Księga magii praktycznej. Rytuały i zaklęcia z Księgi Ceni do skutecznej ochrony i osiągania swoich celów

„Im jaśniej świeciła będzie ludzkość i im wyższe będą wibracje ludzi Nowej Ziemi, tym mocniejsza i bardziej świetlista będzie ochrona planety. Światło będzie się zagęszczało wraz ze wzrostem wibracji ludzkości.” Pani Anna Głowacz urzekła mnie swoją trylogią „Gwiezdne dzieci”, w której pod postacią beletrystycznej opowieści przekazała mnóstwo ciekawych informacji o nas samych i naszym świecie. Poznawaliśmy je dzięki parze sympatycznych nastolatków o niesamowitych zdolnościach. Tym razem, w swojej książce "Płomienna gwiazda" bohaterką jest autorka osobiście, dzięki czemu możemy spojrzeć na wiele spraw z innej, nowej i energetycznej perspektywy. Na bazie jej wizji powstała wielowymiarowa, niesamowita opowieść z przekazem dla całej ludzkości. Pani Anna Głowacz uświadamia nam, że Ziemia wchodzi w zupełnie nowy wymiar i pokazuje na czym polegają procesy tej transformacji, co dla nas oznacza wychodzenie poza naszą linię czasu. Rysuje przed nami przyszłość, podkreślając, że od nas zależy, jaki scenariusz dokona się realnie. Pokazuje różne warianty, możliwości, ścieżki i linie czasu, zaglądając w przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Wśród wielu przekazów, zwraca uwagę na to, że każdy z nas ma moc kreacji, ale nie każdy to sobie uświadamia. Poprzez własne doświadczenia, wizje i wglądy opisuje nam czas przemian, jaki miał miejsce od stycznia do sierpnia 2022 roku, ukazując nam wydarzenia z zupełnie innej, energetycznej perspektywy. Razem z nią podróżujemy w wielu przestrzeniach, realizujemy misje, obserwujemy zmiany, wchodzimy w nową linię czasu, która rozdzieliła się w czerwcu 2022 roku na trzy linie: opadającą linię czasu, linię czasu czwartego wymiaru i linię czasu wzniesienia. Wspierają ją w tym dziele istoty pozaziemskie, przewodnicy duchowi, Strażnicy, anioły, Matka Gaja, Matka Smoków, a nawet sam Stwórca. Fascynującym było dla mnie to, że mogłam zajrzeć w przestrzenie, których nie mamy możliwości zobaczyć naszymi fizycznymi oczami. Razem z autorka odbywamy liczne podróże pozazmysłowe, spotkania z niesamowitymi postaciami i wnikamy w jej sposób widzenia świata, ale w szerszym aspekcie, gdyż wychodzimy poza znane nam obszary. Dowiadujemy się, czym jest złoty promień, energia kryształowa, tęczowa, na czym polega potrójna ochrona Ziemi i na czym polega transformacja świadomości ludzkości, a przy tym dowiadujemy się, co się z tym wiąże. To rozjaśnia nam umysły i zaczynamy rozumieć niektóre wydarzenia, jakie miały miejsce w naszym realnym świecie. W wyobrażeniu sobie tego, o czym opowiada autorka pomagają piękne, kolorowe ilustracje wykonane przez pana Damiana Buczniewicza. Autorka pokazuje nam świat, którego nie widzimy naszymi ziemskimi zmysłami. Dzięki swoim nadzwyczajnym zdolnościom i wizjom przekazuje wiele ważnych informacji. Ukazuje w ten sposób zagrożenia płynące w stronę Ziemi, różne linie czasowe, proces oczyszczania energetycznego ciała, przestrzeni tej naszej najbliższej, ale też rozumianej w szerszym aspekcie. Obserwujemy działania pani Anny Głowacz, jej doświadczenia z bytami pozaziemskimi, podróże, jakie odbywa wchodząc na wyższe poziomy świadomości. Z tego względu książkę czyta się jak powieść fantasy, gdyż jej fabuła dzieje się w obszarach spoza naszej linii czasowej. Przede wszystkim uświadamia, kim naprawdę jesteśmy, odsłania prawdę o nas samych, pokazuje zupełnie w nowym świetle ludzkie życie, ale też losy Ziemi, zagrożenia, jakie się pojawiają, a o których nie mamy pojęcia, gdyż nie jesteśmy w stanie ich dostrzec. To bardzo inspirująca opowieść, skłaniająca do refleksji, spojrzenia na nasze Istnienie z szerszej perspektywy, motywująca do rozwoju duchowego, pozwalająca zrozumieć wszystko to, czego doświadczamy, zarówno we własnym życiu, jak i to, co dzieje się na świecie. Wszechświat nic nie pozostawia przypadkowi i każde zdarzenie służy określonym celom. Jednym z nich jest przebudzenie ludzkości, odarcie z iluzji i dojrzeniu prawdy, która była do tej pory skrywana. Większość ludzi sceptycznie podchodzi do innych osób, którzy mają zdolności ponadzmysłowe, wybiegające poza nasze postrzeganie rzeczywistości. Trudno im zrozumieć, że można widzieć więcej, niż jest nam pokazywane. Zostaliśmy przekonani, że poza tym, co widzimy tu i teraz nie ma nic więcej, więc wszystko, co wybiega poza ten schemat, jest dla nas trudne do zrozumienia. Żyjemy w czasach przemian, oczyszczania z negatywnych sił, które zaciemniają nam obraz całości. Tkwimy w programach zaszczepionych nam w dzieciństwie, pokazuje się nam tylko to, co mamy zobaczyć, a nikt nie mówi nam jak przygotować się do zmian energetycznych, które oddziałują na nas, nasze otoczenie i nasza planetę. Wystarczy się rozejrzeć, by spostrzec, że dzieje się coś niezwykłego w naszej przestrzeni czasowej. Książkę przeczytałam, dzięki autorce

