Yeti. Jak poszukiwania legendarnego Człowieka Śniegu uratowały Himalaje

Lekturę zaczynałem nie przekonany, ale w miarę jak przykładałem kolejne kartki, zdałem sobie sprawę, że trafiłem na świetną książkę. To, co ją przede wszystkim wyróżnia, to fakt, że została oparta o własne, wieloletnie doświadczenie autora, bowiem Daniel Taylor przez kilkadziesiąt lat badał legendę Yeti, mieszkając w okolicy Himalajów. Więc doskonale wie, jego słowa nie są tylko teorią, ale mają bardzo praktyczny wydźwięk – zresztą widać to w kolejnych akapitach jego myśli. Autor opisuje swoją styczność z legendą o Yeti niemal od dzieciństwa aż po dorosłość, snuje przypuszczenia na temat możliwych teorii istnienia tego zwierzęcia-luda. Pozwala to wniknąć w system wierzeń i przekonań ludności żyjącej na tamtych terenach, chociaż w żaden sposób nie przybliża do rozwiązania tej wielkiej zagadki zachodniej cywilizacji. Niemal przy okazji poszukiwań Yeti autor staje się osobą bardzo wrażliwą na doświadczenia natury oraz zdobywa świadomość ekologiczną i zaczyna działania mające na celu przekonanie elit, przede wszystkim Nepalu, do objęcia ochroną przyrodniczą tych unikatowych dla ziemi miejsc. Książka na pewno będzie świetną opowieścią dla osób, które kochają góry, w szczególności te wysokie Himalaje, oraz dla osób wrażliwych na przyrodę. Może w tytule są poszukiwania Yeti i sporo treści temu jest poświęcone, niemniej jednak książka jest zdecydowanie o czymś więcej, o czymś głębszym – o tym, jak my, ludzie, rozumiemy swoje człowieczeństwo.

Lekturę zaczynałem nie przekonany, ale w miarę jak przykładałem kolejne kartki, zdałem sobie sprawę, że trafiłem na świetną książkę. To, co ją przede wszystkim wyróżnia, to fakt, że została oparta o własne, wieloletnie doświadczenie autora, bowiem Daniel Taylor przez kilkadziesiąt lat badał legendę Yeti, mieszkając w okolicy Himalajów. Więc doskonale wie, jego słowa nie są...

Kiedy zobaczyłem tę książkę spodziewałem się zupełnie czegoś innego niż to co w niej znalazłem. Bardziej nazwałbym tę pozycję jako autobiografia autora. Yeti jest tutaj motywem przewodnim, wokół którego dużo, choć nie wszystko, się kręci. Na pewno autor ma bardzo ciekawe spojrzenie na wiele kwestii i potrafi je plastycznie przedstawić. Nie nudziłem się czytając tę książkę i mimo że nie ze wszystkimi tezami się zgadzam, to jednak uważam to za cenną pozycję i polecam, żeby się zapoznać. Moim zdaniem, trochę poszerza perspektywy na to co nazywamy "dziką naturą".

Kiedy zobaczyłem tę książkę spodziewałem się zupełnie czegoś innego niż to co w niej znalazłem. Bardziej nazwałbym tę pozycję jako autobiografia autora. Yeti jest tutaj motywem przewodnim, wokół którego dużo, choć nie wszystko, się kręci. Na pewno autor ma bardzo ciekawe spojrzenie na wiele kwestii i potrafi je plastycznie przedstawić. Nie nudziłem się czytając tę książkę i...

OCENA - 8/10 REWELACJA

Chyba się nie pomylę gdy napiszę, że niemal każdy z nas słyszał o Yeti. Tajemniczy Yeti to według himalajskich legend człekopodobne zwierze zamieszkujące śniegi w pobliżu Mount Everestu. Z biegiem czasu owe legendy ewaluowały i zamieniły się w poważne badania z powodu odkrytych śladów stóp i kilku fascynujących fotografii. Wiele międzynarodowych zespołów badawczych próbowało wyjaśnić tę zagadkę z różnym skutkiem. Próbował tego również sam autor niniejszej publikacji, któremu w końcu udało się rozwiązać tajemnicę odcisków stóp o tym samym wzorze pojawiające się na przestrzeni 100 lat. W swoich badaniach dowiódł że jest to zwierze konkretnej populacji, jakie?, otóż nie mogę Wam tego zdradzić, aby się tego dowiedzieć musicie sięgnąć po ten reportaż, bo naprawdę warto.

