OPOWIEŚCI O MOJEJ DZIELNICY

„Opowieści o Mojej Dzielnicy – Lato”, to książka rozpoczynająca cykl wydawniczy poświęcony kolejnym porom roku w życiu podmiejskiej dzielnicy.
Znajdziemy w niej plejadę barwnych postaci: złodzie-jaszków, pijaczków, rzemieślników i drobnych przedsiębiorców. Poznamy knajpianego gadułę i zawziętego czytelnika wszelakich książek, Wabigona, prześladowanego przez potężną żonę szulera karcianego Szczurka, bezrobotnego grubasa Bola, utrzymy-wanego przez bardzo religijną ciotkę „Ozdobę Parafii”.
Spotkamy też rozrywkowych młodzieńców Tycara i Szajsebryka, bardzo pracowitego złodzieja wielobranżowego Maślucha, melancholijnego homoseksualistę Kazię, grabarza Wujka Wacka, schizofreniczną żebraczkę Elkę, emerytowanego majstra budowlanego i byłego „wybitnego” zomowca Dziadka Kufla, dzielnicową poetkę Zgredę, klawisza Nieoczyma, uczy-nną Wujenkę Cesię, dorabiającego na parkingu emeryta Wiesia i chorą psychicznie Ewkę, córkę wiecznie pijanego hydraulika Niećki.
Ważną rolę pełnią w Dzielnicy: były opozycjonista kioskarz Apokalipsa, potężny i leniwy Dzielnicowy, prowadzący knajpę Szefo, piękna, ale starzejąca się już księgowa Szybilska, ciągle poszukująca mężczyzny swojego życia. Pojawiają się tu też bezdomny żebrak Mamcarz, ponury magazynier Warcaba, prezes Gradziuch i kierownik spółdzielni „Błysk & Dym” pan Kolusiński.
Poznajemy miejscową „Ździrę Zośkę” i jej narzeczo-nego Wojtusia Opumpackiego, byłego esbeka Blicharza, sklepową Panią Dankę, oraz wiele innych charakterystycznych postaci, z których każda dodaje swoje indywidualne kolory do barwnej panoramy życia codziennego Dzielnicy; życia którego towarzyskimi centrami są Plac Warszawski nad rzeczką Kurzejką, łąka nad „ Zgniłym Stawem”, w którym utopił się legendarny szatniarz Trzęsidzida, ale przede wszystkim miejscowa knajpa o niezrozumiałej dla większości klientów nazwie „Sonata”.