Miłość w czasach niepokoju. Niepublikowane wykłady

Ależ moc! To prawda.
Serce rozszerza się we mnie, kiedy rozpoznaje rozumienie. Biorę dużo. Dziękuję.

Ależ moc! To prawda.
Serce rozszerza się we mnie, kiedy rozpoznaje rozumienie. Biorę dużo. Dziękuję.

Te niepublikowane wcześniej wykłady z filozofii człowieka Księdza Profesora dotknęły mnie tak mocno i tyle we mnie czułych strun poruszyły, że trudno mi znaleźć odpowiednie słowa, żeby ich wartość opisać. A czytałam, a właściwie kontemplowałam je po fragmencie, dając sobie czas na ich przemyślenie i przeżycie.

W swoich wykładach ks.Tischner z wielką wrażliwością interpretuje fragmenty tekstów mistyków (św. Jana od Krzyża i Mistrza Eckharta) w kontekście Biblii i poglądów innych filozofów. Skupia się głównie na miłości, której naturę i wartość próbuje uchwycić, charakteryzując nie tylko relację człowieka z Bogiem, ale też kobiety i mężczyzny. Analizuje paradoks wolności i posiadania, naturę pożądania i tęsknoty, nadziei i wierności, prawdy i iluzji, a także "ciemnych nocy miłości" i obecności "trzeciego" w każdej miłosnej relacji. Przygląda się również miłości romantycznej, tak bardzo w naszej kulturze mitologizowanej. I wreszcie wskazuje na niebezpieczne uprzedmiotowienie miłości w czasach współczesnych.

A wszystko to czyni w sposób logiczny i błyskotliwy, czytelny i zrozumiały nawet dla kogoś takiego jak ja, kto z filozofią przez duże "F" miał ostatnio do czynienia ponad dwadzieścia lat temu.
Zresztą pamiętajmy, że są to wykłady, więc Ksiądz na pewno widział reakcje słuchaczy na co trudniejsze i bardziej skomplikowane treści, więc nieustannie odwoływał się do zabawnych anegdot, przykładów z literatury i fragmentów pieśni góralskich. Starał się, żeby jego język był jasny i przystępny dla odbiorców, a przy tym nie spłycał głębi poruszanych problemów.

Bo ta miłość jest przecież realna i prawdziwa! To nie wydumany ideał, tylko konkretne doświadczenie albo lepiej - "nieustannie powtarzany wybór wolnego człowieka".

Jestem pewna, że "Miłość w czasach niepokoju" to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą żyć i kochać bardziej dojrzale i świadomie!
Z tak wielką kulturą, erudycją i wrażliwością mógł wykładać o miłości tylko ksiądz Tischner!

Te niepublikowane wcześniej wykłady z filozofii człowieka Księdza Profesora dotknęły mnie tak mocno i tyle we mnie czułych strun poruszyły, że trudno mi znaleźć odpowiednie słowa, żeby ich wartość opisać. A czytałam, a właściwie kontemplowałam je po fragmencie, dając sobie czas na ich przemyślenie i przeżycie.

W swoich wykładach ks.Tischner z wielką wrażliwością...

Obecna epidemiczna sytuacja, sytuacja zamknięcia i chwilowych otwarć już odcisnęła ślad na literaturze, powstały książki w temacie i okołotematyczne, trochę uciekliśmy w fikcję, na nowo przetłumaczono "Rok 1984", sięgaliśmy po "Dżumę" (a może i po "Dekameron"?) a jeśli o Camusie to mamy nowy przekład "Obcego". W tym okresie, niezaplanowanie, sięgałem po Tischnera. Nieplanowanie a jednak co jakiś czas siegałem po bliskiego memu sercu Filozofa. Przyczyniła się do tej popularności też sytuacja za oknem. Epidemia przyniosła bowiem 3 książki Księdza: "Nadzieję mimo wszystko", "To, co najważniejsze" oraz "Miłość w czasach niepokoju". Chciałbym o tej ostatniej słów kilka. Spodziewałem się, że będzie to słowo Profesora w pewien sposób wpisane w klaustrofobiczny klimat braku wolności (nie wolności w czasach zniewolenia przez ideologie ale wolności wymuszonej miłosierdziem wobec Innego). Tego się spodziewałem. I czuję się mile zaskoczonym. Dlaczego? Ponieważ spotykamy tu dalekosiężne spojrzenie Profesora, jest w tej książce wszystko to co genialne u Tischnera: przenikliwość, odświeżenie i czasem ponowne spojrzenie na danego filozofa, czasem wejście w samo sedno idei. Spotykamy na kartach tej książki wielu myślicieli, ale sporo miejsca (może nawet zdecydowaną większość) Tischner poświęca św. Janowi od Krzyża i jego mistycznym rozmyślaniom na temat miłości: miłości międzyludzkiej ale i tej w relacji do Boga i od Boga. Tischner poprzez drogę kontemplacji autora "Drogi na Górę Karmel" chce nam opowiedzieć m.in. o tym, jak kochać. A przecież to miłość jest wieczna, może więc to nie taki głupi pomysł na życie? Splata się w tej książce wiara z rozumem, sens z czuciem, a owocem są rozmyślania o tym, co najważniejsze wczoraj, jutro, w dobie covida ale i w przyszłości post-epidemicznej: mowa tu o miłości. W tym kontekście jest to pozycja na ten czas ale i nie na covida. Jak nigdy chyba teraz zauważamy jak ważna (najważniejsza?) jest miłość, bliskość, relacja, Drugi oraz Inny. I jak te pojęcia są jednocześnie uniwersalne, na czas nie tylko epidemii. Książka to owoc pracy Joanny Podsadeckiej. Z wielu godzin wykładów audio Profesora wymuskała to, co najważniejsze: opowieść o miłości, czyli o tym co najistotniejsze (nie tylko w czasach niepokoju).

