowego objawionego w materii.

Wiersz"cięcie"... jakie to ważne móc/umieć/chcieć zamknąć sprawy nurtujące głowę i pozwolić jej odetchnąć. Późny wieczór wkraczający w noc to czas na sen a nie rozmyślania.
Życie własne i to wokół. Co było to było, co ma być - oby było najlepszym. Jutro nie da o sobie zapomnieć a spokój - oby nie był tylko wyrazem a stanem.

Bohater i Ona - w krajobrazach rzeczywistych i tych ze snu. Co prawdą, co marzeniem, co tęsknotą...
każdy swoją wrażliwością odbierze - może inaczej ? Więzi zdają się umacniać i rozluźniać.

Wiersz "Wrocław"... przypomniał mi stan wojenny i osobę bliską sercu - listy od niej... tak jak tu w wersach.
Samo miasto już trochę swoje ale poniemieckość dopada przypomnieniem, choćby zmianą nazw ulic, wiedzą, że było inaczej.
Nazwa "Zomo-Strasse" czy "Gaz-Platz" wywołują dreszcze.

Tak dużo w tych wierszach szczegółów, zapamiętanych a może wymyślonych na nowo ? Z ilu stop-klatek składa się życie człowieka i jak bardzo są szczegółowe, wiedzą nieliczni - ci, którzy mieli to doświadczenie.
Może to nawiązanie do jednego z objawów śmierci klinicznej ?
W każdym razie głowa bohatera nie odpoczywa, stale zajęta
jakby się bała ciszy, tego co może uzmysłowić, co może zbyt trudne?
Tak często bywa ale to nie musi być ten wzorzec. Czasem tak bywa, że jest głośno, że jest dużo... za dużo na dany czas. I... musi się "wylać" by uspokoić.

Tomik ciekawy, lubi zaskakiwać.

Joanna T.

Tomik "Stop-klatka" Jarosława Kapłona zawiera wiersze-wspomnienia. Wiele z nich jest tymi, które zatrzymują bo jednocześnie uruchamiają jakiś fragment pamięci czytelnika.
Takim wierszem jest "pole bitwy" - pierwszy dzień stanu wojennego i jego dramatyzm w rodzinie, gdzie... matka rozumiejąca, co się dzieje przeżywa koszmar a jej dzieci doświadczając nieznanego dotąd,...

„Stop-klatka” to poruszający zapis chwil zawieszonych między codziennością a metafizyką. Jarosław Kapłon z niezwykłą wrażliwością zatrzymuje obrazy życia, nadając im wymiar uniwersalny i intymny zarazem. To poezja głęboko osobista, zakorzeniona w doświadczeniu, która otwiera przestrzeń do refleksji nad czasem, pamięcią i miejscem człowieka w świecie — także tym wyobrażonym.

„Stop-klatka” to poruszający zapis chwil zawieszonych między codziennością a metafizyką. Jarosław Kapłon z niezwykłą wrażliwością zatrzymuje obrazy życia, nadając im wymiar uniwersalny i intymny zarazem. To poezja głęboko osobista, zakorzeniona w doświadczeniu, która otwiera przestrzeń do refleksji nad czasem, pamięcią i miejscem człowieka w świecie — także tym wyobrażonym.

Albert Einstein powiedział, że „wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy”. Tylko z pozoru jest to paradoksalne, ponieważ to właśnie wiedza w połączeniu z wyobraźnią jest podstawą kreatywności, do której, aby się rozwijała, musimy dodać wolność. W głąb swojej wyobraźni zabiera nas Jarosław Kapłon w najnowszym tomiku „ Stop-klatka" . Książka jest bardzo dokładnie przemyślana, począwszy od okładki, skończywszy na ostatnim wersie. Autor otwiera bramy wszechświata, do galaktyki swojego umysłu. Śni o przyszłości, lęka się jutra, marzy, by nie stracić tego, co kocha. Wie, że gdy się obudzi, będzie zmuszony łapać równowagę, powrócić do rzeczywistości. Potrafi przekazać emocje , co w poezji jest chyba najważniejsze. Każdy wiersz ma głębie i niespotykane przesłanie. Idziemy ścieżką pełną poezji zapisanej przez własne decyzje i realizowanie pasji, przez to, co zdobywamy i jacy się stajemy. I w momencie, gdy ją usłyszymy nigdy już o niej nie zapomnimy. Wbrew pozorom nie są to teksty łatwe w rozumieniu, ja wciąż szukam ukrytych prawd, wśród niezwykłych metafor autora. Książka odkryje przed nami to, co na pozór jest niewidzialne, jak mówi sam Jarosław : "mógłbym powiedzieć że śnie a potem wychodzę z tego snu
do drugiego snu innego pokoju gdzie wydrapałaś na ścianach okna
jakbyś nie wierzyła że niewidzialne staje się widzialne" "Stop-klatka" Pokaże nam kadry do poezji innego wymiaru.

Albert Einstein powiedział, że „wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy”. Tylko z pozoru jest to paradoksalne, ponieważ to właśnie wiedza w połączeniu z wyobraźnią jest podstawą kreatywności, do której, aby się rozwijała, musimy dodać wolność. W głąb swojej wyobraźni zabiera nas Jarosław Kapłon w najnowszym tomiku „ Stop-klatka" . Książka jest bardzo dokładnie przemyślana,...