Szczęśliwy człowiek jako Tatozaurus sapiens

Kto zna Marcina, ten wie, że każdej bezdzietnej osobie mówi "nie rób sobie dzieci". Postanowiłem sprawdzić, co więcej na temat tacierzyństwa (też mi słownik poprawia na macierzyństwo) ma do powiedzenia.

Ten pseudoporadnik, jak sam nazywa go autor, opowiada o wszystkim związanym z pojawieniem się dziecka w życiu faceta. Od samego poczęcia, poprzez noworodka, aż po okres dorastania. W swój prześmiewczy sposób obrazuje nie tylko najgorsze rzeczy, ale również te najpiękniejsze. Idealnie wyciąga na wierzch typowe zachowania otoczenia oraz samych mężczyzn.
Ta krótka lektura potrafi skutecznie poprawić humor. Czytając z uśmiechem na twarzy, można wyczuć jednak, że autor jest jednak bardzo szczęśliwym ojcem. Po lekturze, jako bezdzietny facet, mam jednak pewny problem. Czy bardziej mnie ona zachęca, czy zniechęca do posiadania dzieci? Myślę, że jest tak po równo.

Polecam, mi się podobało. Nie jest aż tak humorystycznie jak w poprzednim tytule, lecz nadal jest miło i wesoło. Najważniejsze, nie brać tego na poważnie, ewentualnie czytać między wierszami.

Kto zna Marcina, ten wie, że każdej bezdzietnej osobie mówi "nie rób sobie dzieci". Postanowiłem sprawdzić, co więcej na temat tacierzyństwa (też mi słownik poprawia na macierzyństwo) ma do powiedzenia.

Ten pseudoporadnik, jak sam nazywa go autor, opowiada o wszystkim związanym z pojawieniem się dziecka w życiu faceta. Od samego poczęcia, poprzez noworodka, aż po okres...

Lepsza niż "Dlaczego szczęśliwy człowiek...". Jednak nie każdy żart do mnie trafiał.

Lepsza niż "Dlaczego szczęśliwy człowiek...". Jednak nie każdy żart do mnie trafiał.

Jeżeli szukasz książki, która przypomni Ci serię "Jak cało i zdrowo przyszedłem na świat" to dobrze trafiłeś/trafiłaś. Tu Autor w ironiczny sposób opisuje blaski i cienie tacierzyństwa. Używa przykładów z własnego życia, więc cała historia jest bardzo wiarygodna.
Wiadomo, że nie wszystkie przedstawione tu rady zadziałają na każde dziecko (lub na to samo ale jakiś czas później),ale zawsze to jakaś pomoc lub choćby satysfakcja, że ktoś ma jeszcze gorzej (a może lepiej?) niż ja (czyli osoba, która w danym momencie czyta ten poradniczek).
Polecam!!

Jeżeli szukasz książki, która przypomni Ci serię "Jak cało i zdrowo przyszedłem na świat" to dobrze trafiłeś/trafiłaś. Tu Autor w ironiczny sposób opisuje blaski i cienie tacierzyństwa. Używa przykładów z własnego życia, więc cała historia jest bardzo wiarygodna.
Wiadomo, że nie wszystkie przedstawione tu rady zadziałają na każde dziecko (lub na to samo ale jakiś czas...

Książka „Szczęśliwy człowiek jako Tatozaurus-sapiens” jest rodzajem poradnika satyrycznego, gdzie autor przekazuje swoje obserwacje i dzieli się doświadczeniami dotyczącymi wychowania syna od urodzenia do wieku kilku lat. Także opisuje komiczne sytuacje ze swojego życia, powiązane z dzieckiem. Ogólnie jest bardzo wesoło, jedynie we wstępie i epilogu pojawiają się poważniejsze przemyślenia, w moim odbiorze nawet depresyjne.

Opisane są perypetie przed narodzeniem, po narodzeniu, w żłobku (skrótowo),i w przedszkolu. Zarówno ze strony dziecka, jak i (głównie) taty oraz mamy. Podobnie jak w przypadku książki „Dlaczego szczęśliwy człowiek nie żeni się z kobietą” i tutaj dołożono trochę satyrycznych ilustracji, tabelek, podpunktów i „naukowych” charakterystyk.

Bardzo mi się podoba u Marcina Halskiego w tekstach tego gatunku, że z niczym się nie kryje, pisze szczerze, łopatologicznie, prosto (nie rozumiałam na całą książkę tylko jednego słowa),odważnie ani nic nie cenzuruje. Jednocześnie nie obraża żadnej osoby, bo do tych najdroższych zwraca się przy pomocy rzeczowników pisanych wielką literą, w sposób zabawny, ale oddający szacunek. Jak i nie boi się żartować ze stereotypów, co dziś jest niestety zanikającą cechą.

