Niezbadane wyroki. Gwiazdy

Eh, cóż to była za lektura...
Zacznę można od plusów, bo będzie łatwiej. Jedynym plusem był format liter w książce. Stosunkowo duże litery, ułatwiały szybkie czytanie.

Przechodząc do minusów... robiąc krótkie podsumowanie tego co napisze zaraz, to w gruncie rzeczy nie mam pojęcia za bardzo o czym czytałam.
Po pierwsze świat przedstawiony, a raczej nieudolna próba tego zabiegu, nie istniał. Okej, może jednak jakiś świat tam był, ale czytelnik nie miał za bardzo gdzie poznać tego świata. Nie było żadnego opisu w jakich miejscach znajdują się bohaterowie. Żadnego przede wszystkich przestawienia świata, w którym oni się znajdują.
Po drugie, co do bohaterów... było ich tyle, że sama nie wiem, kto kim był. Żadnego z głównych bohaterów nie poznaliśmy w żadnej sposób praktycznie. Proste wzmianki, że to anioł, tamten demon, żadnych opisów emocji, uczuć, które im towarzyszyły. Puste postacie po prostu, a przy tym taki ich ogrom, że połapać się co do nich graniczyło nieraz z cudem.
Po trzecie, mam wrażenie, że autor nie potrafił w żaden sposób przelać słowa na kartkę. Największą zmorą tej książki to brak opisów właściwie czegokolwiek. Była akcja, ale jej nie było. Całe 360 stron książki to praktycznie sam dialog pomiędzy postaciami. Dialog w ogóle dla mnie niezrozumiały. Czasami nie wiedziałem, kto mówi. Jak wspomniałam wcześniej, z początku książki nie dostajemy żadnego opisu świata wykreowanego przez autora. Nie wiem, gdzie się znajdujemy, można to odczytać dosłownie byle jak po rozmowach. Bohaterowie prowadzą jakąś wędrówkę, nie wiadomo nawet gdzie, po drodze co rusz wyłania się następne postać, która staje przed nimi i coś chce. Najgorsze jest brak opisuje jakiekolwiek akcji. W jednym momencie jest rozmowa pomiędzy bohaterami, twierdzą, że muszą dostać się gdzieś. Później dosłownie jedno zdanie, w stylu "tak oto wyruszyli w podróż do [..] I po tygodniu dotarli, a tam zastali [...]". Dosłownie, na dwóch stronach książki możemy znaleźć się w przedziale czasowym miesiąca i w 4 miejscach po kolei. Następna sprawa to dokładnie to samo z opisem jakiejkolwiek walki. Po tym jak bohaterowie z ciągu jednego zdania docierają z miejsca na miejsce, za każdym razem jakieś stwory stają na ich drodze i chcą z nimi walczyć. Opis walki - brak. Bohaterowie są niezwyciężeni, jedne co się za każdym razem dowiadujemy to to, że któryś z nich stanął w szranki z inną postacią i machnął mieczem i po sprawie. Wychodzą bez żadnego szwanku, a każda pokonana postać im się poddaje i robią to, co każą im bohaterowie.

Całość czytało się szybko, ale tragicznie. Nie zrozumiałam praktycznie nic z tej książki, tylko krótki zarys fabuły, zresztą też nie do końca ogarniętej przeze mnie. Z bohaterami w ogóle się nie utożsamiałam, byli mi obojętni. Brak opisu czegokolwiek nie pozwalał zagłębić się w akcję, w to co się dzieje dookoła postaci. Książka to jeden wielki dialog.
Niestety, ale nie polecam nikomu tej lektury, dla mnie to była tragedia, a szkoda, bo można było lepiej ją napisać.

Eh, cóż to była za lektura...
Zacznę można od plusów, bo będzie łatwiej. Jedynym plusem był format liter w książce. Stosunkowo duże litery, ułatwiały szybkie czytanie.

Przechodząc do minusów... robiąc krótkie podsumowanie tego co napisze zaraz, to w gruncie rzeczy nie mam pojęcia za bardzo o czym czytałam.
Po pierwsze świat przedstawiony, a raczej nieudolna próba tego...

Hymmm mam problem z tą książką. Sam motyw wydaje się być ciekawy, lecz styl Aurora do mnie nie przemawia.
Książka wydaje się być niedopracowana w szczegółach. Jak dla mnie miejscami są tam nieco bardziej rozpisane myśli bez znacznego opisu. Przykładem są na przykład sceny walki, gdzie rzucone jest wyzwanie, a w następnej linijce powiedziane jest jedynie, że po paru ramach ktoś się poddał lub zginął.
Lubię również wiedzieć do czego zmierza akcja, lecz mawet po przeczytaniu połowy książki nie znałam celu, a nawet nie umiałam ustalić prawdopodobnych zdarzeń. Tym razem ta niewiedza nie jest czymś dobrym, gdyż nie pozwala to na "zagnieżdzenie" się w książce.
Podsumowując, książka według mnie wygląda na niedopracowaną.

Hymmm mam problem z tą książką. Sam motyw wydaje się być ciekawy, lecz styl Aurora do mnie nie przemawia.
Książka wydaje się być niedopracowana w szczegółach. Jak dla mnie miejscami są tam nieco bardziej rozpisane myśli bez znacznego opisu. Przykładem są na przykład sceny walki, gdzie rzucone jest wyzwanie, a w następnej linijce powiedziane jest jedynie, że po paru ramach...