Criminal. Grzesznicy/Ostatni niewinny

Na etapie trzeciego tomu, gdy wszedłem już głębiej w serię, obraz jest już całkowicie klarowny. To, co wynosi "Criminal" na tak wysoki pułap to nie tylko neo-noirowa bryza, która smaga te wszystkie wredne pyski narysowane z taką gracją przez Seana Phillipsa. To nie słowo Brubakera, który precyzyjnie tnie dialogi jak Pauli Cicero czosnek w więzieniu w "Chłopcach z ferajny". "Criminal" to przede wszystkim pomysł na świat, w którym złym ludziom wiele rzeczy uchodzi płazem.

"Criminal" pociąga więc czytelników swoim mrokiem, tak sądzę. Możemy na chwilę stanąć po ciemnej stronie, włożyć rękę w ciemną toń, zobaczyć tych wszystkich złych ludzi którzy nie myślą o tym, w jaki sposób spędzą wakacje. Po prawdzie nikt tu wakacji nie ma i mieć nie będzie. Tutaj liczy się szybki pieniądz i przetrwanie.

Ten album jest doskonały jak i zresztą każdy "Criminal", z którym miałem do tej pory styczność. Mam nawet wrażenie, że ten duet (Brubaker i Phillips) byłby w stanie stworzyć zajmującą historię na jedną planszę. To jest właśnie tak gęste, bez gładkich linii, wszystko na ostro, chropowate, brudne a przez to cholernie uczciwe w swoim podejściu do zbrodni.

W tomie trzecim dostajemy dwie historie. To "Grzesznicy" i "Ostatni niewinny". W "Grzesznikach" ponownie spotkamy Tracy'ego Lawlessa, który wplątuje się w robotę u brutalnego Hyde'a. Tutaj, w "Criminal", większość osób najczęściej zostaje "uwikłanych" w ten kryminał, zbrodnie, kolejną ciemną sprawkę. Lawless ma znaleźć sprawcę, który dokonuje zamachów na ludzi Hyde'a. Rozwiązanie to konkretny moralny węzeł, nie do rozsupłania, można tylko odciąć.

Większość spraw w "Criminal" jest właśnie takich. Niczego tu nie da się zakończyć rozmową, negocjacjami. Jedyną nadzieją jest amputacja. W tej samej atmosferze ciągłego przygnębienia rozgrywa się akcja "Ostatniego niewinnego". Może i jest to historia, która nieco poluźniła uścisk na gardle. Może i zdaje się być nieco mniej "klasyczna" w rozumieniu "Criminala". Jednak to wciąż ten sam skondensowany poziom niegodziwości. Bohaterem jest Riley Richards, który wraca na stare śmieci. Tutaj aż kipi od podłości i właśnie w "Ostatnim sprawiedliwym" zdałem sobie sprawę z istoty tej serii. To nie tyle pochwała ciemnej strony mocy, co raczej jej ilustracja i definicja. Pominięty jest po prostu ten pierwiastek dobra. Nie ma tu superbohatera, który mógłby zaprowadzić porządek w świecie wykreowanym przez Brubakera i Phillipsa.

Wspaniały album.

Na etapie trzeciego tomu, gdy wszedłem już głębiej w serię, obraz jest już całkowicie klarowny. To, co wynosi "Criminal" na tak wysoki pułap to nie tylko neo-noirowa bryza, która smaga te wszystkie wredne pyski narysowane z taką gracją przez Seana Phillipsa. To nie słowo Brubakera, który precyzyjnie tnie dialogi jak Pauli Cicero czosnek w więzieniu w "Chłopcach z ferajny"....

(Zbiorczo 1-5)
Brubaker i Philips w najwyższej formie. Ponury i brutalny, ale jakże atrakcyjny świat poza nawiasem prawa. Gęsta, nieprzewidywalna i dorosła fabuła. Plejada postaci - z ich demonami, wadami, zasadami. Różne lata, różne wydarzenia, czasem się łączą postaciami, czasem miejscem, a czasem dają wgląd w przeszłość ciążącą później nad losem bohaterów. To trochę saga Lawlessów (ale nie tylko oni są bohaterami),trochę kronika miejsc - a wszystko opisane, pokazane i wymyślone w charakterystyczny dla tych twórców sposób.
Rollercoaster emocji i ciąg wydarzeń, które w wyniku działań bohaterów często zmieniają się w wir niszczący wszystko na swojej drodze. A przed konsekwencjami błędów lub słabości nie da się uciec.
Niektóre opowieści to materiał na niesamowity film, czy serial - mam nadzieję, że Amazon dobrze to zrobi.

Lektura obowiązkowa!