Książka przeznaczona jest dla ojców przed narodzinami syna (dziewczynek oczywiście też dotyczy),jak w trakcie jego wychowywania w pierwszych latach życia. Niemniej każdy może przeczytać tę krótką historię, kto lubi satyrę „pieluszkową” i masę ciekawych porównań i nawiązań. Bo powiedzcie, jak nie uśmiać się np. z czegoś takiego: „coś jakby piorun walnął w rabarbar” albo porównania mieszkania zawalonego zabawkami do dżungli z wioską kanibali? ;]

Nie przypadła mi do gustu tylko jedna rzecz – przypisy. A jest ich o wiele więcej, niż książka ma stron (na moich ustawieniach Kindle’a). Na stronę przypada ich czasem kilka. Poza „oksymoronem” i może „kocimi łbami” cała reszta pasuje do wpisania jej po przecinku w zdaniach tekstu właściwego, ewentualnie wrzuceniu jej do nawiasu. Niestety taka ilość przypisów stale wytrącała mnie z rytmu, bo musiałam non stop porzucać wątek i rozpraszała się moja uwaga, gdy trzeba było zjeżdżać na dół strony.

Ale ogólnie książka warta polecenia do poczytania na plażę, do pociągu czy na wieczór. Poprawiony humor i dużo śmiechu murowane!

Książka „Szczęśliwy człowiek jako Tatozaurus-sapiens” jest rodzajem poradnika satyrycznego, gdzie autor przekazuje swoje obserwacje i dzieli się doświadczeniami dotyczącymi wychowania syna od urodzenia do wieku kilku lat. Także opisuje komiczne sytuacje ze swojego życia, powiązane z dzieckiem. Ogólnie jest bardzo wesoło, jedynie we wstępie i epilogu pojawiają się...

Jak wspominałam w komentarzu do "Dlaczego szczęśliwy człowiek nie żeni się z kobietą", pana Halskiego znalazłam na Instagramie i postanowiłam zapoznać się z jego twórczością.
Również w przypadku tej książki nie mogę odmówić panu Marcinowi lekkości pióra. Niestety, jako osoba bezdzietna, nie za bardzo widzę tutaj humor (możliwe, że czarny jak moja bezdzietna dusza, no nie wiem). Dla mnie to bardziej takie pseudofilozoficzne rozważania na temat życia rodzinnego. Sam autor nazywa obie swoje książki pseudoporadnikami, więc żywię szczerą nadzieję, ze i zwrot "pseudofilozoficzny" go nie urazi. ;) Obie z nich zawierają przeurocze ilustracje, o czym wspominam tutaj, bo przy poprzedniej książce zapomniałam. Mea culpa. :)

Jak wspominałam w komentarzu do "Dlaczego szczęśliwy człowiek nie żeni się z kobietą", pana Halskiego znalazłam na Instagramie i postanowiłam zapoznać się z jego twórczością.
Również w przypadku tej książki nie mogę odmówić panu Marcinowi lekkości pióra. Niestety, jako osoba bezdzietna, nie za bardzo widzę tutaj humor (możliwe, że czarny jak moja bezdzietna dusza, no nie...

Zabawne i ironiczne czytadło, dla chwili relaksu i pośmiania się z własnej niedoli ( bycia rodzicem ;))

Zabawne i ironiczne czytadło, dla chwili relaksu i pośmiania się z własnej niedoli ( bycia rodzicem ;))

Jeśli jesteś młodym (choć nie zawsze),może lepiej początkującym w roli TATY, to ta książka to Twoje MUST HAVE.
Marcin Halski wprowadza w tajniki misji bycia tatą i to z racji cenzury, DOBRYM TATĄ 😊
Jak zwykle u Marcina Halskiego książkę czyta się rewelacyjnie i jeśli jesteś lub zamierzasz być TATĄ, to będziesz do tej książki często wracać.
Rady bezcenne.
Sugestywne, a czasami nawet obrazkowe przedstawienie jak wygląda rola ojca od momentu porodu do wieku przedszkolnego, czyli wtedy kiedy najbardziej potrzebujesz pomocy, jak się odnaleźć w tej nowej roli i w tym nieprzyjaznym dla Ciebie świecie.
Świetnie napisana, prawdziwa i szczera książka oparta na własnych doświadczeniach autora z bycia TATOZAURUSEM i wychowywaniem syna.
Nie znajdziesz tutaj pompatycznych rad pedagogów , lekarzy i psychologów, ale poznasz jak wygląda realnie ten może jeszcze obcy dla Ciebie świat, a może już w nim jesteś, ale nie do końca wiesz jak się po nim poruszać, żeby wyjść zwycięsko ze swojej misji.
Polecam do przeczytania razem z „Dlaczego szczęśliwy mężczyzna nie żeni się z kobietą?”.
Dwie rozbrajająco szczere książki, dedykowane nie tylko dla mężczyzn.
Ja świetnie się przy nich bawiłam, a dodatkowo dobrze jest lepiej zrozumieć świat mężczyzn, który często dla nas kobiet jest obszarem omijanym 😉.

Jeśli jesteś młodym (choć nie zawsze),może lepiej początkującym w roli TATY, to ta książka to Twoje MUST HAVE.
Marcin Halski wprowadza w tajniki misji bycia tatą i to z racji cenzury, DOBRYM TATĄ 😊
Jak zwykle u Marcina Halskiego książkę czyta się rewelacyjnie i jeśli jesteś lub zamierzasz być TATĄ, to będziesz do tej książki często wracać.
Rady bezcenne.
Sugestywne, a...