Pisklak

Szybka, pouczająca książka.
Zostaje w głowie na dłużej

Szybka, pouczająca książka.
Zostaje w głowie na dłużej

Poruszająca książka opowiadająca o nastoletnich problemach ( i nie tylko). Jedna z najlepszych pozycji literatury młodzieżowej/dziecięcej jaką czytałam. Do tego klimat stworzony przez autorkę niesamowity. Polecam każdemu.

Poruszająca książka opowiadająca o nastoletnich problemach ( i nie tylko). Jedna z najlepszych pozycji literatury młodzieżowej/dziecięcej jaką czytałam. Do tego klimat stworzony przez autorkę niesamowity. Polecam każdemu.

"Pisklak" Zuzanny Orlińskiej to bardzo przyjemna i otulajaca książka. Bardzo podobna do lektury "Ten Obcy", którą zaczytywałam się będąc nastolatką i nie ukrywam, że byłam zakochana w tajemniczym bohaterze Zenku, który wywoływał we mnie dreszczyk emocji. Po latach widzę, że ciągle taki dreszczyk może wywołać wiele książek i miłych dla serca postaci.

Taką postacią okazał się Cyryl, piętnastoletni bohater tej książki, który przykuł moją uwagę swoim dobrym, opiekuńczym sercem w stosunku do młodszego siedmioletniego brata, którym się opiekował po ucieczce z domu, ponieważ dwójka rodzeństwa została porzucona przez rodziców. Znaleźli schronienie w ruinach starego opuszczonego domu, nie było im lekko, ale wówczas na ich drodze pojawiła się Klara, główna bohaterka tej książki.

Klara ma bardzo trudny moment w życiu, ponieważ wraz z rodzicami Anną i Kubą borykają się z chorobą nowo narodzonego Piotrusia. Jest wcześniakiem zupełnie bezbronnym jak wyklute pisklę. Nie wiadomo nawet czy przeżyje. Mama Klary cały czas przebywa z dzieckiem w szpitalu, a ojciec odchodzi od zmysłów w domu. Klara próbuje jakoś sobie poradzić z tą smutną sytuacją i nieoczekiwanie napotyka Cyryla i jego brata Nikodema. Skupia na nich swoją uwagę, co odciąża ją od myśli nad chorym braciszkiem, bo i tak niewiele mu teraz może pomóc. Może natomiast pomóc i robi to. Pomaga dwojgu głodnym i brudnym uciekinierom, których przy okazji jest bardzo ciekawa, przejmuje się ich losem.

Razem z Klarą, do spółki pomocy dołącza jej "krzykliwa" koleżanka Hanka, która świdruje wzrokiem Cyryla, kokietuje, traktuje jak zdobycz. Lubi wodzić chłopaków za nos, jest kompletnym przeciwieństwem wrażliwej, delikatnej i spokojnej Klary, która tylko przygląda się wyczynom koleżanki, sama nigdy nie odważyłaby się, by zrobić krok w stronę chłopaka. Klara ma swój wlasny świat, folguje swojej bogatej wyobraźni snując wizje o dzielnym Szymonie Asterlingu i jego przygodach. W tym wykreowanym uniwersum czuje się bezpieczna. Z Cyrylem poczuła delikatną więź, zależy jej na nim. Nawiązuje się między nimi nić porozumienia, kiedy w noc spędzoną w domu Klary chłopak tak pięknie opowiada o odwadze, o sztuce, o przeczytanej książce "Zabić drozda".
Obie dziewczyny choć dogadują się i przyjaźnią to Klara nie potrafiłaby stanąc między Cyrylem, a wpatrzoną w niego Hanką. Bo ta co prawda jest odważna i pewna siebie tu i teraz, ale w najbardziej trudnej i wymagającej odwagi, odpowiedzialności i dojrzałości sytuacji - to Klara stanie na wysokości zadania.

Jak potoczą się losy wszystkich bohaterów? Jaki skarb ukryty leży w zakamarkach, podziemiach starego domu należącego niegdyś do zdolnego inżyniera? Czy chłopcy będą bezpieczni? Odnajdą drogę do matki w Irlandii, która była celem ich podróży? Czy Damian, chłopak któremu podoba się Hanka odpuści, czy zawalczy o dziewczynę? Młodzieżowe problemy, aczkolwiek wszystkie do rozwiązania.

Książka podobała mi się, jest napisana w takim, w mojej ocenie, dawnym fajnym stylu. Jakbym cofnęła się w czasie. Czuję, że nie często spotykam taki literacki styl we współczesnych powieściach. Może to też zasługa, że autorka Zuzanna Orlińska, jest córką Wandy Orlińskiej - jednej z najbardziej znanych polskich ilustratorek. To zapewne miało wpływ na moje odczucia, emocje. Ogromna nostalgia. Polecam do przeczytania.

Miłej lektury :)

"Pisklak" Zuzanny Orlińskiej to bardzo przyjemna i otulajaca książka. Bardzo podobna do lektury "Ten Obcy", którą zaczytywałam się będąc nastolatką i nie ukrywam, że byłam zakochana w tajemniczym bohaterze Zenku, który wywoływał we mnie dreszczyk emocji. Po latach widzę, że ciągle taki dreszczyk może wywołać wiele książek i miłych dla serca postaci.

Taką postacią okazał...

Jeśli spodobała ci się lektura "Ten obcy" to i ta książka ci się spodoba. Podobny klimat, fajni bohaterowie.
Szybko mi się czytało, do tego te piękne ilustracje uprzyjemniały mi czytanie.
Polecam ją każdej grupie wiekowej.