(Zbiorczo 1-5)
Brubaker i Philips w najwyższej formie. Ponury i brutalny, ale jakże atrakcyjny świat poza nawiasem prawa. Gęsta, nieprzewidywalna i dorosła fabuła. Plejada postaci - z ich demonami, wadami, zasadami. Różne lata, różne wydarzenia, czasem się łączą postaciami, czasem miejscem, a czasem dają wgląd w przeszłość ciążącą później nad losem bohaterów. To trochę saga...

Fabularnie nadal wciąga nieprzeciętnie, a jeśli chodzi o smaczki formalne to wplątanie w treść "Ostatniego niewinnego" estetyki cartoonu dla nastolatków było świetnym pomysłem

Fabularnie nadal wciąga nieprzeciętnie, a jeśli chodzi o smaczki formalne to wplątanie w treść "Ostatniego niewinnego" estetyki cartoonu dla nastolatków było świetnym pomysłem

PopKulturowy Kociołek:

Twarda oprawa Criminal tom 3 skrywa w swoim wnętrzu dwie historie (Grzesznicy/Ostatni niewinny),które dobitnie pokazują, że człowiek co prawda z natury nie jest zły, ale czasem niewidzialna siła pcha go do strasznych czynów. W pierwszym z rozdziałów ponownie mamy okazję śledzić losy Tracy’ego Lawlessa, weterana wojennego, który lubi pchać się w przeróżne kłopoty. Od wydarzeń których byliśmy świadkami w części pierwszej, minął już ponad rok. Teraz ponownie będzie on musiał zanurzyć się w mafijnym niebezpiecznym świecie, gdzie każdy nieprzemyślany krok może być tym ostatnim. Powiązane jest to z koniecznością wyjaśnienia morderstw dokonywanych na wysoko postawionych członkach organizacji. Lawless kolejny raz zmuszony będzie skonfrontować swój wewnętrzny kodeks honorowy z otaczającym go bezwzględnym światem.

W opowieści Ostatni niewinny śledzimy zaś poczynania Riley’a Richardsa. Człowieka, który od prawie zawsze miał wszystko, czego tylko pragnął. Pieniądze, wielu przyjaciół, piękną żonę, spokojne i niczym niezmącone życie. Jednocześnie jego żywot wydawał mu się pusty i pozbawiony większego sensu, co pociągnęło go na ścieżkę pełną hazardu i narkotyków. Każdy kolejny dzień zatraca jego umysł w nieprzeniknionym mroku, który może doprowadzić do naprawdę wielkiej tragedii.

Całą zawartość recenzowanego albumu zasadniczo można byłoby określić kolejną dawką tej samej sprawdzonej treści co w poprzednich częściach. Pewna scenariuszowa wtórność nie jest jednak tutaj żadną wadą. Jeśli bowiem coś jest doskonałe, świetnie się sprawdza, mocno przyciąga uwagę czytelnika i zapewnia mu należytą rozrywkę, nie ma potrzeby tego zmieniać.

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-komiksu-criminal-tom-3/

PopKulturowy Kociołek:

Twarda oprawa Criminal tom 3 skrywa w swoim wnętrzu dwie historie (Grzesznicy/Ostatni niewinny),które dobitnie pokazują, że człowiek co prawda z natury nie jest zły, ale czasem niewidzialna siła pcha go do strasznych czynów. W pierwszym z rozdziałów ponownie mamy okazję śledzić losy Tracy’ego Lawlessa, weterana wojennego, który lubi pchać się w...

Bardzo klimatyczna, mroczna, ale też najbardziej nostalgiczna część. Podoba mi się mieszanie stylów rysowania w zależności od czasu, który rysownik obrazuje. Niby nic nowego, ale tu sprawdza się znakomicie. Dzieciństwo prosta, oldskulowa kreska i lekka kolorystyka, a współczesność to już głównie mrok - jak zazwyczaj w życiu.

Bardzo klimatyczna, mroczna, ale też najbardziej nostalgiczna część. Podoba mi się mieszanie stylów rysowania w zależności od czasu, który rysownik obrazuje. Niby nic nowego, ale tu sprawdza się znakomicie. Dzieciństwo prosta, oldskulowa kreska i lekka kolorystyka, a współczesność to już głównie mrok - jak zazwyczaj w życiu.

Bardzo dobra jest seria Criminal. Koniec opinii :)

W "ostatnim niewinnym" miałem wrażenie, że skądś znam buźki głównych bohaterów. Doszedłem, że wyglądają bardzo podobnie do bohaterow z "zabij, albo zgiń". Nie macie takiego wrażenia?

Bardzo dobra jest seria Criminal. Koniec opinii :)

W "ostatnim niewinnym" miałem wrażenie, że skądś znam buźki głównych bohaterów. Doszedłem, że wyglądają bardzo podobnie do bohaterow z "zabij, albo zgiń". Nie macie takiego wrażenia?