Obecna epidemiczna sytuacja, sytuacja zamknięcia i chwilowych otwarć już odcisnęła ślad na literaturze, powstały książki w temacie i okołotematyczne, trochę uciekliśmy w fikcję, na nowo przetłumaczono "Rok 1984", sięgaliśmy po "Dżumę" (a może i po "Dekameron"?) a jeśli o Camusie to mamy nowy przekład "Obcego". W tym okresie, niezaplanowanie, sięgałem po Tischnera....

Momentami pięknie pisze xTischner o miłości. Niektore określenia czy analogie są po prostu rewelacyjne. Ale bywa też, że w niektorych fragmentach za bardzo (jak dla mnie) filozofuje.

Momentami pięknie pisze xTischner o miłości. Niektore określenia czy analogie są po prostu rewelacyjne. Ale bywa też, że w niektorych fragmentach za bardzo (jak dla mnie) filozofuje.

Po prostu bardzo dobra książka z wykładami Józefa Tischnera. Czyta się jednym tchem.

Po prostu bardzo dobra książka z wykładami Józefa Tischnera. Czyta się jednym tchem.

Miłość pozwala człowiekowi zakwitnąć. Miłość pozwala człowiekowi trwać mimo przeciwności. Próżno szukać w dotychczasowej twórczości ks. Tischnera wykładów o miłości. „Muszę przyznać, że nigdy nie mówiłem wykładu, konferencji o miłości (…) Bardzo dużo pisałem o nadziei, ale o miłości nie. Wydawało mi się, że jakby do tego nie dojrzałem” – przyznaje sam Autor.

Książka „Miłość w czasach niepokoju” stanowi wyjątek. Zasadniczą część książki stanowią niepublikowane wykłady z filozofii człowieka głoszone w latach 1993/1994 dla studentów Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Wyboru i opracowania dokonała Joanna Podsadecka. W wykładach uwidaczniają się filozoficzne i literackie fascynacje Księdza Profesora. Znaleźć tu można odwołania do Kierkegaarda, Heideggera, Hegla, ale także inspiracje tekstami mistyków: św. Jana od Krzyża i Mistrza Eckharta.

Lektura książki „Miłość w czasach niepokoju…” to prawdziwa uczta filozoficzna. Dawno żadna lektura nie przywołała w moich wspomnieniach znakomitych wykładów z historii filozofii czy z filozofii człowieka. Ks. Józef Tischner łączy filozoficzny dyskurs z charakterystycznymi dla swego góralskiego pochodzenia anegdotami. Tłumaczy, jakie pułapki czyhają na zakochanego człowieka, jakie trudności musi on przejść, by jego miłość oczyścić z egoizmu. Sporo miejsca poświęca Autor także tęsknocie i analizie wzajemnego wybrania się dwojga. Tischner omawia poszczególne stopnie miłości według Jana od Krzyża.

„Miłość w czasach niepokoju” to nie jest lektura na jeden wieczór. Ksiądz Profesor był erudytą. Świadczą o tym liczne odwołania do historii literatury polskiej i zagranicznej, do sztuki filmowej i artystycznej. A jednak jego wykłady czyta się bardzo dobrze, dzięki góralskim anegdotom właśnie. „ W ogóle kto miał taki pomysł, żeby łączyć te dwie istoty, mężczyznę z kobietą , to miał szczyt dobrego poczucia humoru. Jest to tyle różnic, że w gruncie rzeczy trzeba z nimi nieustannie walczyć. […] Relacja staje się niezwykle dynamiczna”.

Miłość pozwala człowiekowi zakwitnąć. Miłość pozwala człowiekowi trwać mimo przeciwności. Próżno szukać w dotychczasowej twórczości ks. Tischnera wykładów o miłości. „Muszę przyznać, że nigdy nie mówiłem wykładu, konferencji o miłości (…) Bardzo dużo pisałem o nadziei, ale o miłości nie. Wydawało mi się, że jakby do tego nie dojrzałem” – przyznaje sam Autor.

Książka...

Zbiór wykładów Księdza Tischnera, których ośrodkiem jest miłość.
Profeser mawiał, że nie zna się na miłości, a jednak okazało się, że temu tematowi w swoim życiu poświęcił parę swoich wykładów. Wszystkie swoje rozważanie oparł an Pieśni nad Pieśniami oraz Jana od Krzyża. Te dwa teksty są podstawą. Nie są to ławe rozważania, bowiem bardzo często Ksiądz Profesor nawiązuje także do wielu filozofów. Było trudno :( czytać. Ale warto.

Zbiór wykładów Księdza Tischnera, których ośrodkiem jest miłość.
Profeser mawiał, że nie zna się na miłości, a jednak okazało się, że temu tematowi w swoim życiu poświęcił parę swoich wykładów. Wszystkie swoje rozważanie oparł an Pieśni nad Pieśniami oraz Jana od Krzyża. Te dwa teksty są podstawą. Nie są to ławe rozważania, bowiem bardzo często Ksiądz Profesor nawiązuje...