Książkę przeczytałam dwa razy i jeśli ktoś chce praktykować rytuały nowiu, czy pełni, to trzeba ją po prostu mieć do całorocznej praktyki. Nie jest to żaden poradnik czarownicy z gotowymi zaklęciami, choć zawiera afirmacje, które mogą być pomocne. Tu chodzi raczej o rytuał poznania siebie, do czego służą pytania podczas każdej ,,sesji'' z nowiem i pełnią. Zaskoczyła mnie ta książka, bo faktycznie spodziewałam się zaklęć, a tutaj praca ze sobą i dopiero na końcu rytuał zasiewania ziaren swoich marzeń. Zrobiłam już jeden taki ,,rytuał'', zajął mi ponad godzinę. Jest kilka pytań, poleceń, więc warto mieć przy tym coś do pisania. Była to naprawdę wyjątkowa godzina; muzyka, świece, wgląd w siebie, plan na najbliższy czas do pełni, kiedy będzie można wszystko zrewidować i podsumować, no i oczywiście moje marzenie złożone w żyznej glebie Nowego Księżyca-niech rośnie razem z nim.

Czas przywołać wiosnę kolejną książką z serii Sabaty. Podczas Równonocy Wiosennej, zwanej także świętem Ostara, dzień i noc stają się ponownie równej długości, by potem stopniowo jasność stanowiła większą część doby. Choć książka skupiona jest głównie na jednym święcie, to wstęp tłumaczy jakie zajmuje on miejsce w Kole Roku wraz z innymi sabatami. Autorka Kerli Connor opisuje nam skąd nowocześni poganie czerpią inspiracje do celebracji, oraz jak Gerald Gardner stworzył religie pod nazwą Wicca, czerpiącą z tradycji celtyckiej i wczesnoeuropejskiej. Święto Ostara jest naprawdę ciekawe, przypada na dzień 20 marca a jego znakiem rozpoznawczym jest słońce w zenicie. Nazwa wzięła się być może od bogini Eostre, o której pierwsza wzmianka pojawiła się około VIII wieku. Każda książka z serii Sabaty ma za zadanie zapewnić podstawowe informacje przygotowujące odpowiednio do wykorzystania czasu. Jak zawsze rozdział o starych praktykach otwiera swoje bramy dla czytelników opowiadając historię a następny, o nowoczesności ujmuje wszystko razem w całość i na nowo interpretuje motywy. Fajnymi ciekawostkami będą na pewno święte miejsca, takie jak grupa kopców w Longhcrew z grobowcem, archeologiczne znaleziska przedstawiające kalendarze, mitologia związana z okresem wiosny, opisy bóstw i postaci. Kerri Conor opisuje wiosenne przemiany i aktywności, których możemy się podjąć, zaczerpnięte z pogańskich tradycji przybliżających do życia naszych przodków. Zaklęcia oraz wróżby związane z czasem równonocy wiosennej stanowią dosyć dużą część tej książki. Zawierają czynności krok po kroku, potrzebne narzędzia i inkantacje,  pomogą w przygotowaniu samodzielnie dywinacyjnego kącika. Nie zabrakło oomancji! W dalszej części lektury znajdują się receptury i rękodzieło, a więc przepisy kulinarne przeplatane z manualnymi zabawami. Ostara to doskonała okazja by obserwować wzrost flory budzącej się do życia. Dlatego też autorka zasugerowała zrobienie terrarium z książki i sadzenie roślin, ale w jaki sposób? Musicie przeczytać sami. Jeden z ostatnich rozdziałów poświęcony jest jak zawsze rytuałom. To też dla młodych adeptów najciekawsza część książki i nic w tym dziwnego. Barwne opisy inkantacji, medytacji oraz innych obrzędowych aspektów, został dobrze ujęty w przystępny sposób. Recenzja jest lekka, ponieważ według mnie jest to najlżejsza pozycja z całej serii. Nie odejmuje jej to oczywiście uroku, choć liczyłem może na coś bardziej kreatywnego.

