Oko Horusa. Kobieta, która została faraonem #3

Dobry tom. Jest dobrze, naprawdę dobrze. Główna bohaterka mimo tylu ataków ostatecznie wyszła na swoje. Oby tak dalej....

Dobry tom. Jest dobrze, naprawdę dobrze. Główna bohaterka mimo tylu ataków ostatecznie wyszła na swoje. Oby tak dalej....

Jak skomentować ten tom jednym słowem? Po prosto... Wow!
W jednej części doświadczamy tyłu wydarzeń, ilu często jedna książka na stu stronach nie mieści. A zakończenie - chociaż oczywiste dla znających historię - naprawdę jest mocne. Jestem urzeczona coraz mocniej całą serią i jej wykonaniem!

Jak skomentować ten tom jednym słowem? Po prosto... Wow!
W jednej części doświadczamy tyłu wydarzeń, ilu często jedna książka na stu stronach nie mieści. A zakończenie - chociaż oczywiste dla znających historię - naprawdę jest mocne. Jestem urzeczona coraz mocniej całą serią i jej wykonaniem!

Wzorowa kontynuacja losów królowej Hatszepsut, która z naiwnej dziewczyny powoli przeistacza się w wyrachowanego i pragmatycznego polityka.
Konflikt pomiędzy naszą bohaterką, a jej okrutnym bratem się zaostrza. Jest to najbardziej trzymający w napięciu tom.
Szkoda tylko Senenmuta, którego rola w trzecim tomie została mocno zmarginalizowana.

8.5/10

Wzorowa kontynuacja losów królowej Hatszepsut, która z naiwnej dziewczyny powoli przeistacza się w wyrachowanego i pragmatycznego polityka.
Konflikt pomiędzy naszą bohaterką, a jej okrutnym bratem się zaostrza. Jest to najbardziej trzymający w napięciu tom.
Szkoda tylko Senenmuta, którego rola w trzecim tomie została mocno zmarginalizowana.

8.5/10

Sprawiedliwość zwycięży?

Mam wrażenie, że w tym tomie było najwięcej "drastycznych" i specyficznych scen każdego rodzaju. Jednocześnie właśnie chyba dzięki temu ten tom zostanie moim ulubionym.

Minęło parę dni od mojego przeczytanie tego tomu i po czasie stwierdzam, że akcja mimo wszystko była zbyt intensywna i posiadała lekkie dziury. Spodobał mi się wątek poświęcenia dla dobra siostry przez nasza bohaterkę ale jednocześnie uważam, że przez przyśpieszenie czasu które nastąpiło chwilę po tym nie można było odczuć ciężaru tej decyzji. A najbardziej czuję tu zgrzyt przez to, że Hatchepsout w tym samym tomie wspomina czemu nie narazi się na takie ryzyko i czemu nie doszło do tej pory do niczego między nią i Setem.

Mimo to tomik był bardzo przyjemny. Jestem już po przeczytaniu kolejnego, więc niedługo też powinna pojawić się recenzja.

Sprawiedliwość zwycięży?

Mam wrażenie, że w tym tomie było najwięcej "drastycznych" i specyficznych scen każdego rodzaju. Jednocześnie właśnie chyba dzięki temu ten tom zostanie moim ulubionym.

Minęło parę dni od mojego przeczytanie tego tomu i po czasie stwierdzam, że akcja mimo wszystko była zbyt intensywna i posiadała lekkie dziury. Spodobał mi się wątek poświęcenia...

Intryga za intrygą. Zastanawiam się, dlaczego w żadnym wieku osoby na szczycie nie mogą dojść do porozumienia.

Intryga za intrygą. Zastanawiam się, dlaczego w żadnym wieku osoby na szczycie nie mogą dojść do porozumienia.

Ach, te knucia i intrygi. Zakończenie mi się podobało, trzy tomy zajęło by tytuł stał się faktem. I to jeszcze nie do końca, spodziewałam się pełni władzy, a może to kolejny krok do tytułu faraona.?

Ach, te knucia i intrygi. Zakończenie mi się podobało, trzy tomy zajęło by tytuł stał się faktem. I to jeszcze nie do końca, spodziewałam się pełni władzy, a może to kolejny krok do tytułu faraona.?