Ponieważ cię kocham

Początkowo książka bardzo mi się spodobała i szybko wciągnęłam się w fabułę, ale z czasem coraz bardziej traciła w moich oczach. Historia ma ciekawy pomysł i czyta się ją całkiem dobrze, głównie dlatego, że jest krótka, nieskomplikowana i można ją pochłonąć w jeden wieczór. Niestety im dalej, tym bardziej przeszkadzały mi liczne absurdy, zbiegi okoliczności i chaotyczne prowadzenie kilku pozornie niezwiązanych ze sobą wątków, przez co trudno było znaleźć punkt zaczepienia. Dodatkowo liczne retrospekcje momentami mnie irytowały, a portrety psychologiczne bohaterów wydały mi się zbyt płytkie. Szczególnie zabrakło mi emocji w sposobie opisywania ich traumatycznych przeżyć, bo wszystko było przedstawione dość sucho i bez większej głębi. Przez to nie poczułam sympatii do postaci, a cała opowieść straciła na autentyczności. Mam wrażenie, że mogła z tego wyjść naprawdę świetna powieść psychologiczna, ale ostatecznie wyszło coś dość nierównego. Sam koniec w pewnym sensie mi się podobał, bo był niebanalny i intrygujący, choć jednocześnie trochę naciągany. Ostatecznie to dość ciekawa, lekka historia, ale zdecydowanie zbyt płytka, by zostawić po sobie większe wrażenie.

Początkowo książka bardzo mi się spodobała i szybko wciągnęłam się w fabułę, ale z czasem coraz bardziej traciła w moich oczach. Historia ma ciekawy pomysł i czyta się ją całkiem dobrze, głównie dlatego, że jest krótka, nieskomplikowana i można ją pochłonąć w jeden wieczór. Niestety im dalej, tym bardziej przeszkadzały mi liczne absurdy, zbiegi okoliczności i chaotyczne...

Musso zabiera nas w lot, który zaczyna się od turbulencji, a kończy lądowaniem, którego nikt nie był w stanie przewidzieć. To thriller, który gra na emocjach jak na harfie. Po tej lekturze dwa razy zastanowicie się, co to znaczy „kochać do szaleństwa.

Musso zabiera nas w lot, który zaczyna się od turbulencji, a kończy lądowaniem, którego nikt nie był w stanie przewidzieć. To thriller, który gra na emocjach jak na harfie. Po tej lekturze dwa razy zastanowicie się, co to znaczy „kochać do szaleństwa.

Bardzo przyjemna książka. Wątek psychologiczny, bieda z której udało się wyjść.

Bardzo przyjemna książka. Wątek psychologiczny, bieda z której udało się wyjść.

Jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza powieść Musso. Uwielbiam tę historię i zaskakujące, bardzo wzruszające zakończenie.

Jedna z najlepszych, jeśli nie najlepsza powieść Musso. Uwielbiam tę historię i zaskakujące, bardzo wzruszające zakończenie.

..to głęboka historia o stracie, odkrywaniu siebie i sile przebaczenia..

..to głęboka historia o stracie, odkrywaniu siebie i sile przebaczenia..

Nieprzewidywalna,wciągająca

Nieprzewidywalna,wciągająca

🔥❤️‍🔥🤩🤩🤩🤩🤗🤗🤗❤️❤️❤️❤️❤️

🔥❤️‍🔥🤩🤩🤩🤩🤗🤗🤗❤️❤️❤️❤️❤️

Jedna z pierwszych powieści Musso. Muszę przyznać, że niestety nie zachwyciła mnie. Historia zbyt ckliwa, postacie i ich losy trochę przerysowane (jak np. główny bohater, który wylądował na ulicy po tragedii, która spotkała jego rodzinę- niestety nie kupuje tego). Tragiczne losy bohaterów opisane zostały bardzo powierzchownie, trudno się wczuć w ich historie.