Dwa pierwsze zbiorcze tomy „Criminal” ustawiły poprzeczkę bardzo wysoko. Zawarte w nich historie to świetne kryminały, obficie czerpiące ze stylistyki noir, które już na starcie przyciągają uwagę czytelnika i utrzymują jego zainteresowanie do samego (najczęściej mało przyjemnego dla bohaterów) końca. Musiałaby nastąpić katastrofa, żeby trzecia odsłona serii była zauważalnie gorsza. I jakkolwiek czasami przykre niespodzianki faktycznie się zdarzają (nawet samemu Brubakerowi – trzeci tom „Catwoman”),to jednak taka sytuacja nie ma miejsca tym razem, a album „Grzesznicy. Ostatni niewinny” stoi na bardzo wysokim poziomie.

Pierwsza część opowiada o dalszych perypetiach Tracy'ego Lawlessa. Będący na usługach lokalnego mafioza mężczyzna musi dowiedzieć się, kto stoi za serią zabójstw, której ofiarą padają ludzie w teorii nietykalni. Trop wiedzie go w dość niespodziewane miejsca. „Ostatni niewinny” tratuje z kolei o niejakim Rileyu Richardsie, który choć osiągnął wysoką pozycję w wartej wiele milionów dolarów firmie swojego teścia, czuje, że jego życie nie potoczyło się w kierunku, którego pragnął. Receptą na naprawę sytuacji ma być... zabicie własnej żony.

Pierwsza z zaprezentowanych tu opowieści zwraca uwagę interesującym pomysłem wyjściowym. Nie jest on co prawda wybitnie oryginalny, ale w proponowanej przez Brubakera przyziemnej konwencji sprawia wrażenie niezwykle realistycznego i wiarygodnego. Mowa o próbie naprawienia własnego zakątka świata. Taki cel przyświeca pewnemu katolickiemu księdzu, który misję oczyszczenia ulic z występku zaczął traktować zbyt dosłownie. Echa swoistego „punisherowania” zgrabnie łączą się tu z innymi motywami, pośród których prym wiedzie kwestia wykorzystania do własnych celów bardzo podatnych na sugestie, nie do końca jeszcze rozwiniętych umysłów dzieci. Brubaker stawia pytania o to, czy szlachetne intencje mogą być realizowane przy pomocy mało szlachetnych środków, i czy czynienie zła w służbie dobra nie zmienia nas przypadkiem w takich samych bandytów, z jakimi chcemy walczyć?

„Ostatni niewinny” traktuje z kolei o pozornie niezauważalnej degradacji człowieka. Brubaker zaprezentował nam protagonistę, który próbuje zracjonalizować własne podłości. Jakkolwiek jego motywację w pewnych aspektach z pewnością można uznać za uzasadnioną, czy to wystarczy, żeby usprawiedliwić chęć zabicia własnej żony? Autora interesuje kwestia granic życiowej satysfakcji, zadaje pytanie o to, czy gdy sukces i pełna kieszeń zaczynają nie wystarczać, ludzie o nie najsilniejszym charakterze nie ulegają czasem mrocznym pokusom.

W obu historiach wchodzących w skład tego albumu autorowi bardzo dobrze wyszła kreacja protagonistów. Główny bohater „Grzeszników” to znany nam już Tracy Lawless, który próbuje spłacić dług swojego brata. Chociaż pracuje dla przestępcy i sam także nie stroni od przemocy, kieruje się żelaznymi zasadami, których przestrzeganie czyni go swego rodzaju ostatnim sprawiedliwym wśród nieprzebranego morza łajdaków, a czytelnikowi daje okazję do polubienia tej postaci. Na drugim biegunie stoi za to Riley Richards z „Ostatniego niewinnego”. Mimo na pozór idealnego życia mężczyzna jest stale niezadowolony z jego jakości. Kolejne działania, jakie podejmuje, sprawiają, że zaczynamy nabierać do niego coraz większego dystansu. Choć motywacja bohatera nie wydaje się do końca racjonalna, nie stanowi to zarzutu wobec warsztatu Brubakera – ta postać taka właśnie miała być. Sprzeczności są w Richardsie doskonale wyczuwalne, nazwałbym go subtelnie odpychającym.

Sean Phillips to tradycyjnie klasa – w materii jakości szaty graficznej ponownie jest perfekcyjnie. Na kolejnych stronach nie ma miejsca na kadry niepotrzebne ani źle narysowane. Jest świetnie, czyli dokładnie tak, jak poprzednio. Ale tego właśnie się wszyscy spodziewaliśmy. Pewnym novum są jedynie retrospekcyjne fragmenty „Ostatniego niewinnego”, w których artysta rysuje bardzo kreskówkowo, co prawdopodobnie ma na celu wyidealizowanie młodzieńczego okresu życiu bohatera.