Książka dobra na sam początek. Opisane są tam trzy rodzaje magii: miłosna, uzdrawiająca i ochronna, dodatkowo do każdej są opisane różne czary, przepisy na olejki itp. Bardzo podstawowa, ale dobrze mi posłużyła, utwierdziłam swoją wiedzę i będę po nią sięgać gdy będę chciała przypomnieć sobie jakie zasoby mogę wykorzystać do konkretnych czarów.

Z dnia 23 na 24 wrzenia, obchodzony był kilka dni temu jeden z ważniejszych Sabatów. Równonoc jesienna to czas celebracji i przygotowywania siebie na nadchodzące zmiany. Książka ta jest odświeżoną wersją w twardej oprawie, okladką nawiązującą do tytułu, czyli jednego z najważniejszych Sabatów w Kole Roku dla wiccan, odłamów neopogan i czarownic eklektycznych. Cała seria składa się z ośmiu książeczek, mają one stanowić inspirację dla współczesnych czarownic, by mogły celebrować naturę w najlepszej postaci i czerpać z niej dobro. Mimo, że ta pozycja skupia się głównie na Sabacie Mabon, to może być pomocna przy zrozumieniu jak to święto wpasowuje się w całość cyklu rocznego. We wstępie autorka Diana Rajchel w krótki i przystępny sposób przybliża cykliczność łącznie z ważną informacją, że na półkulach gdzie klimat się różni, czas odprawiania Sabatów także odbiega od ustalonych dat. Dowiemy się nieco o samej religii wiccańskiej i Geraldzie Gardnerze, którego przydomek "Króla czarownic" nie wziął się w końcu z nikąd. Pierwszy rozdział poświęcony został starym praktykom i przeczytamy tu nieco o historii m.in Starożytnej Grecji z informacjami jak przeszłość ma się do współczesnych obrzędowości, Misteriach Eluzyjskich i ciekawostkach mitologicznych z różnych regionów. Końcówka września to także czas żniw i zbiorów. Wiedzieliście ile zabobonów i tradycji jest związanych z tym okresem? Składano wtedy ofiary, a zależnie od tego czym one były, przypisywano im różne znaczenia. Dzięki takim informacjom z dawnych okresów, łatwiej jej zrozumieć myślenie tamtejszej ludności a co za tym idzie, odprawiane przez nich rytuały. Dziś także możemy obcować z takimi świętami, choć nieco w zmienionej formie. Dobrym przykładem są chociażby Dożynki. Je także opisano! Rozdział o nowych praktykach, skupia się krótko na wielu aspektach religijności, które można zaobserwować podczas jesiennej równonocy. Autorka przybliża informacje o druidach, poganach helleńskich, hitenach, czarnoksięstwie i świętach odbywających się w tym czasie na całym świecie np. Erntedankfest i Święcie Plonów w Wielkiej Brytanii. Skoro już poznaliśmy nieco wiedzy teoretycznej, to przyszedł czas na praktyczną. Manualne robótki są nieodłączną częścią Sabatów i nie zabrakło w tej książce pomysłów na to, by rozwinąć kreatywność oraz spożytkować wolny czas. Jest tu nieco o sezonowych czynnościach zainspirowanych tym co robiły nasze babcie, czyli: suszenie, peklowanie, konserwowanie. Gotowe przepisy na dania i przekąski, proste dekoracje z dostępnych naokoło nas przedmiotów i darów natury.Dla osób zainteresowanych pracą z bóstwami Diana napisała w zrozumiały sposób główne zasadny, jakimi powinny się one kierować. Gotowe Inwokacje mogące posłużyć jako część własnej praktyki, ale także można stworzyć do nich własne rytuały. A rytuały w tej serii jak zawsze dostały kilka stron dla siebie. Stanowią pomysły na spędzenie czasu w pojedynkę, z osobą towarzyszącą bądź grupą. Wszystko przystępne, krok po kroku łącznie z sugestiami i rozpiską potrzebnych przedmiotów. Na końcu książki znajdują się pojęcia związane z Sabatem, pojedyncze słowa klucze, archetypy oraz wszystko co mogłoby się z Mabon skojarzyć. Taka lektura może być z powodzeniem zakupiona dla początkujących, by wdrożyć w temat Koła Roku, ponieważ przygotuje w sposób merytoryczny. Rządnych wiedzy odsyła do bibliografii i polecanych książek z dziedziny czarostwa.

