Zbrodnia wigilijna

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Rodzinny zjazd na święta w pięknej willi zakończony morderstwem. Dość popularny motyw w literaturze. Rozpoczyna się śledztwo i okazuje się, że niemal każdy miał motyw żeby zabić. Fabuła nie jest zaskakująca, ale książkę czyta się dobrze i dość lekko. Czy warto... W formie lekkiego kryminału wprowadzającego w świąteczny klimat tak.

Rodzinny zjazd na święta w pięknej willi zakończony morderstwem. Dość popularny motyw w literaturze. Rozpoczyna się śledztwo i okazuje się, że niemal każdy miał motyw żeby zabić. Fabuła nie jest zaskakująca, ale książkę czyta się dobrze i dość lekko. Czy warto... W formie lekkiego kryminału wprowadzającego w świąteczny klimat tak.

To staromodny, angielski kryminał, w którym morderstwo zostaje popełnione w pozornie niemożliwej sytuacji. Gdy inspektor Hemingway ze Scotland Yardu przybył na miejsce, trafnie ocenił problem: „Mam tu nie mniej niż czterech gorących podejrzanych i trzech możliwych, wszyscy bez alibi, a większość z nich z motywami wielkości człowieka, i nie mogę pozwolić sobie na ujawnienie tego komukolwiek z nich”.

Druga połowa książki najbardziej zainteresowała mnie śledztwem. Przeprowadzono wywiady, zbadano skąpe wskazówki i opracowano genialny plan usunięcia winowajcy. Oczywiście, są też mylące tropy. Co ciekawe Maud Herriard - szwagierka denata, bardziej niż śmiercią członka rodziny, przejmuje się faktem, że zapodziała gdzieś książkę, którą aktualnie czytała i otwarcie wyraża nadzieję, że w trakcie śledztwa inspektor może ją znaleźć.

Skomplikowana fabuła skutecznie wodziła mnie po ślepych zaułkach ostatecznie przedstawiając satysfakcjonujące zakończenie. Ogólnie rzecz biorąc, jest to bardzo przyjemna zagadka, choć jak to z klasycznymi, angielskimi kryminałami bywa - może nieco przytłoczyć. Świąteczne tło sprawia, że ​​jest to przyjemna lektura sezonowa. Zdecydowanie polecam.

To staromodny, angielski kryminał, w którym morderstwo zostaje popełnione w pozornie niemożliwej sytuacji. Gdy inspektor Hemingway ze Scotland Yardu przybył na miejsce, trafnie ocenił problem: „Mam tu nie mniej niż czterech gorących podejrzanych i trzech możliwych, wszyscy bez alibi, a większość z nich z motywami wielkości człowieka, i nie mogę pozwolić sobie na ujawnienie...

Klasyczny kryminał jakich wiele. Ale czy na pewno?

DLa mnie była to dobra mieszanina kryminału z powieścią kryminalną. Pełna wyrazistych ale nie przesadzonych postaci. Wątków, które pozornie były bez znaczenia. Oraz emocji, które czułam do ostatniej strony.

Nie udało mi się prawidłowo wytypować sprawcy, chociaż od początku miałam wszelkie potrzebne wskazówki. Mimo tego naprawdę dobrze się bawiłam przy lekturze tej książki.

Chociaż szczerze przyznam się do tego, że początki były trudne. Zanim wciągnęłam się w rytm książki jedyną osobą, którą polubiłam był Nathaniel Herriard. Mężczyzna, którego zabójstwo było przedmiotem tej historii.

W ogólnym rozrachunku polecam tym, którzy lubią spokojniejsze kryminały.

Klasyczny kryminał jakich wiele. Ale czy na pewno?

DLa mnie była to dobra mieszanina kryminału z powieścią kryminalną. Pełna wyrazistych ale nie przesadzonych postaci. Wątków, które pozornie były bez znaczenia. Oraz emocji, które czułam do ostatniej strony.

Nie udało mi się prawidłowo wytypować sprawcy, chociaż od początku miałam wszelkie potrzebne wskazówki. Mimo tego...

Akcja rozgrywa się w posiadłości Nathaniela Herriarda , który określany jest starym sknerą i , gdzie właśnie ma miejsce przyjęcie wigilijne. Jednak właściciel zostaję znaleziony martwy w zamkniętym na klucz pokoju i szóstka gości Nathaniela zostaję głównymi podejrzanymi , a gdy do posiadłości przybywa inspektor Hemingway szybko odkrywa , że każdy z gości coś przed Nim ukrywa… Muszę przyznać , że spodziewałem się czegoś lepszego. Miałem również nadzieje , że poczuję ten zimowy klimat , a tu akcja mogła się dziać każdego innego dnia. Bohaterowie również na minus. Gdy tylko ich poznałem zaczęli mnie irytować. A sama tożsamość mordercy cholernie przewidywalna. Już po pierwszych scenach , gdy poznajemy gości , którzy przybyli na przyjęcie wiedziałem kto będzie mordercą.

Akcja rozgrywa się w posiadłości Nathaniela Herriarda , który określany jest starym sknerą i , gdzie właśnie ma miejsce przyjęcie wigilijne. Jednak właściciel zostaję znaleziony martwy w zamkniętym na klucz pokoju i szóstka gości Nathaniela zostaję głównymi podejrzanymi , a gdy do posiadłości przybywa inspektor Hemingway szybko odkrywa , że każdy z gości coś przed Nim...