Książka „YETI. JAK POSZUKIWANIA LEGENDARNEGO CZŁOWIEKA ŚNIEGU URATOWAŁY HIMALAJE” Daniela C. Taylora to bardzo ciekawa podróż w głąb himalajskiej dżungli oraz lodowce, która przeistoczyła się w konsekwencji w niesamowitą relację z poszukiwań tajemniczego Yeti. Autor dedykował ten reportaż mieszkańcom wioski Shyakhila w Nepalu, którzy chronią dolinę Barun oraz samego Yeti bo dzięki nim udało się rozwiązać zagadkę, która pobudzała naszą wyobraźnię przez lata.

Autor przeszukał blisko 2,5 tysiąca kilometrów Himalajów od południowych zboczy obejmujących obszar Indii, Nepalu, Bhutanu, po północne mieszczące się w strefie chińskiego Tybetu. Przemierzył podczas kilkudziesięciu wypraw na przestrzeni 50 lat niemal każdą dolinę przecinającą góry dzięki temu nauczył się wielu lokalnych narzeczy i mógł bezpośrednio porozmawiać z mieszkańcami o legendzie Yeti. Ten wysiłek pozwolił mu w końcu trafić na trop, który ostatecznie doprowadził do odkrycia tajemnicy, która obiegła cały świat. Daniel C. Taylor podczas swoich naukowych poszukiwań uświadomił sobie że Yeti to również symbol, zwłaszcza dla rdzennych mieszkańców żyjących zgodnie z naturą który stał się ich wizytówką a nawet zaproszeniem dla turystów podążających za legendą do Himalajów. Reportaż ten opowiada o dwóch wyprawach tych najważniejszych gdzie ponownie powrócił na pielgrzymkę do krainy Yeti, otworzył drzwi, przekroczył próg i wszedł do chronionych dolin, których stał się prekursorem i autorem, dzięki osobistemu zaangażowaniu i determinacji.

Taylor jest naukowcem więc jego badania miały większą koncepcję, a mianowicie oprócz rozwiązania zagadki z Yeti skupił się w Himalajach również na relacjach ludzkości ze środowiskiem naturalnym. Przez pryzmat „Natura” rozumiał świat nieopanowany przez ludzi, czyli ten w którym żyje natura. Skoro istota „Natury” zmieniła się z powodu działań człowieka, potrzeba było odwrócić ten proces w Himalajach. Dlatego w Nepalu i chińskim Tybecie powstał chroniony park Makalu-Barun gdzie odkryto sekrety Yeti, a w Tybetańskim Regionie Autonomicznym przylegającym do dżungli powstał Narodowy Rezerwat Przyrody Czomolungma (Mount Everest),który w tamtym okresie był największym obszarem chronionym w Azji. Wracając właśnie do pierwotnej przyrody przeszukał ponownie dżungle i lodowce oraz wędrował przez najwyższe góry i najgłębsze doliny w poszukiwaniu żyjącego tam wciąż dzikoluda. I właśnie ta książka opowiada dokładnie o tej podróży. Polecam i zapraszam innych czytelników w głąb tej zagadki i magii. Pozdrawiam. Jack_

OCENA - 8/10 REWELACJA

Chyba się nie pomylę gdy napiszę, że niemal każdy z nas słyszał o Yeti. Tajemniczy Yeti to według himalajskich legend człekopodobne zwierze zamieszkujące śniegi w pobliżu Mount Everestu. Z biegiem czasu owe legendy ewaluowały i zamieniły się w poważne badania z powodu odkrytych śladów stóp i kilku fascynujących fotografii. Wiele międzynarodowych...