Spodziewałam się czegoś więcej po tej serii, ale to tylko moja wina :) Te książki napisane są tak "sucho". Nic niezapamiętałam z niej, nie było nic ciekawego. Po prostu suche fakty, o których, jak chciałam się więcej dowiedzieć gdzieś w internecie - nie znalazłam praktycznie nic. Szkoda, że tak mało wiedzy...

Jeśli sue chce nauczyć tarota, to nie jest to książka, którą przeczyta się i odłoży. Owszem przeczytałam, ale będę do niej wracać. Dla laika na początek może być. Od czegoś trzeba zacząć. Ale razem z książką trzeba kupić sobie karty. Inaczej sama książką na nic się zda.

Genialny podręcznik. Jest napisany w dość prosty i przystępny osób. Osoba z 0 wiedza poradzi sobie, przechodząc krok po kroku wg wskazówek autorki. Opisy są ciekawe i mam poczucie, ze to tylko wstęp - pogłębianie wiedzy w tej dziedzinie to absolutny must! Zdecydowanie polecam i będę wracac w analizach :)

Tytułowy Samhain to ostatnie święto żniwne i początek okresu zimowego; obchodzone w nocy z 31.10 na 01.11. W tym czasie obchodzono i obchodzi się święta zmarłych w różnych kulturach (np. słowiańskie dziady, meksykańskie Dia de los Muertos, Halloween czy katolickie Wszystkich Świętych i Zaduszki). Jest to czas wspomnień, pamięci oraz wyciszenia. Inne ciekawostki zawarte w tej powieści to pochodzenie Jack`o`lantern (czyli dyniowego lampionu),legenda o Dzikim Gonie, wróżby miłosne (bardzo podobne do Andrzejkowych) oraz korzenie zwyczaju cukierek albo psikus. Książka zawiera również sporo przepisów kulinarnych wykorzystujących ostanie plony jesieni (np. gęsta zupa dyniowa, chlebek pan de Muerto czy chipsy z jarmużu) oraz dział dotyczący sezonowego rękodzieła.

7/10 za przepiękne zdjęcia, poza tym trochę skromna pozycja- mało czytania, ani to album, ani poradnik. Ale warto kupić dla pięknego wydania i podstaw informacji (o ile wierzy się w uzdrawianie kamieniami...). Ja kupiłam z ciekawości, ponieważ zbieram różnego rodzaju kamienie i kryształy.

Dzień przesilenia zimowego był od zawsze okazją do świętowania powracającego światła (Natalis Sol Invictus, Yule, Midvinterblot, Szczodre Gody czy katolickie Boże Narodzenie). Książka skupia się na symbolice początku zimy, tradycjach świątecznych i rękodziele związanym z tym sezonem. Znajdziemy tu kilka przepisów na prezenty np. domowa sól do kąpieli czy zestaw do przyrządzania pysznej czekolady. Intrygujące okazały się medytacje przeznaczone na sezon przesilenia zimowego.