Tym razem Musso wymyślił taką intrygę, że przez pół książki, zirytowana, zastanawiałam się, o co w tej historii chodzi. Wszystko wyjaśnia się w ostatnim rozdziale, dlatego polecam doczytać do końca ;).

Reasumujac, cieszę się, że Musso z czasem przerzucił się na kryminały i to bardzo dobre :).

Jedna z pierwszych powieści Musso. Muszę przyznać, że niestety nie zachwyciła mnie. Historia zbyt ckliwa, postacie i ich losy trochę przerysowane (jak np. główny bohater, który wylądował na ulicy po tragedii, która spotkała jego rodzinę- niestety nie kupuje tego). Tragiczne losy bohaterów opisane zostały bardzo powierzchownie, trudno się wczuć w ich historie.

Tym razem...

To kolejna książka autora, która jest dowodem na to, że Guillaume Musso potrafi pisać o miłości, stracie i nadziei w sposób, który zostaje w człowieku na długo. To jedna z tych powieści, które czyta się jednym tchem – z rosnącym napięciem i drżeniem serca, bo tu naprawdę nie wiadomo, co czeka za kolejnym zakrętem fabularnym.
Zaczyna się dramatycznie: pięcioletnia Layla znika bez śladu z centrum handlowego. Nie ma okupu, nie ma świadków. Są za to rozpacz, poczucie winy i cisza, która rozdziera życie jej rodziców na pół. Mark – znany psycholog – ląduje na ulicy, dosłownie i symbolicznie. Nicole – wybitna skrzypaczka – rzuca się w pracę, by zagłuszyć ból. Przez pięć lat każde z nich próbuje jakoś żyć – osobno, złamani, pełni pytań bez odpowiedzi.
Aż tu nagle… cud. Spotkanie, przypadek, no i powrót Layli – dokładnie tam, gdzie zniknęła. Ale czy to naprawdę cud? A może początek zupełnie nowej historii, w której nic nie jest takie, jak się wydaje?
Musso czaruje. Jego narracja to mieszanka klasycznej opowieści i formy patchworkowej: znajdziemy tu urywki gazet, listy, szkice, retrospekcje i drobne symbole – wszystko układa się w wielowarstwową opowieść o człowieku. O miłości i przyjaźni. O tym, jak trauma potrafi złamać, ale i stworzyć coś nowego. I o tym, że zemsta, choć kusząca, nie zawsze daje ukojenie.
Uwielbiam u Musso cytaty rozpoczynające każdy rozdział. Zawsze trafiają w punkt. Zapisuję kilka na później, będę się nimi z Wami dzielić.
Zakończenie jak to u Musso – jest twist, są emocje, jest głębia. Ale to nie tylko literacka sztuczka. To przypomnienie, że nasze życie składa się z decyzji, których nie da się przewidzieć, i spotkań, które zmieniają wszystko.
Jeśli szukacie książki, która porusza serce, zostawia refleksję i otula czułością – to jest właśnie ta. Musso pisze tak, jakby opowiadał nam bajkę dla dorosłych – pełną bólu, ale i światła. I właśnie dlatego z każdą kolejną książką tonę w jego historiach coraz głębiej.

To kolejna książka autora, która jest dowodem na to, że Guillaume Musso potrafi pisać o miłości, stracie i nadziei w sposób, który zostaje w człowieku na długo. To jedna z tych powieści, które czyta się jednym tchem – z rosnącym napięciem i drżeniem serca, bo tu naprawdę nie wiadomo, co czeka za kolejnym zakrętem fabularnym.
Zaczyna się dramatycznie: pięcioletnia Layla...

Kolejna bardzo dobra, trzymająca w napięciu powieść autora. Po kilku jego książkach mniej więcej już wiem, czego mogę się spodziewać po zakończeniu, więc tym razem nie było rozczarowania.

Kolejna bardzo dobra, trzymająca w napięciu powieść autora. Po kilku jego książkach mniej więcej już wiem, czego mogę się spodziewać po zakończeniu, więc tym razem nie było rozczarowania.