Yeti to taki stwor, którego nikt nie widział, ale każdy o nim słyszał. Autor też. W dość obszernej książce mnóstwo jest o ekologii, biologii, filozofii, nawet o socjologii i innych ...logii. Jest długa, nudna, pełna szczegółów i przemyśleń. Jest wiec w pełni tego znaczenia książka naukowa. Skierowana dla określonego czytelnika. (dość wydaje się hermetycznego).

Yeti to taki stwor, którego nikt nie widział, ale każdy o nim słyszał. Autor też. W dość obszernej książce mnóstwo jest o ekologii, biologii, filozofii, nawet o socjologii i innych ...logii. Jest długa, nudna, pełna szczegółów i przemyśleń. Jest wiec w pełni tego znaczenia książka naukowa. Skierowana dla określonego czytelnika. (dość wydaje się hermetycznego).

Trochę męczyły mnie rozważania autora dotyczące ekologii i biologii. Nie jest to do końca to, czego się spodziewałem i przez to długo nie mogłem przebrnąć przez tą książkę. Jednakże pomimo to książka ciekawa.

Trochę męczyły mnie rozważania autora dotyczące ekologii i biologii. Nie jest to do końca to, czego się spodziewałem i przez to długo nie mogłem przebrnąć przez tą książkę. Jednakże pomimo to książka ciekawa.

Tytuł i okładka świetna, tak zwany samograj, a w środku? Znaczna część książki to przedstawianie przez autora swoich poglądów na ekologię, opis jego sukcesów na tym polu i najlepsze, fragmenty z własnego życia rodzinnego. Wzięlibyście książkę traktującą o tych tematach? Nie sądzę, ja bym nie wziął i podejrzewam, że autor wiedział o tym wrzucając tutaj dziesiątki stron tych tematów dotyczących. To na minus, spory dodajmy. Na plus tak zwane mięsko właściwe czyli cała reszta dotycząca Yeti. Ta dość wysoka ocena jest właśnie za to, bo tutaj nie dość że było wyczerpująco na odcinku merytorycznym to jeszcze naprawdę z zębem i ciekawie. Uważam, że autor sprawdziłby się pisząc kryminały bowiem pokazał w tej książce, że potrafi budować napięcie, pomału, we właściwej kolejności, odkrywać karty. Gdyby nie pozostałe nudy ocena byłaby znacząco wyższa, choć w sumie i tak mogę pozycję polecić z czystym sumieniem. Warto, na wszelki wypadek, nastawić się na lekkie ziewy i do boju, raczej się nie zawiedziecie.

Tytuł i okładka świetna, tak zwany samograj, a w środku? Znaczna część książki to przedstawianie przez autora swoich poglądów na ekologię, opis jego sukcesów na tym polu i najlepsze, fragmenty z własnego życia rodzinnego. Wzięlibyście książkę traktującą o tych tematach? Nie sądzę, ja bym nie wziął i podejrzewam, że autor wiedział o tym wrzucając tutaj dziesiątki stron tych...

Wspaniała książka - podróż, tajemnica, refleksja. Skoro sam nie mogę tego przeżyć, to przynajmniej o tym poczytam.

Wspaniała książka - podróż, tajemnica, refleksja. Skoro sam nie mogę tego przeżyć, to przynajmniej o tym poczytam.

Zawsze podziwiałam naukowców za to, że poświęcają całe swoje życie na badania. Traktują własną pracę jak misję do wykonania, która posłuży społeczeństwu. Oczywiście robią to również dla swojej satysfakcji, nierzadko też dla sławy, ale najważniejsze jest to, że dzięki nim mamy większą wiedzę o świecie, która może zmienić wszystko ! Daniel C. Taylor przez niemal 60 lat swojego życia szukał Yeti. Dla niektórych może to brzmieć absurdalnie, jak można tyle czasu „tracić” na „coś”, co być może jest wymysłem. Tylko, że jego badania dotyczyły „idei Yeti”, a nie samego zwierzęcia. Doprowadziły go do niesamowitych wniosków, pozwoliły mu spojrzeć zupełnie inaczej na relację człowieka z naturą. Zapragnął pokazać innym nowy sposób na dbanie o zagrożoną przyrodę. W wyniku jego działań powstały w Himalajach parki narodowe i krajobrazowe, został również wytyczony największy obszar chroniony w Azji. O tym wszystkim możecie przeczytać właśnie w jego książce „Yeti”.