Jest to trzecia recenzowana przeze mnie pozycja z serii Sabaty- rytuały, przepisy i zaklęcia na święta Koła Roku. Lammas jest za to pierwszym z trzech świąt żniwnych oraz znakiem, że plony lata już dojrzały. Autorka Melanie Marqus na początku lektury tłumaczy nie tylko obszerną genezę samych obchodów, ale także wspomina o indywidualności świętowania. Cykl o sabatach powstał głównie dla wiccan, odłamów neopogan oraz czarownic eklektycznych, co znaczy że czerpanie z różnych tradycji, panteonów i ścieżek jest tutaj rzeczą normalną. Jak zawsze najciekawszym dla mnie rozdziałem jest ten traktujący o starych praktykach. W tej części jest obszerny, naprawdę zawiera w sobie dużo ciekawostek. Lammas, zwany również Lughnasadh swoją nazwę zawdzięcza celtyckiemu bogu Lugh. Nie ma też jednej konkretnej daty co do celebracji tego święta, Melanie argumentuje to w odniesieniu do wielu publikacji. Analizy tekstów, najczęściej Irlandzkich (nawet z XV wieku) pozwalają odkryć najwcześniejsze genezy powstania święta plonów i dzięki temu dowiemy się, że kiedyś odprawiano je na szczytach wzgórz oraz składano ofiary z byka. Miejsce miało duże znaczenie. Zwyczaje związane z tym okresem są ciekawostką samą w sobie. W innych kulturach spotykano się przy kopcach grobowych mitycznych boskich postaci, zawierano małżeństwa, praktykowano magię ochronną dla zwierząt gospodarskich by dobrze żyły razem z ludźmi, nie chorowały. U rdzennych mieszkańców Ameryki był to czas zbiorów kukurydzy i spotkań przy muzyce. Niezależnie od szerokości oraz długości geograficznej ludność świętowała z wdzięcznością i nadzieją. Jak wiadomo wiele świąt, tradycji i celebracji przeszło duże metamorfozy po chrystianizacji. Dawni bogowie zostali zastąpieni świętymi, lecz zamysł obrzędu pozostał taki sam. Mamy tu dość dobrą rozpiskę wybranych takich świąt. Poprzez uprzemysłowienie życia przestaliśmy zwracać głębszą uwagę na pożywienie. Zamiast siać, dbać, zbierać wystarczy kupić w markecie. Aby pokazać jak można odnaleźć choć cząstkę dawniejszego spojrzenia na naturalne aspekty, powstał rozdział drugi- nowe praktyki. Są tu wskazówki do tego by wspólnie z innymi spożytkować czas sierpniowy. Nie istnieją ścisłe zasady, lecz popularne elementy wspólne przy obchodach Lammasu pozwolą się zatrzymać, skłonić do refleksji, odnaleźć kreatywność. W tej pozycji są też polecane aktywności we wsi, mieście, przegląd różnych sposobów uczczenia sabatu, wraz z kilkoma wyznaniami pogańskimi np. celtyckich rekonstruktorów W dalszej części lektury oprócz gotowych przykładów zaklęć i tradycyjnych dywinacji z użyciem kukurydzy a także wody, wita nas dział poświęcony ręcznym robótką. Dla mnie najciekawszą jest laleczka kukurydziana, ponieważ ma długą tradycję. Robiono ją z ostatnich zebranych wiązek kukurydzianych, by mogła zdobić domostwo jako amulet. Każdy krok wytłumaczono dokładnie by tworzenie sprawiało przyjemność. Jak w każdej pozycji z cyklu na końcu znajdują się modlitwy, wezwania, medytacje oraz adekwatny słowniczek. Według mnie to bardzo dobrze skondensowana książka zawierająca pigułkę wiedzy, zredagowana przejrzyście a do tego spisana lekkim, przyjemnym językiem.

