Oczy smoka

Bardzo miło spędzony czas przy tej baśni. Kompletnie inny King niż do tej pory. Sama książka, lekka, z fajnie zarysowaną i dobrze opowiedzianą historią(zakończenie trochę "po łebkach")

Bardzo miło spędzony czas przy tej baśni. Kompletnie inny King niż do tej pory. Sama książka, lekka, z fajnie zarysowaną i dobrze opowiedzianą historią(zakończenie trochę "po łebkach")

Historia jest zbyt prosta i przewidywalna nawet jak na książkę kierowaną do młodszych. Sam tytuł może nieco wprowadzać w błąd, gdyż smoków praktycznie w niej nie ujrzysz. Ale jako luźna pozycja dla fanów dziecięcej fantastyki da rade.

Historia jest zbyt prosta i przewidywalna nawet jak na książkę kierowaną do młodszych. Sam tytuł może nieco wprowadzać w błąd, gdyż smoków praktycznie w niej nie ujrzysz. Ale jako luźna pozycja dla fanów dziecięcej fantastyki da rade.

Bawiłam się dobrze przy tej lekturze, smoków tylko mało;) troszkę przedwidywalna ale czy pozbawiło mnie to radości z czytania? Zdecydowanie nie . Polecam

Bawiłam się dobrze przy tej lekturze, smoków tylko mało;) troszkę przedwidywalna ale czy pozbawiło mnie to radości z czytania? Zdecydowanie nie . Polecam

W królestwie Delain dochodzi do tragedii — król Roland umiera w tajemniczych okolicznościach. O jego otrucie zostaje oskarżony jego pierworodny syn, Peter, prawowity następca tronu. W rzeczywistości za morderstwem stoi potężny czarnoksiężnik Flagg, królewski doradca i mistrz czarnej magii, który od wieków snuje własne, mroczne plany. To on pragnie, by na tronie zasiadł podatny na wpływy młodszy syn Rolanda — Thomas. Peter trafia do więzienia na szczycie Iglicy, a Flagg coraz bardziej zacieśnia swoją władzę, manipulując nowym królem. W cieniu tronu sieje chaos, podsyca wojny i z rozkoszą patrzy, jak kraj pogrąża się w przemocy.

Oczy smoka, czyli jedna z najbardziej dla mnie sentymentalnych powieści Kinga. Pierwszy raz czytałem ją kilkanaście lat temu, na początku gimnazjum i była to jedna z pierwszych „dorosłych” książek, które czytałem. A na pewno pierwsza pełnoprawna powieść autora, wcześniej były tylko opowiadania. I wtedy stałem się fanem Kinga.

Sama fabuła nie zachwyca, jest bardzo schematyczna, a całość jest prowadzona dość liniowo. Ale w sumie nie jest to w tej pozycji minusem. Całość to raczej baśń niż typowa powieść. Jest klasyczna walka dobra ze złem, są wyraźne zarysowane postacie, jest zły czarnoksiężnik, są smoki i zagrożone królestwo. Ale żeby nie było zbyt cukierkowo, to jest tu też odrobina mroku i brutalności. Nie na tyle jednak, żeby młodszy czytelnik się zraził.

Styl Kinga pasuje idealnie do tego typu lektury. O ile jego gadulstwo w „normlanych” powieściach mnie czasem irytuje, tak tu jeszcze bardziej podkręca baśniowość całości. Szkoda, że tylko, że niektóre wątki rozwlekł niemiłosiernie, a inne zakończył nadzwyczaj szybko. Przydałoby się tu trochę więcej balansu.

Książka przez swój charakter ma tyle samo zwolenników, co przeciwników. Jeśli jednak chcecie poznać Kinga w nieco innym odcieniu – bardzo polecam.

W królestwie Delain dochodzi do tragedii — król Roland umiera w tajemniczych okolicznościach. O jego otrucie zostaje oskarżony jego pierworodny syn, Peter, prawowity następca tronu. W rzeczywistości za morderstwem stoi potężny czarnoksiężnik Flagg, królewski doradca i mistrz czarnej magii, który od wieków snuje własne, mroczne plany. To on pragnie, by na tronie zasiadł...

Trzyma w napięciu!

Trzyma w napięciu!

Świetna książka!
Oczywiście to baśń, więc trzeba brać pod uwagę gatunek literacki. Ale mamy wciągająca historię, jasny podział kto jest dobry, kto jest zły, morderstwo przez które niewinny człowiek trafia do więzienia i oczywiście happy end. Bardzo udanym zabiegiem jest narracja z perspektywy gościa który widział opisywane wydarzenia i nam o nich opowiada. Polecam!

Świetna książka!
Oczywiście to baśń, więc trzeba brać pod uwagę gatunek literacki. Ale mamy wciągająca historię, jasny podział kto jest dobry, kto jest zły, morderstwo przez które niewinny człowiek trafia do więzienia i oczywiście happy end. Bardzo udanym zabiegiem jest narracja z perspektywy gościa który widział opisywane wydarzenia i nam o nich opowiada. Polecam!

6⭐

6⭐

To nie jest topka Kinga. I jest to jedna z moich “białych plam” w jego bibliografii. Zaczynałem z rezerwą bo baśń jako forma rzadko do mnie przemawia. O dziwo im dalej w las tym lepiej. Wiele miłych odniesień do Kingowego uniwersum. Bohaterowie z którymi bardzo łatwo się zżyć. Zakończyłem z niekłamaną przyjemnością. Jednak Kingowi zawsze warto dać szansę :-)

To nie jest topka Kinga. I jest to jedna z moich “białych plam” w jego bibliografii. Zaczynałem z rezerwą bo baśń jako forma rzadko do mnie przemawia. O dziwo im dalej w las tym lepiej. Wiele miłych odniesień do Kingowego uniwersum. Bohaterowie z którymi bardzo łatwo się zżyć. Zakończyłem z niekłamaną przyjemnością. Jednak Kingowi zawsze warto dać szansę :-)

Nudna. Słaba. Nieciekawa. Ładne wydanie.

Nudna. Słaba. Nieciekawa. Ładne wydanie.

Zaskakująco banalna książka jak na autora tej klasy. Fabuła jest przewidywalna do bólu, klasyczna baśń o królestwie, złym czarnoksiężniku i niesłusznie oskarżonym bohaterze, którą czyta się tak, jakby powstała na kolanie. Brakuje napięcia, brakuje oryginalności, a styl gawędziarski tylko podkreśla, jak prosta i rozciągnięta jest ta historia. To jeden z tych tytułów Kinga, które można bez żalu pominąć.

Zaskakująco banalna książka jak na autora tej klasy. Fabuła jest przewidywalna do bólu, klasyczna baśń o królestwie, złym czarnoksiężniku i niesłusznie oskarżonym bohaterze, którą czyta się tak, jakby powstała na kolanie. Brakuje napięcia, brakuje oryginalności, a styl gawędziarski tylko podkreśla, jak prosta i rozciągnięta jest ta historia. To jeden z tych tytułów Kinga,...