To książka idealna dla miłośników Agathy Christie. ,,Zbrodnia wigilijna" autorstwa Georgette Heyer została opublikowana po raz pierwszy w 1941 roku. Akcja powieści skupia się wokół bożonarodzeniowego spotkania rodziny Herriardów. Niestety, członkowie rodziny oraz goście nie są do siebie nastawieni życzliwie. Spory oraz uprzedzenia prowadzą do napiętej atmosfery, a śmierć gospodarza posiadłości staje się podstawą do wielu podejrzeń. Policjant prowadzący śledztwo musi rozwiązać zagadkę, a nieliczne poszlaki w połączeniu z ekscentryczną rodziną denata nie ułatwią mu tego zadania.

Niestety, nie udało mi się rozwiązać zagadki, ale intryga została zbudowana w niezwykle ciekawy sposób. Nieprzypadkowo na początku wspomniałam o legendzie kryminału, Agathie Christie, ponieważ w ,,Zbrodni wigilijnej" został wykorzystany motyw zamkniętego pokoju. Na uwagę zasługuje także język bohaterów - niejednokrotnie cięte uwagi pojawiają się obok niezwykle oschłych lub pełnych uznania wypowiedzi. Moją ulubioną postacią jest Stephen, który skrywa więcej niż mogłoby się wydawać na początku lektury.

[opinia także na moim Instagramie]

To książka idealna dla miłośników Agathy Christie. ,,Zbrodnia wigilijna" autorstwa Georgette Heyer została opublikowana po raz pierwszy w 1941 roku. Akcja powieści skupia się wokół bożonarodzeniowego spotkania rodziny Herriardów. Niestety, członkowie rodziny oraz goście nie są do siebie nastawieni życzliwie. Spory oraz uprzedzenia prowadzą do napiętej atmosfery, a śmierć...

Przewidywalna do granic możliwości. Taka dużo gorsza siostra książek Agathy Christie. Niestety niedopracowana, miejscami naiwna. Czyta się szybko, ale nic poza tym.

Przewidywalna do granic możliwości. Taka dużo gorsza siostra książek Agathy Christie. Niestety niedopracowana, miejscami naiwna. Czyta się szybko, ale nic poza tym.

Jeśli lubicie bardzo brytyjskie w wymowie książki, to ta powieść ma szansę przypaść wam do gustu. Ja lubię, ale o dziwo, ta mi nie przypadła. Czytanie powieści osadzonych w arystokratycznych kręgach, opartych głównie na konwenansach, często sprawia mi przyjemność, ale w tym przypadku tak nie było. Przy lekturze miałam wrażenie, że opisani bohaterowie starają się być arystokratyczni, ale wszystko to tylko wydmuszka. Autorka pokazała postaci, których konwenanse i pokazywanie jacyż to oni nie są, zdecydowanie ich pogrążyły. Nie wiem na ile było to zamierzone, ale czytanie tego powodowało u mnie odruch wymiotny. Mam alergię na ludzi, którzy konwenansami, które w rzeczywistości ich przerastają, próbują pokazać, jacy są wspaniali i ukryć jacy są beznadziejni. Prawdopodobnie działa to tak na mnie, bo niestety znam takich ludzi. W każdym razie ten aspekt zepsuł mi całą przyjemność z lektury. Zagadka była zwyczajna, właściwie przewidywalna, narracja prowadzona poprawnie, a mimo to, przyjemności z lektury żadnej. No chyba, żeby uznać, że przyjemnością było skończenie tej książki. Tak czy inaczej, z pewnością nie każdego ta książka zachwyci. Nie polecam.

Jeśli lubicie bardzo brytyjskie w wymowie książki, to ta powieść ma szansę przypaść wam do gustu. Ja lubię, ale o dziwo, ta mi nie przypadła. Czytanie powieści osadzonych w arystokratycznych kręgach, opartych głównie na konwenansach, często sprawia mi przyjemność, ale w tym przypadku tak nie było. Przy lekturze miałam wrażenie, że opisani bohaterowie starają się być...

Po przeczytaniu mam mieszane uczucia. Sam tytuł zobowiazuje. Autor niewiele poświęcił czasu na opis klimatu zimy.Gdyby nie słowo wigilia wręcz pomyślałabym że to listopad. Rozmowy bohaterów takie " nie klejące się " w połowie akcja trochę przyśpiesza ,daje nadzieję na zaciekawienie, na myśli co dalej ? Cała akcja zakończyła by się w 300 stronach i nic by czytelnika nie ominęło.

Po przeczytaniu mam mieszane uczucia. Sam tytuł zobowiazuje. Autor niewiele poświęcił czasu na opis klimatu zimy.Gdyby nie słowo wigilia wręcz pomyślałabym że to listopad. Rozmowy bohaterów takie " nie klejące się " w połowie akcja trochę przyśpiesza ,daje nadzieję na zaciekawienie, na myśli co dalej ? Cała akcja zakończyła by się w 300 stronach i nic by czytelnika nie...

Klasyczny kryminał. W okresie Świątecznym w swojej posiadłości zostaje zamordowany bogaty senior rodu, z którym praktycznie każdy obecny w owym czasie gość, bądź domownik miał na pieńku.
Zapowiadało się dobrze, a wiało nudą od samego początku do końca. Mnogość postaci sprawiła, że nie mogłam się połapać kto jest kim i co ma wspólnego z denatem. Nawet rozwiązanie zagadki nie przyniosło mi wiele emocji.
Lektura tej książki mnie wymęczyła i okazała się kompletną stratą czasu, który mogłam spożytkować w zupełnie inny sposób.

Klasyczny kryminał. W okresie Świątecznym w swojej posiadłości zostaje zamordowany bogaty senior rodu, z którym praktycznie każdy obecny w owym czasie gość, bądź domownik miał na pieńku.
Zapowiadało się dobrze, a wiało nudą od samego początku do końca. Mnogość postaci sprawiła, że nie mogłam się połapać kto jest kim i co ma wspólnego z denatem. Nawet rozwiązanie zagadki nie...