A teraz będzie bardzo dużo pytań :) Kto z Was wierzy w istnienie Yeti? Czy zastanawialiście się nad tym, jak wygląda ? Słyszeliście o odkryciu śladów ? Gdzie właściwie powinniśmy szukać tego stworzenia ? Daniel C. Taylor zastanawiał się nad fenomenem Yeti. Czy to nie jest kolejna „maskotka” człowieka, na której można zrobić pieniądze? Z drugiej strony człowiek zawsze szuka czegoś, co nie mieści się w ramach racjonalnego myślenia, ja nazwałabym to magią. :) Duże znaczenie w rozważaniach na temat dowodów istnienia Yeti mają ślady. Skoro są , to musi być też ktoś, kto je zostawił. Czy nie jest to jednak zwierzę, które jest realne ? Ale czy ważny jest odcisk stopy czy ważne są tropy ? Autor stawia sobie też kolejne wg mnie bardzo ważne pytania: „ Co zrobię z Yeti, kiedy już go znajdę? Powinienem umieścić go w ZOO, ugościć w swoim domu, a może zamknąć w muzeum ?" Jak się również przekonacie będzie wiele pytań o istnienie nowego gatunku niedźwiedzia nadrzewnego. Okazało się, że bardzo ważne znaczenie w poszukiwaniach na danym obszarze miała znajomość języka i wiedza o kulturze żyjącego tam społeczeństwa. Yeti to również Bun Manchi, człowiek z dżungli” czy Shockpa. Czy autor znajdzie odpowiedzi na wszystkie nurtujące go pytania? Nie powiem Wam tego, sami musicie się przekonać :)

W książce „Yeti” zaskoczyła mnie różnorodność tematów. Razem z autorem uczestniczyłam w niesamowitej podróży. Ilość ciekawostek na temat przyrody była zachwycająca. Duże wrażenie zrobiła na mnie idea bioodporności , którą stworzył Daniel C. Taylor, nadając zupełnie nowe znaczenie umiejętności przetrwania w każdych warunkach. Docenił możliwości życia roślin i zwierząt m.in. w górach. Stawia naprzeciw siebie dwie odmienne idee: bioróżnorodności i bioodporności. Jako miłośniczka literatury popularnonaukowej, mogłam się naprawdę cieszyć tą lekturą. Oprócz tego autor przedstawia swoje bardzo wartościowe przemyślenia na różne tematy, wręcz zakrawa to o filozofowanie. Przemyca wiele cennych spostrzeżeń na temat roli natury w życiu człowieka , jak i wskazówek.


Dlaczego pozycja „Yeti” zrobiła na mnie tak ogromne wrażenie? Przede wszystkim dlatego, że niesie bardzo ważne przesłanie, by ludzie stali się partnerami dla przyrody. Myślę, że każdy z nas powinien wziąć je sobie do serca. Podczas lektury „dostałam” dużo wiedzy opakowanej w świetną historię i to jest dla mnie ogromna wartość. Wg mnie o to właśnie chodzi. Wow, tak jednym słowem mogę podsumować książkę Yeti Daniela C. Taylora ! Czytajcie naprawdę warto !

Zawsze podziwiałam naukowców za to, że poświęcają całe swoje życie na badania. Traktują własną pracę jak misję do wykonania, która posłuży społeczeństwu. Oczywiście robią to również dla swojej satysfakcji, nierzadko też dla sławy, ale najważniejsze jest to, że dzięki nim mamy większą wiedzę o świecie, która może zmienić wszystko ! Daniel C. Taylor przez niemal 60 lat...