Jeśli spodobała ci się lektura "Ten obcy" to i ta książka ci się spodoba. Podobny klimat, fajni bohaterowie.
Szybko mi się czytało, do tego te piękne ilustracje uprzyjemniały mi czytanie.
Polecam ją każdej grupie wiekowej.

Przyjemna, mądra książka dla młodych i nie tylko.

Przyjemna, mądra książka dla młodych i nie tylko.

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Ładne ilustracje. Szybko się czyta. Polecam

Fajna książka. Krótkie rozdziały. Ładne ilustracje. Szybko się czyta. Polecam

"Pisklak" to typowa młodzieżowa obyczajówka, bardzo fajna - może nie żadne wybitne nie wiadomo co, ale przyjemna i naprawdę warta polecenia 🙂 Wydarzenia nieco naciągane, ale w granicach dopuszczalności, jak to w literaturze dla młodzieży. (Podobno fabuła jest podobna do "Ten obcy" Jurgielewiczowej - nie wiem, bo chociaż czytałam to w podstawówce jako lekturę i nawet wiem, że mi się podobało, to z jej treści pamiętam dokładnie zero.) Bohaterowie "Pisklaka" są żywi, mają swoje konkretne charaktery i charakterki, emocje, czułam niepokój o nich w sytuacjach, w których wisiało nad nimi zagrożenie. "Pisklak" jest książką współczesną, z 2012 roku, więc postacie mają komórki i internet, aczkolwiek ma w sobie jakiś taki klimat przywodzący na myśl te stare młodzieżowe książki sprzed 30 lat (w pozytywnym sensie). Chyba w sporej mierze wynika to też z oprawy graficznej - czarno-białe ilustracje z kresek są bardzo w stylu tych starych książek. Autorką tych ilustracji jest Wanda Orlińska, jak się okazuje - mama autorki książki.

"Pisklak" to typowa młodzieżowa obyczajówka, bardzo fajna - może nie żadne wybitne nie wiadomo co, ale przyjemna i naprawdę warta polecenia 🙂 Wydarzenia nieco naciągane, ale w granicach dopuszczalności, jak to w literaturze dla młodzieży. (Podobno fabuła jest podobna do "Ten obcy" Jurgielewiczowej - nie wiem, bo chociaż czytałam to w podstawówce jako lekturę i nawet wiem,...

Smutna o eurosierotach. Ale bardziej nie dla mnie.Choć baśń fajna.

Smutna o eurosierotach. Ale bardziej nie dla mnie.Choć baśń fajna.

DOJRZEWAĆ

Klara, kiedy się nudzi, i kiedy nie myśli o jej świeżo urodzonym bracie, Piotrusiu, który może umrzeć, myśli o wymyślonym przez nią Szymonie Asterlingu, ale gdy do Letnisko-Ruda przybywają dwaj chłopcy, zapomina o nim.
Fajnie wydana i dobrze napisana - to to, co posiada ta książka.

DOJRZEWAĆ

Klara, kiedy się nudzi, i kiedy nie myśli o jej świeżo urodzonym bracie, Piotrusiu, który może umrzeć, myśli o wymyślonym przez nią Szymonie Asterlingu, ale gdy do Letnisko-Ruda przybywają dwaj chłopcy, zapomina o nim.
Fajnie wydana i dobrze napisana - to to, co posiada ta książka.

Dojrzewanie, to bardzo trudny etap w życiu człowieka. To czas, kiedy los rzuca najwięcej kłód pod nogi, a Fortuna nieustająco kręci kołem.

Klara to spokojna nastolatka, która niedawno została starszą siostrą. Niestety Piotruś nie może wrócić do domu, bo jest ciężko chory i czeka go operacja. Klara przez ten czas wychowywana jest przez ojca, którego nazywa Kubą - tak, mówi do niego po imieniu. Kuba jest bardzo zapracowany, nie ma czasu, by naprawić cieknący dach, a co dopiero toczyć długie, ba, jakiekolwiek rozmowy z nastoletnią córką.

Klara przyjaźni się z Hanką, która jest jej przeciwieństwem. Razem tworzą duet jak Klara i Podstolina, jak Danusia i Jagienka. Razem chodzą do Doliny, do opuszczonego domu Wariatki. Pewnego dnia okazuje się, że nie jest on tak całkowicie opuszczony.
Znajdują w nim Cyryla i Nikodema - chłopców, którzy uciekli z domu. Autorka chyba zdała sobie sprawę, że aż kipi tu podobieństwem do "Tego obcego". Być może dlatego zgrabnie przytoczyła tę powieść w dialogu dziewcząt? :)

Dziewczęta angażują się w znajomość i w pomoc chłopakom i pewnie wszystko potoczyłoby się inaczej gdyby nie zazdrosny o Hankę Damian - przywódca okolicznej "bandy".


Książkę szczerze polecam tym, którzy z sentymentem wspominają Zenka, Pestkę i Ulę. :)
Dojrzałym czytelnikom polecam tę książkę, by przypomnieć sobie młodość, zrozumieć nastolatków i być czujniejszym rodzicem.
Młodzież zaś zapraszam do lektury i spojrzenia na konsekwencje decyzji podejmowanych sercem oraz decyzji, których nasz rozum nie zawsze "ogarnia".

Dojrzewanie, to bardzo trudny etap w życiu człowieka. To czas, kiedy los rzuca najwięcej kłód pod nogi, a Fortuna nieustająco kręci kołem.

Klara to spokojna nastolatka, która niedawno została starszą siostrą. Niestety Piotruś nie może wrócić do domu, bo jest ciężko chory i czeka go operacja. Klara przez ten czas wychowywana jest przez ojca, którego nazywa Kubą - tak, mówi...