"Księga Tarota" to idealne kompendium wiedzy dla początkujących tarocistów i tarocistek. Znaleźć w tej książce można dużo informacji o tym jak zacząć swoją przygodę na ścieżce światła, ale także przedstawia ona przykładowe rozkłady i podstawowe opisy znaczenia każdej z poszczególnych kart. Z przewodnika dowiadujemy się, że Tarot nie służy do przewidywania przyszłości, ale w pewnym sensie zachęca nas do pewnych refleksji na temat różnych dziedzin naszego życia. Pokazuje nam także możliwe ścieżki i pozwala dostrzec to, jak świadomie możemy budować swoją przyszłość. Książka jest wydana w przepięknej kolorystyce. Malownicza jest zarówno jej okładka jak i każda z poszczególnych stron. Pełna pięknych obrazków w niesamowitych, pastelowych barwach. Na końcu znajdziecie również inspiracje do stron Waszego "dziennika Tarota", który warto sobie założyć. Jeśli chcecie spróbować poznać tajemnice kryjące się za tą poniekąd tajemniczą talią, to naprawdę zachęcam do sięgnięcia po ten przewodnik. Będzie on doskonałym wyborem jeśli zdecydujecie się nauczyć odczytywania kart i chcecie mieć ich znaczenie zawsze pod ręką w wersji papierowej. Książka jest dość cienka, ale bardzo treściwa i przede wszystkim napisana niesamowicie prostym do zrozumienia językiem. "Wszystkim mistykom, pracownikom światła i tym, których ciągnie do Gwiazd."

I kolejna polecajka od wydawnictwa @wydawnictwo.kobiece to następna część z serii Sabaty. Uwielbiam ta serię nie tylko z racji dużej ilości informacji w małej, uroczej książce to jeszcze okladki prezentują się niesamowicie ✨ Niedługo będzie kolejny sabat wiec jak juz Cudeńko do mnie dotarło to mogę Wam pokazać. Jedna z urokliwych serii do której będę wracać. Imbolc, czyli święto światła, symbolizuje magiczny moment zwycięstwa Słońca nad siłami ciemności. Teraz już nic cię nie powstrzyma przed działaniem. Możesz być skuteczny, uśmiechnięty i kreatywny, jeśli tylko nauczysz się pomagać swoim marzeniom. Do dzieła🤩 kolejne wspaniale połączenie historii, koła roku, ciekawostek i rytuałów związanych z tym świętem a juz niedługo Ostara 💚

✨Magia księżycowa✨ To, że księżyc ma wpływ na nasze życie, jest dla mnie oczywiste - choćby dlatego, że podczas pełni czasem ciężko mi zasypiać. Często też trafiam (tutaj na instagramie czy wcześniej na tiktoku) na różnego rodzaju rytuały związane z pełnią czy nowiem. Nic więc dziwnego, że zainteresowała mnie ta książka 😁 “Magia księżycowa” oprócz tego, że pełna jest magii, zawiera też w sobie mnóstwo wiedzy! Każdy rozdział odpowiada jednemu miesiącowi kalendarzowemu i pełni - mamy więc np. Pełnię Księżyca Wilka jako styczeń, Pełnię Księżyca Lodu, jako luty itd. W każdym takim rozdziale możemy znaleźć też konkretne rytuały na ten czas. Nie będę wymieniać wszystkich, bo jest ich mnóstwo, ale znaleźć można tam np. rytuał sprzyjania dobru i odmiany na lepsze, rytuał odwrócenia szkodliwych plotek, oczyszczenie domu - do wyboru do koloru 💫 Oprócz tego w książce są dodatki w postaci rozdziałów poświęconym księżycowym bóstwom i symbolom oraz przepisy - m.in. na herbatę korzenną, sole do kąpieli czy mieszanki przypraw. Co do skuteczności rytuałów opisanych w tej książce to nie będę się o tym wypowiadać, bo żadnego nie robiłam. Uwielbiam o tym czytać, ale jednak rytuały traktuję z przymrużeniem oka i lekkim dystansem 🙈 Mimo to, naprawdę podoba mi się ta książka! Jest pięknie wydana, a okładka to raj dla oczu😍 Jeśli chociaż trochę interesujecie się takimi tematami - to ta książka jest dla Was! Jeśli nie jako źródło wiedzy, to napewno sprawdzi się jako niesamowity zbiór ciekawostek ❤️

Książka rzetelna, autorka zebrała w niej różne praktyki, symbolikę i wierzenia, wyciągając istotę. Podała przykłady i propozycje dla osób, które już pewne doświadczenie w zakresie magii mają. Obyło się bez oklepanych ogólników i nudnych podstaw, co się chwali. Do mnie przemówiło, że całość jest w duchu perspektywy polskiej, "lokalnie".