Ruch turystyczny w kopalni soli Wieliczka w okresie zarządu austriackiego (1772–1918) / Tourist traffic in Wieliczka Salt Mine under the austrian management (1772 - 1918)

Książka stanowi swoistą podróż do pełnej uroku, dawnej kopalni, która już od XVIII wieku przyciągała zwiedzających z całego świata. Bowiem kopalnia soli w Wieliczce to jedna z pierwszych atrakcji turystycznych na ziemiach polskich. Początki zwiedzania sięgają schyłku XV w., kiedy to odnotowano pierwsze, sporadyczne podróże do Żup Krakowskich wybitnych europejskich humanistów. W kolejnych stuleciach powoli rozwijający się ruch turystyczny miał charakter elitarny. W omawianym okresie tajemnice wielickiej kopalni były zarezerwowane, każdorazowo na wyraźne zezwolenie króla, dla przedstawicieli klas wyższych, dostojników świeckich i kościelnych, uczonych oraz dyplomatów.

Niewątpliwym przełomem dla rozwoju turystyki okazał się okres zaboru austriackiego. Przejęcie w 1772 r. Żup Krakowskich przez cesarzy austriackich stał się jednocześnie momentem wcielenia, w 1774 r., ściśle określonych zasad regularnego, zorganizowanego zwiedzania.

Autorce udało się szczegółowo opisać zjawiska i mechanizmy działania, determinujące rozwój wielickiej turystyki oraz wyodrębnić dwa charakterystyczne okresy. Pierwszy (1774-1868) - bazował na systemie biletów bezpłatnych, drugi (1868-1918) wprowadził, w styczniu 1868 r., pierwszy, historyczny taryfikator opłat.

Niewątpliwie ciekawą informacją – nie tylko dla badaczy – zawartą w książce jest imienna lista osób, które w latach 1774-1918 zwiedziły wielicką kopalnię.

Wydawnictwo jest bogato ilustrowane - zawiera aż 149 zdjęć, rycin, obrazów i map pochodzących z epoki. Niektóre z nich są publikowane po raz pierwszy.