Trzeci tom „Criminal” to lektura pierwszej klasy. Album stoi na bardzo wysokim poziomie, co sprawia, że patrząc na serię całościowo, możemy ją uznać za wyjątkowo równą (przynajmniej na tym etapie). Te historie trzymają w napięciu i zachwycają w praktycznie każdym aspekcie. Choć traktują o kryminalistach, niejednokrotnie pokazują, że bywają w życiu sytuacje, kiedy jeden zły wybór może z łatwością wywołać lawinę kolejnych. Obraz półświatka jest tu jednak na tyle kompleksowy, że Brubaker ma okazję zaprezentować wachlarz różnych charakterów i motywów, z czego skrzętnie korzysta, a napisane przez niego opowieści wciągają i angażują od początku do końca.


Recenzja do przeczytania także na moim blogu - https://zlapany.blogspot.com/2020/06/criminal-tom-3-grzesznicy-ostatni.html
oraz na facebookowym profilu serwisu Szortal. Wpis z 27. 04 2020 - https://www.facebook.com/Szortal/posts/3230450786977626?__tn__=K-R

Dwa pierwsze zbiorcze tomy „Criminal” ustawiły poprzeczkę bardzo wysoko. Zawarte w nich historie to świetne kryminały, obficie czerpiące ze stylistyki noir, które już na starcie przyciągają uwagę czytelnika i utrzymują jego zainteresowanie do samego (najczęściej mało przyjemnego dla bohaterów) końca. Musiałaby nastąpić katastrofa, żeby trzecia odsłona serii była zauważalnie...

W “Grzesznikach” powraca Tracy Lawless, dezerter którego poznaliśmy w tomie pierwszym. Tym razem jego misją nie jest zemsta, choć ponownie będzie musiał przeprowadzić śledztwo. Pracodawca zmusza go do odkrycia kto stoi za morderstwami kluczowych person z przestępczego światka. Sprawa nie będzie łatwa ani przyjemna, bowiem na trop Lawlessa wpada wojskowa żandarmeria, a prawda okaże się nie tyle brutalna co zabójcza. Brubaker ponownie wirtuozersko prowadzi kilka wątków jednocześnie. W pięciu rozdziałach zmieścił tyle treści, emocji, zwrotów akcji i komplikacji, że starczyłoby co najmniej na dwie inne historie.

Z kolei “Ostatni niewinny” to trochę nietypowa jak na tę serię opowieść, bowiem jej bohaterami nie są rasowi przestępcy, a ludzie, którzy w wyniku losowych zdarzeń schodzą na złą drogę. Riley Richards to człowiek sukcesu mający posadę, bogactwo i piękną żonę, któremu jednak czegoś brakuje. Gdy wyrusza do rodzinnego miasta w odwiedziny do umierającego ojca, nagle doznaje olśnienia. Nostalgia i wspomnienia starych czasów uświadamiają mu prawdziwe pragnienia, a te prowadzą go do wymyślenia drobiazgowego planu, dzięki któremu jego życie wróci na właściwe tory. Tym razem Brubaker przygląda się mechanizmom stojącym za wkroczenie na ścieżkę zbrodni. Szuka możliwych przyczyn lustrując kluczowe momenty w życiu bohatera, ale wnioski pozostawia do wyciągnięcia czytelnikowi. Również finał pozostaje odmienny od wcześniejszych opowieści i mam wrażenie, że jeszcze spotkamy się z Richardsem w przyszłości.

W “Grzesznikach” powraca Tracy Lawless, dezerter którego poznaliśmy w tomie pierwszym. Tym razem jego misją nie jest zemsta, choć ponownie będzie musiał przeprowadzić śledztwo. Pracodawca zmusza go do odkrycia kto stoi za morderstwami kluczowych person z przestępczego światka. Sprawa nie będzie łatwa ani przyjemna, bowiem na trop Lawlessa wpada wojskowa żandarmeria, a...

Trzeci tom Criminal ukazał się kilka dni temu, a ja mimo iż mam wielką kupkę wstydu nieprzeczytanych pozycji, od razu zabrałem się za lekturę.
Narracja Brubaker'a bardzo przypadła mi do gustu i obecnie jest to jeden z moich ulubionych autorów komiksowych.
W tomie znajdziemy tylko dwie historie, ale obie dają olbrzymią satysfakcję. Wielkie miasto to raj dla zbrodni....

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/2449-criminal-grzesznicy-ostatni-niewinny

Trzeci tom Criminal ukazał się kilka dni temu, a ja mimo iż mam wielką kupkę wstydu nieprzeczytanych pozycji, od razu zabrałem się za lekturę.
Narracja Brubaker'a bardzo przypadła mi do gustu i obecnie jest to jeden z moich ulubionych autorów komiksowych.
W tomie znajdziemy tylko dwie historie, ale obie dają olbrzymią satysfakcję. Wielkie miasto to raj dla...