Bardzo chciałam przeczytać tę książkę, a moje pragnienie wzmacniał tylko fakt, że jest ona niedostępna w mojej bibliotece. W końcu, alleluja, udało mi się pozyskać ebooka. Zdziwiłam się też, jak mało osób ją przeczytało, że książka ma tutaj tylko jedną opinię i to nie najlepszą. Miałam nadzieję, że swoją oceną podniosę jej „średnią”. Niestety, muszę zgodzić się z oceną poprzedniczki - ta pozycja sprawia wrażenie, jakby autor pisał ją sam dla siebie. Przelewa bowiem swoje myśli „na papier”, bez żadnego planu, na zasadzie, co mu do głowy przyjdzie. Mamy więc tu opisy jego wędrówek po Himalajach, wspomnienia z dzieciństwa w Indiach (polowania na tygrysy!),opisy dzikiej przyrody, dywagacje nt. tego czym jest Yeti i poszukiwania jego śladów, poza tym rozważania o życiu i naturze, którą zniszczył człowiek, tudzież różne inne tematy, jak nepalski system polityczny, adopcja dziecka albo filozofowanie o języku jako środku komunikacji. Plus sprawozdanie z tworzenia parków narodowych w Nepalu napisane urzędniczym żargonem. To wszystko znajdziecie w tej książce. Autor płynnie przechodzi od tematu, a ja zastanawiałam się, po co to czytam. W pewnym momencie tak mnie to znużyło, że uznałam autora za jakiegoś nawiedzonego maniaka z obsesją na punkcie Yeti. A dlaczego u licha, podczas jednej ze swoich wędrówek, podaje się za Rosjanina, w rozmowie z napotkanym autochtonem??
Nie lubię takich książek, nawet jeśli ich idea jest szczytna (ochrona przyrody). Przydługie opisy wędrówek, podczas których niewiele się dzieje poza kontemplowaniem przyrody i pogaduszek z tubylcami - mnie nudzą. Kilkadziesiąt ostatnich stron już tylko przekartkowałam, ponieważ Taylor nie tylko nudzi, ale i nieznośnie się powtarza - pisze po raz kolejny to, czego dowiedzieliśmy się już wcześniej, i to nawet kilka razy.

Co do Yeti - autor ma swoją teorię na wyjaśnienie jego zagadki. Aczkolwiek 50 lat polowania na jakieś nieistniejące stworzenie wydaje mi się grubą przesadą. Bo gdyby istniało, to dlaczego do tej pory nie udało się go zaobserwować? W świecie, gdzie człowiek dotarł już wszędzie i odkrył wszystko, co było do odkrycia - nie sposób się ukryć. Domniemanie, że gdzieś tam żyje istota, której tyle czasu udaje się ukrywać przed naszym wścibstwem - jest absurdalne.

Bardzo chciałam przeczytać tę książkę, a moje pragnienie wzmacniał tylko fakt, że jest ona niedostępna w mojej bibliotece. W końcu, alleluja, udało mi się pozyskać ebooka. Zdziwiłam się też, jak mało osób ją przeczytało, że książka ma tutaj tylko jedną opinię i to nie najlepszą. Miałam nadzieję, że swoją oceną podniosę jej „średnią”. Niestety, muszę zgodzić się z oceną...

Mam wrażenie, a właściwie pewność, że autor nie pisał tej książki dla czytelników, tylko dla siebie.
Albo nie za bardzo potrafił pociągnąć opowieść w taki sposób, aby fascynowała ona równie mocno, co tematyka.
Sporo nudnych fragmentów, rozważań, dygresji. Są momenty niesamowite - rewelacyjne krótkie opowieści, które aż zapierają dech, ale jest ich niestety niewiele...
Zdjęcia też mogłyby być bardziej interesujące tematycznie.
Opowieść o fobii znalezienia Yeti, która zaowocowała adopcją sieroty i założeniem kilku parków narodowych i rezerwatów - i tu chwała autorowi za to.
Bardzo świadomy człowiek, świadomy przekleństwa pojawienia się człowieka na ziemi, jego bezczelności i głupoty.
Czy wyjaśnia zagadkę Yeti?
Tak.

Mam wrażenie, a właściwie pewność, że autor nie pisał tej książki dla czytelników, tylko dla siebie.
Albo nie za bardzo potrafił pociągnąć opowieść w taki sposób, aby fascynowała ona równie mocno, co tematyka.
Sporo nudnych fragmentów, rozważań, dygresji. Są momenty niesamowite - rewelacyjne krótkie opowieści, które aż zapierają dech, ale jest ich niestety...