Children of Ruin

Podobnie jak w przypadku pierwszej części, najbardziej podobały mi się opisy rozwoju nowego gatunku. Mamy tutaj trochę inny schemat oraz inną historię (dobrze, że to nie jest powtórka),ale cały czas było ciekawie. Podobały mi się też wątki związane z lingwistyką i próbami komunikacji międzygatunkowej.

Nie jestem tak mocno przekonany do bardziej abstrakcyjnych wątków z drugiej części powieści, związanych z Kern i jej przygodami. Trochę w tym miejscu autor mnie zgubił. Zakończenie było w porządku.

Uważam, że to jest dobra powieść science-fiction, może trochę mniej wciągająca niż część pierwsza, ale cały czas warta uwagi.

Podobnie jak w przypadku pierwszej części, najbardziej podobały mi się opisy rozwoju nowego gatunku. Mamy tutaj trochę inny schemat oraz inną historię (dobrze, że to nie jest powtórka),ale cały czas było ciekawie. Podobały mi się też wątki związane z lingwistyką i próbami komunikacji międzygatunkowej.

Nie jestem tak mocno przekonany do bardziej abstrakcyjnych wątków z...

Trochę słabsza niż Dzieci Czasu, trochę mi się dłużyła ta książka, ale nadal dobra. Również polecam.

Trochę słabsza niż Dzieci Czasu, trochę mi się dłużyła ta książka, ale nadal dobra. Również polecam.

Świetna książka! Uwielbiam te szalone głowonogi - ich rozbrajający przypływ braku zainteresowania tym co właśnie robią, opisy "mocowania" się z różnymi przyrządami i ogólnego chaosu jaki panuje w ich "cywilizacji". Ale najbardziej polubiłem te małe "pasożyty", których głównym celem istnienia jest przygoda. "Wyruszamy na przygodę" stało się moim motto i za każdym razem wywołuje uśmiech na twarzy. Z chęcią przeczytałbym książkę o ich przygodach!

Świetna książka! Uwielbiam te szalone głowonogi - ich rozbrajający przypływ braku zainteresowania tym co właśnie robią, opisy "mocowania" się z różnymi przyrządami i ogólnego chaosu jaki panuje w ich "cywilizacji". Ale najbardziej polubiłem te małe "pasożyty", których głównym celem istnienia jest przygoda. "Wyruszamy na przygodę" stało się moim motto i za każdym razem...

Świetnie się czyta, świat skonstruowany bardzo interesująco. Fantastyka na wysokim poziomie.

Świetnie się czyta, świat skonstruowany bardzo interesująco. Fantastyka na wysokim poziomie.

Trochę kalka pierwszej części, chociaż nadal to świetna książka. Motyw ośmiornic naciągany, za to pomysł pasożyta wyborny. Zbyt dużo chaosu było pod koniec.

Trochę kalka pierwszej części, chociaż nadal to świetna książka. Motyw ośmiornic naciągany, za to pomysł pasożyta wyborny. Zbyt dużo chaosu było pod koniec.

Ta część porusza inne zagadnienia, nie mniej ciekawe, choć znacznie bardziej abstrakcyjne niż pierwsza. Czytało mi się to wyraźnie gorzej niż poprzedni tom, a poziom abstrakcji niestety miejscami mocno zahaczał o absurd i czyste fantazje autora, pojawiły się też nielogizmy, żeby nie powiedzieć nonsensy. Ciągle jest to ciekawa książka, ale imo niekonieczna do przeczytania po pierwszej części.

Ta część porusza inne zagadnienia, nie mniej ciekawe, choć znacznie bardziej abstrakcyjne niż pierwsza. Czytało mi się to wyraźnie gorzej niż poprzedni tom, a poziom abstrakcji niestety miejscami mocno zahaczał o absurd i czyste fantazje autora, pojawiły się też nielogizmy, żeby nie powiedzieć nonsensy. Ciągle jest to ciekawa książka, ale imo niekonieczna do przeczytania po...

Czułem niemałą ekscytację, dowiadując się o nadchodzącym tłumaczeniu tej książki. Miałem jednak zbyt wygórowane oczekiwania. Nie mogę powiedzieć, że książka jest zła ale... Niestety, według mnie jest dużo gorsza od części pierwszej. Autor w pierwszej części skupił się na procesach poznawczych pająków oraz ich ewolucji. Po części liczyłem na podobne analizy w tomie drugim, jednak głowonogi nie dały się tak łatwo poznać. Podczas czytania miałem poczucie narastającej dynamiki, po czym fabuła z impetem zderzyła się ze ścianą. Na uznanie zasługuje to jak książka jest wydana. Coś pieknego!

Czułem niemałą ekscytację, dowiadując się o nadchodzącym tłumaczeniu tej książki. Miałem jednak zbyt wygórowane oczekiwania. Nie mogę powiedzieć, że książka jest zła ale... Niestety, według mnie jest dużo gorsza od części pierwszej. Autor w pierwszej części skupił się na procesach poznawczych pająków oraz ich ewolucji. Po części liczyłem na podobne analizy w tomie drugim,...

Okazuje się, że dużo trudniej sympatyzować z ośmiornicami niż z pająkami. Pierwsza część podobała mi się bardziej pod względem spędzonej cywilizacji, ale ta miała świetne elementy space horroru.

Okazuje się, że dużo trudniej sympatyzować z ośmiornicami niż z pająkami. Pierwsza część podobała mi się bardziej pod względem spędzonej cywilizacji, ale ta miała świetne elementy space horroru.

Wspaniałe! Nawet trochę lepsze niż pierwszy tom, bardziej złożone i wcześniej zaczyna trzymać w napięciu, a nawet powiewa grozą. Temat przewodni jest ten sam, czyli komunikacja z nowym gatunkiem, ale nie ma uczucia, że historia się powtarza. Wątek psychologiczny, który można dostrzec pod sam koniec był według mnie niezwykle mocny.

Wspaniałe! Nawet trochę lepsze niż pierwszy tom, bardziej złożone i wcześniej zaczyna trzymać w napięciu, a nawet powiewa grozą. Temat przewodni jest ten sam, czyli komunikacja z nowym gatunkiem, ale nie ma uczucia, że historia się powtarza. Wątek psychologiczny, który można dostrzec pod sam koniec był według mnie niezwykle mocny.

Według mnie ta część jest zdecydowanie bardziej płynna niż Dzieci Czasu. Wszystkie wątki były interesujące i wciągające, zaskoczeniem były elementy horrorowe. Trochę żałuję, że rozwój ośmiornic nie był tak szczegółowo opisany jak w przypadku pająków, ale i tak czytało mi się to z wielką przyjemnością.

Według mnie ta część jest zdecydowanie bardziej płynna niż Dzieci Czasu. Wszystkie wątki były interesujące i wciągające, zaskoczeniem były elementy horrorowe. Trochę żałuję, że rozwój ośmiornic nie był tak szczegółowo opisany jak w przypadku pająków, ale i tak czytało mi się to z wielką przyjemnością.